Duyuru

Collapse
No announcement yet.

ahmet koyuncu hocam beni duyuyormusunuz?

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • ahmet koyuncu hocam beni duyuyormusunuz?

    40 yaşındayım hiç evlenmedim, çalışıyordum 1 ay oldu işi bıraktım, insanları görmek istemiyorum evden dışarı çıkmak istemiyorum, yaşamakta istemiyorum, sadece inancım gereği buna katlanıyorum. insanların yüzüne gözüne bakmak istemiyorum, madde kullanıyordum 3 hafta oldu onuda bıraktım,iradem kuvvetli karar verdiğim zaman istediğim her şeyi yapıyorum ama hiç birşeyde gözüm yok sadece sevdiğim insanlar için yaşamak istiyorum, bunun içinde çalışmam lazım ama evden çıkıp insanların içine karışmak istemiyorum . yarım yamalak hiç birşeyden haberi olmayan insanların kaprislerinden yıldım bunaldım, hayata yaşama dair hiç birşey anlam ifade etmiyor. aslında sorunların kaynağını sebebini anlıyabiliyorum ama pratikte müdahalem olmuyor benim durumumda olan arkadaşlar, aynı veya benzer problemleri yaşayan arkadaşlar yarmı sizlerle paylaşmak isterim

  • #2
    ben 28 yaşındayım hiç kız arkadaşım olmadı düğünlere gitmem kalabalık yerleri sevmem,konuşmayı sevmem beceremem,yalnızım,hayata insan ne ile tutunabilir onu bilmiyorum,işsizim bende,yaşamak zor benim için birşeyleri başarmak imkansız çünkü özgüvenim ,yok,hayatta fazlalık olarak yaşıyorum ölüm günümü eccelimi bekliyorum..

    Yorum


    • #3
      doktorlar, paran yoksa seni duymazlar.
      kapitalist düzende Hipokrat yeminine sadık kalan tek bir doktor bile yoktur.

      Yorum


      • #4
        Re: ahmet koyuncu hocam beni duyuyormusunuz?

        Orjinal yazı sahibi: margit
        40 yaşındayım hiç evlenmedim, çalışıyordum 1 ay oldu işi bıraktım, insanları görmek istemiyorum evden dışarı çıkmak istemiyorum, ...........................hiç birşeyde gözüm yok sadece sevdiğim insanlar için yaşamak istiyorum, bunun içinde çalışmam lazım ama evden çıkıp insanların içine karışmak istemiyorum . yarım yamalak hiç birşeyden haberi olmayan insanların kaprislerinden yıldım bunaldım, hayata yaşama dair hiç birşey anlam ifade etmiyor. aslında sorunların kaynağını sebebini anlıyabiliyorum ama pratikte müdahalem olmuyor benim durumumda olan arkadaşlar, aynı veya benzer problemleri yaşayan arkadaşlar yarmı sizlerle paylaşmak isterim
        Merhaba Margit,
        Bu yazınız üzerine size biraz önce PM gönderdim. Bilginize sunarım.
        Saygılar, U34
        Çaresizseniz Çare sizsiniz. U34

        Yorum


        • #5
          allah hepimizin yardımcısı olsun


          Yorum


          • #6
            amin

            Yorum


            • #7
              Re: ahmet koyuncu hocam beni duyuyormusunuz?

              bende yaşıyorum bunları hatta eve gelirken o kadar hızlı yürüyorum ki insanları görmemek için rekor sürede kapıda buluyorum kendimi..diğerleri diyorum ben onlara :P çünkü hayatı yaşıyorlar..hasta değiller..tadını keyfini çıkarıyorlar dünyanın..bense farklıyım bir tarafım hep kaçak..hep mutsuz..kendimi onların arasında oraya ait hissetmiyorum..bu da güvensizlk yaratıyor ve kendi kabuğuma çekiliyorum..ama işimi bırakmıyorum..hayatla aramda ki tek bağ ailem ve işim..çalışmak iyidir derim ben..hemen kendine yeni bir iş ayarlamaya bak..ya da bir süre dinlen..kafanı toparla..bu geçici bir süredir muhakkak..sıkma canını geçer geçecek geçiyor...

              Yorum


              • #8
                bu mantıken böyle ama pratikte beyin kimyasında eksik olan hormonun takviye edilmesi gerek , uzun bi süreç , sende insanlardan kaçıyosun değilmi

                Yorum


                • #9
                  hale46 neredesin beni bir sen anladın sende yanlış anladın

                  off oldun gittin

                  Yorum


                  • #10
                    Tamam ben Dr. Ahmet Bey'i tanıyorum, kendisine sizden bahsedicem..
                    Last edited by rugovali; 26-03-2011, 02:24 AM.

                    Yorum

                    İşleniyor...
                    X