Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Hastalığımın ne olduğunu bilmiyorum.

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Hastalığımın ne olduğunu bilmiyorum.

    17 yaşındayım. Uzun süredir OKB hastasıyım. Doktora gittim. Yüzüme bakmadan reçeteyi doldurdu. İlaçlarını almadım bile. Hayatımı biraz zorlaştırsa da düşünmemi engellemiyor. İlaç tedavisini kabul edecek bir insan değilim.

    Aileden gelen sinirlilik var zaten bende. Kendimi bildim bileli böyleyim. Ama son zamanlarda sinir olayı bana zarar vermeye başladı. Özellikle son 1 yıldır sinirlendiğimde nefes alıp verirken zorlanıyorum. Ellerim titriyor. Bazen ellerim uyuşuyor. Hissedemez hale geliyorum. Son en son sinirlendiğimde desibel rekorları kırdım. Kendimi ciddi anlamda kaybediyorum. Sonra hassaslaştım sanki. Bir şeye sinirlendiğimde direk kendimi tutamayıp bağırıyorum karşımdakine. Kız arkadaşımla ufak tefek sorunlara yol açıyor bu. Geçen bir arkadaşım elimden kağıdı almaya çalıştı. Okulun ortasında bağırdım çocuğa. En sevmediğim şeylerden biri elimdeki bir şeyi birinin almaya çalışmasıdır. Önceden de sinirlenirdim ama tepkilerim yumuşak olurdu. Tabi istem dışı oluyor tüm bunlar. Sonra pişman oluyorum tabi.

    Ha şimdi derseniz neden doktora gitmiyorsun diye. Yaşadığım şehirde bir kaç psikiyatri var devlet hastanelerinde. Özele gitmek de istemiyorum. Okb için doktora gittim. Sorusunu sordu. Yüzüme bakmadan reçeteyi doldurdu. 15 gün sonra yanıma gel dedi. Ben bu adamın verdiği ilaçları nasıl kullanayım? Anti-depresanlar öyle ha deyince kullanilabilecek, masum, vitamin hapları değil ki. Burada hastalığımın teşhisini koysam Okb gibi bilinçli bir şekilde savaşabilirim. Ki Okb'yi bu şekilde devirdim ben. Hala devam etse de en ağırlarını kendi kafamda yendim. Bunu da bir şekilde atlatabilirim.

    Teşekkürler şimdiden.

  • #2
    Basit bir tavsiyem var, başka bir doktora gitmen.. Ama eğer fırsatın varsa mutlaka psikoterapi almalısın, okb seni aşırı etkilemiyorsa belki de yaşadıklarının üstesinden psikoterapiyle de gelebilirsin...

    Yorum


    • #3
      Yaşadıkların hem genetik hemde gençliğin verdiği bir delikanlılık durumu var canım. Öfkeni kontrol altına almalısın, bunun içinde psikoterapi şart..
      Evli ve mutlu,çocuklu....sigpic

      Yorum


      • #4
        sende benım gıbısın kesınlıkle ilaçlara karşısın senın anlattıgın sınırlenmelerın agresifliklerin daha yükseğini ben yaşadım hala yaşıyorum kendını kontrol etmeye çalış bi süre sonra insan kontrol etmeyi ogrenıyor kontrol edemedıgın zaman o öfkeyi içinde tutma karşındakınede yansıtma ordan uzaklaş git duvara yumruk at bagır falan ıcınden o öfkeyi at haa dersenki neden ilaçlara karşısın benım tanıdıgım biriside bu konulardan gitti ilaç mevzusuna başladı ufak ufak ilaçlar arttı arttı suan bipolar teşhisi kondu cok agır ılaclar ıcıyo benım gorusum yanlış karşıyım valla bızler bu konuları ınce ınce dusunen ınsanlarız bunları dusunmeden normalmiş gibi hayatını surduren onca ınsanlar var onlar kullanmıyorsa bende kullanmam dıyerek geçiştiriyorum ha yıne senın bılecegın bır mesele sadece ben kendı dusuncelerımı soyledım.

        Yorum

        İşleniyor...
        X