Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Depresyondan Çıkanların Hikayeleri.

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Depresyondan Çıkanların Hikayeleri.

    bu iğrenç hastalığının mağduru olarak hastalıkdaşlara Allah'tan şifa dilerim.

    tam 1.5 yıldır depresyondayım artık doktorumun bile benden umudunu kestiğini hissediyorum. Acaba problem bende mi yoksa bundan kurtuluş yok mu diye düşünüyorum . o yüzden

    Eski haline kavuşup çocuk ruhunu geri kazanabilen birileri varsa eğer burada hikayenizi anlatırmısınız. Umutlu olmak istiyorum.

    Ayrıca uzun zamandır kimseyle konuşmadıgım için iletişim yeteneğimi epey kaybettim o yüzden üstte yazdıklarımı okuyan herkesten affola
    İnsan farklı bir hale geliyor, yaşarken ölünce..

  • #2
    estağfurullah arkadaş gayet güzel açıkladın halet-i ruhuyeni keşke dediğin gibi bir hikayem olsaydıyda umutlu edebilseydim seni.ama 1.5 yıl çokta uzun bir zaman değil ben 10 yıldır depresifim ama bendede arada kurtulma umutları var desem bu belki birz umutlandırır seni.
    wellcome to the desert of the real.

    Yorum


    • #3
      sevgili arkadaşım...kurtulma hikayesi değil ama bi gelişme var onun hikayesi diyelim..,onu anlatiim ben sana..depresyondayken beni sürekli motive etmeye çalışan ve moral veren bi arkadaşım geçenlerde sevgilisinden ayrıldı..ve o zamanki hallerimin aynısını onda gördüm...bişey anlatıyoruz boş boş başka tarafa bakmalar...gereksiz sinirlili, gerginlik falan...ona böyle olmaması gerektiğine ve insanlarla iletişime geçmesine dair bi konuşma çektim....sonra bi bakmışım...aaaa....ben öğüt ve tavsiye alan değil moral veren kişi oluvermişim...yani en azından biraz unutmuşum yaşadıklarımı...bikere sana kesinkes şööle bişiy diyim...bu olay ak yada kara değil...depresyondan nasılolsa kurtulucaksın(sende içinden hep böyle de) .. kurtulduğun zamanı asla anlamayacaksın...bi bakmışın ki başka şeyler girmiş hayatına ve onları düşünüyosun...yani ben dün kötüydüm bu gün pat geçti diil...ara sıra elbette anlık geri dönüşlerin olucak ama bunlarda eskisi kadar acıtmıycak..aynı bendeki gibi...ite o yüzden sosyalleşin aktivite yapın, bu süreci hızlandırın falan diyolar...sakın canını sıkma...ve bence öncelikle nickini değiştir...hepmutlu filan yap...kendine iyi bak..bye....

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: stress
        Bende uzun süre kimseyle konuşmadım ve 2-3 sene boyunca ağır depresyon geçirdim , Ne demek olduğunu bilirim

        artık sabahları uyandığımda hiçbişey hissedemiyorum , Yaşama sevincim yok ve buna izinde vermiyorum
        off bazi gunler bende boleyim

        Yorum


        • #5
          o modern hastaligin belirtileri bendende var galiba...acaba pencesine dusen ve kurtulan biri var mi...yada bize daha kolay mi geliyor depresif olmak yoksa farkinda olmadan seviyormuyuz o halimiziarkadasim spor yapmayi denesene ama hergun yap 1 ay boyunca hergun 1 saat kendini yor kalbini calistir kut kut atsin kalsin...ama hic durmadan yap olur mu?soz ver yapcagina ve 1 ay snraa kendini nasl hissetitini yazacaginasen bi basari hikayesi duymak istemissin bence sen benim dedigimi yap sonra gel senin basarini hikayeni anlat bize ha ne dersinbak vaktim yok gibi bahaneler bulma kendine olur mu bisyei yapmak istemedigimzde bahane cok...hadi arkadasim ya goreyim seni lutfenn 1 ay boyuncaa spor yap yorulursan bile azck soluklan yine devam et 1 saat durmadan yap...ben eminim sonundaa harika bi sonuc alcaksin...spor ck iyi bisey bencee...insan vucudu kipirdamalari surekli hareket icinde olmali o zmn normal calisir...tahminimce cogu zmnini oturarak geciiyorsun yada ck ole yurumuyorsun vs tabii vucut tembellesince kaslar vs gereginden az calisincaa butun bedneine yayilyior bu organlarina vs beyin tembellesiyor vs vs hersey...tmm mi arkadasim soz ver denecegine 1 ay durmadan kesintisiz spor yapacagina...spor sagligin yani siraa guven verir insan super vucudun olur birde kalbini calistirdigin icin oyle cekingenlik utangaclik varsada yok olur gider...spor yapan kisinin bi baska karizmasi havasi vardir ya)simdi sira sende arkadasimm yarindan itibaren basliyorsunn sabah veya aksam ne zmn spor yapcagina sen karar tabiki sabah yaparsan daha iyi olur gune farkli baslarsin tabiki ilk hafta alismakta zorlanirsin yorulursun vs ama 2ci haftadan itirane aliskanliga donusecek o iskencee ha denemeye varmisn

          Yorum


          • #6
            en kötü benim sosyal fabi depresyon ve bunları takiben ne olur bilmmiyorum

            Yorum


            • #7
              Bütün dünya alemi yaratılmışların hepsi(hayvanlar da dahil) hayatı boyunca depresyona girer-çıkar girer-çıkar,ama kimisi siz biz gibi adını koyar doktora gider ilaç kullanır üzülür kimisi hayattan zevk almıyorum der kendini içkiye hovardalığa verir üzülür,hepimizin doğasında var bu sadece farkındalık farkı var bilmem anlatabildim mi demek istediğimi?
              "Every man dies - Not every man really lives"

              Yorum


              • #8
                bende 11 yıldır depresyondayım malesef çokamıyorum inş sen çıkarsın
                mutluluk hakkında kitaplar okuyorum hepsi düşüncelerin değişmesinden
                bahsediyor ama düşünceler nasıl değişecek uffffff bende bıktım
                etrafımdakilerde bıktı

                Yorum


                • #9
                  düşüncelerime hükmedebilseydim, beynimin beni değil ben beynimi yönlendirebilseydim biraz olsun sana bir hikaye anlatabilmeyi çok isterdim. o kadar sarmaladılar ki beni en ufak bi iyileşme ışıltısı görsün hormonlarım anında yok ediveriyorlar ve çöküyorum. bu arada pençesine düşüp kurtulan var mı bilemiyorum KASYA ama belki bu duruma o kadar alışmış insanlar vardır ki aslında bir sorun değilde hayat şekline dönüştürebilmiştir.

                  Yorum


                  • #10
                    Orjinal yazı sahibi: lukakerem View Post
                    sevgili arkadaşım...kurtulma hikayesi değil ama bi gelişme var onun hikayesi diyelim..,onu anlatiim ben sana..depresyondayken beni sürekli motive etmeye çalışan ve moral veren bi arkadaşım geçenlerde sevgilisinden ayrıldı..ve o zamanki hallerimin aynısını onda gördüm...bişey anlatıyoruz boş boş başka tarafa bakmalar...gereksiz sinirlili, gerginlik falan...ona böyle olmaması gerektiğine ve insanlarla iletişime geçmesine dair bi konuşma çektim....sonra bi bakmışım...aaaa....ben öğüt ve tavsiye alan değil moral veren kişi oluvermişim...yani en azından biraz unutmuşum yaşadıklarımı...bikere sana kesinkes şööle bişiy diyim...bu olay ak yada kara değil...depresyondan nasılolsa kurtulucaksın(sende içinden hep böyle de) .. kurtulduğun zamanı asla anlamayacaksın...bi bakmışın ki başka şeyler girmiş hayatına ve onları düşünüyosun...yani ben dün kötüydüm bu gün pat geçti diil...ara sıra elbette anlık geri dönüşlerin olucak ama bunlarda eskisi kadar acıtmıycak..aynı bendeki gibi...ite o yüzden sosyalleşin aktivite yapın, bu süreci hızlandırın falan diyolar...sakın canını sıkma...ve bence öncelikle nickini değiştir...hepmutlu filan yap...kendine iyi bak..bye....
                    umut verici yorumlar için teşekkür ederim özellikle bu yorum okuyunca bile kısa süreliğine de olsa rahatlatıyor insanı.
                    İnsan farklı bir hale geliyor, yaşarken ölünce..

                    Yorum


                    • #11
                      rica ederim...rahatlamana çok sevindim... ) inşallah devamı gelir...

                      Yorum


                      • #12
                        arkadaşlar depresyonunda çeşitleri var muhakkak ben 4-5 ayda depresyondan çıktım depresyon-panik atak ve okb vardı rdepresyonum bitti panik atakta öyle sadece okb kırıntılar kaldı onuda tamamen yenerim umarım hepinize çok geçmiş olsun.

                        Yorum


                        • #13
                          öncelikle şunu söylemek istiyorum. depresyon kavramı bana göre subjektif bir kavram. hiç kimse kesinlikle tam anlamıyla depresyondan kurtulamaz. (zaten millet olarak öyle bir durumdayız ki yaprak kımıldasa depresyona girdim, diyoruz ) eğer gerçekten depresyon hastasıysanız tedavi sonunda iyileştiğinizi düşünürsünüz ki onlardan biride benim. 3 yıl öncesinde ciddi anlamda kötü durumdaydım. hastaneye yatmam gerekti yatmadım. evden çıkmıyor, kimseyle görüşmüyor, sürekli olarak krizler geçiriyordum. 2 yılı geçkin bir süredirde düzenli olarak tedavi görüyorum (tanı: majör depresyon). bende doktorumun benden umudunu kestiğini düşünüyordum. hiçbir neden yokken doktorla kavga edip, bağırıp çağırıp odayı terkediyordum. ama ne doktor ne ben yılmadık. çünkü ben iyileşmek istiyordum, doktorumda iyileştirmek. annem, doktorum ve ben ciddi anlamda çok çabaladık ve şuan gerçekten çok güzel bir yerdeyim. hala tedavim devam ediyor. ama terapi olarak. ilaçlarım kesildi. ben istedim. kullanmak istemedim. doktor kontrolünde bıraktım. iyiyim çok şükür. şimdi kaçtığım şeylerin üzerine gitmeyi öğreniyorum. bu baştan söyleyim ciddi sancılı bir süreç. ve kriz geçirmenize neden oluyor. pes etmek istiyorsunuz. ama yine iki tarafta pes etmiyor. etmeyecezde. bunuda aşacam. inanıyorum buna. şuan ciddi anlamda acı çekiyorum ama mutluyumda çünkü çok yol aldım ve bazı şeylerle başetmeyi öğrendim- öğreniyorumda. şunu da biliyorum depresyon tam anlamıyla geçmeyecek. uykuda bekleyecek. ama bi dahaki gelişi bu kadar sancılı olmayacak. psikolojik rahatsızlığı olan arkadaşlarıma tek tavsiyem tedaviyi aksatmasınlar. ilaçlarını düzenli kullansınlar. terapilerine gitsinler. doktor dışında da kimin samimiyetine inanıyorsanız onun size elini uzatmasına izin verin. emin olun çok yararı oluyor. tecrübeyle sabittir

                          Yorum


                          • #14
                            Sanırım buralarda depresyondan çıkanlar değil daha çok depresyona girenler olur.. neden mi çünkü depresyondan çıkan insan hayatı yaşamaya başlar .. sanal hayatı değil.. o yüzden çıkanların hikayesini ancak dışarda dinleyebilirsin..

                            Yorum


                            • #15
                              Orjinal yazı sahibi: bağımlı View Post
                              Sanırım buralarda depresyondan çıkanlar değil daha çok depresyona girenler olur.. neden mi çünkü depresyondan çıkan insan hayatı yaşamaya başlar .. sanal hayatı değil.. o yüzden çıkanların hikayesini ancak dışarda dinleyebilirsin..
                              niye öyle diyorsun? sanal dediğin yer de gerçek. iyi olanlar da internet kullanıyor ve sevincini burada paylaşıyor.

                              depresyondan kurtulmak mümkündür ve kurtulan da buraya gelip yazar.

                              ayrıca iyileştim iyiyim diye gelip yazan o kadar çok oldu ki
                              Şuna inanmak lazımdır ki, Dünya yüzünde gördüğümüz her şey kadının eseridir (Mustafa Kemal Atatürk)

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X