Duyuru

Collapse
No announcement yet.

intihar etsem...

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • intihar etsem...

    ............
    Last edited by oguz99; 12-10-2012, 08:32 PM.

  • #2
    Dostum daha kesfetmedigin neler var, kendine bak biraz.Hastalıklarından anlamadıgımdan pek birşey diyemiyorum ama evde tıkılı kalma.Üstüne çek güzel bi kıyafet saçlarını flan yap çık dolaş
    ALL COPS ARE BASTARDS !

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: oguz99 View Post
      21 yaşındayım. çok küçük yaşlardan beri psikiyatrik hastalıklardan muzdaribim. okb ve sosyal fobiyle mücadele ediyorum. daha doğrusu edemiyorum hayat çekilmez bir hal aldı. özellikle sosyal fobi benim hayatımı mahvetti. sf yüzünden kendimi bildim bileli insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum. lise yıllarım çok ezik geçti. neredeyse hiç arkadaşım yoktu. izole bir hayat yaşadım. üniversitede ortam değişikliğine ümit bağlamıştım. biraz fobimin üzerine gitmeye çalıştım. kısmen de başarılı oldum ama hala hiç yakın arkadaşım yok. 3 aydır telefonuma bir mesaj bile atan olmamış. sosyal ortamlarda duyduğum kaygı beni mahvediyor. iyi tanımadığım birini karşısında iki kelimeyi bir araya getiremiyorum sosyal anksiyete nedeniyle. bu güne kadar ne yakın arkadaşım ne karşı cinsle bir yakınlaşmam oldu. aşklarım hep platonik kaldı. saplantılı bir şekilde sevgi duysam bile kimseyle paylaşamadım. ilk başlarda bana sıcak davranan kişiler bile benim buz kesmiş suratımı görmekten midir nedir bir süre sonra benden uzaklaşıyor. asla sevilmeye layık bir insan değilmişim gibi geliyor. artık dört duvar arasında geçen hayatımdan bıktım. son aylarda hastalıklarımın arasına depresyon da eklendi. hayattaki hiç birşeyden zevk almıyorum. eskiden ilgiyle yaptığım şeyler bile bana anlamsız geliyor. inanın yemek yemek ve internette amaçsızca dolaşmak dışında yaptığım hiç bir şey yok. dersleri de boşladım iyice. istesem de kafayı bir şeye odaklayamıyorum artık. eskiden çok inançlı bir insandım ama artık allah'a sitem ediyorum. ben ne yaptım da başıma böyle bir bela verdin diye. dünyanın adaletine sövüyorum. keşke hiç dünyaya gelmeseydim. hiç olmamış olsaydım.

      21 yıl boşa geçti. geçmişime dönüp bir bakıyorum da sanki hiç mutluluk yaşamamış gibiyim. hele şu an cenaze gibi yaşıyorum. hiç birşey hakkında hiç bir şey hissetmiyorum. hiç bir şey için gülmek veya ağlamak gelmiyor içimden. aklıma intihardan başka çare gelmiyor. başka kurtuluş yolum yok sanırım.
      Yalnız değilsin.

      Ayrıca Hastalıklarının ilerleyişide aynı benim gibi.

      İntihar çözüm değil..intiharın eşiğinden döndüm..ama nasıl döndüm..

      3 yıldır ot gibi yaşıyorum.. birde hastalıklar varken askere gittim..Askerlik biraz iyi geldi..Geldim 5ay işsiz gedim herşey eski halini aldı... 40 gündürde işte çalışıyorum... Pes etmedim daha...Düzelecek ..Elime geçen parayla şu an kendime bakamasamda... iyiyim.

      Sabret .Bir an önce toparlanmaya bak..
      Last edited by Bedbin; 28-05-2012, 06:56 PM.

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: nightmid
        işte çalışabiliyosan demekki iyi durumdasın, ben komple kafayı yedim nerdeyse , kesinlikle uyum sağlayamıyorum hiçbirşeye, sanal farklı bir dünyada yaşıyorum gibi, ot gibi oldum düşünme yetim zayıfladı
        Emin ol..Diken üstünde çalışıyorum..Çalışmazsam daha kötü olacak çünkü.

        Yorum


        • #5
          ölüm kurtuluş değil baslangıctır..
          ...............

          Yorum


          • #6
            ölürseniz gömeriz bu kdr basit.
            Sussak ölüm, konuşsak intihar...

            Yorum


            • #7
              İntiharı Düşünüyorsanız !

              İNTİHARI DÜŞÜNÜYORSANIZ BU YAZIYI OKUYUN!

              Önce şu cümleyi bir düşünün:

              “İntihar seçilmez, hissedilen acı bu acıyla baş edebilme kapasitesinin üzerindeyse meydana gelir”.

              İntiharı düşünüyorsanız; bu sizin kötü, deli, güçsüz bir insan olduğunuz anlamına gelmez; sadece kaldırabileceğinizden daha fazla acı çektiğiniz anlamına gelir. Örneğin; omuzlarınıza yükler koymaya başlasalar, bir noktadan sonra ne kadar ayakta kalmak isteseniz de, kalamayacaksınızdır.

              Biri size, “bu anlattıkların intiharı düşündürecek şeyler değil” derse bunu kabul etmeyin. İntihara neden olabilecek bir çok farklı acı vardır. Acının dayanılabilir olup olması kişiye göre değişir. Başkasına acı vermeyen bir şey, sizi çok etkileyebilir. Bu farklılıkların nedeni kişilerin birbirlerinden farklı baş etme kaynaklarının olmasıdır.

              İntiharla ilgili düşüncelerle baş etmek için yapabileceğiniz iki şey vardır:

              Acınızı azaltmanın yollarını deneyin.
              Baş etme kaynaklarınızı arttırmaya çalışın.

              İnsanların sizin şu an yaşadıklarınıza benzeyen süreçlerden geçtiğini ve atlattığını unutmayın. Depresyon hiç sona ermeyecek gibi dursa da geçicidir.

              Kendinize zaman tanıyın. Kendinize zarar vermeden önce 24 saat veya bir hafta bekleyeceğinizi söyleyin. Düşünmek ve davranmak ayrı şeylerdir.

              İntiharı düşünüyor olmanız, bunu hemen şimdi yapmanız gerektiği anlamına gelmez.

              İntihar için kullanılabilecek şeyleri ortadan kaldırın. Örneğin, ilaçlarınızı başka birine teslim edin, evdeki zarar verici objeleri kaldırın.

              İnsanlar acıdan kurtulmak için intiharı düşünürler fakat rahatlama da bir histir. Bunu hissedebilmek için yaşıyor olmak gerekir.

              Bazı insanlar sizin bu düşüncelerinize olumsuz bir şekilde yaklaşabilirler çünkü kızgın veya korkmuş olabilirler. Niyetleri bu olmasa da acınızı düşüncesizce şeyler söyleyerek arttırabilirler. Sizi anlayabilecek, yargılamayacak kişiler varsa, onlarla konuşmayı deneyin. Şu anda bulunduğunuz duruma nasıl geldiğinizi anlatmak bile size bir rahatlama sağlayacaktır.

              Kendinizi daha iyi hissedene kadar başarısız olma ihtimaliniz olan şeylerden uzak durun. Sınırlarınızı ve limitlerinizi bilin ve kendinizi iyi hissedene kadar sınırlarınızı aşmaya çalışmayın. Kendinize gerçekçi hedefler koyun ve bunları gerçekleştirmek için sabırlı olun ve yavaş ilerleyin.

              Her gün için kendinize yazılı bir günlük plan yapın ve bu plana uymaya çalışın. İlk başta yapılması gereken işleri belirleyin ve yaptıklarınızın üzerini çizin.

              Günlük programınızda en az bir saat size geçmişte keyif veren aktivitelere yer verin. Örneğin; müzik dinlemek, bir müzik aleti çalmak, rahatlama egzersizleri yapmak, kitap okumak, banyo yapmak, alışveriş, oyun oynamak, film izlemek, çiçeklerle ilgilenmek, yürüyüş yapmak.

              Fiziksel sağlığınıza özen gösterin, dengeli beslenin ve öğün atlamayın. 8 saat uykunuzu almaya özen gösterin.

              Alkol ve diğer maddelerden uzak durun.

              İntihara yönelik düşünceler travmatiktir. Bu düşünceleriniz geçtikten sonra kendinize bakmaya devam etmeniz gerekiyor. Terapiye başlamak veya bulunduğunuz yerde destek grupları varsa onlarla iletişime geçmek iyi bir fikir olabilir.
              httb://pisikolocilik.tooriumup.wep.tr/

              Yorum


              • #8
                artık dayanamıyorum

                Yorum


                • #9
                  depresyon eşliğinde tablo ağırlaşmış durumda kullanılan ilaçların yan etkilerine birde hayat tarzına dikkat et....birde acele etme dostum bir 30 yaşına gel bakim....

                  Yorum


                  • #10
                    Biran önce doktora gitmen lazım 30 yaşı görmek istiyorsan....
                    GİDENE DUR DEMEM ....

                    Yorum


                    • #11
                      aynen......

                      Yorum


                      • #12
                        Orjinal yazı sahibi: KATTRE View Post
                        Biran önce doktora gitmen lazım 30 yaşı görmek istiyorsan....
                        Doktora gidiyorum zaten haftaya hastaneye yatma ihtimalim de var. ama hiç düzelmeyecekmişim gibi geliyor.

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: oguz99 View Post
                          Doktora gidiyorum zaten haftaya hastaneye yatma ihtimalim de var. ama hiç düzelmeyecekmişim gibi geliyor.
                          Sabır kardeşim...Geçiş dönemindesin...Geçmişte yapamadığın şeylerin pişanlığıda sırtında. O yüzden bu haldesin tecrübeyl sabit...İnan geçecek hepsi..

                          Doktora git sen bilirsin faydasını görürsün...belki ama tamamiyle kendini bırakma..

                          İnancımı kaybettim diyorsun...kendine o konuda teşhis koyma...Bölye zamanda seni ayakata tutacak tek şey...

                          Herşeyden önce sabır...Geçecek çünkü...
                          Last edited by Bedbin; 29-05-2012, 08:50 PM.

                          Yorum


                          • #14
                            Kulübe hoşgeldin.
                            Ben hasta bir adamım..

                            Yorum

                            İşleniyor...
                            X