Duyuru

Collapse
No announcement yet.

onun yüzünden depresyona girdim

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • onun yüzünden depresyona girdim

    sürekli tartışan hatta sokakta bile birbirimize bağırmaktan,hakaret etmeye kadar varan bir beraberliğimiz vardı 3 ay öncesine kadar.3 aydır onun istediği gibi biri olmaya çalışmıştım.yine düzelmedi.ona ilgi göstermedeiğim de de eskiden olan tartışma konularımızı tekrar gündeme getiriyor ve beni deliye çeviriyor.psikolojimi bozuyor.ondan hem ayrılmak istiyorum hem de onsuz ne yaparım diyorum.bu nasıl bir takıntıdır kurtulamıyorum bundan.ona nasıl davranıcağımı şaşırdım.sizce neden böyle davranıyor bana?insan sevdiğine bu denli kötü davranabilirmi sizce

  • #2
    bazı ilişkiler böyle atraksiyon olur. Birbirinize hükmedemiyorsunuz, sen dönem dönem alttan alsan da iletişim başından tartışma üzerine kurulmuş. Bu partnerinle karakter özelliklerinizden de olabilir. İki tarafın da ilişkide hareketli olması bir müddet sonra yorar ki işin içinde hakaret varsa zorlar insanı. Rahatsızlık duyduğun şeyleri konuşur ve bu yönde kararlılığını hissettirirsen belki bir müddet kurtarırsınız , sonra işte bunu söylemek güç.
    ........

    Yorum


    • #3
      Bizim bir kız arkadaşımız yok, milletin var o da kıymet bilmiyor örneği :tinysmile_classes_t

      Yorum


      • #4
        Çekme öyle insanları... onu sevmeyi bırakmamakta ısrar edersen nefrete dönüşür sevgin.
        Too many secrets , too many lies..."

        Yorum


        • #5
          olmuyorsa zorlamanın alemi yok akışına bırak hayat bu sonucunda cep telefonundaki bi oyun değil kendini şartlandırma onsuz ne yaparım ne ederim gibisinden emin ol yasarsın ama iyi ama kötü..Olmuyorsa ve sen zorlamaya devam ediyorsan emin ol çok daha fazla pişman olucaksın çok daha fazla canın yanacak seçim senin sonucunda hayat bu..

          Yorum


          • #6
            Aşk, sevgi ile yaraları sarmaya odaklı üstü örtülü meşru yada gayri meşru çıkar ilişkileri birbirine karıştırılmamalı. Yalnız ve tek insan her zaman kaybetmeye mahkumdur. bu nedenle insanlar çift olurlar. İlişki hem sevgiyi, hem de tavizi bir arada barındırır. Sevgi, ruhunu doyururken, taviz canını acıtan kısımdır ilişkide. İlişkilerde bir noktaya kadar sancı olması doğaldır. Yalnızlığın korkusu, alışmışlığın saplantısı, karşımızdaki kişiyi hem değerli, hem de vicdansız kılar gözümüzde. Gün gelir, insan verdiği emeklere üzülür. Artık ilişkiler, hatta evlilikler dahi, gurur denen saçma sapan duygu yüzünden ansızın bitebiliyor. Sen ona mecbur musun? Gördüğüm kadarıyla evet. Eğer yerine senden daha iyisini koyabilirse, içinde kapanmaz yaralar, dinmez öfkeler açılacaktır.
            Bir erkek, bir kadını ancak başka bir kadınla aldatır. İkinci kadın olmayı yada maddi karşılıklarla beraberliği kabul eden "öteki kadınlar" ı da suçlamalısınız. Sözüm size değil, yani aldatıldığınızı kastetmiyorum ama yeri gelmişken bu cümleyi de araya eklemek istedim.
            Orjinal yazı sahibi: nihal09 View Post
            sürekli tartışan hatta sokakta bile birbirimize bağırmaktan,hakaret etmeye kadar varan bir beraberliğimiz vardı 3 ay öncesine kadar.3 aydır onun istediği gibi biri olmaya çalışmıştım.yine düzelmedi.ona ilgi göstermedeiğim de de eskiden olan tartışma konularımızı tekrar gündeme getiriyor ve beni deliye çeviriyor.psikolojimi bozuyor.ondan hem ayrılmak istiyorum hem de onsuz ne yaparım diyorum.bu nasıl bir takıntıdır kurtulamıyorum bundan.ona nasıl davranıcağımı şaşırdım.sizce neden böyle davranıyor bana?insan sevdiğine bu denli kötü davranabilirmi sizce

            Yorum

            İşleniyor...
            X