Duyuru

Collapse
No announcement yet.

pazar günü kandildi.

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • pazar günü kandildi.

    herkesin geçmiş kandilini kutlarım. Malum pazar günü kandildi. Bizde bir gelenek var bayramda nasıl aile toplanıyorsa kandillerde de aynı şekilde toplanılıyor gelen herkesin kandilini kutluyorsun büyüklerin ellerini yaşıtların yanaklarını öpmek ve tokalasmak suretiyle. Bu toplanma biraz uzak bir akrabada oldu çünkü yaş olarak en kıdemli oydu. Dolayısı ile sık sık görmediğim akrabalar da bir evde toplandı. (benim için kabustur)
    erkekler bir salonda bayanlar da diğer bir odada idi. Yaşıtlarımızla bir araya gelince klasik işten güçten ekonomiden falan birkaç kelime usulen konusuldu. Daha sonra ikili guruplar oluştu. Ben cok yalnız kaldığımı hissettim bir iki kez konu açma tesebbüsünde bulundum ama nedense kabul görmedi. Bende kabuğuma çekildim. İnternet bağlantılı bir cep telefonum var kısıtlı da olsa bütün sitelere girilebiliyor. Telefon kurtarıcım oldu. Tamamen telefonla mesgul oldum.
    Daha sonra bayanlardan biri odaya girdi ve işle ilgili benimle konusmak istedi. Sanırım bir 5-10 dk civarı birebir konustuk ve bayan gidince bende elimi yüzümü yıkıyım dedim. O kadar sıkıntı yapmışım ki sırtım terden sırılsıklam olmus. Bütün bunların sebebi 6-7 aydır görmediğim bir uzak akraba bayanla sohbet etmis olmam.
    Sonra yemek yedik. Oda ayrı bir alemdi zaten. Kasıla kasıla bir hal oldum doğru düzgün salata yiyemedim. Salatayı cok sevdiğim halde ve süper bir salata yapılmış olduğu halde. Tüm insanlar beni seyrediyor gibiydi. Salatadan cok az alabildim ve yemeğim bitince hızla kalktım.
    Evet bir sosyal fobi klasiği daha tarafımdan yaşanmış oldu.
    Herkese selamlar.

  • #2
    )))))))))))))

    merhaba kader arkadaşım .seni çok iyi anlıyorum .aynı şeyleri bende yaşadım çünki .beterin beteriydim yaa ah bilsen ne haldeydim.ya düşüne biliyomusun alışverişe gidemez bir ekmek almaya giderken bile kaçtane dua okurdum .duaların hepsini okluyup bitirdikten sora allahım yalvarırım sana heycanlanmıyım,sesim titremesin,kalbim çarpmasın sana valvarıyorum bana yardım et rabbim diye evden çıkardım .
    altüstü bi ekmek almaya çıkarken bunları yapardım sanki ölüme gidiyomuşum gibi .ama neden böyle olduğumu bilmiyodum ki hemen bi çare bulayım.sonra öğrendim şimdi ilaç kullanıyorum çooook ama çooook iyiyim arba kullana biliyorum ,yanlız başıma alışverişe gidiyorum hemde dünyanın şeyini alıyorum.(tabi eşim biraz abartmışsın diyo ama ))))))herşeyin üstesinden geliyorum çewrem çoğaldı .bütün arkadaşlarımın 1 numara arkadaşı oldum herkes bana seni görmediğim gün güzel geçmiyo seninle konuşmadığım zaman rahatlayamıyorum diyolar (onlar benim hasta olduğumu bilmiyorlardı aramızda kalsın ha )pozitif espirili ve mükemmel bi insansın diye aralarında paylaşamıyorlar şimdi beni .demek istediğim tedavim süper gidiyo ya eski halimden eser kalmadı şimdi .ilaç kullanıyomusun bilmiyorum ama ,kullanmıyosanda tedavi ye başla biran önce.ama doktor kontrolü altında tamam?sende iyi olacaksın gör bak .allah yardım etsin bize .........

    Yorum


    • #3
      senin adına çok sevindim

      yani anlattığın sekilde bir değişim geçirdiysen bu senin için süper bisey bende bu konuda bir uzmandan yardım alma konusunda cesaretleniyorum. Ama biseyin farkındayım tabiki sen neşeli olursan çevrendekilere de neşe saçarsın ve seni devamlı görmek isterler diyalog kurmak isterler. Benim sorunumda o çevreye neşe saçamıyorum cünkü kafamda hep düşünceler oluyor iş konusu oluyor birkaç kilo fazlam var işte boyum kısa söyle böyle çeşitli düsünceler oluyor ve kendini ifade etmene engel oluyor. Bende bir iki tane samimi kuzenimin yanında aynen senin gibiyim cünkü onların beni fiziki seylerle değerlendirmediğini biliyorum aynı aile gibi onlar da fiziki seylerden maddi seylerden farklı bir duyguyla bana yaklastıkları için sadece onların yanında rahatım ama yardım alıp insallah senin gibi olurm ilerde.

      Yorum


      • #4
        fazla kompleks yapıyorsun galiba..
        kendinle barışık ol..
        kendini sev..
        hep pozitif düşünmeye çalış ve gülümsemeyi ihmal etme.
        zor değil.
        böylece sende etrafına neşe saçarsın

        Yorum


        • #5
          Orjinal yazı sahibi: sevsene
          fazla kompleks yapıyorsun galiba..
          kendinle barışık ol..
          kendini sev..
          hep pozitif düşünmeye çalış ve gülümsemeyi ihmal etme.
          zor değil.
          böylece sende etrafına neşe saçarsın
          sf komplex değil ciddi bir hastalıktır

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: hale46
            Orjinal yazı sahibi: sevsene
            fazla kompleks yapıyorsun galiba..
            kendinle barışık ol..
            kendini sev..
            hep pozitif düşünmeye çalış ve gülümsemeyi ihmal etme.
            zor değil.
            böylece sende etrafına neşe saçarsın
            sf komplex değil ciddi bir hastalıktır
            hmmm :roll:

            Yorum


            • #7
              tabiki sf ciddi bir hastalık. ama kökenini düşündüğümüz zaman belki bizde olmayan ama var olduğunu düşündüğümüz eksiklikler diğer bir anlatımla kompleksler. Yani arkadasa çıkıştık ama sf lilerin coğunda birseylere kompeks kesinlikle vardır. Bir kısmında kompeks yoktur aileden genlerden gelen bir etki söz konusudur. Mesela benim babam da yapı olarak çekingendir. Bir ortama girdiğinde genelde sessiz kalır pek sohbete iştirak etmez. Yüzde doksan oranında ben ona çekmişim. Kardesim de bu yönlerden benzer. Bizim kadar olmasa da oda içine kapanık biridir. Tüm bunlar bana sf.nin sanki büyük ölçüde genetik olduğunu söylüyor. Bilmem siz ne dersiniz.

              Yorum

              İşleniyor...
              X