Duyuru

Collapse
No announcement yet.

sanırım sona geldim

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • #16
    Depresyon yenmesi başarılabilecek hastalıktır.

    Merhaba Benlikbenim,

    Herkes ünivesiteye girmeyi dahi başaramazken sizin üniversiteyi bitirmeniz, arzu ettiğiniz zaman bir çok şeyi başarabileceğinizin kanıtı.

    Kendinizi ifade etmekte zorlanmanız, küçümsemeniz, hiç bir şeye ilgi duymamanız, ve başka negatif düşünceleriniz zamanla sizi terkedecek olan depresyon hastalığınızın etkileridir.

    Bu etkilerin kalkmasını hızlandırmak tamamen sizin arzunuza ve bunun için göstereceğiniz çabaya bağlıdır.

    Kendinizi korunmaya ihtiyacı olmayan ve zayıf yerine güçlü olarak gören, depresyon etkisiyle ölümü çare olarak düşünmeyen, bilakis yaşamaktan zevk alan bir insan yapmak istiyorsanız, hemen ve yeniden tedavinizi başlatın.

    1) İlk fırsatta sizde güven yaratacak insancıl ve tecrübeli bir Psikiyatrist seçin. Hissettiklerinizi ve kullanmakta olduğunuz tüm ilaçları ve dozlarını (Alkol vb dahil) açıklayın.

    2) Yazacağı ilaçları tamamen doktorun tarifine göre ve dozlarda kullanmağa başlayın.

    3) İlk bir iki ay için 15 günde bir kendisine görünün. Sonrası için onun luzum gördüğü aralıklarda görünmeğe devam edin.

    Bu suretle depresyonunuzu yenme başarısına ilk ve acil adımı atmış olacaksınız.

    Diğer adım psikoterapi, meditasyon, hobi gibi ruhsal tedavi imkanlarını ve doğru beslenmeyi öğrenip uygulamanız olacaktır.

    Yukardaki tavsiyelerimi yerine getirmenizi canı gönülden dilerim.

    Görüşmek üzere,

    :idea: Umut34
    Çaresizseniz Çare sizsiniz. U34

    Yorum


    • #17
      selam benlikbenim

      Ayı sorunları bende yaşıyoum dostum.ve ne yapacağımı bilmiyorum.Bende sondayım galiba.Zaman zaman doktora gittim,ilaç kullandım.Ama birşey değişmedi.İlaçlar belki biraz rahatlatıyor fakat sorunları ortadan kadırmıyor.

      Bana msn'den ulaşırsan dertleşiriz.Benimde çok ihtiyacım var içimi dökmeye.

      Yorum


      • #18
        walla bnde sıkıldım suan ölsem hiç fark etmez

        Yorum


        • #19
          hepinize teşekkür ediyorum beni yalnız bırakmadığınız için.inş.atlatırım bu sıkıntıları

          Yorum


          • #20
            slm

            işte depresyonun insan hayatına açtığı belki en büyük yara hayattan zevk alamamak
            işte bu insanı asosyal hale getiriyor fobiler de ardırdan geliyor
            ağacı çiçeklerinden koparır gibi insanı en yakınlarından ve onu en sevenlerinden bile uzaklaştırabiliyor bu çok acı verici
            ama bu bir son değl
            biz içimzdeki enerjiyi kaybedip dışarıdan gelen ne varsa alıyoruz
            bize dışarısı lazım değl asıl iç enerjimizi düzeltmeliyiz
            ama kim yada nasıl bir tıp yada nasıl bir teknoloji
            yanlız değiliz ve yanlız değlsinz
            sağlıcakla

            Yorum


            • #21
              hiçbirşey yapmayın en sonda bile olsanız intihar etmeyin..ben defalarca etmiş biri olarak söylüyorum..yıllarca yanlız yaşayın hastalığın acısını çekin hiçbir şey düzelmesin ama intihar etmeyin..etmeyelim..ağlayalım bağıralım delirelim ama yaşayalım..yaşayalım iyi ya da kötü yaşayalım..bir an mutlu hissediyoruz ya ara sıra o an için yaşayalım..o saniye için..kim bilir ki bizden iyi o anın keyfini çıkarmayı..yok kardeşim ben ölmeyeceğim belki sürüneceğim belki hiçbir şey başaramayacağım ama ölmeyeceğim..inat değil mi ölmeyeceğim

              Yorum


              • #22
                hayat

                bu hayat bana çok sıkıçı geliyor boş bi dünyada gibi yaşıyorum hayatdaa böyle bi yaşam olmaz bedne ama bende bilmiyorum kendimi yanlız hissetiyorumm

                Yorum


                • #23
                  Sence yasamak zorunda olabılır mısın? Hiç dusundun mu yani bız bku bkuna mı yasıoruz ya!? Ölmek diye birşey yok!! mücadele var!! Kendı cabanla cıkcaksn depresyondan..

                  Yorum


                  • #24
                    ben nasıl çıktım içimdeki çocuğu özlemiştim

                    küçüklüğümü (çok mutluydum çocukken ben)

                    bi gece rüyamda onu gördüm

                    ikimizdik ve ailem vardı

                    o korunmaya ihtiyac duyuyodu

                    evin ortasında cocuksu çığlıklarıyla dolasıyodu onu gördüğümde

                    bana kostu beni qörünce

                    ben korktum ondan bendi o bana sarıldı

                    sonra o nede olsa bi çocuk deyip bende ona sarıldım

                    onun bana ihtiyacı vardı

                    bi kaç gün düsündüm bu rüyayı arkadaslar

                    sonuctada sunu anladım beni içimdeki çocuk kurtardı ...

                    hepinize sewqiler...

                    Yorum


                    • #25
                      ya anlatıyorum o kadar

                      ew okul aile sewgili iş

                      ne çıktıysa karsıma zorlandım

                      ama kopmadım umutlarımdan bi qün bile

                      hep bişiler değişecek dedim

                      hersey değişti artık

                      aile ew iş sewqiiliiiiiii

                      dua edin inancınızı ve umudunuzu yitirmeyin arkadaslar

                      inanın bana neyi ne kadar istersek oluyo dirayet ve azim bide sabır

                      kendimizz için ...

                      Yorum

                      İşleniyor...
                      X