Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Aşırı Çekingenlik

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Antalyam
    adlı üyemiz Aşırı Çekingenlik konusunu başlattı

    Aşırı Çekingenlik

    Öncelikle merhaba. Küçüklüğümden beridir yaşadığım bir sorun sanırım. Ne olduğunu ben bile tam çözemiyorum.

    Şu an lise üçüncü sınıftayım. Ve bende küçüklüğümden beri asosyallik, insanlara karşı aşırı çekingenlik, kendimi küçük görme, depresyon gibi sorunlar var. Tam olarak hangisine giriyor bilmiyorum ama...

    İlkokuldayken pek sosyal bir çocuk değildim. Genelde bir veya birkaç arkadaşım vardı. Onlara karşı rahat davranıyordum. Ama insanların ortasında konuşmaktan hep çekiniyordum. Dilim tutuluyor veya kelimeleri karıştırıyordum. Asosyal birisi olduğum için de konuştuğum tek konu bilgisayar ve oyunlar hakkında oluyordu. Öyle dediğime bakmayın; bilgisayardan anladığım tek şey oyun oynamak. Hal böyle olunca da hayattan zevk almıyordum tabii. Bu yüzden midir bilinmez; saçma davranmaya başladım. Kendim bile diyordum "Çok saçmaladım," diye.

    Liseye geçince her şeyin daha iyi olacağını düşünüyordum. Derslerim fena sayılmazdı; kendim gibi insanların olacağını sanmıştım. Aksine, beni daha da hor gördüler. Her lafımda beni ezdiler, aşağıladılar, küçük gördüler. Derste tahtaya kalkamaz oldum. Okula yaklaşınca veya sınıfa girince evimde olmayı arzuluyorum.

    Şimdi lise üçüncü sınıftayım. İnsanlar ya beni iplemiyor, ya da her sözümü eziyor. Hoşlandığım insanla bile konuşamaz oldum. Ona bir "Merhaba" demek bile tam bir eziyet benim için. Bir de bu yüzden pek çok kez hata yapıyorum. Yine aşağılıyorlar tabii. Aynı sorunlar, aynı asosyallik. Arada dışarı çıkıyorum. O da kendi isteğimle değil. Sıkılıyorum, çekiniyorum dışarıdayken. Çökkün bir ruh halim var. Son zamanlarda hiçbir şeyden keyif almıyorum, saçma davranmaya başladım, dikkatim dağıldı. Umarım üniversite sınavında da böyle olmaz. En çok endişe ettiğim şey de bu.

  • NarKo
    replied
    daha gençsin zamanla sosfobiden eser kalmaz.

    Leave a comment:


  • phatalogyst
    replied
    insanlarla iletişim kuramamak bir sosyal fobi sıkıntıdır evet ama fazla bu tür insanlarda duygusal açlıktan kaynaklanan ilişki kurduğundada aşırı iç içe geçme yaşanır. ve silmeye kadar giden arkadaşlıkları vardır. (sosyal fobi - arkadaşlıktan silme oysa ne kadar zıt 2 kavram ama aynı kişide yoğun olabiliyor.)

    Leave a comment:


  • kirlicorap
    replied
    neden bu kadar karamsarsınız ? ben de sf hastasıyım ama mucadeleye devam ediyorum.bu durumdan yakınmak çözüm degil ki.harekete geçmek lazım.bir şekilde kendinizi sosyallestirmelisiniz

    Leave a comment:


  • sanzensekai
    replied
    Benimde sana benzer sıkıntım vardı.Ama bir süre sonra bunları nasıl çözeğimin farkına vardım.yukarıda ustanın dediği gibi ,sessiz birinin bir anda konuşmaya başlaması insanlara biraz itici geliyor.Liseye nasıl başladıysan öyle devam etmeni bekliyorlar.Mesala ben asla ilk girdiğim bir ortamda konuşamazdım.Bırakın konuşmayı oradaki insanlarla göz teması dahi kuramazdım(gerçi hala çok iyi olduğum söylenemez ) Liseye başladığımda hiç konuşmadan okula gelir,evime gider,kimseyle konuşmazdım.Ama daha sonra bunu çözdüm.Sana tavsiyem ise önce toplu konuşmalar yerine kişilerle iletişime geç.Tek tek konuş.Kendine bir arkadaş edin.Daha sonra onun arkadaşlarıyla da iletişimin olur,açılırsın yavaş yavaş.Ya da en azından benim için öyleydi.Şu anda en yakın arkadaşlarım bana hala seni ilk gördüğümüzde çok uyuz bulduk diyorlar Yani demek istediğim olay ilk verdiğin izlenmi ortadan kaldırman.Bunun için benim dediğim yol dışında farklı yollarda deneyebilirsin.

    Leave a comment:


  • enerji528
    replied
    Orjinal yazı sahibi: Antalyam View Post

    Sosyal birisi olamıyorum. Çünkü olmaya çalışınca insanlar ya beni görmezden geliyor, göz temasından kaçınıyor, bir hayvan gibi davranıyor; ya da beni eziyor, dışlıyor.
    Bu sözünü çok iyi anlıyorum ama onlar da bir bakıma haklı düşünsene; sessiz, etkisiz bir insanın sosyal olmak için sohbete katılması, espriler yapması insana itici gelmez mi? Ama sen yılma sohbet ortamlarına gir, gerekli yerde konuş, insanlar zamanla kabul edecektir.

    Leave a comment:


  • Antalyam
    replied
    Ailem ile aramda pek problem yok aslında. Aram fena sayılmaz.

    Doktora gitmek istemiyorum. Çünkü hem üşeniyorum hem de ilaçların pek faydalı olacağını düşünmüyorum.

    Sosyal birisi olamıyorum. Çünkü olmaya çalışınca insanlar ya beni görmezden geliyor, göz temasından kaçınıyor, bir hayvan gibi davranıyor; ya da beni eziyor, dışlıyor. Tamam, asıl utanması gereken onlar ama çekiniyorum işte. Sanki herkes beni hedef belirlemiş gibi. Evdeyken bazen bunlar aklıma geliyor; ara sıra sinirleniyorum, bundan da korkmaya başladım. Ne yapacağımı bilmiyorum. Tanımadığım birisine "merhaba" demek veya bir şey istemek bile eziyet oluyor. Halbuki tanıdığım insanlar ile samimi olabiliyorum, şakalarını da kaldırıyorum.

    Leave a comment:


  • he ondan
    replied
    Sosyal Fobi.

    Leave a comment:


  • tavşan
    replied
    Dr a gitmelisisn

    Leave a comment:


  • phatalogyst
    replied
    "antalyam" Baban ile aranız nasıl?

    Leave a comment:

İşleniyor...
X