Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Aklımda Sorun Mu Var? (Biraz Uzun Umarım Okursunuz.)

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Aklımda Sorun Mu Var? (Biraz Uzun Umarım Okursunuz.)

    Ben henüz lise öğrencisiyim. Yaşım 17. Derslerime geçen yıldan daha fazla çalışıyorum. Ama aklımda yer etmiş sanırım; matematikten veya geometriden zayıf alacağım. Çünkü çok zor ve ben yapamıyorum, diye düşünüyorum.
    Stres yapmaya başladım. Geçen sene aslında bu dersler daha zordu. Öğretmenler lise3 matematiğinin daha kolay olduğunu söylüyorlar. Utandım bende. Çünkü benden bile düşük not alanlar bu sene daha yüksek not alıyorlar. Konuların daha kolay olduğu da söylenince artık anlama zorluğu çektiğimin düşüncesindeyim. Bir de üstüne üstlük dershaneye başladım. Belki biraz da olsa ‘ ben dershaneye gittiğim için daha başarılı olmak zorundayım.’ Düşüncesi hakim olduğundan strese girmiş olabilirim. Daha önceleri babamın psikolojik durumundan bahsetmiştim. Ama kısa bir hatırlatma yapayım. Benim babam Paranoyak. Doktoruna gitmiyor, yanlışlarını asla kabul etmiyor ve sağlıklı olduğunu düşünüyor. Yanlışlarını asla kabul etmiyor derken; kendi hata dahi yapsa kabul etmez ve mutlaka suçlu olan bir başkasıdır. Doktorlara ve uzmanlara da inanmaz (işine gelmediği sürece). Yani on bir yıl boyunca ne bir dersimi veya notumu sordu. Bu yıl sınav yaklaşacak diye sıkıştırıyor ve kalp krizi geçirdiğinden dolayı da (kalbi bir süre durdu ve bu yüzden beyinde bazı hasarlar oldu) unutkanlık başladı. Bana olur olmadık kızıyor. Notunu söyle diye. Dedim deyince de ben hatırlamıyorum, sen bana hatırlatacaksın diyor. Tamam, derim on bir yıl sonra olsa da düşünüyor artık diye. Ama ben gerçeği biliyorum. Babam kendi çıkarları olsun dersimi umursamaz. Çünkü yaşadım bizzat.
    Düşünmesi güzel fakat bu düşünmek değil. Sebebi; babam yurtdışındaydı ve bizi arayıp sormazdı bile. Çevresindeki insanları ezmeye bayılır ve kendini hep büyük görürdü. Bütün bir parasını kaybetti ve mecbur eve döndü. Eve döndüğünde de hayatımızı mahvetti. Şimdi ablam onun yüzünden panik atak. Yaptıkları sineye çekilir türden değil. Neyse, lafı uzatmadan asıl ilgilenme sebebi yaptıklarını ört pas etmemi istemesi ve o ne yaparsa yapsın sesimizin çıkmamasını istemesi.
    Beni en çok strese sokan da babamdır.
    Everything is Changed.

  • #2
    Matematiğe evde ne kadar zaman ayırıyorsun ?
    Günde kaç soru çözüyorsun ?
    Çözemediğin soruları dershane veya okulda ki öğretmenlerine gösteriyor musun ?
    Günde kaç saat televizyon ve bilgisayar başındasın ?
    Okulda dışında ki sosyal çevren neler ?

    Yorum


    • #3
      blue sky,

      başkalarına kendi beğendirme veya övgü alma adına ders çalışma. Sadece geleceğin için çalış ve kendinle rekabet et. Başkalarıyla rekabet etmek insanda hırsa bu da hazin sonuçlara yol açar. Daha fazla çalışır ama daha az başarılı olursun... Bu yüzden başkalarının düşünceleri yerine kendin için çalışmayı bir gaye haline getir.

      Babanın durumu içinse senin yapabileceğin birşey yok. Çalışıp kendi hayatını kur. Babana müdahale edemezsin. Şu durumda sabırlı olup derslerine ve geleceğine odaklan...
      bişnev...

      Yorum


      • #4
        Blue Sky,

        Senin esas ihtiyacın bana göre 1 doz umursamazlık. Bırak babanı kendi haline. Sonuçta babanın nasıl bir insan olduğunu biliyorsun. Baban tarzındaki insanlarla ne tartışabilirsin nede başka birşey. Yapılacak tek şey "Söylediklerinin bir kulağından girip ötekinden çıkması" dır. Eğer babanın davranışları üzerine düşünmeye devam edersen notların gitgide dahada düşecektir. Çünkü insan beynininde belirli bir çalışma kapasitesi vardır. Sen bu kapasitede babanın davranışlarına ne kadar yer ayırırsan derslerine kalan alandan okadar kaybedersin.

        Derslerinle ilgilide şunu söyleyeyim. Kendini serbest bırak. Ben yapamıyorum olmuyor gibi cümleler sakın sarfetme. Elbet yaparsın. Daha zor konuları yapabildiğini kendin söyledin. Demekki yapabilecek zekaya sahipsin ama sadece kafandaki düşüncelerin (notların kötü gitmesi ve babanın davranışları) konsantrasyonunu bozmasına izin veriyorsun. Ne babanı nede derslerini çok kafana takma. "Sorunlar güneşe benzer. Nekadar dikkatli bakarsan okadar kör eder."

        Sana umursamazlık ve kendine güven diliyorum. İnanıyorum ki hem babanın hemde derslerini aşacaksın...

        Yorum


        • #5
          Teşekkür ederim yorumlarınız için. Hepiniz bana moral ve destek oldunuz. Bu dönem için artık yapacağım bir şey yok. Ne yazık ki hem matematik hem de geometri derslerim zayıf geliyor. Babam üstüme gelmeye başladı. Olsun, ben kulaklarımı tıkıyorum. Kendime güvenimi uzun bir süre kaybetmiştim ama kazanıyorum. N'apalım artık ikinci döneme hazırlayacağım kendimi.
          Everything is Changed.

          Yorum


          • #6
            derslerinle ilgili olarak benzer sorunu ben de yaşadım üniversiteye hazırlandığım yıl coğrafyadan nefret ediyorum derdim hep össye 1 ay vardı okuldaki hiç coğrafya çalışmıorum diyen arkadaşım kitabını getirdi bi baktım ki kitap çalışmaktan yıpranmış bütün konular bitmiş öyle hırslandım ki bir ay da (3hafta)bütün öss coğrafyasını bitirdim ve össde bir yanlış yaptım össde isteyince yapılmayacak şey yokmuş demekki ... söylemek istediğim ön yargını kır hırslan ve iste inan bide konuları anladıkça o dersi öyle bi seviosun ki
            baban konusunda ise onun değişmesini bekleme fazla iletişimde bulunma

            Yorum

            İşleniyor...
            X