Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Depresyondan fobilerden kurtuluyorum sanırım- ilaç ve diğer önerilerim

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Depresyondan fobilerden kurtuluyorum sanırım- ilaç ve diğer önerilerim

    Merhaba arkadaşlar.Bu yazıyı yazmadan iki üç ay öncesine kadar her şeyden vazgeçmiş bitmiş tükenmiş bir haldeydim.Dışarı çıkmak o kadar yorucu geliyor, kendimi insanların yanında rahatsız hissediyordum ki her şey işkence gibi geliyordu.Hayattan hiç zevk alamıyordum vb.Ve prozacla tanıştım ilk kullandığım günden etkisini gösterdi.Sebepsiz yere mutlu hissediyordum ve odaklanamadığım şeylere odaklanabildim bir şeyler anlamlı gelmeye başldı vb.Tabi iyi olmak için sadece ilaç yemiyor, gerçekten iyi olmaya karar vermeniz gerkiyor.En önemlisi gelecekten umutlu olmak gerekiyor.Ben çok umutsuzdum her şey boş anlamsız dünya kötü tehditlerle dolu düşüncesi çok yoğundu.Halen dünyanın iyi bir er olmadığı, aptal ve kötü insanların şekillendirdiğini dşünyo rve biliyorum bu bir gerçek.Fakat çok realist olmak ve hislerini duygularını bir kenara atmak sürekli mantıkla yaşamaya çalışmak insanı mutsuz ediyor.Çünkü dünya mutsuz bi yer.Bu yüzden biaz kendimizi kandırmakla başlayıp işe, kendi hayatımızı dünyadan soyutlayıp öyle yaşamak gerekiyior.Biz bunları düşünsek de düşünmesek de her şey olacağına varıyor sdonuçta.Yok ben akıllıyım salak olamam bu gerçeklerle yaşayamam vb. şeyler söyleyip akıllılık taslamak da mutsuzlukta ne kadar ısrarcı olduğunuzu gösterir.Ya intihar edeceksiniz ya da kendiniz için bir şeyler yapacaksınız bu noktada.Eğer intihar ve iyileşmek için çaba göstermeyip, yaşayan ceset gibi yaşarsanız hiçbir anlamı kalmaz yaşamnızın kendinize eziyet edersiniz boşuna, seneleriniz boşa geçer, başkalarının iyi hayatlarını görüp daha da boşluğa düşersiniz.Hele ki bir gün mesela 20 yaşında bunalım depresyon vb. duruma girip 50 yaşında iyileşirseniz çok pişman olursunuz ...Bunu düşünün en azından.Beyin öyle bir şey ki düşünceler öyle kuvvetli ki şu son iç ayda dşüncelerimi değiştirerek hayat amacımı görüşümü değiştridim diyebilirim.Beyindeki kimyasallar herşeyi belirliyor bildiğiniz gibi ve kullandığım ilaç bu kimyasaları düzenliyor artı ben kendi düşüncelerimi olumlu kendimi önemseyen şekilde oluşturuyorum.Aslında ana sorun insanın kendini sevmesi, kendini değerli görmesi, kendini sevilmeye layık görmesi, amaçlarının olması vb.Kendimizi umursamak gerekiyor yani en başta.Bikaç ay önce olsa , böyle bi yazı görsem peh derdim o kadar umutsuzdum , sürekli duygularla değil bilgi düşüncelerle yaşardım.Sanki bilim adamı ya da insan olmayan ve böyle olması gerektiğini düşünen biriydim.Umutsuzluk, amaçsızlık, kendini sıradan görme insanların değersiz olduğunu dünytada birçok insan olduğunu ve herbirinin kendini bir şey sanması komik geliyordu.Ve onların kendileriyle barışık hallerini aşağılıyor ama bir yandan da onlar kadar mutlu ve kendine güvenen biri olmadığıma lanet ediyordum.Çoğu kişi belki gerçekten aptal olduğu için mutlu düşünmedikeri düşünemedikleri için araştırmadıkları için vb.Ama bir şeyleri bilerek gerçekleri görerek kendine bir alan oluşturmak bizim elimizde.Ve böyle bir mutlulukla yaşama isteği , gerçekten aptal olup zavallıca yaşayanlarınkinden bin kat daha onurlu ve değerli.Bizler dünyanın gerçekliğini görmüş, kuşkucu, eleştirel insanlarız belki ama dünyanın gerçeklerini yollayın kanalizasyon çukuruna ve kendi değerlerinizi gerçekliğinizi yaratın orda yaşayın!Kendinizi sevin ....

  • #2
    ne kadar güzel yazmışsın burak.. bende prozac kullanmaya başladım (yeniden..) sebebi çok farklı, pek ümidim yok ama inşallah işe yarar bende senin gibi kurtulurum bu çaresizlikten..
    Herkes kaybettiklerini geri almak için savaşıyor,bense başka bir şey bilmediğim için...

    Yorum


    • #3
      ben de ilaç kullanırken böyle düşünüyordum. ilacımı bıraktığımdaysa eski günlerime dönmüştüm. sana tavsiye ilacı çook uzun bir süre kullan(5-10 sene kadar) ki eski günlerine geri dönmeyesin.. ben de tekrar ben iyi eden ilacıma başladım ömrümün sonuna kadar kullanmaya razıyım..

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: bjksaid92 View Post
        ben de ilaç kullanırken böyle düşünüyordum. ilacımı bıraktığımdaysa eski günlerime dönmüştüm. sana tavsiye ilacı çook uzun bir süre kullan(5-10 sene kadar) ki eski günlerine geri dönmeyesin.. ben de tekrar ben iyi eden ilacıma başladım ömrümün sonuna kadar kullanmaya razıyım..
        Evet ilacı bıraktım ve berbatım ..Of off

        Yorum


        • #5
          ilacı nekadar kullandıkdan sonra bırakdın ve nasıl bırakdın doktor kontrolundemi?.Bide yazımından iyileşmediğin ortadaydı zaten.Anlattığın şey geçici mutluluk ilacın verdidiği umursamama duygusu.
          ‎"Benim yalnızlığım, insanlarla dolu."

          Franz Kafka

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: dogu52 View Post
            ilacı nekadar kullandıkdan sonra bırakdın ve nasıl bırakdın doktor kontrolundemi?.Bide yazımından iyileşmediğin ortadaydı zaten.Anlattığın şey geçici mutluluk ilacın verdidiği umursamama duygusu.
            4 ay oldu sanırım doktor kontrolünde değildi.İlacın yan etkileri özellikle karaciğere verdiği zarardan dolayı bıraktım

            Yorum


            • #7
              Doktor kontrolunde bırakman gerekiyordu.Heleki Prozacı birden bırakdıgında ikiz kulelerden düşme etkisi yapıyor.
              ‎"Benim yalnızlığım, insanlarla dolu."

              Franz Kafka

              Yorum

              İşleniyor...
              X