Duyuru

Collapse
No announcement yet.

lütfen yaardım bekliyorum

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • lütfen yaardım bekliyorum

    foruma yeni üyel oldum..2 yıldır ruhsal bozukluklar çekiyorum.önceleri geçer ya da çocukluğuma yordum ama uzun zamandır çektiğim için artık doktora gitmeye karar verdim ama kararsızım.sebepleri,belirtileri ve hissettiklerimi yazıyorum.lütfen yardım edin arkadaşlar.

    1)Sıkıntılı ve şiddetli bi çocukluk yaşadım.İçime kapanık bir çocuktum.
    2)Lise yıllarında aynı sıkıntıları yaşadım.
    3)Ünivesitede yaşadığım bir olay hayatımı alt üst etti.Olay şu:Bi grup tarafından evimiz basıldı ve arkadaşımı gözümün önünde linç ettiler ve bana izlettiler..
    bu olaydan sonra sanırım biriktirdiğim sıkıntışarla birlikte ruhsal bi çöküşe girdim.
    Son 2 yıldır ise şu sıkıntıları yaşıyorum
    1)paranoya kurma.herkesi kendime düşman olarak görme.
    2) ölüm isteği ve ölümden korkmama^
    3)halsizlik,aşırı iştah.(10 kilo aldım)
    4) 3 ay boyunca evden dışarı çıkmadım ve okula sadece sınavlarda gittim.
    5)unutkanlık,dalgınlık,kendi kendime çok sık konuşma,evde yalnız kaldığım zamanlarda karanlıkta oturma.
    5) derse ve yapmam gereken işlere kendimi veremem..
    ve bunun gibi bir çok neden.Açık çası bu kadarını bile anlatmakta sıkıntı çektim.Eğer doktora gitmem gerekeiyorsa ,tıbbi yardım almam gerekiyorsa hemen gideceğim.teşekkürler

  • #2
    Bu kadar sorunlarını yazmışsın bize kendini açtığın için teşekkür ederiz evet dediğin gibi bu konularda şahsen ben yanlış yönlendirmektense iyi bir doktara gitsen iyi olur bu geleceğin içinde önemli olacaktır..
    Husn-u Ask<br />

    Yorum


    • #3
      Enigmass, yaşadıklarını okurken ben buradan doğru etkilendim ki, sen yaşayarak nasıl hırpalandın kimbilir..Travmalar zinciri..Bu kadar girdinin mutlaka bir çıktısı olacak öyle değil mi? Özellikle üniversitede yaşadığın olay sinirlerimi tepeme çıkardı!!!

      Bunları ayrıntılı şekilde konuşman, anlatman, zihninde tekrar yaşayıp çözümlemene, gömdüklerini açığa çıkarmana ve duyarlılığının azaltılmasına yardımcı olabilir. Hatta bu konuda EMDR adı verilen duyarsızlaştırma seanslarının çok faydalı olduğunu biliyorum (Şahsen denedim).

      Bu durumda benim fikrim profesyonel yardım alman..Tabii ilaç tedavisi+terapi..Seni konuşturmadan reçeteni yazmaya başlayan tarzda bir psikiyatr olmamalı bu. Konuşup zehirli varilleri tek tek boşaltman gerekiyor..

      Bunun dışında burada da anlatmak istersen, memnuniyetle dinleriz seni.
      Bestpillsdiet.com

      Yorum


      • #4
        aynen katılıyorum..zehirli variller yok edilmeli..profosyonel yardım almanı şahsen öneririm..burda uzun uzun konuşmak da seni rahatlatabilir..

        Yorum


        • #5
          sevgili enigmass, senin yaşadıklarını kim yaşamış olursa olsun herkes negatif yönde etkilenirdi, hayata güvenmezdi... ve insanlara da tabiii... evin basılıp bir insanın linç edilmesi çok abuk bir olay ve düpedüz eşkiyalık, hem de bu çağda bu zamanda... bu olay insanı paranoyak bile yapabilir... hayata ve insanlara güvenemiyorsan, mutlu ve huzurlu bir hayat süremzsin, ki bir de kendine de güvenemiyorsundur zaten- çünkü kendine güvenini destekleyecek bir çocukluk ve gençlik yaşamamışsın. Ama yalnız değilsin dostum, neredeyse hepimiz öyleyiz...

          bence de senin psikoterapiye ihtiyacın var. doktor ilaç desteği de verebilir... ben 20li yaşlarımdayken hatta 30 a az kalmıştı galiba, kendimde bir sorun farketmiştim. Kimseye kendimle ilgili özel şeylerden bahsedemiyordum, duygularımı yaşayamıyordum ve hiç ağlayamıyordum. Daha çok, insanları dinliyor ve entellektüel bilgi paylaşımı yapıyordum. Bunu aşmam gerektiğini hissedip psikoloğa gittim ve konuştum da konuştum. Sonunda psikolog karşısında birkaç seans sonra ağlayabildim. Duygusal alanıma girmeye korkuyordum çünkü hissetmekten korktuğum duygularım vardı. Bir rehberin ışığında sende travma yapan durumları birlikte gözden geçirmek iyileştirir, bazı sıkışıp kalan duygular boşalır gider. Ağlarsın ağlarsın.... iyi gelir.

          Yorum


          • #6
            depresyon olduğu kesin..... birde kaygı ve korku..... a tipi depresyon yaşıyor olabilirsin..... her psikolojik rahatsızlığın altında kötü yaşantılar yatar......

            kendinle fazla kalıyor olman seni kendi iç dünyanda kendi kendinle konuşmaya itmiş..... konuşmaların ise olumsuz kurgularınlar desteklenmiş...... uzman bir yardım almanın zamanı geldi.... kapanmak ve iç dünyanda yaşamaya devam etmek sana kar getirmez.... bence bir uzmana git ve derdini güzelce anlat.....

            Yorum


            • #7
              Öncelikle merhaba arkadashım.çok zorlu yılları tek başına gecirmişsin.ama yine de ayaktasın ve dimdik durabiliyorsun.öncelikle bu çok iyi.ama sana tavsiyem doğru doktoru bul ve hemen tedaviye başla.bana kalırsa senin rahatsızlığın majör depresyon ve travma sonrası stres bozlukluğu olabilir.bi an önce ilaç tedavisiyle birlikte bir psikoloğa git.ve terapiye başla.umarım bu daha iyi gelecektir sana ve sen daha iyi hissedeceksin kendini ilerki yıllarda.kendine zaman ayır.ve kötü günleri unutmaya bak.bu yasadığın fiziki ve ruhsal değişimler bu kötü olaylardan ötürü sanırım.iyiki siteye üye olmussun.burda sıkıntılarını ayrıca paylaşabilirsin.sasna hayatında başarılar dilerim.hoscakal!
              <div><strong>&ouml;nyargıları kırabilmek..</strong></div><br />

              Yorum


              • #8
                geçmiş olsun kardeşim,bana barda fimini hatırlattın izleyenler vardır mutluka,sen ofilmi yaşamışsın,bu olanlar senin suçun değil öncelikle bu düşün,senin günahın yok buradan yola çıkarsak,sen baskılara şidetlere mağruz kalmışsın,böyle biri ruhsal olarak yığpranmıştır,psikologga gitmeni tavsiye ederim,ama bir çiçeği eline al kokla,ne bilim birini sev,aşık ol,yaşanacak ve kendini iyi hissetirecek çok güzel şeyler var everende,sen şansızmışın be kardeşim,hayatın bütün güzellikleri kalbine doılsun..

                Yorum

                İşleniyor...
                X