Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Herkese merhaba

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Zeynhasim
    adlı üyemiz Herkese merhaba konusunu başlattı

    Herkese merhaba

    Merhaba arkadaşlar. Gectiğimîz Kasım bipolar olduğumu öğrendim. Ilk atağım eylüldü. Teşhis Kasım'da kondu. Yani yaklaşık 3 ay mani dönemim oldu. Öğretmenim,2 ay rapor verîldi ve bu iki ay depresyonla geçti . Gerçi hala depresif halim devam ediyor. Sanki ben değilmişim gibi hissediyorum. Daha sessiz durgun bir insan oldum. Ayrıca film îzleyip kitap okuyamıyorum. Ve hastalıktan kendimi sorumlu tutmadan edemiyorum. Eskiden özgüveni yüksek bir insandım şimdi güvenim kayboldu. Depresif dönem daha zor sanki maniye göre . Gerçi sanırım kişîye göre değişiyor. Kısacası durum böyle. Tanışmak îçin yazdım. Yeni üyeyim . Selamlar

  • YerGökHayat
    replied
    Böyle arkadaşlara sahip olduğun için çok şanslısın.
    okul hakkında pek konuşmuyorum.hatta mecbur kalmazsam hiç konuşmuyorum.eşimle bile... çünkü aklıma geldiğinde şimdiki gibi.canım çok acıyor.boğazıma bi yumruk oturuyor.kelimeler ağzımdan çıkarken boğuluyorum sanki.ne kadar acı çektiğimi anlatamam.ben de hiç bahsetmek ve düşünmek istemiyorum.
    üniversiteyi bırakalı 6-7 yıl olacak.1 sene sonrasında da ilaca başladım zaten.3 yıl önce evlendim.şimdi 2 yaşında bi oğlum var.eşim çalışmamı hiiiç istemiyor.bikaç kere eğitimimi tamamlamak istediğimi söyledim fakat pek hoşuna gitmedi.ben de pek üstünde durmadm çünkü zamanı gelince ciddi ciddi konuşmak varken zamansız konuşup konuyu sulandırmak istemiyorum ama biliyorum ki ben ölene kadar bu yara benim canımı yakmaya devam edecek.
    kader meselesi ise;kader demekle olmuyor tabi.ben bunu içimde hissediyorum.sadece biraz hafifletti.aslında hayatım bi düzene girdikten sonra kader demek daha kolay oldu.mesela kanser olsam herhalde bunun için de kader derim.bipolar bi hastalık.benim elimde değildi.ortada hiçbi sebep yokken ilaç içip intihar etmek isterken kendimi sebep ararken buldum.normalde sebep olur intihar edip etmemeyi düşünür insan.duygular mantıktan daha kuvvetlidir.aklımdan nefret ettiğim zamanlar oldu.ne kadar saçmaladığımı görüp kendimden daha çok nefret etmeme sebep oluyordu ve buna engel olamıyorsun.duyguların peşinde sürünüyor insan.
    neyse şimdi herşey daha iyyi
    abime gelince abim benden daha tutuk ve bi çabası yok.artık böyle ölümü beklicem modunda.o mani dönemini çok daha ağır yaşadı.ilaç içmek istemiyordu.3 kere mani de zirve yaptı valla
    o yüzden çok yıprattı kendini.birazda antipsikotik kullandığı için böyle olduğunu düşünüyorum.senelerdir risperdal içiyor.çok kolay pes ediyor.ben daha çok mücadele ediyorum.hatta doktor bile hafiften azarlamış.kardeşini örnek al gibilerinden... tabi bu konuları sadece onunla konuşuyorum.bu da bi yandan iyi oluyor

    Leave a comment:


  • Zeynhasim
    replied
    Teşekkür ederim yorumlarınız için yer gök hayat. Yeni bir hayat konusunda çok haklısın. Bana da bu hastalıktan sonra yeni bir hayatım olmuş gibi geliyor. Çevrede anlayışlı insanların olması çok önemli. Bana okulda çok destek oldular . Öğretmen arkadaşlarım. Mani dönemimde sürekli yanımdaydılar. Siz de ağabeyin ile birbirinize destek olmalısınız. Benim ailemde bipolar yok. Umarım olmaz da. Kader meselesine gelmişken. İnan bana bilemiyorum. Kader bu desem rahatlarım belki ama diyemiyorum işte. Bu arada gerçekten bu forum ve beni anlayan insanların olması çok güzel. Üniversiteyi bırakmana üzüldüm. Devam etme şansın yok mu?

    Leave a comment:


  • YerGökHayat
    replied
    Orjinal yazı sahibi: Zeynhasim View Post
    Teşekkür ederim ilgilendiğiniz için ve zaman ayırdığınız için... Ağustos sonu abilifyı bıraktırıyor doktorum lithurile devam edeceğim. Bu duruma çok sevindiğim için paylaşıyorum. Evet haklısınız lisede veya üniversitede bipolarla tanışabilirdim ki tanışanlar da var . Ve yine haklısınız mani çok heyecan vericiydi. Ama düşündüğüm o şeyler yani tanrı olmak peygamber olmak ajan olmak hepsini düşündüm. Bir sürü çılgınlık yaptım. Yine de en zoru intiharı düşündüğüm zamanlar oldu. Gerçekten zor bir hastalık.Bir de aklıma gelmişken çevremde hep bana neden soran insanlar var. Nedeninin olmadığını anlatamıyorum. Hem bir sürü neden var hem de hiç yok.
    belki insanlar iyi niyetle 'neden' diye soruyor fakat tam tersine insanı bunaltabiliyorlar.zaten bu soru insanı yeterince yoruyor.bi de onlara açıklama yapmak zorunda hissediyor insan ama mantıklı bi cvp bulmak zorunda değilsiniz.dürüst olun ve artık bu soru beni rahatsız ediyor deyin gerekirse.
    hastalığın biyolojik hem de sosyolojik nedenleri var.tıp beyin konusunda çok geride.doktorlar bile kesin cvp veremiyor ama genelde genetik olduğunu söylüyorlar.benim büyüdüğüm ortamı düşününce ruhi hastalık geçirmemem mucize olurdu herhalde.yine de bendekinin genetik olduğunu düşünüyorum.4 kardeşiz ama abim ve ben bipolarız.piyango bize vurdu yani genlerde olsa bile bipolar olması için bi kıvılcım olması gerekir.mesela bende öss belası kıvılcımım oldu.

    genetik bi durum yoksa belki tıp ilerde bi cvp bulabilecek.yani sosyal hayattaki bazı sıkıntıların da etkisi var ama boşver 'neden'ini tıp düşünsün.
    ben kendimi çok yordum.şimdi çok rahat bi şekilde 'kader' diyorum.Allah bana bu imtihanı vermiş.inançlı biriyseniz beni anlarsınız.değilseniz katlanabilmek için hemen iman edin
    değilseniz bu sorunun size hiçbir faydası olmayacağını bilin.
    ben üniversiteye kadar 1.likle geçirdim eğitim hayatımı.burslu kazandığım dershaneye bile gidemedim bu hastalık yüzünden.burslu matematik öğrt.menliğini 2.sınıfta bıraktım.eve kapandım aylarca.bi de abimin manik ataklarına seyirci oldum.bende bi terslik olduğunu tahmin ediyordum zaten.5 gün uyuyamayınca ve acayip şeyler görünce dr. kendim gittim.dışarı yansıtmadığım için biraz şanslıyım ama eğitim hayatımla ilgili yaptıklarıma bakınca herkes kafayı sıyırdığımı anlamıştır heralde
    işte bununla ilgili soru sorulunca nasip değilse olmazmış diyorum.

    bu arada abilify i bırakacak olmanıza çok sevindim.bence antipsikotikler bi süre sonra kesilmeli.ben antipsikotik kullanmıyorum.abim maalesef yıllardır kullanıyor ve yan etkisi daha çok.ben çaktırsaydım bana da antipsikotik verirlerdi ordan yırttım

    damdan düşeni damdan düşen anlar.bunları yaşamayan birine bunlardan bahsetmeseniz daha iyi olur.hem bi yararı dokunamaz belki daha sonra zararı bile dokunur.ben tecrübelerimi paylaşmak istiyorum çünkü insan sudan çıkmış balık gibi oluyor.tekrardan ikinci bi hayata doğuyor ve bu sefer bize rehber olabilecek ebeveynlerimiz de olmuyor ama burada birbirimize rehber olma imkanımız var.
    tekrar geçmiş olsun

    Leave a comment:


  • Zeynhasim
    replied
    Teşekkür ederim ilgilendiğiniz için ve zaman ayırdığınız için... Ağustos sonu abilifyı bıraktırıyor doktorum lithurile devam edeceğim. Bu duruma çok sevindiğim için paylaşıyorum. Evet haklısınız lisede veya üniversitede bipolarla tanışabilirdim ki tanışanlar da var . Ve yine haklısınız mani çok heyecan vericiydi. Ama düşündüğüm o şeyler yani tanrı olmak peygamber olmak ajan olmak hepsini düşündüm. Bir sürü çılgınlık yaptım. Yine de en zoru intiharı düşündüğüm zamanlar oldu. Gerçekten zor bir hastalık.Bir de aklıma gelmişken çevremde hep bana neden soran insanlar var. Nedeninin olmadığını anlatamıyorum. Hem bir sürü neden var hem de hiç yok.

    Leave a comment:


  • YerGökHayat
    replied
    Orjinal yazı sahibi: Zeynhasim View Post
    Merhaba arkadaşlar. Gectiğimîz Kasım bipolar olduğumu öğrendim. Ilk atağım eylüldü. Teşhis Kasım'da kondu. Yani yaklaşık 3 ay mani dönemim oldu. Öğretmenim,2 ay rapor verîldi ve bu iki ay depresyonla geçti . Gerçi hala depresif halim devam ediyor. Sanki ben değilmişim gibi hissediyorum. Daha sessiz durgun bir insan oldum. Ayrıca film îzleyip kitap okuyamıyorum. Ve hastalıktan kendimi sorumlu tutmadan edemiyorum. Eskiden özgüveni yüksek bir insandım şimdi güvenim kayboldu. Depresif dönem daha zor sanki maniye göre . Gerçi sanırım kişîye göre değişiyor. Kısacası durum böyle. Tanışmak îçin yazdım. Yeni üyeyim . Selamlar
    Merhaba Hocam
    sizin için çok sevindim çünkü siz şanslı bipolarlardansınız.güzel bi meslek edinebilmişsiniz.bu sizin için bi handikap.
    bana göre en şansız grup henüz eğitimini tamamlamadan ve bi meslek edinemeden bipolar olmak. daha kötüsü bipolar olduğunu bilmeden herşeyi alt üst etmek.diğer güzel bi nokta hala işinize devam ediyor olmanız.

    ben 6 yıldır ilaç kullanıyorum.sanırım 10 yıldır da bipolarım
    bence bipolarla mücadele vs. diye bir şey yoktur.bipolarla yaşamayı öğrenmeliyiz.(hemen yüzümüzü buruşturmayalım lütfen ).yani bipolar şeker hastalığı gibi bişey.peki nasıl öğrenicez?ister istemez zamanla öğreniyor insan.kimisi daha geç kimisi daha erken öğreniyor.

    kasımda öğrendim.3 aylık bi atak oldu diyorsunuz fakat bipolar birden maniyle patlak veren bi hastalık değil.düşünürseniz(ki çok fazla düşünmeyin ) öncesi de vardır bunun.depresyon,hipomani vs diye dalgalanmalar da geçirmişsinizdir muhakkak.yani insan senelerce duyguları uçlarda yaşayınca normal duygu durumu bile anormal gelebiliyor.hipomanideki o kanımın kaynayan halini bile özlediğim oluyor .arada yine öyle oluyorum bu avm senin o avm benim çarşının altını üstüne getiriyorum ama normal bi zamanda elime alışveriş için fırsat geçtiği zaman isyan ediyorum.bula bula bu halimimi buldun diye.o zaman para harcamanın keyfi bi başka oluyor

    belki depresif belki stabil bi duygu halindesiniz ama ilk atağın şoku kolay kolay atılmıyor.bazen bi cansıkıntısı bile depresyon mu kaygılarına sürüklüyor insanı.bi de abilify antipsikotik diye biliyorum.antipsikotikler duyg durumunu aşağı çekebiliyor.zamanla vücut bunu düzenler.bi de tv izleyememn kitap vs. sorun olduğunu gösterebilir.drla görüş bence ama bazen dalgalamalr yaşayacağını unutma.
    benim nacizane tavsiyelerim
    ilacını 1 gün bile aksatmadan kullan.kendi kafana göre doz ayarı yapma
    uyku,uyku,uyku.düzenli bi uyku tabi ki.depresif dönemdeki gibi yatağa çakılmaktan bahsetmiyorum

    sosyal hayatın.ilişkilerin,mesleğin,çok önemli.
    ben senelerdir hastalığın günahını alıyormuşum hayatımdaki bazı taşları yerine oturtunca hastalıktan sandığım biçok şey düzeldi.

    mani,depresyon,hipomani anlık şeyler değildir.mesela o gün canın bişeye sıkılmıştır ya da yapacak bişey bulamıyorsun canın sıkılıyordur ya da kanın normal aktığın için sıkılır.manik heyecanları ararsın

    böyle şeylere takılarak kendni yorma.
    ama (bendeki belirtiler) hipomanik gibi bişey olursun bazen.kesin hızlanırsın.kesin cinsel dürtülerin artar
    çabuk sinirlenirsin
    fazla espiritüel olursun
    alışveriş manyaklığın tutar (ben deniz )
    bazılarında iştah değişir.vs.

    depresifik gibi bişey olursam
    Tembel tembel tembel .....
    yatakla aramızda duygusal bi bağ oluşur
    cinsellik dibe vurur
    kendimi ot gibi hissederim.

    her iki dönemde de gülersin, ağlarsın,seversin,sevmezsin.
    işte bunlar sinyal.bu dönemlerde şeker hastası gibi bazı şeylerden sakıncan ya da kendi kendini motive etmenin yollarını geliştircen.
    hem uzun hem çok bilmiş konuştum değil mi?
    acil şifalar diliyorum sana hocam
    sağlıcakla kal

    Leave a comment:


  • dreamer8
    replied
    Hoş geldin zeyn. Öyledir hayat. Yaşam coşkun bir anda kayboluverir, eski zevklerin uçup gider, yaşlanır isteksizleşirsin, tanıyamaz olursun kendini. Bu ben miyim dersin. Hepimiz bu durumdayız aşağı yukarı. Benim yaşam tarzım oldu zaten bu savaşlar.

    Leave a comment:


  • Bülbül
    replied
    Bipoları yenmek için biraz zaman,sabır ve sıkı tedavi.İnşallah yenersiniz,umutlu olun.Hoşgeldiniz.Geçmiş olsun.

    Leave a comment:


  • Efsun
    replied
    DSM -4 e göre teşhis... ilaçlarla ve terapiyle ilerleme kaydedilebilir..tabiki çaba gerek.. hoşgeldiniz..

    Leave a comment:


  • Guest's Avatar
    Guest replied
    gecmis olsun,,
    mesleginiz saygideger..Umarim cabuk atlatirsiniz.

    Leave a comment:


  • +dilara+
    replied
    Hosgeldiniz gecmis olsun

    Leave a comment:


  • Zeynhasim
    replied
    Hayır yok ama öğrencilerim var okulu bekliyorum.

    Leave a comment:


  • ahgirl
    replied
    hoş geldiniz. yeğenleriniz var mı? onlarla vakit geçirmek çok işe yarıyor, doğal antidepresan.

    Leave a comment:


  • Zeynhasim
    replied
    Herkese teşekkürler. Şu anda abilify ve lithuril kullanıyorum. Doktorum antidepresan vermedi.

    Leave a comment:


  • MoRbİd
    replied
    Selam hocam. Hoş geldin. Umudunu kaybetme şifa Allah tan.

    Leave a comment:

İşleniyor...
X