Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Değişen Ruh Halim..

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Değişen Ruh Halim..

    merhabalar,yaşım 16 erkeğim, şu son 2 yıldır fark ettiğim ama bi türlü çözemediğim bi sorunum var. Ben normalde konuşkan, girişken, insanlarla ilişkilerinde rahat hiç bişeyi kafasına takmayan anı yaşayan, esprili bi insanım, insanları güldürürüm eğlendiririm güzel vakit geçiririz. Ama gel gelelim bazen böyle saçma bi ruh haline giriyorum. Bütün sosyal yaşantım altüst olmuş gibi, insanlarla konuşmam zorlanıyo, insanlarla göz göze olsun yan yana olsun bi konuşma diyalog halindeyken aşırı düşünmeye başlıyorum. onumu desem bunumu desem ne desem demesemmi yok olmaz başka bişey düşün düşün kafayı yicem! ki yani normalde hiç böyle değilim ben neden böyle oluyo anlayamadım. Normalde hani vardırya anı yaşamak heh işte tamda öyle. salıyorum bırakıyorum hiç düşünmüyorum takmıyorum kafama ama bu ruh haline girince hiç bişey yapamıyorum. buda insanlarla ilişkilerimi çok zayıflattı ve zayıflatmayada devam ediyo çünkü çevremdeki insanlar benden uzaklaşmaya başladı fark ediyorum. Ben eski halime dönmek istiyorum gerçekten, her şeyi akışına bırakmak anı yaşamak istiyorum. Olduğum gibi olmak istiyorum. Kesinlikle söylemeliyim sosyal yaşantım eksilere inmeye başladı ve böyle giderse çok kötü olucağı kesin. Yani diğer bi yanımda çok konuşuyorum ama öyle boş konuşmuyorum insanlar dinliyo böyle espri filan yapıyorum gayet güzel. Diğer ruh halimde nekadar istesemde düzgün bi şekilde iletişim kuramıyorum espri yeteneğim azalıyo en çokta buna üzülüyorum insanları neşelendirmek güldürmek güzel vakit geçirmek benim için çok büyük bi nimet ve bunlar olmadımı çekilmez bi hale giriyo hayat. sizce bunun nedeni nedir bilinçaltımda yatan olumsuz bi olayla ilgili olabilirmi yada depresyondamıyım neyim. Dışardan bakınca bu olaya beni tetiklicek her hangi bişey yaşamadım beni üzcek bi olay her hangi bişey olmadı yani şu aralar resmen beynim durmuş gibi! Depresyon diyemem yani derpresyon olmadığını biliyorum, çünkü ne aşırı üzüntü ne içe kapanıklılık yani deresyondaki belirtilerin belki %5 i ya var ya yok bende. Anlayamadığım bişey çözemediğim çözmek için kafa yorduğum ama anlamdıramadığım bişey. Beynim adeta duruyo düşünemiyorum. Yorgunlukda oluyo, bazen insanlar bana bişey söylediği zaman azımı açıpta cevap vermek yerine içimden konuşarak cevap veriyorum okadar bi üşengeçlik yorgunluk basıyo. Şimdi ben bipolar bozuklukla ilgili baya araştırma yaptım ama bana pek uyduğunu söyleyemem, afedersiniz ama çok saçma bi kişiliğim var durmadan değişiyo. ha saçma bi kişilik derken yanlış anlamayın, sadece durmadan değişiyorum bi ruh halim var neşeli coşkulu konuşkan oluyo böyle her şey güzel gidiyo, diğer ruh halimde de anlamıyorum ne bi üzüntü var ne benim canımı sıkıcak bişey var durup dururken sanki konuşma yetimi düşünme yetimi espri yeteneğimi bütün işlevlerimi kaybediyorum sanki. İyi ruh halimdeyken böyle durmadan konuşurum milleti güldürürüm eğlendiririm keyifli vakit geçiririm. ama kötü ruh halimde ise sadece durgunluk yani bu kadar. Ne düzgünce cümle kurabiliyorum ne insanlarla iletişime geçebiliyorum hiç bişey yok yani 0. ama gel gelelim bu kötü ruh halimdeyken üzüntü yok mutsuzluk yok keder dert tasa hiç bişey yok. ne içime kapanıyorum ne bi çekingenlik oluyo yani olumsuz hiç bişey. sadece ve sadece beynim durmuş gibi oluyo. konuşamıyorum konuşsam bile anlamlı bi iki cümle ya kuruyorum ya kuramıyorum. mesela bi örnek veriyim; arkadaşlarım beni çağırdı geçenlerde, gittim geziyoruz filan ben şanslıydım ki o gün iyi ruh halimdeydim, ve her şey çok güzeldi yani konuşmalarım akıcı güzel esprili konuşuyorum insanlar keyif alıyo benimle zaman geçirirken, hatta milletin karınlarına gülmekten ağrılar girmişti ) özgüvenim zaten artıyo, kızlarla bakışıyorum filan kendimi daha iyi ifade ediyorum. heh işte bu çok güzel dimi, bu ruh halime nasıl ne sebeple geçiyorum bende 2 senedir çözmüş değilim kendi kendine geliyo gidiyo benimle oynar gibi. birde geçen günlerde bu arkadaşlar beni yine çağırdı, tabi ben dualar ediyorum içimden iyi ruh halimde olayım her şey güzel gitsin diye, ama hiç yani sıfır. suskunluk başladı yine bende, beynim adeta durmuş gibi. onlar bana soru soruyolar konuşmaya çalışıyolar ama ben düzgün bi cevap bile veremiyorum, hatta sıkıldıklarını farkettim eve gitsekte kurtulsak şundan halleri vardı. ben bunu çok yaşıyorum ama bu iyi ruh halim ayda 1-2 kere geliyo normalde hep o suskun halimdeyim. gün içindede kısa süreli dalgalanmalar yaşıyorum. bana bunu arkadaşımın biride demişti bazen çok eğlenceli oluyosun güldürüyosun bizi filan ama bazende çok suskun oluyosun çekilmiyosun demişti. sizce bu iyi halime nasıl geçebilirim kötü halimdeyken. yada nasıl hep bu iyi halimde olurum.yani insanlarla ilişkim sosyal yaşantım altüst oluyo bu iyi halimden kötü halime geçiş olayı.Bi psikoloğa görünsemmi acaba, bi de psikoloğa bunu nasıl anlatıcam gidersem hiç bilemiyorum bu durumu benden başka yaşayan varsa çok iyi olur yardımlaşırız. Konuyu en uygun yer olarak burasını buldum eğer yanlış yere açmışssam özür dilerim. Tavsiyeleriniz benim için çok değerli sırf bunun için üye oldum ayrıca olumsuz düşünmenin zararlarını bildiğim için bu durumu pek düşünmüyorum ama kendimde o berbat halimi gördüğüm zaman mecbur kaçınılmaz yani düşünüyorum yine.
    Last edited by Celill; 14-04-2014, 10:59 PM. Reason: eksik cümle
İşleniyor...
X