Duyuru

Collapse
No announcement yet.

OKB olabilirmiyim? ( AŞK meselesi... )

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • OKB olabilirmiyim? ( AŞK meselesi... )

    Arkadaşlar aşırı derecede saplantılı/takıntılı bi aşk yaşıyorum. Şöyle ki; her zaman onu düşünüyorum onu seviyorum, eski günleri düşünüyorum, arkadaşlarımlayken bile hep aklıma geliyo, bi ortamda kendimi tam veremiyorum konuşmaya bu yüzden. ama bunları yaparken kendime engel olamıyorum ve dahası, onu sevmeme rağmen istemsizce hep onu düşünmeme rağmen onu istemiyorum yani şuan bi ilişkimiz olabilir. Gidip konuşsam hemen sevgili olabiliriz ama ben onu istemiyorum ve buna rağmen hep onu düşünüyorum kimseyi sevemiceğimi düşünüyorum. Şöyle anlatıyım, adamın biri bi kızı sevmiş bi ilişkileri olmuş ve ayrılmışlar, adam çok seviyo ve bu günlük hayatını olumsuz derecede etkilicek saplantılı düşüncelere boğulmuş, hep o kızı düşünüyo, ve istese sevdiği insanın yanına gidip konuşabilir ve ilişkileri başlayabilir ama adam istemiyo onu, onu bukadar düşünmesine sevmesine rağmen istemiyo.
    İsteseydim şu zamana kadar başka bi insanla çok güzel bi ilişki yaşayabilirdim ama istemsizce hep onu düşünmek eskileri düşünmek bi kızla onun kişiliğini karşılaştırmaktan bıktım. 4 sene oldu ayrılalı ve ben böyle biri oldum. Kimseyi sevemiyorum bu takıntım yüzünden. Bi dönem intiharı düşünüyodum o derece bunalmıştım. Doktora gitsem bana neder ilaç falanmı verir nasıl kurtulcam ben bu durumdan ve sizce bi hastalık mı bu nedir? Kafayı yemek üzereyim yani...
    Last edited by Sakir; 16-09-2014, 09:46 PM.

  • #2
    Aşka aşık olmak bu.
    İster mermi kullansın, ister oy pusulası, insan iyi nişan almalı, kuklayı değil kuklacıyı vurmalı.
    Malcolm X

    Yorum


    • #3
      Dostum bizim yapabileceğimiz birşey yok aslında.Durumuna üzüldüm.Çünkü zihninde bu takıntı kalmış.Doktora en yakın zamanda görünmeni de tavsiye ederim.Sonuçta hem rahatsız ediyor hem de farkında ol ya da olma hayatını da etkiliyor.Geçmiş olsun,umarım bu sorunu atlatırsın.

      Yorum


      • #4
        Çok doğru. Sen aşka aşıksın. Sen gördüğün kişiye değil, onun zihnindeki yansımasına aşıksın. Zihninle kalbini besliyorsun. Düşünerek, hayal kurarak, aşkın hem acı, hem tatlı düğümleri arasında kayboluyorsun. O kişi herkese göre değil, belki de sadece sana göre özel. Anılar var, hatıralar var ve bence masum da bir kız. Diğer kızlardan çok daha masum kalıyor. İşte kişinin kafasındaki kriterler, klişe saplantılar, "seviyorum ama birlikte olamayız" durumuna sebep oluyor. Aynısını yaşadım. Çok seviyordum ama ben bozdum, göze alamadım. Belki de bile bile hata yaptım. O kişiyi unutacaksın korkma.

        Yorum


        • #5
          Halbuki o kisi 4 sene icinde herseyi unutmustur hayatina bakiyordur bile .Sen düsüne dur ...

          Yorum


          • #6
            OKB olabilirmiyim? ( AŞK meselesi... )

            Arkadaşlar başka bi bölüme açmıştım konuyu ama buraya daha uygun olduğu için buraya yazmayı düşündüm.

            Arkadaşlar aşırı derecede saplantılı/takıntılı bi aşk yaşıyorum. Şöyle ki; her zaman onu düşünüyorum onu seviyorum, eski günleri düşünüyorum, arkadaşlarımlayken bile hep aklıma geliyo, bi ortamda kendimi tam veremiyorum konuşmaya bu yüzden. ama bunları yaparken kendime engel olamıyorum ve dahası, onu sevmeme rağmen istemsizce hep onu düşünmeme rağmen onu istemiyorum yani şuan bi ilişkimiz olabilir. Gidip konuşsam hemen sevgili olabiliriz ama ben onu istemiyorum ve buna rağmen hep onu düşünüyorum kimseyi sevemiceğimi düşünüyorum.
            Şöyle anlatıyım, adamın biri bi kızı sevmiş bi ilişkileri olmuş ve ayrılmışlar, adam çok seviyo ve bu günlük hayatını olumsuz derecede etkilicek saplantılı düşüncelere boğulmuş, hep o kızı düşünüyo, ve istese sevdiği insanın yanına gidip konuşabilir ve ilişkileri başlayabilir ama adam istemiyo onu, onu bukadar düşünmesine sevmesine rağmen istemiyo.
            İsteseydim şu zamana kadar başka bi insanla çok güzel bi ilişki yaşayabilirdim ama istemsizce hep onu düşünmek eskileri düşünmek bi kızla onun kişiliğini karşılaştırmaktan bıktım. 4 sene oldu ayrılalı ve ben böyle biri oldum.
            Kimseyi sevemiyorum bu takıntım yüzünden, ve mutsuz keyifsiz durgun bi insan oldum. Çevremdekiler bana hep, sana noldu neyin var çok durgunsun canın niye sıkkın falan diyolar. Bi dönem intiharı düşünüyodum o derece bunalmıştım. Doktora gitsem bana neder ilaç falanmı verir nasıl kurtulcam ben bu durumdan ve sizce bi hastalık mı bu nedir? Kafayı yemek üzereyim yani...
            Last edited by Sakir; 17-09-2014, 05:32 PM.

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: eylülbasak
              Ha bi de psikiyatriste gidersen beni de haberdar et gelişmelerden mümkünse
              eğer psikiyatrik bi durum varsa şuan bakırköyden randevu alıp en yakın zamanda gidebilirim

              Yorum


              • #8
                Arkadaşlar. İlk etapta kesinlikle psikoloğa gitmenizi öneririm. Maalesef çoğu devlet hastanesinde psikiyatrlar 5dk dinleyip ilaç yazıp gönderiyorlar. Terapi vb hak getire. Karalamak değil amacım ama Türkiye de bu iş çoğu yerde böyle. Psikolojik sıkıntılarınızı psikologlarla çözmeyi deneyin. Çünkü sizin yanlış/hatalı şemalarınız terapilerle değiştirilebilir. İlaçlar beyninize etki edip bu düşüncelerinizi değiştiremezler. Ama şöyle de bir husus var ki ilaç + terapi yöntemi her zaman en etkili yöntem olmuştur.
                Psikolog.

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: eylülbasak
                  Şu yazdıklarını okuyunca kendimden bişler buldum ya, çok iyi anlıyorum seni.
                  Anlıyorum. Ben doktora görüneyim bakalım ne dicek ne vericek burayada yazarım. Siz göründünüz mü doktora, bi teşhiste bulundularmı?

                  Yorum


                  • #10
                    Aynı sorun malesef bende de var. 7 yıl böyle birine takılı kaldım. Sonra o evlendi gitti peşinden başka biri daha oldu ve o da şuan 7 yıl oluyor. Sen gitsem konuşsam ilişkimiz başlayacak diyorsun. Durumun yine iyi. Benimki nişanlı ve ilerideki aylara nikah günü bile almışlar. İlişkinin yeniden başlama ihtimali olmaması beni çok daha kötü duruma sokuyor. Sabah akşam düşünmekten mahvoluyorum. Çözümü nedir bende bilmiyorum. Allah yardımcımız olsun ne diyeyim.

                    Yorum


                    • #11
                      Psikiyatriste danışmadım çünkü psikiyatrist bir şekilde onu bana unutturur ondan vazgeçmemi sağlarsa diye korkuyor insan. yani ben o insanı seviyorum ve vazgeçmekten korkuyorum. Bir yandan vazgeçmek istemiyorum bir yandan da vazgeçerim diye korkuyorum. Çok farklı garip bişey. Üç yıl irtibatımız vardı. Sonra irtibatımız kesildi ve aradan dört yıl geçti. İki gün önce yeni mail adresini buldum yazdım bişeyler. Düğün günü aldık diyor. anlayamıyorum seni dört yıldır hayatında yokum ve sen hala umut besliyorsun diyor. Hayatına birini al kendine bir hayat kur diyor. Ama benim için ondan başkası yok. Kimseyi alamıyorumki hayatıma. Aklımda hep o var çünkü. Eski resimlerine bakıp bakıp ağlıyorum işte.

                      Yorum


                      • #12
                        ..........
                        Last edited by Ahmt2211; 22-10-2014, 04:05 PM.

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: Okkeanos View Post
                          Arkadaşlar. İlk etapta kesinlikle psikoloğa gitmenizi öneririm. Maalesef çoğu devlet hastanesinde psikiyatrlar 5dk dinleyip ilaç yazıp gönderiyorlar. Terapi vb hak getire. Karalamak değil amacım ama Türkiye de bu iş çoğu yerde böyle. Psikolojik sıkıntılarınızı psikologlarla çözmeyi deneyin. Çünkü sizin yanlış/hatalı şemalarınız terapilerle değiştirilebilir. İlaçlar beyninize etki edip bu düşüncelerinizi değiştiremezler. Ama şöyle de bir husus var ki ilaç + terapi yöntemi her zaman en etkili yöntem olmuştur.
                          aynen sannki grip olmuşuz soğuk algınlığına ilaç yazar gibi.halbuki sorun ruhta insanın yaşadıkları daha çok psikolojiyi bozuyor bence psikoloji psikolog ağırlıklı olmalı.daha cok psikolog olmalı psikiyatristlerden daha çok.
                          terapide devlet hastanelerinde pek verimli değil zırt pırt içeri giriyorlar insan rahat konuşamıyor psikolog ilgisiz olabiliyor görüşmede telefonla konuşabiliyor bunları yaşadım aylarca terapiye gittim memnun kalmadım.terapiye gidicek olana tavsiyem iyi bi terapiste gitsinler terapist insanın daha kötü hissetmesine neden olabiliyor
                          Last edited by indigo; 20-10-2014, 01:40 PM.

                          Yorum

                          İşleniyor...
                          X