Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Tedavim yarım kaldı, İzmir'de ucuz ve ilgili bir doktor...

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • L70ETC
    adlı üyemiz Tedavim yarım kaldı, İzmir'de ucuz ve ilgili bir doktor... konusunu başlattı

    Tedavim yarım kaldı, İzmir'de ucuz ve ilgili bir doktor...

    Yaklaşık 1 yıl önce doktora gittim. Sosyal fobi teşhisiyle bana efexor verdi. giderek yükselen dozlarla günde 300 mg.a çıktım. Bu doktora 3 seans gittim, seansı 200 tl olduğu için çok pahalı geldi ve devam edemedim. Seansı daha düşük olan (75 tl.) bir özel poliklinik doktoruna gittim. Ama bu doktor bana yardımcı olmak bir yana daha çok sinirlerimi bozdu. Sorunuma çok amatörce, lakait diyebileceğim bir tavırda yaklaştı. Bende doktora gitmeden sadece ilacı kullanma kararı aldım çünkü ilk doktorum önce depresyonun halledilmesi gerektiğini söylemişti. O zamandan beri ilacı düzenli olarak kullanıyorum ama artık ilaç içmekten çok sıkıldım. Yutarken bile ilaç boğazıma takılıyor, kendimi bağımlı gibi hissetmeye başlıyorum. Kendi kendime ilacı bırakma kararı aldım ama içim rahat değil. Şimdi ilacın dozunu yavaş yavaş düşürüp günde 37,5 mg.a indim. Depresyonun azaldığını hissedebiliyorum. Seneler sonra kendime bir bisiklet aldım. İçimde hareket etme, yaşama isteği doğdu. Adeta uykumdan uyandım. Fakat uyanınca bir baktım ki çevremde doğru dürüst insan kalmamış. Hepsi benim gibi sorunlu, hatta daha beter, sorunlu olduklarının farkında bile değiller. Bu siteye çok önce kayıt olmuştum ama yeni yazma ihtiyacı hissettim, daha doğrusu üşengeçlikten yazamadım. Neyse çok uzattım sanırım. Esas sorum şu: şimdiki aşamada bana yardımcı olabilecek, en önemlisi ucuz, bildiğiniz bir psikolog, psikiyatrist, terapi grubu var mı? Daha önce gittiğim doktorlar psikiyatristti. Şimdi benim için uygun olanın psikolog olduğunu düşünüyorum. İzmir'de oturuyorum. Cevaplarınız için şimdiden çok teşekkürler. Sorunumun gidişatı hakkında daha sonra bu başlıktan bilgi vermeyi düşünüyorum. Benim gibi olan başkalarına yardımcı olmak isterim. İlk önce ilaç tedavisini hafife almayın, gerçekten çok yardımcı oluyo. Ama tabi sadece yardımcı, esas sizin çabanız ve isteğiniz sorunu çözüyor. İlacı kesme aşamasına gelene kadar bir fark göremedim. Sadece ilaca devam edip bekledim. Neyse konu hakkında uzman olmadığımdan fazla konuşmak istemiyorum ama doktorunuz bir ilaç verdiyse fazla irdelemeden kullanın derim. Ha bir de şimdi aklıma geldi, uzman olmayanlar, arkadaşlarınız, çevreniz, size tavsiye veren çok olur, yok ilacı bırak, efendim onlar sadece beynini uyuşturur, vs. sorunu onlar yaşamadığı için anlayamazlar ve bol keseden atarlar. Biliyorum amaçları sadece yardımcı olmak ama ne yazık ki uzman değiller. Her ne söylenirse söylensin kulak asmayın. He diyip geçin, kendinize güvenmeyi unutmayın, neşeli kalın 8) 8)

  • L70ETC
    replied
    Anlıyorum sanırım. Aynen dediğin gibi düşünmeye kafa yormaya çalıştığında hemen ardından negatif düşünceler birbiri ardına geliyor. Bu durumdan sorumlu olanları suçlamaya başlıyorsun, çözüm ararken birden bire kendini sinir olmuş, aile bireylerini suçlarken buluyorsun. Ben de zaten artık geçmişi kurcalamaktan yavaş yavaş vazgeçiyorum. Fakat durduk yerde tekrar eskilere dalıp, kendini bunları düşünürken bulabiliyosun. Son zamanlarda artık ne yapabilirim, nasıl verimli olabilirim sorularını sormaya başladım. Çeşitli hobilere yöneldim. Bu arada kaygılarımın üzerine gitmemi sağlayacak rahat bir iş ortamı bulmak bana çok yardımcı olur sanırım. Yarın pazartesi, direk gidiyorum 9 eylül'e. Bu uzun yazı için baya bi vakit harcadınız sanırım, tekrar çok teşekkürler

    Leave a comment:


  • Guest's Avatar
    Guest replied

    Leave a comment:


  • Guest's Avatar
    Guest replied
    Şimdi burada konunun tam kilit noktasına değineceğim.Elbette geçmişte yaşanan travmalar varsa bu insanı çeşitli rahatsızlıklara daha meyilli hale getirebilir ama bütün hayatını dört dörtlük yaşamış birisi içinde uygun mekanizma hazır hale geldiğinde durum değişmiyor.Uygun mekanizma derken bu çok boyutlu ve açmak ciddi çaba gerektirir ama ana hatlarıyla şöyle söyleyeyim.Yaz sıcağında bir makarnayı belirli süre bekletirsen er yada geç kurtlanmaya başlayacaktır.Yani daha önceki hayatı ne olursa olsun (bir psikologtan tut bir iş adamına,bir sanatçıya, bir çiftçiye varana kadar) bir insan uygun mekanizmayı geliştirecek kadar kendi üzerinde baskı yaratırsa bu durum ortaya çıkar.Bazende duygular kimyayı bozmazda kimya kendi kendine aktive olabilir.Şimdi burada bunların hiçbirinin bir önemi yok.Eğer bir kez duygu durum ve kimya ilişkisi yeteri kadar bozulduysa ve beslendiyse artık duyguların kimya üzerinde bir değişim yaratamayacak bir noktaya gelir.Bu noktada bütün DSM serilerinden insanı ele alan her türlü felsefeyi bilsende duygu durum üzerinde ciddi bir değişim yaratamazsın.Bütün bunları anlatmamın nedeni şu: Bu durum ortaya çıktığı zaman beraberinde getirdiği düşüncelerin altında artık nedenler yoktur.Neden belki henüz bu durum gelişmeden önce olmuş olabilir ama o artık çok geride kalmıştır ve çözmek hiçbir şeyi değiştirmez.Diyelim ki hayatında sorun olabilecek ne varsa aynı dönem içinde sorun oldu (her insanda farklıdır bu) vs vs vs...Buradan şunu çıkarabilirsin.Hımmm, şunu şunu şunu yaptım ve böyle oldu.Demekki bir daha kendimi bu kadar baskı altına almamalıyım vs...Tamam bu bilgiyi aldık.Bu en fazla işler rayına girdikten sonra tekrar çıkmasını önler ama asla seni bu durumdan çıkarmaz.Çünkü şu anda zihninden geçipte canını sıkan yüzlerce saçmalık o durumdan bağımsız hale gelmiştir.Bunları tekrar tekrar yazmayacağım.Kısacası hastalığın doğası ortaya çıktıktan sonra getirdiklerinin, hastalığa neden olan şeylerle bağı yoktur ve onlar üzerinde yoğunlaşmak vakit kaybıdır.Dediğim gibi bu bilgi çıktıktan sonra bir parça işine yarayabilir.Şimdi bu noktada zihninin yarattığı o yüzlerce saçmalığın ortalama herhangi bir insanda olduğu gibi bir neden ve sonuç üzerinden geliştiğini sanma.O yüzden altında ele alınıp incelenmesi gereken bir sorun yoktur diyorum.Bunu şimdiye kadar deneyimlemiş olman lazım aslında ama bu konu çok karışıktır ve zaten karışık olan bir zihin her şeyi birbirine karıştırır.Şu andan itibaren her konu üzerinde pozitif düşünmeye çalış diyeceğim ama senin en sağlam bir düşüncene o yüz tane negatifini getirecektir.En anlamsız düşünce bile sana hayatı dar edecektir ÇÜNKÜ sorun düşündüğün şey değil, o an ortaya çıkan duygu durum ve onun sana hissettirdiği dehşet.Yani burada düşündüğün şeyler bunu ortaya çıkarmıyor.Bu durum kendine yapışacak şeyler arıyor ve kendi kendine yaratıyor.Konuyu dağıttım galiba biraz.O cümleyi sana kurmamın nedeni (kafa yor) falan, psikologun elinden fazlasının gelmeyeceğini söylemek için.O da aynen senin gibi çaresiz kalacaktır ve o yüzden çoğu kazma bunu bilmez.Çok basit bir örnek vereyim.Örneğin bahçede dolaşıyorsun ve birden sanki etrafında seni avlamak için bekleyen 3 tane kaplan varmış gibi bir dehşete kapılıyorsun.O denli yoğun bir rahatsızlık duyuyorsun ki sanki bedeninin içinde parçalayıp dışarı çıkmak isteyen bir şey varmış gibi.Kendi kendine ortada bir tehlike olmadığını biliyorsun, rahatsız olmanı gerektirecek bir durum olmadığınıda...İroni burada başlıyor.Senin gideceğin psikolog bu durumu bozulan kimyasallarının yarattığını ve kendini ortaya çıkarmak için bir şeye ihtiyacı olmadığını bilmez.Oturup işyerindeki başarısızlığı yüzünden karısına sert davranan bir adama yardım eden bir eda içinde yaklaşır konuya.İlaç tedavisine gelince o da çok karışık.Uygun ilaç kombinasyonunu yaratmak cidden zordur ve zaman ister.Aynı zamanda o zaman dilimi içerisinde seninde elinden geldiğince bir şeyler için çaba sarfetmen gerekir; ki burada hassas bir denge var.Uygun ilacı uygun dozda uygun süre kullanmadığın sürece...Çoğu hasta ilaçlardan anında çözüm bekliyor ve olmayınca bir süre sonra bırakıyor.Bir çoğu başlangıçta doz ve ilaç ayarlamalarının yerleşmemesinden ötürü baya kullanmalarına rağmen yine bırakıyor.Bir kısmı ilaçları düzgün alırken hayatında çok ciddi zorluklar yaşadığı için ileri gidemiyor.Bir kısmı başlıyor ve her şey iyiye giderken pat diye bırakıyor...Bir defa daha uzman birini bul ve ne kadar gerekiyorsa bir şekilde ayarla ve gitmeden önce şu anki durumunu ayrıntılı bir şekilde kağıda yaz.Herşeyi anlat ve bir sonraki seansta ona gelecek kadar paran olmadığını ve yazdığı ilaçları asistan kontrolünde alacağını söyle.O da bazen kontrol eder.İlaçları kullanmaya başlayınca asla doktordan uzak durma çünkü duruma göre ilaçlarda ve dozlarda sürekli ayarlama yapılması gerekir.Onun dışında hayatınla ilgili ne sarılabileceğin sıkı sıkı sarıl ama şu an bu çok zor olur.Önce bu durumun uygun ilaç tedavisiyle düzelmesi gerekiyor.

    Leave a comment:


  • L70ETC
    replied
    Yok ilacı bırakamadım malesef, sadece azalttım. Benim de demek istediğim o zaten, bırakmadan önce bir doktora danışmak istiyorum. Kafa yormak demişsin, ben 1 senedir kafa yormak ne kelime adeta kafayı yiyorum neden diye. Küçük yaşlardan gelen bu sorun artık nasıl bilinçaltına itiliyorsa bulup çıkartması hiç basit olmuyor. Depresyonu yendiğime hemen hemen eminim. Tavsiyeni dinleyip bana yakın olan 9 eylül'e gidicem. Ne yazık ki çalışmadığım için sigortam yok, sf + depresyondan dolayı çalışmak bir yana evden bile doğru dürüst çıkmıyorum. İnsanların adını bile bilmediği, bilse de önemsemediği bu sorun yaşam kalitesini bakın ne derece düşürüyor. Çok teşekkür ederim ilgine. Gelişmeleri yine burdan bildiririm

    Leave a comment:


  • Guest's Avatar
    Guest replied
    Şimdi bir parçada yazının devamına göz gezdirdim!İlaç tedavisine kendi kendine devam ettiğini ve doktor kontrolü olmadan bıraktığını yazmışsın.Arkadaşım ince bir buz üstünde takla atıyorsun.Psikolog görmek istiyorsan bu ayrı bir konu ama şu aşamada bir an önce doktora git ve hangi ilaçları ne sürede hangi dozda aldığını anlat ve bırakırsanda doktor kontrolünde bırak.Psikologlara gelince ortada gezen şaklabanların arasından iyi birini bulabilirsin ama ucuz psikiyatrist bulabilmene rağmen ucuz psikolog bulamazsın.Diğer yandan samimi fikrimi soruyorsan otur ve kendine sorunun ne olduğunu sor, sonra bu konu üzerine iyice kafa yor.Muhtemelen psikologun vereceği cevap bundan fazlası olmayacaktır.

    Leave a comment:


  • Guest's Avatar
    Guest replied
    Yazının tamamını okumadım ama üniversite hastanelerinde bir asistanı görebilirsin.En azından çoğu, köşedeki hacı bakkalın tavrını sergileyen bir bezmişlik ve vurdumduymazlıkla yaklaşmaz konuya.

    Leave a comment:

İşleniyor...
X