Duyuru

Collapse
No announcement yet.

sanırım sona geldim

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • sanırım sona geldim

    yaşamak yaşamak sıkıldımmmmmm

  • #2
    paylasmak ıstrsen dınlerız senı sorun nedır arkadasım ?

    Yorum


    • #3
      Re: sanırım sona geldim

      Orjinal yazı sahibi: benlikbenim
      yaşamak yaşamak sıkıldımmmmmm
      dostum hayat güzel. hayattan zevk alamıyor olman beyninin sana bir oyunu. beyin inanılmaz bir organdır. bir hormonun salınımının azalması inanılmaz facialara neden olur. ama inan bunun çözümü var. derhal bir psikiyatriste git ve ilaçlarını kullanırken biraz sabret azıcık daha dayan geçicek hepsi inan bana.

      Yorum


      • #4
        hayat her zaman karşımıza çiçekli, dümdüz bir yol çıkarmıyor maalesef hepimizin hayatında inişler çıkışlar, sorunlar oluyor inan. Zannetme ki karşındakiler güllik gülistanlık yaşıyor. Sen güçlü olmalısın, hayat , nefes almak o kadar güzel ki..... Tut bak nefesini tatabildiğin kadar alamayınca kendini ne kadar kötü hissediyorsun değil mi ? Sakın sakın o aklına getirdiğğin şeyi yapma!!!! Mübarek aylardayız dua et, inan, dilediğin olacak inşallah...

        Yorum


        • #5
          şuan kendimi ifade etmekte acaip zorlanıyorum. çok fazla gelgitler yaşıyorum.28 yaşındayım ve şuan kendimi korunmaya ihtiyacı olan biri olarak görüyorum.çok zayıf olduğumu düşünüyorum.bu beni mahvediyor.psiyatriste gittim. iki yıldır ilaç kullanıyorum.dozunu azalttım.gün aşırı yarım içiyorum.çok düzenli gitmedim doktora.nereden başlayacağımı bilemiyorum.kendimi çok iyi hissederken bi anda ölümü düşünmeye başlayabiliyorum .bu durum diğer insanların yanında kendi eksikliklerimi görmeye başlayınca oluyor.ne kadar ot bir insansın diyorum.hiçbir şeye karşı ilgim yok.üniversite bitti ve hala kaydadeğer hiçbişi yok elimde.1 haftadır iyice nefret etmeye başladım kendimden.beynim uğulduyor sanki.doğal olamıyorum.bazen hala bi kendini bulamadın diyorum.kişiliksiz miyim diyorum.bunlar iyice yoruyor beni.ilacı da bırakmak istemiyorum.oda olmazsa hepten mahvolurum diyorum.önceden kilo olarak çok zayıftım.ilaç kilo aldırdı o çok mutlu etti beni.içim sıkılıyor arkadaşlar.ne yapıcam? sizi sıktım dimi.yukarıda cevap yazan herkese teşekkürler.

          Yorum


          • #6
            ya benım derdımde senınle aynı sen sıkma canını..
            herkes yasıyor bunları..

            offfff bende dusunurm bazen ben kısılıksızmıyım dıye .. garıp bılmıyorum ıste...
            ama herkes yasıyor bunu bıl arkadasım..
            ölüm kurtulus degıldır sakın dusunme boyle..

            Yorum


            • #7
              peki hep derler ya ölüm kurtuluş değil neden bitiyor herşey lütfen kızmayın merakımdan sordum

              Yorum


              • #8
                Orjinal yazı sahibi: benlikbenim
                peki hep derler ya ölüm kurtuluş değil neden bitiyor herşey lütfen kızmayın merakımdan sordum
                sen kendı agzınla soyledın bak ölüm bıtıyor dedın sadece bıtıyor bıtmekle yetınıyor...sonu varmı?yok...
                oylekı sımdı bu dert tasalarımızdan kurtulsak soyle bir tatıle cıkıp kafa dagıtsak hadı gucumuz yok b unu yapamadık dıyelım bı sahıle gıtsek cekrdek cıtlesek fenamı olur bır mutlulugu yasamıs oluruz en azından..


                fakat olum deyınce yanına yaklasan bırkac ınsanın sana son doknuslarından sonra atılıyor kara topraklar ustune..
                bır gelıyorlar ıkı gelıyorlar her defasında cıcek koyup gıdıyorlar...
                bır gun o cıceklerde soluyor....ve yerıne yenılerı konulmuyor...
                ve bır zamanlar mutlu bır hayat suren ınsan oracıkta yapayanlız kalıyor...

                Ne olursa olsun HAYAT BENCE YAŞAMAYA DEGER...

                Bakın benımde cok sorunlarım var psikolojik olsun evlılıkte olsun esımle su anda ayrılma asaması gıbı bır donem yasıyoruz...
                ınanılmaz moralım bozuk fakat yenmeye calısıyorum alısmaya calısıyorum haa esımın hareketlerıne degıl tabı sınırlerımı bozmamaya alısmaya calısıyorum..
                sizde oyle yapın bır derdınız bır sorununuz varsa yazın buraya paylasalım..

                Yorum


                • #9
                  fore çok teşekkür ederim sıkılmayıp yazdığınız için.çok halsiz hissediyorum kendimi.hiçbişi içimden gelmiyor.nasıl ifade edicem bilemiyorum kendiimi.artık konuşma bozukluğu da yaşıyorum.zoraki konuşuyorum.ne kadar sessiz demesinler diye laf olsun diye bişiler anlatmaya çalışıyorum onunda başını sonunu unutuyorum birkaç cümle kuruyorum işte.bazen düşünüyorum kolumdan çekip götürseler tepki vermem heralde.pamuğu nasıl hafifse kendimi de öyle görüyorum.alıp beni oynatsalar sesim çıkmaz gibi geliyor.kendime gelemiyorum.bide şu durum beni çok yoruyor özellikle size söylemek ihtiyacı hissettim.mesala bir kalabalığa girdim ben başlıyorum insanları incelemeye.neler geçiyor kafamdan.başka boyuttayım sanki.arada bir yanımdaki insanlara dönüyorum birkaç cümle kuruyorum ama yine başka taraflara kayıp gidiyorum.beynim sürekli meşgul.böyle olunca da ne yediğimin tadına varabiliyorum,ne gittiğim yerin tadını çıkarabiliyorum,ne yanımdaki insanlarla bişiler paylaşabiliyorum.mesala gözüme kestirdim ya birini işte şunun gibi olsaydım hem yanımdaki insanlarla eğlenebilirim,hayatın tadını çıkarabilirm gibi şeyler

                  Yorum


                  • #10
                    Orjinal yazı sahibi: benlikbenim
                    fore çok teşekkür ederim sıkılmayıp yazdığınız için.çok halsiz hissediyorum kendimi.hiçbişi içimden gelmiyor.nasıl ifade edicem bilemiyorum kendiimi.artık konuşma bozukluğu da yaşıyorum.zoraki konuşuyorum.ne kadar sessiz demesinler diye laf olsun diye bişiler anlatmaya çalışıyorum onunda başını sonunu unutuyorum birkaç cümle kuruyorum işte.bazen düşünüyorum kolumdan çekip götürseler tepki vermem heralde.pamuğu nasıl hafifse kendimi de öyle görüyorum.alıp beni oynatsalar sesim çıkmaz gibi geliyor.kendime gelemiyorum.bide şu durum beni çok yoruyor özellikle size söylemek ihtiyacı hissettim.mesala bir kalabalığa girdim ben başlıyorum insanları incelemeye.neler geçiyor kafamdan.başka boyuttayım sanki.arada bir yanımdaki insanlara dönüyorum birkaç cümle kuruyorum ama yine başka taraflara kayıp gidiyorum.beynim sürekli meşgul.böyle olunca da ne yediğimin tadına varabiliyorum,ne gittiğim yerin tadını çıkarabiliyorum,ne yanımdaki insanlarla bişiler paylaşabiliyorum.mesala gözüme kestirdim ya birini işte şunun gibi olsaydım hem yanımdaki insanlarla eğlenebilirim,hayatın tadını çıkarabilirm gibi şeyler
                    arkadasım ınankı bunların cogunu hatta hepsını bende kımı zaman yasıyorum..
                    mesela su olay ; bır kalabalıga gırdıgım zaman elım ayagım tıtrıyordu karsımdakıne yanlıs cevaplar verıorum sırf rezıl olmıyım dıye..
                    fakat bunu artık yendım ustune gıde gıde..gercekten olayların ustune ggıtmek cok ıyı gelıyor ınsana..
                    mesela bır toplulukta bende cok ızlerım ınsanları tıplerıne bakarım ben nıye bole degılım derım.aslında cırkınmıyım blakis deılım ..ama cok garıp işte ...ınankı aynılarını bende yasadım zamanında ve yasıyorumda arkadasım...
                    ne yaparız bılmıyorum...
                    bu arada ısım neydı arkadasım

                    Yorum


                    • #11
                      peki atlatıyosun nasıl üstesinden geliyorsun

                      Yorum


                      • #12
                        olayların ustesınden gelıyorum cunku hangı konu benı sıkıyorsa ustune gıdıyorum..
                        mesela diyelımkı bır kalabalıga gırdım sıkıldım bunaldımmı fakat kacmıyorum dahada cok kalabalık olan yere gıdıyorum konusmaya calısıyorum ...
                        sohbete atlıyorum..
                        katılmaya calısyorum zamanla dahada cok yenecegıme ınanıyorum.
                        inanclıyım aslında kendıme guvenıyorum bu konu benı mutlu edıyor ...
                        bırazda psıkolojı yazıları okuyorum mesela etkili iletişim konularını okurum...

                        eskıden bır ınsanla konusurken yuzune bakmazdım ama sımdı konusurken bu huyumun ınadına karsımdakı ınsanın dırek gozlerının ıcıne bakarak konusuyorum...

                        paatronum benımle toplantı yaptıgında agrasif olduum hemen parladımı soyledı..
                        buna karslık kendısıyle konusurken gayet neselı gayet duzgun cumle kuran etkılı cumleler kuran bırı oldumu soledı...
                        mesela örneklemelerım felan cok hoslarına gıdıyor..

                        ıletısımımın super oldunu kendı agzıyla soyledii..
                        ama neden baska bır ortamda boyle degılsın kabuguna cekılıyorsun dıyor..
                        bak sımdı benım yanımda cikcik konusuyorsun lütfen bunu dısarıdada yap dıyor..
                        yapmaya calısıyorum işte ama zorlanıorum bırz... :?
                        baslamak bıle bıtırmenın yarısıdır...

                        Yorum


                        • #13
                          fore işin kötüsü aileme de öfke duyuyorum. anneme öfleniyorum ne biçim yetiştirdin diye ben onun yerinde olsam ne yapabalirdim ki bu sefer anneme öfke duymama kızıyorum böyle bir kısır döngü yaşıyorum

                          Yorum


                          • #14
                            pekı bır rahatszlıgıın varmı guatr felan..
                            mesela bende var ve bu davranıslarımın bazıları guatr dan kaynaklanıyor..

                            Yorum


                            • #15
                              canım inanki bu yaşadıklarını bende yaşıyorum hatta fazlasını bile.Babama büyük bir öfke var içimde kimse ile derdimi parlaşamıyorum.Bazen o kadar fene oluyorum ki kendimden bile korkuyorum.Sonra kendimi bir meşgaleye veriyorum.Sahile iniyorum.Müzik dinliyorum.Bu bir süreç oluyor ve geçiyor inan kendin için bir şeyler yap.Spora yazıl.Yada yogaya.Bak ben karakalem çalışmasına gitmeyi o kadar çok istiyorum ki gidemiyorum.Bunun için hüngür hüngür ağladım.Şimdi birine anlatsam diyecek ki aman bunada ağlanırmı.Oysa buna ihtiyacım var.Ama gidemem işte ve kurs evin 50 mt yakınında bazen herşeyi bitirmek bile istedim ama olmamalı hayat devam ediyor.o kadar ruh dünyamda üzgünüm ki.Ruhum zincire vuruldu benim.Ama bedenim özgür.Kendimi fanusa kapatılmış sinek olarak görüyorum.Biri, fanusu hafif eğse kaçacam özgür olucam.Ama özgür olmamıda anlatamam bu zor yani ben istediğimi yapmak istiyorum.Başka birinden izin almak değil.
                              benlikbenim yapacağın o kadar çok şey varki.Benimse herşey bitmiş gibi geliyor bana
                              Eğer sen istersen o bir hayal değil.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X