Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Bir s.f linin hikayesi

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • #16
    mutsuz sen benim kafadansın dostum..seni anlayabiliyorum

    Yorum


    • #17
      boni dostum sallıyorsun dostum sen

      Yorum


      • #18
        bonnie

        8 yasından itibaren sosyal fobiktim demissin. Yeri gelmişken şunları da yazmadan edemedim. Ben 6 aydır falan internette bu konularla ilgili araştırma yapıyorum. Sosyal Fobi kavramı ile bu şekilde tanışmış oldum. Yaşadığım şeyi ki sosyal fobi bende muhtemelen o yaşlardan itibaren hissediyordum ama sf. olduğunu bilmiyordum. Ben bunu insanın doğustan gelen bir karakter özelliği olduğunu düsünürdüm nasıl ki başkaları daha hızlı ve etkili konusabiliyor ben o kadar hızlı konusamıyorum ve insanarı ikna edemiyorum. Yada daha kolay demoralize oluyordum diğer insanlara göre bunu kendi suçum yada özelliğimmis gibi kabullenmiştim.
        Diğer cocuklar fırlama neden işte küçüklükten beri daha sosyal bir hayat yaşamış gezmiş görmüş hayat deneyimi fazla o yüzden benden daha neşeli ve atak. Hayır böyle değil işte. Bu teşhisi o yaşlarda yapıp önlem alabilseydik. Yani bir uzman yardımı artık ilaç yada psikoterapi ne gerekiyorsa bugün heralde kesinlikle daha iyi durumda olurduk.
        Eğer nette araştırıp da bilgi edinmeseydim hala ben sosyal fobi diye birseyden haberdar olmayacak ve utangaçlığın kendi yaradılıştan gelen bi kusurum olduğunu düsünmeye devam edecektim.
        Birde nacizane depresyon, sosyal fobi vs psikolojik sorunlar yaşayan tüm arkadasların uzman bir endokrinolog yardımıyla hormonları da tetkik ettirmesi gerektiğini düsünüyorum. Şeker düşmesi (hipoglisemi) ki bende var. İnsanın fiziksel psikolojik durumunu yerle bir ediyor. Şeker düştüğü anda sanki kurt adam oluyorsun. Daha sinirli daha halsiz okuduğunu anlayamayacak ve birşey üretemeyecek durumda oluyorsun. Bunun birde gün içinde tekrarlandığın düşün şeker düzeyinde inmeler çıkmalar kişinin psikolojik durumunu cok kötü etkiliyor. Nacizane bunu da arkadasca bir tavsiye olarak alın. Ben şekerim düşükken çay ve yanında bir sandviç yediğim zaman yarım saat sonra falan normale dönüyorum ve sanki farklı bir ben oluyorum neşeli kolay iletişim kuran ama şeker düştüğü zaman ortamdan kopuyorum insanlarla iletişimim kesiliyor halsizleşiyorum tabiki çevredekiler senin durumunu bilmedikleri için ya bak tipe suratımıza bakmıyor konusmuyor kendi halinde falan diye düşünebiliyorlar.

        Yorum


        • #19
          Tabiki herkesin farklı bir sebebi olabilir senin anladığım kadarıyla okul hayatı. Bende ağırlıklı olarak aile etkili oldu diyebilirim cok sert bir baba yani dövme sövme falan anlamında değil ama yapı olarak soğuk iletişim yok ve hiçbir seyini paylaşamıyorsun sonuçta baban mı yoksa evde uzak bir akrabanın yaşaması gibi oluyor. Anne de aşırı titiz biriydi örnek vermek gerekirse askerde bile daha rahat ettim bizim evin kuralları ondan daha serttir. Hem sert hem muhafazakar. Karşı cinsle iletişimin bile denetlenmeye çalısılır. Eve bir kız arkadasın gelemez gelse bile annen yanında oturur odadan çıkmayarak seni ve arkadasını taciz eder bi an önce gider zaten arkadasın. Cep telefonu ile konusuyorken, telefondaki muhatabının duyabileceği bi ses tonu ile 'ya ne konusuyorsun bu kadar yeter kapat artık" türünde konusmalar yapar. İnsana burda okuyunca komik gelebilir ama ben yaşadım bunları. O yüzden kız arkadasımla konusacaksam mutlaka evden dısarı cıkarım ben evdeyken ararlarsa da az konusurum gerginliğim sesime yansır arkadasım sorar aradığıma üzülmüş gibisin diye ve arkadas mutlu olduğuma ikna edilmeye çalısılır.

          Yorum


          • #20
            sence

            s.f insanın fiziki durumundan kaynaklanıyor olabilir mi. Biz neden kendimize diğerleri kadar güvenli değiliz kalabalıkta yada bazı ortamlarda vücut kimyamız değisiyor yani kendimizi yeterince güzel vs yada yakısıklı bulmuyor muyuz.

            Yorum


            • #21
              tam ergenlik çağında diş tedavisi gercekten zor ve anlayışlı arkadasların yoksa durum daha da zor olabilir. Ben lisede boy konusunu cok takmıştım nerdeyse sınıfın en kısalarından biriydim neyse ki sonraki yıllarda onu aştım en azından şu an mesleğim vs şeylerle daha çok ilgilendiklerini düşünoyrum boy konusunu geride bırakabildim şükür ki..

              Yorum

              İşleniyor...
              X