Dikkat eksikliği

Oğlumda dikkat eksikliği var. Şimdiye kadar hep bana ben niye böyleyim, benim niye sorunlarım var derdi, niye arkadaşlarımda sorun yok diyip üzülürdü. Geçenlerde oğlumu aldım karşıma ve kendisine bu durumu hakkında bilgi verdim. Bak dedim hepimizin iyi ve iyi olmayan yanları var. Bazılarımız şu alanda iyi ama şu alanda iyi değil vs. Ve dedim sen çok zekisin, akıllısın, meraklısın, belleğin çok güçlü, çalışkansın ama sende dikkat eksikliği var, bu yüzden bazı küçük sorunlar yaşıyorsun, arkadaş sıkıntısı çekiyorsun çünkü seni anlamıyorlar, sen de onların sana olan davranışlarını yanlış yorumluyorsun... bu sorunlar hakkında oturup konuştuk, neler yapabiliriz dedik, önerileri ortaya koyduk, umarım iyi sonuç alırız...

Belli bir yaştan sonra çocuğa durumunu açıklamak daha mantıklı geliyor bana.

Konuyla ilgili olanların yorumlarını merakla bekliyorum.

Sevgili cankanak da, umarım bu başlığımı görür ve yorum yazar.

[mustafatoprak]

siz en iyisi mi çocuğunuzun bilinçaltındaki birikmiş duyguları ve düşünceleri boşaltın. bir sürü şey düşünen birinin dikkatini toplaması gibi bir durum zaten olamaz.

zaten çocuğunuz bir şekilde buna inanmış. bir nevi buna kendini gerçekleştiren kehanet de denilir. olmayan bir şeyi varmış gibi düşünürseniz sonunda bu durum gerçekleşir. bir şeyi çok düşündüğünüzde beyniniz de sizi yalancı çıkarmamak için bunu davranışlarınıza yansıtır.

dikkat eksikliği aslında bazı şeylere fazla odaklanma ile alakalı bir konudur.... bilimsel olarak ıspatlanmıştır.....kafasında bazı konulara fazla odaklandığı için genel ve sıradan şeylere dikkatini veremeye bilir..... bu yüzden dikkat eksikliği yaşayabilir.....

[cankanak]

merhaba

çocuk psikolojisi bana uzak. Yani yetişkin olsa kendimi onun yerine koyar birşeyler yazardım ama çocuklar farklı olabilir.Bu nedenle yazdıklarımın arkasında değilim :roll: Belki (ve sadece )bir fikir verir diye birkaç şey yazmaya çalıştım. Konu zor olduğu için bazen yanlış anlaşılabilecek şeyleri yazıyorum bunuda dikkate alarak yazıyı okursan sevinirim.
Önünüze bir problem koyulduğunu ve çözmeye çalıştığınızı düşünün. Dikkat eksikliğiniz problemi çözmenizi zorlaştırıyor.Dikkat eksikliğine sahip olsanızda olmasanızda veya dikkat eksikliğine sahip olduğunuzu bilsenizde bilmesenizde problemi çözmek zorundasınız.Hayatta çıkan problemler böyledir. Sizden problemi çözmenizi isterler.Size kimse sende şu var o yüzden sana karşı daha anlayışlı davranayım demez.Problemi çok geniş anlamda düşünün bir adresi bulmaktan insanlar ile ilişkilerinize kadar. Mesela çocuğunuzda arkadaşına sinirli davrandığında çocuğunuz için onda şu var o yüzden böyle davranıyor demezler.İster çocuğunuz kendisinde dikkat eksikliği olduğunu bilsin ister bilmesin sorunlarınız hala olduğu yerde duruyor.Ben bu durumunuzda bir yılgınlık,bir kaçış hissediyorum.

Ben kendimde dikkat eksikliği olduğunu öğrendiğimde karakterimin tüm yönleri ile belirli olduğunu düşünerek kendimi o yolda geliştirmeye çalıştırdım. Mesela sinirli olduğumu öğrendim ki bunu eskiden bilmiyor veya kabul etmiyordum. İnsanlara karşı sinirlenmemin onları yanlış anlamamdan, empati kuramamdan,sabırsızlığımdan,güvensizliğimden veya buna benzer nedenlerden birinden kaynaklandığını..Çocuğu karşınıza(ben çocuk diyorum nede duygusuzum ) almanın size ve çocuğunuza neler kazandıracağını bir düşünün. Bunca problemlerle baş etmesinde ona bunu bilmenin ne fayda sağlayacağını bir düşünün. Ben birine bu problemin onda olduğunu söylediğimde olayın iyi yönlerine övüp,kötü yönleri ile nasıl başedeceğini anlatmaya çalışıyorum.Sizde buna benzer bir yöntem uygulamaya çalışıyorsunuz galiba. Yanlız bir sorun var. Daha önceki yazılarımdan hatırlarsanız hiç dikkat eksikliğinin dikkat yönünü ön plana çıkarmamıştım. Çocuğa sende dikkat eksikliği var demek ile sen dikkatsizzin demek aynı şey gibi.Bence bu yanlış.Bir kere doğrusu dikkat dağınıklığı ikinci olarakta dikkatsizzin demek dikkatsizliğini artırabilir.Ben son dönemde isimleri hatırlamak üzerine yoğun şekilde bir çalışma yapıyorum ve şu an kendimi isimleri hatırlayabildiğime inandırdım. Şu anda rahatlıkla isimleri hatırlayabiliyorum. Çocuğun neyi yapıp yapamayacağı neye inandığı ile çok alakalı. Sürekli olarak çocuğu doktorlara götürmek,çocuğun zayıf yönlerine odaklanmak size birşey kazandırmaz. Çocuğunuzun zayıf yönleri olduğunu,güçlü yönleri olduğunu ve bunun herkeste böyle olduğunu kabul etmeniz belki en iyisi.Dikkat eksikliğinde en büyük sorunlardan biri belkide en önemlisi kendine güven eksikliği.Bunu pekiştirecek davranışlar ne kadar zeki veya kaabiliyetli olursa çocuğun hayatta başarılı olmasını engelleyebilir.Bu yazdıklarım(dikkat eksikliği olan bir çocuğu sadece hayal ederek) size uymayabilir veya saçma olabilir çünkü çocuk psikolojisi benden biraz uzakta bir konu.Üstelik çocuğunuzu tanımıyorum.Çocuğunuzun dikkat eksikliğine sahip olduğunu ve akıllı bir çocuk olduğunu söylüyorsunuz(tıpkı benim gibi).

Bu durumda yapmanız gerekenler çocuğun özgüvenini yüksek tutmak,kendi enerjisini verebileceği bir hobi(döğüş sanatları olabilir, döğüş sanatları ona insanlarla barışçıl yaşamayı öğretebilir.Bunun dışında fiziksel anlamda kendine güvenmesi saldırganlığını azaltabilir.Benim şahsen bana tehdit oluşturabilecek şeylere karşı saldırganlık eğilimim var.),hayatını devam ettirmesini zorlaştıracak şeyleri baştan önleme:
- erteleme alışkanlığı
- düzensizlik
- yaptığı işi ne kadar iyi bile olsa beğenmeme gibi.
tabi düzenli olacak diye düzenlilik hastalığına, işini beğenme diyede kibirliliğe bulaşmadan.

bu yazı uzadıkça uzar. Bazen bir cümle ile pekçok şey anlatmaya çalışmakta biraz zor. Tüm yazdıklarım hep ben odaklı.Yani tüm yazılarımın kahramanı benim.Çocuğunuza ne yapacağınızı bilemiyorum. Hep spekulasyon yapmak durumundayım.Mesela.... Ben olsam çocuğa sorunluymuş gibi yaklaşmam. Daha önce dikkat eksikliğinin yaklaşık 40 karakter özelliğinin bir araya gelmesi olarak gördüğümü yazmıştım. Yani sadece bir sürü karakter tiplerinden biri. Her insan dikkatsiz olabilir, her insan sinirli olabilir... Bu özelliklerin belli başlı 40 tanesi bir araya gelince onun adı dikkat eksikliği oluyor. Yanlışta olsa beni bakış açım böyle. Benim gelecek ile ilgili en çok istediğim şeylerden biri sizinki gibi bir çocuğa sahip olmakken sizin böyle sızlanmanıza anlam veriyorum. Dikkat eksikliği olan bir çocuğa özgüvenini sarsacak şekilde ve yönde(yoğunlukta demiyorum) ilgi göstermek herhalde en kötüsü. Yoğun ilgi bence iyidir. Yani düşünüldüğünü, değer verildiğini hissettirmek .. Ben o yaşlardan niye ben böyleyim sorusunu sorabilecek durumda değildim. Çocuğun bu soruyu sorabilme düzeyine gelebilmiş olması bana iki ihtimali düşündürdü birincisi onu öyle düşündürücek davranışlara maruz kalmış olabilir,ikincisi bazı şeyleri anlayabilecek kadar hisleri vs. kuvvetli.

[ALPELLA]

Alper de 11 yaşına girdi bu ay İlacını bazen almak istemiyor ona ısrarla içmesi gerektiğini söylüyorum. Bana ne için içtiğini sormuyor babanne ve dedeyle yaşamamızın olumsuzluğunu yaşıyoruz kuduruyorum da ondan içiyorum değil mi diyor

defalarca dedim kayınvalideme kayınpederime çocuk ne zaman coşsa kudurdu yine ver şunun ilacını demeyin diye ama her zaman her istediğin olmuyor maalesef

bence ilacı ne için içtiğini bilmesi doğru sonuçta onlar ergenliğe doğru büyüyen bir bireyler

bizim hareketliliğimiz ve arkadaşlarına verdiği zarar concerta 36 mg dan sonra iyi ama dikkati halen toparlanmış değil :?

evde 50 tane matemetik sorusu soruyorum 48-49 u nu doğru cevaplıyor ama notları 4 ten yukarı çıkmadı henüz , bilemiyorum

geleceği için çok endişeliyim. bizim çektiğimiz sıkıntıları çekmesini istemiyorum

Sevgili cankanak, her ne kadar konu sana uzak bile olsa, yaklaşımın yine bana ışık tuttu.

Oğlum henüz 12 yaşında, üstün yetenekli olup dikkat eksikliği ve dürtüsellik yaşıyor, içinde bulunduğu durum onu çok yıpratıyor farkındayım. Evde sorun yok. Bütün sorunumuz okul hayatı. Çünkü okul hayatında onu tetikleyen her şey mevcut. Yarın belki iş hayatında da benzer sorunlar yaşayacak bilmiyorum.
Oğlum da sinirli, örneğin bir arkadaşı onu ittiğinde ya da onunla alay edince tahammül edemiyor ve yıkıcı bir davranış sergiliyor, ya sınıfın kapısını çarpıp çıkıyor ya da masayı deviriyor. Sakin olmayı, uygun cevap vermeyi kısaca uygun davranışı sergilemekte beceriksizlik yaşıyor.
Bu uygunsuz davranışlar sınıfta diğerleri üzerinde olumsuz etki yaratıyor, dışlıyorlar ve derslerindeki başarısını kıskanıyorlar. Ayrıca ona laf atıyor, alay ediyorlar, yönetim bu öğrencilerle konuşuyor, uyarılıyorlar ama bunlar çocuk işte gel de laf anlat, yine yapıyorlar, yine, yine…
Kısaca arkadaşlarının sevgisizliği onu olumsuzluğa itiyor. Yaramazlığı sevgi ihtiyacından dolayı dikkat çekmek için yapıyor.
Oğlum derslerinde hep beş alırken bu yıl bazı dersleri 4 e indi. Çünkü her sorun yaşadığı derste rehberliğe gönderildi, sakinleşmesi için saatlerce orda tutuldu ve dersi kaçırdı.
Sınıfta en önemsiz diyeceğimiz laf atmalar bile derste onun dikkatini dağıttı, dersini dinleyemedi, buna rağmen karne gayet iyi geldi ve teşekkür aldı. Yani bunlar olmasaydı takdir alırdı. Ama benim umurumda değil, üzülen kendisi. Oğlum diyorum geçecek kadar not al yeter, benim için önemli olan sensin diyorum, ama hırs var içinde.
Geçen yılın başında ortaya çıkan hareketlilik benzer sorunlar yaşatmıştı ve ilaç kullanıyordu, sonra yazın doktor ilacı kaldırdı, gayet de iyi gidiyordu, doktorumuz bu yıl ilaçsız okula başlatmayı denedi. İlk ay iyiydi. Sorun çıkmadı ama zamanla çocuklar birbiri ile kaynaşıp yaz rehavetini üstlerinden attıkça ufak tefek sorunlar yaşanmaya başladı, ilk başlarda bu sorunları görmezden geldik, belki benim hatam buydu ama bilemedim, doktoru arayıp ilaca başlamayı teklif etmeliydim, ama biraz da ilaç almaması hoşuma gidiyordu doğrusu. Derken zamanla oğlumun tepkileri arttıkça okulun tepkisi de arttı.
Çocuğu sürekli doktora ve psikologa götürmek hoş değil kabul ediyorum ama okul da haklı, okul yönetimi uyumu bozan davranışlar istemiyor ve her olayda beni arıyorlar. Bu yüzden doktoru okula götürdüm, yaşananları onlardan dinledi ve ilaca başladık.

Enerjisini verebileceği bir hobi konusunda doğrusu yıllardır her alana girip çıktık (jimnastik, basketbol, yüzme, tenis vs) fakat yatkın olmadığı için hepsinden de uzaklaşmak zorunda kaldık. İlgi alanları daha çok çizim yapmak. Şimdi sömestrde kilo olarak da yağ oranı fazla çıkınca hafta sonları onu yüzmeye götürmeye başladım.
Bu yıl 1.dönemde yaşadığım olaylar beni çok yıprattı, yine de güçlü olmak için çok çaba sarfediyorum.
Oğlumun “neden ben böyleyim, neden onun sorunları yok da benim var, neden ben ilaç alıyorum da onlar almıyor” diye sorması sanırım yaşadıklarının farkında olmasından sevgili cankanak. Fakat bu forumu açtığım günden bu güne kadar yani yaklaşık 1,5 ay diyelim, artık bu soruları sormuyor, daha bilinçli oldu, onunla konuşmak işe yaradı sanırım.

Sevgili ALPELLA, senin durumun gerçekten çok zor. Evde sana karışan görüşen var, bir başına hareket edemiyorsun, disiplin kuramıyorsun, hele dede ve ninesi tabii ki hiç anlayamazlar bu durumu. Allah sana kolaylık versin.

Of çocuk yetiştirmek hakikaten kolay değil. Bakıyorum da doktora giden o kadar çok çocuk var ki, bir de gidemeyenler var… Allah büyük sorun yaşatmasın diyorum, kendime ve benim durumumda olan tüm ebeveynlere sabır ve anlayış diliyorum.

[MaLTtTt]

Çok fedakar bir annesin iyimser, tüm anneler böyle olmalı..Çocuğuna durumunu anlatmakla bence en iyisini yapmışsınız..En azından aklında belirsizlikler, soru işareti gitmiş..Belki o soru işaretleri daha da sinirli olmasına sebep oluyordu..Çizimde yetenekliyse ona yönelndirilmesi en doğrusu..İleride güzel sanatlar okur belki..Umarım bu sorunları zaman içerisinde geride bırakırsınız..

Re: Dikkat eksikliği

Oğlumda dikkat eksikliği var. Şimdiye kadar hep bana ben niye böyleyim, benim niye sorunlarım var derdi, niye arkadaşlarımda sorun yok diyip üzülürdü. Geçenlerde oğlumu aldım karşıma ve kendisine bu durumu hakkında bilgi verdim. Bak dedim hepimizin iyi ve iyi olmayan yanları var. Bazılarımız şu alanda iyi ama şu alanda iyi değil vs. Ve dedim sen çok zekisin, akıllısın, meraklısın, belleğin çok güçlü, çalışkansın ama sende dikkat eksikliği var, bu yüzden bazı küçük sorunlar yaşıyorsun, arkadaş sıkıntısı çekiyorsun çünkü seni anlamıyorlar, sen de onların sana olan davranışlarını yanlış yorumluyorsun... bu sorunlar hakkında oturup konuştuk, neler yapabiliriz dedik, önerileri ortaya koyduk, umarım iyi sonuç alırız...

Belli bir yaştan sonra çocuğa durumunu açıklamak daha mantıklı geliyor bana.

Konuyla ilgili olanların yorumlarını merakla bekliyorum.

Sevgili cankanak da, umarım bu başlığımı görür ve yorum yazar.

Sevgili iyimser, çok samimi olarak söylüyorum, oğlunun en büyük şansı sensin.

[cankanak]

ALPELLA hanım "geleceği için çok endişeliyim. bizim çektiğimiz sıkıntıları çekmesini istemiyorum" demişsiniz. Bence bu cümle çok önemli. Temel konu bu değil belki ama bir ara OKS çocukları diye bir dizi vardı galiba . Çocukları sınava giren kadınların içler acısı durumları. (Kanal çevirirken bir kaç sefer görmeme rağmen hemen bu durum belli oluyordu). Biraz spekulasyon olacak ama bazen insanlar kendilerine olan güvensizliği çocuklarına yansıtıyorlar. Umarım siz bu durumda değilsinizdir.

[cankanak]

Arkadaşlarının onu sinirlendirdiğinden bahsetmişsiniz. Bu tür sinirler karşı tarafın kasıtlı olarak sinirlendirdiğine inanıldığı zaman meydana gelir. Yani arkadaşlarının onu kasten sinirlendirmediğine inandırmanız gerekiyor. Bu yaşta bile bana bir konuda sürekli takıldıkları oldu. Ben sinirlenmeden sakince cevaplamama rağmen gene de sürekli tekrar ettiler. Ben hep sakin hep sakin. İnsanlar birbirlerine düşüncesizce takılmayı seviyorlar. Sinirlenirseniz bundan zevk alıyorlar. Sinirlenirseniz ya bu niye böyle sinirlendi ki ben şaka yapmıştım diyorlar. Çocuğunuz onları değiştiremez çünkü genel olarak insanlar böyle. Düşen insanlara gülmek gibi bir şey. Gülünecek hiçbir şey yoktur aslında.
Çocuğunuz arkadaşlarının kasıtlı olarak böyle davrandığını,yani kendisine karşı kasten sinir bozucu hareketler yaptığına inandığı müddetçe sorun devam eder. Ne zamanki takılmalarına karşılık alamayınca eğlencede biter sizin açınızdan sorunda. Kasten diyorum dikkat edin. Aslında ortada bir kasıt yok. Yani arkadaşları asıl itibariyle kasıtlı olarak sinirlendirmek gibi bir niyetleri yok . Nasıl ki başka eğlenceleri doğal geliyorsa onlara , bu eğlencede doğal onlar için.

Bilinçaltı ile irade karşı karşıya geldiğinde bilinçaltı iradeyi ezer geçer. Olaylara nasıl tepki verdiğimiz aslında bilinçaltının kontrolü altında. Bilinçaltı çok önemli bir mesele. Hem de çok. Çocuğunuzun bilinçaltı için olumlu mesajlar verin.

Arkadaşları konusunda aslında kötü niyetli olmadıklarını, yaşları itibariyle böyle şeylerden hoşlandıklarını vs. anlatın. Kendini kontrol etmeye çalışmasını tavsiye etsenizde bir işe yaramaz. Önemli olan bakış açısını değiştirmesi.

Bu sorunlar zamanla geçer. Önemli olan çocuğun toplum içinde nasıl davranacağını bilen, buluttan nem kapmayan bir insan olması. Çocuğunuzun olumlu düşünen ve eylem yapan bir insan olmasına çok dikkat edin. Sorunla karşılaştığında sorunu nasıl aşacağına odaklanmasına,kendisini suçlamamasına, kendine karşı acımasız olmamasına dikkat edin. Karşısındaki insanı dinlemeyi ve anlamaya çalışmayı bilmeli. Her insanın hata yapabileceğine ve kendisinin de hata yapabileceğini bilmesi gerekiyor. Suçluluk duygusuna sahip olması onu sürekli huzursuz yapar. Suçluluk duygusu meselesi önemli ama bugünlük bir şey yazamayacağım.
ALPELLA hanım benimde okul hayatımda böyle zamanlar çok oldu. Çok iyi olduğum konularda başarımı tam olarak sınavlara yansıtamadığım. Bendeki kendine güvensizlikten kaynaklanıyordu. Dikkat eksikliğinde böyle şeyler olması normal.