Duyuru

Collapse
No announcement yet.

bir batak ki çıkmak imkansız çamurundan..

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • bir batak ki çıkmak imkansız çamurundan..

    aslında nerden baslicamı bilmiorum.hayatımda benle mezara gidecek ve kimseye anlatamadığım şeyleri paylaşcam burda..ve inanılmaz yardıma ihtiyacım var..
    18 yasımdayım.mutlu bi cocukluğum vardı diebilirim.4kişilik bir aileydik.ablam vardı benden 10 yaş büyük.annemle babamın yaşı da benden yaklaşık 3kat büyük..yavas yavas konuya girmek istiyorum..kücükken yaklasık 4-5 yaslarımda aynı apartmanda oturduğumuz bir erkek cocuğu benden 1 yas büyük.sürekli beni taciz ederdi.etrafmdaki bütün yasıtım erkekler tarafndan tacize uğradm ve cok kücükken.o zamanlar bunun ne demek olduğunu bile bilmiyodum tabi..yine aynı yaslarda kendime en yakın gördüğüm ablamla cok yakın bi iliskim vardı.evet bunu ilk kez buraya yazıyorum.ablam defalarca beni taciz etti.resmen yüzlerce kez onun tecavüzüne uğradım.herseyi o kadar net hatırlıyorum ki.bunu hicbi zaman kimseye anlatamadım.o kadar kücük olmama rağmen her saniyesi beynimde hala kazılı durumda.o günden beri cinselliğe cok düskün bi insan oldum.hatırladığım kadarıyla da aklımda tek tük kesitler olarak var babam tarafndan da sanki ona cinsel manada yaklasıyormusum gibi sürekli dayak yerdim.olur olmaz her yerde beni döver sonra da herkes saskın saskın bakarken o naptını biliyo derdi.gercekten yapıyo muydum yapmıyo muydum hatırlamıyorum.aradan yıllar gecti.bekaretimi 15 yasnda kaybettm.annem beni hicbi zaman sevmedi.su anda evden defolup gitmem icin yalvarıyo.bu olanlardan hickmsenin haberi yok tabi.annem o kadar soğuk o kadar uzaktı ki her zaman.annem yok gibi büyüdüm.onunla ettiğim en ufak bi kavgada beni hala bu yasımda dövmekten en ağır en kötü hakaretleri etmekten cekinmedi.hani 1 haftadır tanıdığınz bi insana allah belanı versin beni bida arama dersiniz de ölene kadar biter ya iliskiniz,aynen böyle bi iliskim var annemle.ben onunla ölene kadar tek kelime konusmayım tek bi kelime etmez bana ölene kadar yok sayar.siler atar defterden.ona sorarsanız o coktaaan silip atms bilee..zaten cok acık olarak benden nefret ettiğini hic sevmediğini de defalarca söyledi tabi.internette okuduğuma göre anneyi asosyallik,cinsel birleşme eksikliği,ailesinde yasadığı kız cocuğunun değersizliği gibi durumlar sinir harbine ve şiddete itiyomuş bugün öğrendim..annemde hepsi var.bitane bile arkadası yok.hayatı boyunca calısmadı.hani dicem ki benden nefret ediyo.yoo.babamdan,ablamdan,benden,dayımdan,babann emden..kendi öz kardesiyle bile 5 sene konusmadı.bazen soruyorum allah acaba beni sınıyo mu böyle bi anneyle diye..ve bu sene hayatımı karartan bi hata yaparak şehir dışı üniversite kazandığım halde gitmedim..oysa ki ablam gitti ve 4 sene kurtuldu bu evden.şimdi işe giricem sırf onun yüzünü görmemek için yerleri bile yalarım yeter ki evde durmayım.anne sevgisizliği insanı şıpsevdi yapıyomuş..önüne gelene şıp diye güvenip hemen enayi gibi iki çift tatlı lafa kanıyomuşsun yani..belki inanmazsınız ama hayatımın sırrını,kilidini ben bu gece çözdüm..hayatımda başıma gelenleri düşününce intihar etmemem elde değil gerçekten.bu şıpsevdi olayı yüzünden de 3 sene önce biriyle cıkmaya basladım..hala da devam ediyo.bana hakaret eden beni döven köpek gibi davranan bi pislik..ama hep yanımda işte herseyimi ona verdim bırakamıyorum..defalarca ölümün eşiğinden döndüm elimdeki ilaçları fırlatıp attım.uyuşturucuya hapa düşmedim allaha şükür.ama hayatta basıma gelebilcek de pek bişey kalmadı heralde..bitek babamı seviyorum.annem onun da hayatını mahvediyo.ölümü annemin çenesinden olucak.annemi öldürmüyosam tek sebebi çok büyük günah olduğu içindir.baska hicbisey aklımı kurcalamıyo.hani bi insandan artık nefret bile etmezsiniz ya..ben de isterdim herseyi paylastığım beni cok seven bi annem olsun.ama olmadı işte.heralde ezeli düşmanı olsam da bu kadar olurdu anca.ve 1 sene köpek gibi ders calıstım.herkes tatlı uykusunda ossura ossura uyurken gecemi gündüzüme katıp ders calstım.ablamı yolladıkları halde beni yollamadılar şehir dısına.ankarada salak bi bölüm kazandm 2 yıllık.ona da gitmiyorum.dersanede benden 1 sigara icin bi saat dil döken barajı gecemeyen salaklar simdi en pahalı özel üniversitelerde.son 6-7 aydır hayata,adalete,iyiliğe,doğruya olan bütün inancımı kaybettim.yaptığım hiçbişey takdir edilmedi hiçbi zaman.hep kötü ben oldum.iyi yapsam da kötüydüm kötü yapsam zaten kötüydüm.umarım bunları iyi okudunuz.şimdi etrafmdaki salak kızlar sevgilisi 1 ay cıkıp terketti diye hüngür hüngür ağlıyo.insanlar neler yaşıyo biliyo musunuz?bu dünyada da yaşarken ölüm var biliyo musunuz?bırakın 1 aylık sevgiliyi düştüğünüzde ananız babanız da size gün gelip bi tekme daha koyuyo yerden hiç kalkamayasınız diye biliyo musunuz?insanlar neler yaşıyo biliyo musunuz...çocuğunuzun önüne para atıp basıp gitmek analık babalık değil..ana baba sevgisini,aile mevhumunun boşluğunu ömür boyu size tapan insanlar olsa da dolduramazsınız..size tapan insanlar olsa bile siz öyle iğrenç büyütülmüşsünüzdür ki gerçek sevgiyi elinizin tersiyle itip sizi iten kakan köpek yerine koyup suratınıza tüküren insanı seviyo sanarsınız..çünkü ailenizde gördüğünüz sevgi budur..şimdi benim yaşadığım bu hayatın hesabını kimden sorcam ben..benim mahvolmuş hiçbi gelecek vaad etmeyen hayatımı kim verecek bana..ben ya..ben daha 18 yasımdayım..benim yasımdaki kızlar erkekler havada aşk kokusu var şarkısını dinlerken ben neden "siz benim neler çektiğimi nerden bileceksiniz,siz benim nasıl yandığımı nerden bileceksiniz,hayat sen ne çabuk harcadın beni" şarkılarını dinliyorum.neden her gece ağlayarak uyuyorum..neden neden..ben seçmedim ki bu dünyaya gelmeyi...ben nasıl yaşicam şimdi... :cry: :cry:

  • #2
    Sevgiyi kaybetmişsiniz,anneyi ablayı kaybetmişsiniz ,yaşanabilecek tüm olumszlukları yaşamıssınız ,iğrencliklere mağruz kalmışsınız..


    Hayatta sırtınızı yaslayacağınız hiçbirşeyiniz kalmasa dahi ayakta duracağınız bir zemin vardır ki "umut" deriz biz ona..umut; tüm kaybedenlerin, en son kaybettiğidir. kaybedecek hiçbirşeyin olmaması da "umutsuzluktur" elbette. herşeyinizi kaybedebilirsiniz ama umudunuzu kaybettiğinizde, artık gerçekten ayakta duramazsınız...

    Sakın umudunuzu yitirmeyin..

    Bundan sonra o size lazım..

    Artık sadece kendinize güvenin ,ayağa kalkın dimdik olun ,işe başlayın maddi durumunuzu düzeltin, üniversiteye tekrar hazırlanın ve eminim kazanacaksınız.

    Yaşınız çok erken belki ama kendi hayatınızı kurmaya çalışın ,kendinize güvenin mücadele edin ve umudunuzu hiçbirzaman yitirmeyin

    Sağlıcakla
    Düşlemek bilmekten daha önemlidir.

    Yorum


    • #3
      Yazının tamamını okudum,üzüldüm.Tesadüfen geldik mecburen yaşıyoruz diye güzel bir söz var Allah sizi böyle sınıyor demekki.
      Her şey güzel olacak...

      Yorum

      İşleniyor...
      X