Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Dertleşmeye ihtiyacım var.

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Dertleşmeye ihtiyacım var.

    Merhaba dostlar nasıl anlatsam nereden başlasam. Hep buraya en son zamanlarda geliyorum hayattan bir beklentim kalmadığında, korktuğumda, üzüldüğümde siz olmasanız kimle konusacagım bilemiyorum. Şu okb neden bizim başımıza geldi ki milyonlarca insan var neden biz çekiyoruz.Ve hiçbir zaman kurtulamayacğımı düşündüğüm zamanlar azımsanmayacak kadar çok. Hiçbir işte devamlılık sağlayamıyorum. Hiç bir şeyi başaramıyormuş gibi geliyor. Okul 1 hafta önce başladı ben derse sadece 1 kere gittim. Eğer böyle devam ederse kalırım. O yüzden kendimi artık düzenlemek istiyorum. Düşüncelerimi düzenlemek hayattan az da olsa keyif almak istiyorum. Sadece annemin yanında kendimi rahat ve koruma kalkanı varmış gibi hissediyorum. Hep duygusaldım çok çabuk ağlarım, etkilenirim. Belkide bu yüzden benim başımda obsesyon vurdumduymaz olabilirdim. Hiç bir şeyi takmazdım insanların ne düşündüğünü düşünmezdim. Kısacası dinsel, tinsel, cinsel, vb bir çok takıntım ar . Bir doktora gidiyordum zar zor anlattım okbyi. Bir kaç ay gitmedim şimdi tekrar gitmek istediğimde onunda artık burayı kapattığıını istanbula taşındığını öğrendim yıkılmıştım. Şuan kullandığım ilaçlar anafranil, prozac. risperdal. Bu kadar ilaç kullanıp hala obsesyonları olan bir ben miyim ? Neden geçmiyor ? Neden son bıulmuyor, Benim de hakkım değil mi diğer gençler gibi gezmek, eğlenmek gülmek... Çok zor olmaya başladı hayat. Bilmiyorum belkide konuşmaya ihtiyacım var sizle dertleşmeye.. Hiçbir işte devamlılık sağlayamıyorum gibi geliyor. Bakın okulda devamlılık sağlayamıyorum müzikle ilgileniyorum gitar da devamlılık sağlayamıyorum, oyunları bile tam bitiremiyorum düşünün hiç bir şeye kendimi veremiyorum, başarılı olamıyorum. Siz ne diyorsunuz yavaş yavaş konuyu daha da açıcam eğer sizlerde konuşmak isterseniz aynı durumdan muzdarip kimler var konuşmak isterim. Acaba okb başka bir şeye çevirir mi şizofreni gibi çünkü kötüaklımdan atamadığım düşüncelerimin karşı taraf tarafından anlasıldığını düşünüyorum bilmiyorum çok korkuyorum..

  • #2
    Orjinal yazı sahibi: fored93 View Post
    Merhaba dostlar nasıl anlatsam nereden başlasam. Hep buraya en son zamanlarda geliyorum hayattan bir beklentim kalmadığında, korktuğumda, üzüldüğümde siz olmasanız kimle konusacagım bilemiyorum. Şu okb neden bizim başımıza geldi ki milyonlarca insan var neden biz çekiyoruz.Ve hiçbir zaman kurtulamayacğımı düşündüğüm zamanlar azımsanmayacak kadar çok. Hiçbir işte devamlılık sağlayamıyorum. Hiç bir şeyi başaramıyormuş gibi geliyor. Okul 1 hafta önce başladı ben derse sadece 1 kere gittim. Eğer böyle devam ederse kalırım. O yüzden kendimi artık düzenlemek istiyorum. Düşüncelerimi düzenlemek hayattan az da olsa keyif almak istiyorum. Sadece annemin yanında kendimi rahat ve koruma kalkanı varmış gibi hissediyorum. Hep duygusaldım çok çabuk ağlarım, etkilenirim. Belkide bu yüzden benim başımda obsesyon vurdumduymaz olabilirdim. Hiç bir şeyi takmazdım insanların ne düşündüğünü düşünmezdim. Kısacası dinsel, tinsel, cinsel, vb bir çok takıntım ar . Bir doktora gidiyordum zar zor anlattım okbyi. Bir kaç ay gitmedim şimdi tekrar gitmek istediğimde onunda artık burayı kapattığıını istanbula taşındığını öğrendim yıkılmıştım. Şuan kullandığım ilaçlar anafranil, prozac. risperdal. Bu kadar ilaç kullanıp hala obsesyonları olan bir ben miyim ? Neden geçmiyor ? Neden son bıulmuyor, Benim de hakkım değil mi diğer gençler gibi gezmek, eğlenmek gülmek... Çok zor olmaya başladı hayat. Bilmiyorum belkide konuşmaya ihtiyacım var sizle dertleşmeye.. Hiçbir işte devamlılık sağlayamıyorum gibi geliyor. Bakın okulda devamlılık sağlayamıyorum müzikle ilgileniyorum gitar da devamlılık sağlayamıyorum, oyunları bile tam bitiremiyorum düşünün hiç bir şeye kendimi veremiyorum, başarılı olamıyorum. Siz ne diyorsunuz yavaş yavaş konuyu daha da açıcam eğer sizlerde konuşmak isterseniz aynı durumdan muzdarip kimler var konuşmak isterim. Acaba okb başka bir şeye çevirir mi şizofreni gibi çünkü kötüaklımdan atamadığım düşüncelerimin karşı taraf tarafından anlasıldığını düşünüyorum bilmiyorum çok korkuyorum..
    Baştan sona kadar hepsini okudum. Şu an senin yerinde olsam hayatımı değiştirebilirdim. Misal, yeni arkadaşlar bul kendine, facede etkinliklere falan katıl, kedi besle, kitap oku vb.. Tüm bunlar hayatını değiştirebilir.

    Yorum


    • #3
      bilemiyorum derslere katılamama nedenim sosyal fobi gibi birşey de olabilir ama artık kesinlikle gideceğim hem de her derse sabah kalkıyorumn gitmek için hazırlanıyorum sonra bir bakmışım çıkamamamışım evden tüm güb evdeyim depresyon şarkılar sigara kahve bu şekilde hayat geçmez zaten veya hayatımı düzene getirmek istiorum bakalım neler yapabilirim. Şimdi faceden falan etkinlik olayına ben daha okul etkinliklerine bile katılsam biraz biraz iyi olcak. İnsanlar yakışıklı olduğumu sölüyorlar ama ben hep kendimi ezik hissediyorum kızlarla rahat konuşamıyorum sanki o cinsel okb aklıma geliyor karşı taraft abunu anlıyor gibi geliyor falan falan dur bakalım aga inşallah herşey yoluna girer. Bir şey olsa s-şu sitedeki herkes bir anda iyi olsa bir mucize olsa off off.

      Yorum


      • #4
        yurtdışındaki web sitelerinde okb için günde 18 gr inositol kullanmanın iyi geldiğini okumuştum, bi deneyin isterseniz.

        Yorum


        • #5
          verimsizlik benimde en büyük düşmanım. ....verimsizliği büyük bir talihsizlik olarak addediyorum.
          Last edited by birzamanlarben; 08-03-2016, 05:33 PM.

          Yorum


          • #6
            16 yıldır zyprexa kullanıyorum. eski tip ilaçları kullanırken stilizan, norofren vs... daha ilgiliydim hayatla. şimdi tıpk senin gibi büyük bir isteksizlik duyuyorum planladığım işleri yapabilmek için. ilgi alanım olan herşeyi bıraktım. fotoğraf, edebiyat, müzik aletleri, seyahat etme ... şu an bunların hepsi bana yabancı evden çıkmak zulüm. yine de kendimi zorluyorum yaşamak için. bilmiyorum çözüm bulamadım. doktorlar da bulamadı. bence zyprexa yapıyor bunları bana.bırakmayı deniyorum fakat 2. gün sigortalar atmaya başlıyor, alışkanlık yaptığına iyice emin oldum.

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: fored93 View Post
              bilemiyorum derslere katılamama nedenim sosyal fobi gibi birşey de olabilir ama artık kesinlikle gideceğim hem de her derse sabah kalkıyorumn gitmek için hazırlanıyorum sonra bir bakmışım çıkamamamışım evden tüm güb evdeyim depresyon şarkılar sigara kahve bu şekilde hayat geçmez zaten veya hayatımı düzene getirmek istiorum bakalım neler yapabilirim. Şimdi faceden falan etkinlik olayına ben daha okul etkinliklerine bile katılsam biraz biraz iyi olcak. İnsanlar yakışıklı olduğumu sölüyorlar ama ben hep kendimi ezik hissediyorum kızlarla rahat konuşamıyorum sanki o cinsel okb aklıma geliyor karşı taraft abunu anlıyor gibi geliyor falan falan dur bakalım aga inşallah herşey yoluna girer. Bir şey olsa s-şu sitedeki herkes bir anda iyi olsa bir mucize olsa off off.
              merhaba Kardeşim bende okb hastasıyım aynı zamanda sosyal fobide var ve ben tedavi görmüyorum ama ilaç yerine terapi daha iyi çünkü ilaç çikolata gibi geçici mutluluk veriyor ve bitiyor bittiğinde ise şişmanlamış oluyorsun ilaçlar sadece beyini uyararak serotonin yada dopamin her neyse saldgılanmasını sağlar sadece geçici rahatlıyor daha biz beyin hakkında bir şey bilmiyoruz sinir kitabı okuyorum adam söze şöyle başlamış bu karmaşık yapıyının hala ne olduğunu bilmiyoruz ama diye sence bu ilaçların tarihi ne zamana dayanıyor sana önerim mücadele etmen direnmen değil bunu yapabilirsin bende çok kötüydüm derse odaklanamıyordum ama bunun üzerine gittim zorladım hala az takıntılarım var ama bir şekilde hallediyorum gercekten mutluyum snde olucaksın okula kesin git sanki başka dünyada gibi oluyorsundur ama Emin ol bunun biteceğini görüceksin bir düşüncelerin korkunç olabilir zaten hastalığın hassas noktası bu ama aynı zamanda saçma değilmi kötü olan bunu gerçekmi olasılığının olması işte biz bunu düşünüyoruz bunu farkettipinde iyi olucaksın sosyal fobimi yenmek için basket takımına girdim ilk defa basket oynadım ve şimdi bırakamıyorum sende birşey yap resim kursuna başladım yeteneklerini geliştir

              Yorum


              • #8
                Orjinal yazı sahibi: fored93 View Post
                bilemiyorum derslere katılamama nedenim sosyal fobi gibi birşey de olabilir ama artık kesinlikle gideceğim hem de her derse sabah kalkıyorumn gitmek için hazırlanıyorum sonra bir bakmışım çıkamamamışım evden tüm güb evdeyim depresyon şarkılar sigara kahve bu şekilde hayat geçmez zaten veya hayatımı düzene getirmek istiorum bakalım neler yapabilirim. Şimdi faceden falan etkinlik olayına ben daha okul etkinliklerine bile katılsam biraz biraz iyi olcak. İnsanlar yakışıklı olduğumu sölüyorlar ama ben hep kendimi ezik hissediyorum kızlarla rahat konuşamıyorum sanki o cinsel okb aklıma geliyor karşı taraft abunu anlıyor gibi geliyor falan falan dur bakalım aga inşallah herşey yoluna girer. Bir şey olsa s-şu sitedeki herkes bir anda iyi olsa bir mucize olsa off off.
                Aynı şekilde fakat bem hata yapmaktan korkuyorum bildiğim bir şeyi yapmıyorum

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: andblue View Post
                  16 yıldır zyprexa kullanıyorum. eski tip ilaçları kullanırken stilizan, norofren vs... daha ilgiliydim hayatla. şimdi tıpk senin gibi büyük bir isteksizlik duyuyorum planladığım işleri yapabilmek için. ilgi alanım olan herşeyi bıraktım. fotoğraf, edebiyat, müzik aletleri, seyahat etme ... şu an bunların hepsi bana yabancı evden çıkmak zulüm. yine de kendimi zorluyorum yaşamak için. bilmiyorum çözüm bulamadım. doktorlar da bulamadı. bence zyprexa yapıyor bunları bana.bırakmayı deniyorum fakat 2. gün sigortalar atmaya başlıyor, alışkanlık yaptığına iyice emin oldum.

                  16 yıldır kaç mg zyprexa kullanıyorsun yan etkileri neler?

                  Yorum


                  • #10
                    ilaçlarının sana yaramadığı olabilirmi acaba?
                    ben 1 sene boyunca panik atak iken doktorun bana verdiği ilacı aldığımda ataklarım mesela tamamen geçmemişti.
                    bende bunun böyle birşey olduğunu düşünüyordum.
                    sonra doktorum değişti üniversite hastanesinde ve ilacımıda değiştirmişti.
                    aynı anda okb olduğumuda söylemişlerdi. anksiyete depresyon ve p.atak hepsi birden.
                    ilacımı değiştirdikten sonra ne ataklarım kaldı ne de başka birşey. seroxat vermişti. önceki ilacım ise stablondu.
                    ve ilaçların da etkili olabileceğini düşünüyorum.
                    3 ayrı ilaç alıyorsun yaramadıysa bence bu konuda doktor ile görüş derim sana.
                    benim gibi etkisi olmayan ilaç kullanıyor olabilirsin.
                    neticede her bünyeye farklı etkilerde olabilir ilaçlarda. kimisine yararken kimisine yaramaz.
                    bunu düşün ve görüş derim.
                    ben korkudan sokağa çıkamıyordum mesela, ne zaman ki diğer ilaca geçtim kendimi de iyi hissetmeye başlamıştım.

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: fored93 View Post
                      Merhaba dostlar nasıl anlatsam nereden başlasam. Hep buraya en son zamanlarda geliyorum hayattan bir beklentim kalmadığında, korktuğumda, üzüldüğümde siz olmasanız kimle konusacagım bilemiyorum. Şu okb neden bizim başımıza geldi ki milyonlarca insan var neden biz çekiyoruz.Ve hiçbir zaman kurtulamayacğımı düşündüğüm zamanlar azımsanmayacak kadar çok. Hiçbir işte devamlılık sağlayamıyorum. Hiç bir şeyi başaramıyormuş gibi geliyor. Okul 1 hafta önce başladı ben derse sadece 1 kere gittim. Eğer böyle devam ederse kalırım. O yüzden kendimi artık düzenlemek istiyorum. Düşüncelerimi düzenlemek hayattan az da olsa keyif almak istiyorum. Sadece annemin yanında kendimi rahat ve koruma kalkanı varmış gibi hissediyorum. Hep duygusaldım çok çabuk ağlarım, etkilenirim. Belkide bu yüzden benim başımda obsesyon vurdumduymaz olabilirdim. Hiç bir şeyi takmazdım insanların ne düşündüğünü düşünmezdim. Kısacası dinsel, tinsel, cinsel, vb bir çok takıntım ar . Bir doktora gidiyordum zar zor anlattım okbyi. Bir kaç ay gitmedim şimdi tekrar gitmek istediğimde onunda artık burayı kapattığıını istanbula taşındığını öğrendim yıkılmıştım. Şuan kullandığım ilaçlar anafranil, prozac. risperdal. Bu kadar ilaç kullanıp hala obsesyonları olan bir ben miyim ? Neden geçmiyor ? Neden son bıulmuyor, Benim de hakkım değil mi diğer gençler gibi gezmek, eğlenmek gülmek... Çok zor olmaya başladı hayat. Bilmiyorum belkide konuşmaya ihtiyacım var sizle dertleşmeye.. Hiçbir işte devamlılık sağlayamıyorum gibi geliyor. Bakın okulda devamlılık sağlayamıyorum müzikle ilgileniyorum gitar da devamlılık sağlayamıyorum, oyunları bile tam bitiremiyorum düşünün hiç bir şeye kendimi veremiyorum, başarılı olamıyorum. Siz ne diyorsunuz yavaş yavaş konuyu daha da açıcam eğer sizlerde konuşmak isterseniz aynı durumdan muzdarip kimler var konuşmak isterim. Acaba okb başka bir şeye çevirir mi şizofreni gibi çünkü kötüaklımdan atamadığım düşüncelerimin karşı taraf tarafından anlasıldığını düşünüyorum bilmiyorum çok korkuyorum..
                      ilaçlarının sana yaramadığı olabilirmi acaba?
                      ben 1 sene boyunca panik atak iken doktorun bana verdiği ilacı aldığımda ataklarım mesela tamamen geçmemişti.
                      bende bunun böyle birşey olduğunu düşünüyordum.
                      sonra doktorum değişti üniversite hastanesinde ve ilacımıda değiştirmişti.
                      aynı anda okb olduğumuda söylemişlerdi. anksiyete depresyon ve p.atak hepsi birden.
                      ilacımı değiştirdikten sonra ne ataklarım kaldı ne de başka birşey. seroxat vermişti. önceki ilacım ise stablondu.
                      ve ilaçların da etkili olabileceğini düşünüyorum.
                      3 ayrı ilaç alıyorsun yaramadıysa bence bu konuda doktor ile görüş derim sana.
                      benim gibi etkisi olmayan ilaç kullanıyor olabilirsin.
                      neticede her bünyeye farklı etkilerde olabilir ilaçlarda. kimisine yararken kimisine yaramaz.
                      bunu düşün ve görüş derim.
                      ben korkudan sokağa çıkamıyordum mesela, ne zaman ki diğer ilaca geçtim kendimi de iyi hissetmeye başlamıştım.

                      Yorum


                      • #12
                        "Kendini keşfet" diye bir slogan var; anlamı "kendinin ne arzuladığını keşfet"tir. Devamlılık uğurunda enerji harcamayı uygun bulmuyorum. En iyisi mi siz bir eğlenceli ve merhametli bir şahsiyeti olan biriyle takılın; gitar bir araçtır insanlara ulaşma amacında ama böyle biri ise amacın ta kendisidir. Kestirme yani.

                        Çok zun metrajlı OKB bunalımlı birini şizofren edebilir pekâlâ.

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: fored93 View Post
                          Merhaba dostlar nasıl anlatsam nereden başlasam. Hep buraya en son zamanlarda geliyorum hayattan bir beklentim kalmadığında, korktuğumda, üzüldüğümde siz olmasanız kimle konusacagım bilemiyorum. Şu okb neden bizim başımıza geldi ki milyonlarca insan var neden biz çekiyoruz.Ve hiçbir zaman kurtulamayacğımı düşündüğüm zamanlar azımsanmayacak kadar çok. Hiçbir işte devamlılık sağlayamıyorum. Hiç bir şeyi başaramıyormuş gibi geliyor. Okul 1 hafta önce başladı ben derse sadece 1 kere gittim. Eğer böyle devam ederse kalırım. O yüzden kendimi artık düzenlemek istiyorum. Düşüncelerimi düzenlemek hayattan az da olsa keyif almak istiyorum. Sadece annemin yanında kendimi rahat ve koruma kalkanı varmış gibi hissediyorum. Hep duygusaldım çok çabuk ağlarım, etkilenirim. Belkide bu yüzden benim başımda obsesyon vurdumduymaz olabilirdim. Hiç bir şeyi takmazdım insanların ne düşündüğünü düşünmezdim. Kısacası dinsel, tinsel, cinsel, vb bir çok takıntım ar . Bir doktora gidiyordum zar zor anlattım okbyi. Bir kaç ay gitmedim şimdi tekrar gitmek istediğimde onunda artık burayı kapattığıını istanbula taşındığını öğrendim yıkılmıştım. Şuan kullandığım ilaçlar anafranil, prozac. risperdal. Bu kadar ilaç kullanıp hala obsesyonları olan bir ben miyim ? Neden geçmiyor ? Neden son bıulmuyor, Benim de hakkım değil mi diğer gençler gibi gezmek, eğlenmek gülmek... Çok zor olmaya başladı hayat. Bilmiyorum belkide konuşmaya ihtiyacım var sizle dertleşmeye.. Hiçbir işte devamlılık sağlayamıyorum gibi geliyor. Bakın okulda devamlılık sağlayamıyorum müzikle ilgileniyorum gitar da devamlılık sağlayamıyorum, oyunları bile tam bitiremiyorum düşünün hiç bir şeye kendimi veremiyorum, başarılı olamıyorum. Siz ne diyorsunuz yavaş yavaş konuyu daha da açıcam eğer sizlerde konuşmak isterseniz aynı durumdan muzdarip kimler var konuşmak isterim. Acaba okb başka bir şeye çevirir mi şizofreni gibi çünkü kötüaklımdan atamadığım düşüncelerimin karşı taraf tarafından anlasıldığını düşünüyorum bilmiyorum çok korkuyorum..
                          Ya ben ne deyim.35 yaşındayım hiç sevgilim olmadı. Başta ailem olmak üzere etrafındaki herkes edemediklerini bırakmıyorlar.Memur olalı 1.5 sene oldu.Şimdi de tutturmuşlar,Yaşın geçiyor bul birini evlen diye. Kızlar serseri ruhlu erkekleri tercih ediyorlar maalesef.Bütün arkadaşlarıma hatta lisedeki öğretmenlerime bana kız bulun diye bir yalvarmadığım kaldı. Bu durum maalesef işime de yansıyor.Bu konuyu kafaya takmaktan çalışırken hata üstüne hata yapıyorum. OKB ve psikotik bozukluk teşhisleri kondu.İşe engelli kadrosundan girdim.13 sene oldu ilaç kullanmaya başlayalı.Ama iyileşemiyorum.

                          Yorum


                          • #14
                            Söylemeyi unutmuşum.Ailemin gösterdiği kızla da asla işim olmaz.Seni ben bulmadım.Herkes kendisi buldu hayatı ona da kendime de zehir ederim.40 yaşıma kadar aradığım aşkı bulamazsam...

                            Yorum


                            • #15
                              Arkadaşlar, Allah hepimizin gani gani yardımcısı olsun.Ben de sabah ve akşam işe gelip giderken metroya binmeye korkuyorum. Çok kalabalık oluyor. Başıma birşey gelecek diye endişeleniyorum.Nitekim de geldi.Kalabalık otobüse binmiştim ayaktaydım. Kadının biri elime vurdu.İrkildim nooluyor dedim.Adamın biri esas sana biliyor.Kadınları rahatsız etmeye utanmıyormusun,seni döverim dedi.Zaten okbliyim bu tuzu biberi olmuştu.Evden dışarı çıkmaya da korkuyorum. Başıma bir şey gelecek,ne bileyim köpek ısıracak diye.Bu yüzden küçük bir kasabada yaşamak istiyorum.Veya köyde.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X