Duyuru

Katla
Herhangi bir duyuru yapılmamış.

Ne yapmalı, ne yapmamalıyım?

Katla
X
  • Filtre
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
yeni mesajlar

  • Ne yapmalı, ne yapmamalıyım?

    Merhaba,
    siteye benim gibi sorunlar yaşayanlar var mıdır acaba diye araştırma yaparken rastaldım ve şu an burdayım.Benim sorunum 78 yaşındaki kayınvalidem.Bir yıl önce bir arkadaş vasıtasıyla şu anda evli olduğum 2. eşimle tanıştık.Tanıştığımızda birbirimizden hoşlandık ve iyi bir elektrik aldık.Başlangıçta herşey çok güzel başladı ve çok hızlı gelişti.Herşeyi konuştuk anlaştık benim ailem nedeniyle muhafazakar oldukları için fazla flört etme olanağım yoktu ve 6 hafta gibi kısa bir dönemde sözlendik ve evlendik.Eşim benden 19 yaş büyük ben 28 o 47 yaşında fakat bu yaş farkı beni tedirgin etmedi.Görüntü olarak kendine özen gösteren ve yaşını göstermeyen biriydi ben de olgun biri olduğu için tercih ettim.Benim ilk evliliğimden olan 9 yaşındaki kızımı kabul etti başlangıçta, onun da bir annesi vardı ve 1 yıl bizde 1 yıl eşimin diğer kardeşinde kalmak üzere dönüşümlü olarak bakıcaz dedi ve annesinin uyumlu kendi işini görebilen bir kadın olduğunu anlattı ve ayrıca bu evlilikte çocuk düşünmediğini fakat zaman ne gösterir bilinmez dedi,o beni ben onu ve isteklerimizi kabul ettik.Annesiyle yaşamayı kabul ettim o da kızımı.Evlendik ve herşey çok güzel başladı fakat çok farklı biriydi şu ana kadar ailemde gördüklerimden farklıydı ve birbirimizi hiç tanımadan birden evlenmiştik.Bana karşı pek de şevkatli değildi.İşinde olduğu gibi evde de patron ve yönetici konumundaydı sanki.Neyse ben bunlara fazla aldırmadım ve başbaşa 3 aylık güzel geçen bir dönemden sonra yazlık eve geçtik ve benim kızım onun annesi yanımıza geldiler.Sanki büyü bozulmuştu,benim çocuğum ezilmeye,çekinmeye onun da annesi aşırı şekilde kaynanalık yapmaya başladı.Evin içinde elektrik ,su,telefon,misafir,yemek,ekmek herşeyi bunak diye arkasından konuştukları annesi devralmaya ve beni yönetmeye kalkıştı.Kahvaltılarda ve yemeklerde biz tamamen susmuş annesi konuşur bir hale gelmişti,özel hayat,gezmek,sosyallik kalmamıştı,2 yaşında çocuk gibi sürekli bize bağımlıydı,eşim o üzülmesin diye beni çok üzdü ve yıprattı,aman o hasta ona birşey olmasın dediklerini yapsan nolur,falan diye başladı herşey,eşim ve kayınvalidemle tartışmlalarımız hızlandı,zehir gibi bir yazdan sonra kışlık eve geçtik ve kadın yine aynı tutumdaydı bense evimin idaresini ve yönetimimi kimseye bırakamayan bir insanımdır.Eşimle paylaşımlarımız azaldı sadece akraba ziyaretleri,uyanır uyanmaz annesi yatak odamızın kapısındaydı hiçbirşey kalmamıştı aramızda,aşırı tutuculuğu bana yaptığı baskılar beni çok bunaltmıştı.Yine bir akşam tartıştık ve şuurumu kaybettim çünkü eşimden hiçbir desteğim yoktu sanki bu evliliği annesi için yapmıştık.İntihara kalkıştım aklımı yitirmiştim sanki.Sürekli annesiyle problemlerimiz olduğu için kızımı fazlalık olarak görüyordu çocuğun çekimserliğinden bile bir pay çıkarıyordu eşim zaten annesi de arkamızdan konuşmaktan gündelik olayları bile abartmaktan eşime şikayetlerinden geri kalmıyordu.İntihar olayından sonra ailemde duydu ve çok üzüldü her ne olursa olsun desteklerini sürdürdüler.Fakat eşimin diğer kardeşlerinin annelerine yapma böyle demelerine rağmen o bize bana hayatı zehretmekten gerl kalmadı.Her tartışma sonunda benim ailem bana akıllar verdi aman kzıım geçin kocanın annesi diye.Ama bilemezlerdi ne kadar bunaldığımı.Televizyon bile izleyemiyordum evin içinde,sürekli tv ye saldırı günah izleme,elektriği kapa ,doğalgazı kıs,ne kadar fatura geldi,müsrif olma,aman hiçbirşey ziyan olmasın,telefonla konuşma,namazını kı,etek giy,vır vır vır yani.Bu bir yıl çok uzun geldi.Geçen hafta annemlere gitmem gerekliydi eşimin de arkadaş yemeği vardı gece annesini de eşimin ablasınlara bırakıcaktık fakat mutsuz annesi kabul etmedi inat etti hayır dedi ve evde yalnız da kalmak istemedi eşimle aramızda zaten çok gergin bir hava vardı ve eşim dediğim insan bana şiddet uyguladı.Bu olaydan sonra asla duramazdım ayrılmalıydım.Fakat çocuğun okulu,çevreye karşı 2.evliliğim bitiyor olması tekrar boşanmanın yükü ve baba evine birdaha dönmek bunları düşünmek beni çok bunalttı zaten araya benden ve onun tarafından aracılar girdi ve tekrar son defa deneme kararı aldık ve toparlamaya çalışıyoruz bu arada sorunlar yine bitmiyor tabii görmezden gelmeye tahammül etmeye çalışıyoruz yeri geliyor konuşarak çözmeye çalışıyoruz eşimle ve kayınvaldemle durumumu anlatmaya ve bunaldığımı anlatmaya çalışıyorum bunaltan sebepler bu kadar de değil aslında.Kızım istenmedi bu evlilikte benim canımı yakmak için çocuğun okulu olduğunu falan göz önünde bulundurmadan eşim sürekli gitsin gitsin istemiyorum diyerek benim ruhumda dayanılmaz yaralar açtı.Benim var olan evladımı sen benim annemi mutlu edemedin diyerek hiç kabullenmedi ve dışladı.Hep kötü konuştu ve kıskandı.Ayrıca zaten bu sorunların arasında olmaz ya benim çocuk sevmeme bile karşı çıkarak kendince tedbirler alarak asla çocuk düşünmediğini gösterdi ve ortalıkta yoksa hamilemisin diyerek paranoyak bir şekilde güvensiz tavırlarla gezdi ve bu şekilde devam ediyoruz.Evlilik danışmanına gitmeye karar verdik bakıyorum o da araya giren aracıların verdiği akıllarla sanırım çabalıyor az da olsa gayret ediyor bana iyi davranmaya benimse sanki hiçbirşeye gücüm kalmadı.Aklım öylesine karışık ki ne yerdeyim ne gökte düzelir mi bu evlilik dileğim düzelmesi yönünde ama bilemiyorum ne yapmalı ve nasıl bir tutum izlemeliyim........

  • #2
    Sen en başdan yapmışsın be arkadaşım hatayı..19 yaş farkı çok büyük fark..
    Evli ve mutlu,çocuklu....sigpic

    Yorum


    • #3
      danışmanı ihmal etmeden tam zamanında ziyaret edin, çözerse o çözer yoksa zor gibi durumlar çok karışık.

      Yorum


      • #4
        bence de danışmanı ihlal etmeyin... olay karışık... ama intiharı sakın düşünmeyin çocuğunuz var...

        Yorum


        • #5
          Bence öncelikle derhal bir iş bul ve çalışmaya başla kendi ayaklarının üzerinde dur, kimseye boyun eğme, sen başkaları için yaşıyorsun şu an, bu sinir bozukluğuyla 9 yaşındaki yavrunu nasıl büyütebilir ve topluma faydalı bir insan yapabilirsin?
          Aklını başına topla ve hemen ayrıl.
          Ben kolay kolay kimseye ayrıl demem ama senin durumun resmen kölelik haline gelmiş, yazık sana.
          Tekrar ediyorum hemen bir iş bul tek göz odada otur ama özgür ol, kimsenin lafına da bakma herkes herşeyi söylemekte kendini haklı görüyor ama sen kendi hayatını istediğin gibi yaşayamıyorsun, sana eziyet edilmesine izin verme.
          Şuna inanmak lazımdır ki, Dünya yüzünde gördüğümüz her şey kadının eseridir (Mustafa Kemal Atatürk)

          Yorum


          • #6
            iyimser Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
            Bence öncelikle derhal bir iş bul ve çalışmaya başla kendi ayaklarının üzerinde dur, kimseye boyun eğme, sen başkaları için yaşıyorsun şu an, bu sinir bozukluğuyla 9 yaşındaki yavrunu nasıl büyütebilir ve topluma faydalı bir insan yapabilirsin?
            Aklını başına topla ve hemen ayrıl.
            Ben kolay kolay kimseye ayrıl demem ama senin durumun resmen kölelik haline gelmiş, yazık sana.
            Tekrar ediyorum hemen bir iş bul tek göz odada otur ama özgür ol, kimsenin lafına da bakma herkes herşeyi söylemekte kendini haklı görüyor ama sen kendi hayatını istediğin gibi yaşayamıyorsun, sana eziyet edilmesine izin verme.
            iş bulana kadar danışmana gitmelerini tavsiye edersiniz sanırım.

            Eski şirketimde ofisboy olarak çalışan birisi vardı. Müdürü neredeyse işkence yapıyordu, gece 8-9 da market alışverişine, kendi özel şöforlüğünü falan yaptırıyordu. Çocuksa ben başka iş yapamam, çocucugum var falan diyordu. KAfayı yemek üzereydi. Ben psikolojik destek al dedim. Psikolog dinlemiş ve demişki senin bir problemin yok, bu adam seni limon gibi kullanıyor, suyun bitince bir köşeye atar demiş. Hemen oradan ayrılacaksın demiş. Cocuk ayrıldı 1-2 ay sonra turkcel a.ş. de iş bulmuş ve sağlığına kavuşmuştu.

            Yorum


            • #7
              Yarın bir danışmana gidiyoruz,bu güne kadar o kadar çok taviz verdim ki yuvam yıkılmasın diye.Çünkü ikinci evliliğim dedim,çevre baskısı,ailemin yanına tekrar dönmek,kzıımın okulu derken bir yıl bana çok uzun geldi,ilk evliliğimden sonra kendimi topladım ve çalışmaya başladım,ailemin yanında fakat kimseye yük olmadan kendi kazancımla kızıma da kendimede baktım.Fakat şimdi sanki hiçbirşeye gücüm kalmadı ne burda ne orda bir hayat kuramıyacakmışım gibi geliyor ve tükenmişliğim ortaya çıkıyor.Bilmiyorum tek bildiğim çok daralıp bunaldığım evliliğe verdiğim bu son şans da yok olduğunda sanırım ki artık taviz vermekten vazgeçip çekip gidicem.....

              Yorum


              • #8
                Danışmandan bir sonuç elde edeceğini sanmıyorum ama denemedim demezsin en azından. Gelişmelerden haber ver emi
                Şuna inanmak lazımdır ki, Dünya yüzünde gördüğümüz her şey kadının eseridir (Mustafa Kemal Atatürk)

                Yorum


                • #9
                  Durumun gerçekten çok zor ama güçlü olup kendini bu kaostan çıkarıp kurtarmalısın.
                  Gençsin elin ayağın tutuyor gücünü bu stres ortamında kullanacağına kendin ve kızın için kullan bence.
                  Kendine güven,güçlü ol .Baktın karşı tarafta bir değişiklik yok ki<sanmıyorum>huylu huyundan vazgeçmez.
                  Kendi ayaklarının üzerinde dur çalış kızınla bir hayat kur hem sen hem de kızın mutlu olsun.
                  Hayat bir uykudur, ölünce uyanır insan,
                  Sen erken davran, ölmeden önce uyan...

                  Yorum


                  • #10
                    Merhaba

                    Yorumlarınızı okumak beni güçlendiriyor.Dün eşimle sabah aile doktorumuza gittik ilk önce benim yorgunluk,halsizlik gibi sorunlarım vardı,kansızlık mı acaba diye düşündük.Bu kadar çok sorunun kansızlıktan kaynaklanmayacağını ve stres ve gerginlikten olabileceğini açıkladı.Stres ve negatif düşünceler bitiriyor ya insanı.Sonra da evlilik danışmanına gittik.İlk olarak biz anlattık yorumsuz ve tarafsız bir şekilde danışman bayan notlar alarak bizi sadece dinledi.İkinci ve üçüncü görüşmelerde tek olarak dinleyip çözümlemeye çalışacak ve çözülmeyecek gibi bir durumumuzun olmadığını söyledi.Sanırım olayların içinde iyice boğulduk.Dileğim çözülmesi yönünde.Eşim de çabalıyor ciddi anlamda.Fakat problemler peşimizi bırakmıyor.Eve geldiğimizde yine annesinin tutumu tavırları beni şikayeti ve yine elektriğe suya şuna buna ettiği sözler eşimi de çileden çıkardı ve annesiyle biraz tartıştılar yüksek sesli olarak.Ben de biz anlattık lütfen artık karışma beni anlatma bizim son şansımız artık ayrılıcaz dedim ve gece kapandı.Bu sabah annesi kahvaltıya inmedi ve biz de eşimin annesine duyarlılığı nedeniyle huzurlu bir kahvaltı yapamadık ve yine sorunlar.Eşim yüzüme karşı olmasa da içinden yine beni suçluyor.Araştırıyor neyse son dediği sözler sen birşey söyleme sus ben halledicem demek oldu.Umarım çözer ama sorun anne ve eşimin tutumu.Hep durup dururken eleştirilip suçlanmaktan yoruldum.Bu çabalardan sonra olmazsa yine de çözülmezse durumumuz ben ciddi anlamda artık ayrılığı düşünüyorum.Eşimin çocuk istememesi ve ortalıkta acaba hamilemisin diye şüphelerle gezmesi de beni çok yıpratıyor.Bir yandan diyorum belki evlilik annesi gidince çünkü 2 ay kaldı gitmesine evlilğimiz düzelir ve herşey yolunda gider ve eşimin fikirleri değişir.Bu şekilde ortak hiç bir fikrimiz yok.Aklım çok karışık bilmiyorum.Bize bir mucize gerekli.

                    Yorum


                    • #11
                      İnanın yaprak dökümündeki cevriye kaynana sanki bizim hayatımızdan alınmış bir karakter.Telefon dinlemeler,hep peşimde gezmeler,sorular o kadar çok benzeşiyor ki.Ama ben fikret kadar sabırlı değilim.Çabaladığım da oluyor kabuğuma çekildiğimde.

                      Yorum


                      • #12
                        Eşler bazen ayrılık ihtimalini göz ardı ediyor, ayrılık ve sonrası yaşanacakları düşündüğünde çark edebiliyor. Sizin de böyle olur inş. Annesi gidince problemlerinizin büyük çoğunluğu sona erer.

                        Yorum


                        • #13
                          tthunderboltt Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
                          Eşler bazen ayrılık ihtimalini göz ardı ediyor, ayrılık ve sonrası yaşanacakları düşündüğünde çark edebiliyor. Sizin de böyle olur inş. Annesi gidince problemlerinizin büyük çoğunluğu sona erer.
                          çok teşekkür ederim umarım annesi gidince herşey eski haline döner dediğiniz gibi sanırım eşim bu günlerde içinde beni kaybetme korkusu yaşıyor ve bu da ona yetiyor olumlu yönde çaba harcıyor.

                          Yorum


                          • #14
                            ya üzücü olan kızınız kendisi hakkında "istemiyorum gitsin gitsin" falan dendiğini duyuyor mu?
                            evlilik çaresizlikmiş be kardeşim! bir kez daha anladım...

                            Yorum


                            • #15
                              Maalesef duydu evet ben ona bir baba sembolü olarak şimdiki eşimi gösterirken böyle şeyler duymak o kadar insanın canını yakıyor ki evlensem de kızıma hem baba hem anne olmak zorundayım hem de fazlasıyla karşımdaki insan bunu benim canımı yakmak için yaptı artık bu tutumu yok ama araya çok soğukluk girdi haliyle bakalım terapiye devam edicez ve annesi gidince sonuç ne olacak.Kızım benim için çok çok önemli dünya bir yana o bir yana orta yolu bulmaya çalışıyoruz olmazsa da daha fazla zorlamıyacağım

                              Yorum

                              İstek İşleniyor...
                              X