Duyuru

Katla
Herhangi bir duyuru yapılmamış.

depresyondan kurtulmanın yolları

Katla
X
  • Filtre
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
yeni mesajlar

  • depresyondan kurtulmanın yolları

    arkadaşlar yazıyı sadece başımdan geçen tecrübelere göre yazıyorum.

    Depresyonda olan arkadaşlar kesinlikle ilk olarak araştırıp ii bi doktor arkadaşa görünsünler.Ve doktorun verdiği ilaçları internette her ihtimale karşı araştırsınlar yan etkilerini bunun gibi forum sitelerinde daha ii öğrenebilirler.

    Depresyonda olan arkadaşlar genellikle evde kalmayı başkalarına zarar vermemeyi fazla bi şey yapmamayı düşünürler.Kesinlikle mümkün olduğunca evden uzak durmalı en sevdiği şeyleri yapmalılar.Çünkü insan yalnız kalınca sonu olmayan düşüncelere dalar ve hiç bir şey elde edemez.
    Gerekirse bi işe girin bi şeyler yapın arkadaşlar kafa değişik düşüncelere dalmamalı.Yani kısaca boş vakit yaratmayın yalnız olmayın.Ve mümkünse bilgisayar başından mümkün olduğunca bence uzak durun bilgisayar insanı antisosyaleştiriyo.Belki de çağımızın hastalığı olmasının sebepleri bunlardandır.

    Sabah mümkünse sabah ezanıyla kalkmalı ve mümkünse spor yapmalı ilk saatlerde.vücut dinç olmalı.mümkünse body e yazılın dinç olun vücut daha dinç olur özgüven artar.

    Yani arkadaşlar anlatmak istediğim depresyon insana ne veriyorsa tam zıttını yapın.Yorgun mu oluyorsun inadına her türlü aktiviteyi yap.
    mutsuz mu oluyosun inadına her şeyden mutluluk çıkarmaya çalışın çaba gösterin esiri olmayın.yalnız kalmayın bilgisayar televizyn izlemeyin fazla onun yerine dışarıda gezin.İlaç tedavisi kesinlikle alacaksın ama yoksa bunlar hiç bi işe yaramayabilir.

    Ve benim en önemli tavsiyelerimden birisi depresyon bildiğimiz gibi vurdumduymazlık hayatı sallama gibi özellikler getirir.Bunu sadece bizi mutsuz edecek olaylarda yapmaya çalışalım.Birisi kafanı sıkıyor mu hiç sallamayın ztn bir sürü derdin var onlarla mı uğraşacaksın Dert yaratmayın

    Vakit her şeyin çözümüdür.

  • #2
    Vakit her şeyin çözümüdür. doğru

    Yorum


    • #3
      Katılıyorum.

      Yorum


      • #4
        katılıyorum

        çok güzel bir yazı olmuş en çokta bilgisayardan uzak durun cümlesini beğendim..
        bilgisayar psikolojik rahatsızlık yapıyorr günde 1 saaten fazla başında kalmayın duygu durum bozukluğu yapıyorr... yani gülmeyi ağlamayı, tepki vermeyi, kısacası duygularınızı kullanmayı unutuyorsunuz .
        arkadaşın dediklerini aynen bende uyguladım .. çok üstüne gittim . zevk almasamda yürüdüm . zevk almasamda konuştuk. yapmacıkta olsa güldüm. bir süre sonra bunlarrı gerçekçekten içimden geldiği için yapmaya başladım . ilaçlar da destek oldu ihmal etmeyin ben ölümden böyle döndüm...

        Yorum


        • #5
          Yazdıklarınız güzel de depresyondayken kişi o gücü kendinde nasıl bulacak da bu dediğiniz aktiviteleri yapacak, zaten depresyonda olan kişi bunları yapabilecek gücü kendinde bulsaydı depresyona girmezdi değil mi ? Bunları yapabilecek güçte olan birisi zaten depresyonda olmaz diye düşünüyorum. Tabi bunları yapabilen arkadaşları da tebrik ediyorum depresyondayken ben kendimi bunları yapabilecek güçte hissedemiyorum.

          Yorum


          • #6
            ---

            elbette bir çok şeyi kendi kendine yapmaz . örneğin annem beni dışarı hava aldırmaya çıkarırdı . ağaçlık yere götürürüdü çay falan demlerdi . sonraa ne bilimm kısa mesafe otobüse bindirip bi yere götürürdü. ilk başlarda en büyük destekçim oydu sonra arkadaşları . ve yakın akrabalarım.. ve kendim..belki ölmekten korktuğum için yaşama dönmeye çalıştım ... çok dua ettim . metafizik takıntım vardı allaha inanmıyordum ama namaz kıldım üstüne üstüne gittim. yaşamıyorum ben dedim kimse yaşmıyor dedim ama . bunuda ispatlamay çalıştım kendimce. insanın en yakın dostu arkadaşıdır . ben belki en iyi arkadaşımı kendimi buldum . unutmayalım ki herşey kendimizi tanımayla başlar. belkide kendimizi çok ihamal ettiğimiz için oluyor bütün bunlar...

            Yorum


            • #7
              Haklısın yenibahar, herkes senin kadar şanslı olaayabiliyor , senin ailen ve arkadaşların sana destek çıkmışlar seni yalnız bırakmamışlar bu kötü günlerinde, ama senin de gayretin olmuş iyileşmek için. Ruhsal hastalıkların tedavisinde moral çok önemli etrafında sana moral verecek insanların olması hastalığın iyileşeme sürecini çabuklaştırıyor, kendini iyi tanıyabilmekle de sorunlarını daha çabuk halledebiliyorsun. Hyata keşke hep iyimser bakabilsek sorunlarımız bu kadar aşılmaz olmazdı. Bu iyilik halinin sürekli olması dileğiyle..

              Yorum


              • #8
                Bilgisayar konusuna kesinlikle katılıyorum.Resmen bağımlıyım.Bir insan altı saat boyunca internette oyalanır mı?Tıp öğrencisi bir arkadaşım bilgisayarımı arkadaş olarak gördüğümü söyledi.Ama ne yapayım çok yalnızım.İnsan kendini zorlamalı hareket etmek için.Olumsuz düşüncelere teslim olmamalı.

                Yorum


                • #9
                  insanın kendinden korkması, kendini kendine karşı koruması, damarlarında; zihninde bir yerlerde hep onun dolaştığını bilmesi.. diğerleri acaba depresyonun bu demek olduğu biliyor mudur? sormak lazım=)

                  yukarıdaki öneriler için de yazan arkadaşa teşekkür ederim. bunlara hepimizin ihtiyacı var.

                  Yorum


                  • #10
                    ben de buradaki arkadaşlarıma ek bir öneri de bulunmak istiyorum;

                    müziksiz kalmayın. ama kaliteli, motive edici olması şartıyla.ben yıllardır öyle yapıyorum. faydasını görüyorum. bir kaç enstrumental parçam var.bunlara motivasyon parçaları adını verdim. özellikle canım sıkıldıkça dinlerim. dinlediğiniz zaman size güç veren,iyi şeyler hissettiren parçaları bir kenarda bulundurun ve bunlara siz de motivasyon şarkıları adını verin . her dinlediğinizde enstrumanların bütün içindeki uyumunu , sonra içindeki herbir enstrumanı ayrı ayrı hissedin.her birini kendiniz çalıyormuş gibi hayal edin. sonra hayatınız bir film ve sizde filmin içindeki oyuncular gibi düşünüp bunu fon müziği yapın.

                    Yorum


                    • #11
                      Çözümü aramak güzel...

                      Sevdiğiniz müzikleri dinlemek tabi ki iyi gelir Buna katılıyorum
                      Ve en başta bunu paylaşan arkadaşa da teşekkür ediyorum
                      Hakkaten insan durmadan uyumak istiyor dışarı çıkmak istemiyor ancak bi şansımız var az çok bahar geldi mümkün olduğunca dışarı çıkmalı insan

                      Evet yalnız kalmamalı ona da katılıyorum Yaşamanın güzel yanları da var Birliktelik Bir şeyleri paylaşmak

                      Bana pskiyatrım kitap okuma demişti Seni dünyadan uzaklaştırıyor diye
                      Az çok okumaya çalışıyorum ama ısınamadım uzun süre ara verdikten sonra Devamlı film dizi seyredince de pek farklı bir şey yapmış olmuyorum

                      Ancak bilgisayara katılamayacağım ben yalnız yaşıyorum ve akşam arkadaşlarımla internetten sohbet etmesem nasıl geçer gün bilemiyorum
                      "Geceleri karanlık diye Günü suçlama, kötülükler var diye hayata kan kusma" :: just be -----

                      Yorum


                      • #12
                        ben şubatın başında depresyona girdim. ilk bir ay nefes bile alamdım. çok ağır geçti. ölmeyi düşündüm defalarca. okulu yarım bırakıp eve döndüm. bu süredee nişanlım ve ailem hep yanımdaydı. sonra cipralexe başladım. haziran sonunda kpss var. ona kendimi odakladım. hedef koydum. kendimi derse verdim. beni heyecanlandıracak kitaplar buldum okudum. ailemin desteğinden mi, dualarımdan mı, cipralex den mi bilmem ayda hafifledi. şimdi nisan 16 ve ben okula döndüm. artık yurtta o dada tek kalabiliyorum intiiharı düşünüp ağlamadan. kendi başıma yemeğe gidebiliyorum sıkılmadan.

                        bence insanın hedefleri olmalı. ne olursa. hayatın boş olduğunu düşündüren bir hastalık bu. öyle olmadığına inanın ve kendinizi zorlayın.

                        ben ilk bir ay hiç yemek yiyemedim. iştahım yoktu. bir arkadaşıma şunu söylemiştim o dönemde: tadını alarak çebiliyorsan bir bardak çayı, hayat yaşamaya değer demektir.

                        inşallah hepimiz şifa buluruz arkadaşlar. Allah yardımcınız olsun.

                        Yorum


                        • #13
                          herkese merhaba,
                          yazdıklarınızı okuyunca kendi yaşadıklarımla benzer şeyler oldugunu gordum. oncelikle depresyonda mıyım bilmiyorum. Ama bendeki bu mutsuzluk, sıkıntı, tembellik, isteksizlik, kendini sevmeme... uzun zamandır var. 3 sene once nefes alamamaya başlamıştım butun medikal kontroller yapıldı ve hiçbirşey cıkmadığı için psikolojik olduguna karar verildi. psikolojik tedavi gordum 2 sene boyunca bir psikologla. bırakalı 8 ay oldu cunku su an yurtdışında okuyorum. bıraktıgım zamanlarda kendimi çok iyi hissediyrdum. ama burada herşeye yeniden başlamamla yanlız kaldım, kendimden uzaklaştım, kendimi hakkaten çok çirkin aptal ve coğu konuda haksız goruyorum, çoğu zaman kendimi ifade edemiyorum rahatsız oldugum bi konuda çükn insanların beni sevmeyeceğini düşünüyorum. böyle soyleyince cok saçma geliyor ama malesef hissettiklerim bunlar. kendi deneyimlerinizden tavsiyeler verebilirseniz çok memnun olurum
                          çok teşekkürler
                          herkese iyi gunler

                          Yorum


                          • #14
                            Aranıza Hoş Geldim

                            Bende bu hastalıkla 4 senedir boğuşmaktayım. Başlarda umursamamaya çalışıyordum ama senelerce müdahale etmeyince çehremi öyle sardıki, sanki artık kurtulamıcakmışım hissine kapılıyorum. çünkü öyle kabullenmişimki artık ben hastayım ben depresyondayım diye geziyorum.
                            Ama umutsuzluğa kapılmıyorum hala umudum var. İlaç tedavisine başlıyorum bugün. Sürekli günlük yazcam burada.Depresyondan kurtulmak için dualara başvuruyorum. Olabildiğince sosyalleşmeye çalışacağım. Bu hastalığın en büyük sebebi insanlardan uzak kalmak.
                            Size tavsiyem internetten bu hastalığı araştırırken blog sitelerine dikkat edin. Çünkü yorum yazan arkadaşların çoğusu bu hastalığın içinde olduğundan sizi karamsarlığa itebilir.
                            İkinciside dirayetli olun. Bu hastalık insana hiç bir şey istetmiyor. İsteyin. Allahtan isteyin iyileşmeyi isteyin. Maddi manevi Birşeyler isteyin. Herşeyi isteyin işte. Allah şifalar versin.

                            Yorum


                            • #15
                              Bende 6 haftadir yeniden agir depresyondayim. Yurtdisinda yasiyorum, annem ve babam disinda kimseyle gorusmuyorum. Bu yillarca boyle devam ediyor, 35 yasindayim ve hayatim boyunca sosyal fobi hastasiydim, hala da oyle. En buyuk sorun kendimi tam bir yalnizliga mahkum etmis olmam ve hayatta onemli hedeflerimin olmayisi. Bu benim gorusum ama psikyatrim bana katilmiyor; ona gore yalnizlikla depresyon arasinda hic bir iliski yokmus. Degismegi cok istiyorum ama yalnizliktan nasil kurtulacagimi bilmiyorum. Benim yasimda olanlarin cogu evli ve calisiyor, ben bekarim ve calisamiyorum.

                              Yorum

                              İstek İşleniyor...
                              X