Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Panik Bozukluk / Panik Atak

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Panik Bozukluk / Panik Atak

    Merhaba arkadaşlar, bu hastalıkla tanışalı 2-3 hafta olmuştur sanırım... Öncelikle kendimi tanıtim isterseniz, ben ilke (erkek), Mersin de yaşıyorum, 24 yaşındayım, Özel Güvenlik işinde çalışıyorum.

    Öncelikle bu hastalığı ALLAH düşmanımın bile başına vermesin, çünkü çok kötü ve ansızın sizi yakalayan bir hastalık türüdür. Ben pozitif, çevresine çabuk alışan, hayat ile barışık, yardım sever vs. vs. bir kişiliğe sahibim. Gitmiş olduğum doktorum (Psikiyatri Uzmanı ve Psikolog) bile bu hastalığa yakalanmama çok şaşırdı, yani bu hastalık her türlü kişiliğe sahip olan insanlarda bile rastlanıyor. 2-3 hafta önce ilk panip nöbetimi geçirdiğimde, endişe, korku, hızlı bir şekilde nefes alıp verme, aldığım her nefesin sanki bana yetmediği hissine kapılma, aşırı derecede boğazımda sanki gıcık varmış gibi bir his ve sürekli yutkunmaya çalışma ve aşırı olduğu için de vücut bu yutkunmaların bazılarına cevap verememe gibi bir durumla karşı karşıya kalmıştım. O an benim için çok zordu anlatamam arkadaşlar... Öyle bir duygular yaşıyorsunuzki etrafınızla olan ilişkiniz nöbet esnasında tamamen kesiliyor ve direk hastalığa odaklanmış oluyorsunuz... Hatta size soru soranlara agresif bir şekilde davranışlar sergiliyor, beni kurtarın durumu içerisinde buluyorsunuz kendinizi. Neyse arkadaşlar, hemen acile götürüldüm ailem tarafından acildeki doktorumuza durumu anlatıp (tabi daha neyim olduğunu bilmediğim için ne hissettiğimi açıklamaya çalıştım 15 dk) doktor normal bir doktor olduğu için "oksijen bağlayın hastaya.." diye talimat verdi hemşireye... Hemen oksijen bağlandı bana, tabiki de bende en ufak bir rahatlama yoktu ve giderek şiddetleniyordu... Babam tekrar doktorla konuştu v.s doktor "bir sakinleştirici yapalım hastaya.." dedi. Hemen hemşire hanım sakinleştirici vurdu bana (Diazem)... Tabi ben yarım saat sonra oksijen ve diazemin verdiği rahatlıkla, baş dönmesi, miğde bulantısı, tuhaf bir karın ağrısı ile hastahaneden ayrıldım ve doktor çıkarken "Yarın polikliniğe, göğüs hastalıklarına ve psikiyatri servisine uğrayın.." dedi ve eve gidip yattım. Fakat gece tekrar aynı duygular içerisinde bulunca kendimi, tekrardan acile gittik saolsun doktor bey bizi biraz azarladı ve bu durumun psikolojik olduğunu zaten gerekeni yaptıklarını sabah mutlaka polikliniğe gitmemizi söyledi. Psikiyatri servisine gittim doktor beye durumumu telaşlı bir şekilde anlattım "Panik atak / Panik bozukluk var sende, psikolojik birşey... İlaç yazacağım sana, onları düzenli bir şekilde aksatmadan kullan, 15 gün sonra tekrar yanıma uğra..." dedi ve ilaçları aldık (Efexal ve Seraquel) tabi ben bunları kullanmaya başladım... Bu seferde ilaçlar bende aşırı uyku hali, çarpıntı, aşırı korku, endişe, evin içinde dolanıp durma gibi saçma sapan bir halde buldum kendimi... Tekrar gittik psikiyatri servisine (bu sefer başka bir doktora) ve doktor bey saolsun bu durumun mantıklı bir açıklamasını yaptı "Seraquel sende çarpıntı yapar... Zaten korkun var, hızlı nefes alıp verme sorunun var, bu hap seni daha çok panik atak nöbetine tetikleyecek..." dedi ve ilaçları değiştirdi (Dideral ve Paxera). İlaçları düzenli bir şekilde kullandım, çok şükür hastalık arada bir hafif şekilde de etkisini bana hissettirse bile azalıyor... Tabi bu verilen ilaçları KESİNLİKLE aksatmamanız gerekiyor, aksi taktirde hastalık tekrar nüksediyor (tekrarlıyor). Psikolog uzmanına gittiğimi söylemiştim; Bana "Spor yap, evden uzaklaş (4-5 aydır işsiz olduğumu söylemiştim ben doktora), çevreyi gez, kendini mutlu hissettirecek aktivitelere katıl..." söyledi ve nöbet esnasında o durumdan nasıl kurtulacağım hakkında ufakta olsa bilgi verdi (Ben yazımın sonunda buna değineceğim).

    Spora başladım, doktorun dediği gibi gezdim sürekli, motorsikleti çok sevdiğimden ötürü köye ve yaylalara kadar turladım, sürekli temiz hava aldım ve kendime sıkıntı verecek tüm davranış ve aktivitelerden uzak durdum... Tabi ailemin desteğini unutmamak lazım, Allah onlardan razı olsun hiç desteklerini esirgemediler, çok yardımda bulundular, her zaman yanımda oldular.

    Uzun lafın kısası; Panik atak / Panik bozukluk hastalığı geçici bir hastalıktır, önemli olan bu hastalığı beyninizde bitirmektir ve tabiki ilaç tedavisi de çok önemlidir.

    Panik atak nöbeti sırasında yapmanız gerekenler;

    1. Yöntem; Panik atak sırasında o an ne ile uğraşıyorsanız bırakmayın, aksine ona daha çok yoğunlaşın ve nefes alış verişinizi kontrol altında tutmaya çalışın... Hareketlerinizi biraz yavaşlatın, kalp ritminiz ne kadar yavaşlarsa o kadar sakin olursunuz unutmayın.

    2. Yöntem; Panik atak sırasında burnunuzdan derin bir şekilde nefes aldıktan sonra 3 saniye nefesinizi içinizde tutun, kendinizi fazla zorlamadan ağız yoluyla aldığınız nefesi geri bırakın... Unutulmaması gereken husus, hızlı bir şekilde alınan nefes vücudun daha fazla oksijenle dolmasına sebep olacak ve kalp ritminiz artacak, kan dolaşımınız hızlandığı için ani baş dönmesi, miğde bulantısı, karın ağrısı hissi doğacaktır.

    3. Yöntem; Panik atak sırasında o anki hissettiklerini yok saymaya çalışacak ve nefes alış verişinizi düzene sokacaksınız. Gerekirse düşüncenizin biraz dağılması açısından içinizden 20 saniye sayarak aynı anda derin derin burnunuzdan almış olduğunuz nefesinizi ağzınızla dışarıya geri bırakacaksınız. Yavaş nefes aldığınız için karbondioksit vücudunuzda fazla olacağı için kalp ritminiz azalacak, hissetmiş olduğunuz endişe, korku, gerginlik hisleri kaybolacaktır. Okuduğunuz için teşekkür ederim arkadaşlar, benimle aynı kaderi paylaşan arkadaşlarıma Allahtan sabır diliyorum.

  • #2
    ne ilacı hocam ya kim ilaçla kurtulmuş bu hastalıktan tamamen.
    alkolle mutluyuz böyle yasamaya devam alıstım artık carpıntıya nefes darlıgına hic istifimii bozmuyorum bile panık geldıgınde

    Yorum


    • #3
      Erdoğan33 paylaşımın çok bilgilendirici olmuş, teşekkürler.
      Çok geçmiş olsun.
      Şuna inanmak lazımdır ki, Dünya yüzünde gördüğümüz her şey kadının eseridir (Mustafa Kemal Atatürk)

      Yorum


      • #4
        Allah kimseye böyle hastalık vermesin,gerçekten zor...Yazdıklarını sonuna kadar zevkle okudum.Güzel bir paylaşım bana da faydası olur,teşekkürler.Geçmiş olsun dostum.

        Yorum


        • #5
          Rica ederim arkadaşlar, faydam dokunduysa ne mutlu bana.

          Yorum

          İşleniyor...
          X