Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Kompleksler nasıl aşılır?

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Kompleksler nasıl aşılır?

    Geçmişten gelip yerleşmiş aşağılık komplekslerini aşmak için ne yapabiliriz?Yani bunun bir ilacı falan yok.

    Benim kendimde farkettiğim şey, normalde bu duyguyu hissetmesem de, özellikle sevgiyle ilgili, etrafı tarafından çok sevilen, devamlı sevgi gösterisinde bulunulan vb. kişilere kızgınlık duyduğumu farkettim. Bu kızgınlık tabi, daha önce yerleşmiş olan eksiklik duygusu. Ama bu beni çok rahatsız ediyor. Yani ben bazen yakınımdaki sevdiğim insanların iyiliğini isteyemiyorum. Herhangi bir eylemde bulunmuyorum, tabi ki kötülük yapmıyorum kimseye. Ama kendime zarar. Boşu boşuna gereksiz sıkıntı. Bunu sadece sevgi ve ilgi ile ilgili durumlarda yaşıyorum. Biri yaptığından dolayı çok ilgi gördü gibi...Ne önerirsiniz?

  • #2
    Orjinal yazı sahibi: niyehala View Post
    Geçmişten gelip yerleşmiş aşağılık komplekslerini aşmak için ne yapabiliriz?Yani bunun bir ilacı falan yok.

    Benim kendimde farkettiğim şey, normalde bu duyguyu hissetmesem de, özellikle sevgiyle ilgili, etrafı tarafından çok sevilen, devamlı sevgi gösterisinde bulunulan vb. kişilere kızgınlık duyduğumu farkettim. Bu kızgınlık tabi, daha önce yerleşmiş olan eksiklik duygusu. Ama bu beni çok rahatsız ediyor. Yani ben bazen yakınımdaki sevdiğim insanların iyiliğini isteyemiyorum. Herhangi bir eylemde bulunmuyorum, tabi ki kötülük yapmıyorum kimseye. Ama kendime zarar. Boşu boşuna gereksiz sıkıntı. Bunu sadece sevgi ve ilgi ile ilgili durumlarda yaşıyorum. Biri yaptığından dolayı çok ilgi gördü gibi...Ne önerirsiniz?
    Bu kiskanclik herkezde olabilir ama bazilari bunu belli eder bazilari belli etmez,yalanci gülüslerin altinda herseyi saklayabilirsin.Sevdiklerinin iyiligini istememen neden kaynaklaniyor ,sana istedigin ilgiyi gösteremediklerinden dolayimi ? insan fitratinda hep sevilmek ilgi görmek duygusu yatar ,kendini bir yere koymussun ordan inemiyorsun olabilirmi?gerci bunlar hep ic alemiyle ilgili ,kendi benligine süs takmazsan kimseden birsey beklemezsen belki düzelir.

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: Edebiyat26 View Post
      Bu kiskanclik herkezde olabilir ama bazilari bunu belli eder bazilari belli etmez,yalanci gülüslerin altinda herseyi saklayabilirsin.Sevdiklerinin iyiligini istememen neden kaynaklaniyor ,sana istedigin ilgiyi gösteremediklerinden dolayimi ? insan fitratinda hep sevilmek ilgi görmek duygusu yatar ,kendini bir yere koymussun ordan inemiyorsun olabilirmi?gerci bunlar hep ic alemiyle ilgili ,kendi benligine süs takmazsan kimseden birsey beklemezsen belki düzelir.
      belli etmiyorum ama kendi içimde büyüyor öfkeye dönüşüyor. bu öfke biraz da "benim niye yok" tarzında birşey. yakınımdan, iyi ilişkisi olan birisi için hissedebiliyorum. çok sinir bozucu böyle hissetmek. mantığıma uymuyor. mantığım başka türlü konuşuyor. ama bu duygu var yani. kendimdeki eksikliği hatırlattığı için galiba öfkeleniyorum. bir sevgililik için, bir de grup arkadaşlığı için özellikle hissediyorum bunu.

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: niyehala View Post
        belli etmiyorum ama kendi içimde büyüyor öfkeye dönüşüyor. bu öfke biraz da "benim niye yok" tarzında birşey. yakınımdan, iyi ilişkisi olan birisi için hissedebiliyorum. çok sinir bozucu böyle hissetmek. mantığıma uymuyor. mantığım başka türlü konuşuyor. ama bu duygu var yani. kendimdeki eksikliği hatırlattığı için galiba öfkeleniyorum. bir sevgililik için, bir de grup arkadaşlığı için özellikle hissediyorum bunu.
        Benim niye yok düsüncesi insana zarar verir taa öfke patlamalarina kadar yol almissin yorar seni.Kimimizde eksiklik yokki birgün olur o eksiklik tamamlanir ,ama o tamamlanana kadar hasta olan bizler oluruz ,zaten bu hep öyle ,denge cok önemli kimseye gipta etmemek lazim.

        Yorum


        • #5
          Bunun en güzel ilacı sevdiğin güvendiğin birinin sende ki eksikleri fazlaları söSoylemesini istemen senin normalize ettiğin davranışları başkasından düzeltilmesi gereken davranışlar olarak duyman değiştirmen için sende farkındalık yaratacak.. Eğer değişimde kararlı ve sabırlı olursan aşılır.

          KuzuZade
          Derdest etti gönlümü serabınla gelen nazarın, n'ola ki aslına rücu etse suret-i nigarın..BeyZade
          BEYNİNİZİ değiştirin , HAYATINIZ değişsin... ( Dr. Daniel G. Amen )
          Psikiyatrik rahatsızlığı olan bu kitabı okusun etkili çözüm bulacaksınız. !

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: BeyZade View Post
            Bunun en güzel ilacı sevdiğin güvendiğin birinin sende ki eksikleri fazlaları söSoylemesini istemen senin normalize ettiğin davranışları başkasından düzeltilmesi gereken davranışlar olarak duyman değiştirmen için sende farkındalık yaratacak.. Eğer değişimde kararlı ve sabırlı olursan aşılır.
            ama mesela şeyi de farkettim. ben bu konuları çok önemsemişim. mesela bir grubun parçası olmak gibi şeylere değer atfetmişim. kafayı takmamın bir sebebi de bu. ben istiyorum ki bu kadar önemsemeyeyim. yani bunlara çok değer verme ve önemseme konusunu nasıl halledebilirim? bu aslında çoğumuzun hissettiği birşey. toplumun önemsediği değerleri benimseyip, onlara sahip değilsek üzülmek gibi...aslında o değeri biz veriyoruz da bu kadar önemli hale geliyor.(aynı şekilde 30lu yaşlardaki kadınların evlenemedim diye sıkıntı çekmesi gibi)

            Yorum


            • #7
              Eğer bu sorun rahatsız edici hal aldıysa bir çözüm bulmak gerekir; aksi halde hafif bir kıskançlık, kızgınlık faydalı da oluyor, çünkü kendimizi geliştirmemiz, düzeltmemiz için bizi motive eder böyle şeyler. Benim de çevremde hem çok samimi olduğum hem de hemen herkes tarafından ilgi odağı olan biri var. Bende de bazen hafif kıskançlık ve kızgınlık olduğunu hissediyorum ancak bu durum sadece ona gösterilen ilginin abartıldığı zaman oluyor. Normalde kendisini bana çok yakın hissederim. Şunu kendimize hatırlatmak ve onaylamak çok önemli: Önce onun sevilen biri olduğunu kabul etmem gerekiyor ve buna hakkı olduğuna içtenlikle inandırmalıyım kendimi. Bu kabul ve onayı yaparken mutlaka bir sıkıntı kalbinizi rahatsız edecek. Bu sıkıntı kişiden kişiye değişir. Örneğin benim için kabul sürecinde sıkıntının kaynağı, beğendiğim bir bayanın bu arkadaşımın karizmasına hayranlık duyması. Sonra kendime şunu sordum. Bu bayan arkadaşımdan beklentim nedir ki, onun bu ilgisi beni rahatsız ediyor. Yani sadece bana mı ilgi göstermeli, çok haklı bir durum mu bu? Sorgulayınca, bu beklentilerimi gün yüzüne çıkarınca kendi değerlerime uymadığını; ayrıca beklentimin de gerçekçi olmasını istemediğimi fark ettim. Yani aslında kendimi aciz görüyorum ve birinin beni kucaklamasını, sen ayrıcalıklısın demesini istiyorum. Bunun benim kişiliğim olmasını uygun bulmadığım için kıskançlığım daha kabul edilebilir, düşük bir seviyeye indi, zaten biraz kıskançlık da insanı geliştirir yeter ki gününüzü zindan etmesin.

              Yorum


              • #8
                Orjinal yazı sahibi: bagurel View Post
                Eğer bu sorun rahatsız edici hal aldıysa bir çözüm bulmak gerekir; aksi halde hafif bir kıskançlık, kızgınlık faydalı da oluyor, çünkü kendimizi geliştirmemiz, düzeltmemiz için bizi motive eder böyle şeyler. Benim de çevremde hem çok samimi olduğum hem de hemen herkes tarafından ilgi odağı olan biri var. Bende de bazen hafif kıskançlık ve kızgınlık olduğunu hissediyorum ancak bu durum sadece ona gösterilen ilginin abartıldığı zaman oluyor. Normalde kendisini bana çok yakın hissederim. Şunu kendimize hatırlatmak ve onaylamak çok önemli: Önce onun sevilen biri olduğunu kabul etmem gerekiyor ve buna hakkı olduğuna içtenlikle inandırmalıyım kendimi. Bu kabul ve onayı yaparken mutlaka bir sıkıntı kalbinizi rahatsız edecek. Bu sıkıntı kişiden kişiye değişir. Örneğin benim için kabul sürecinde sıkıntının kaynağı, beğendiğim bir bayanın bu arkadaşımın karizmasına hayranlık duyması. Sonra kendime şunu sordum. Bu bayan arkadaşımdan beklentim nedir ki, onun bu ilgisi beni rahatsız ediyor. Yani sadece bana mı ilgi göstermeli, çok haklı bir durum mu bu? Sorgulayınca, bu beklentilerimi gün yüzüne çıkarınca kendi değerlerime uymadığını; ayrıca beklentimin de gerçekçi olmasını istemediğimi fark ettim. Yani aslında kendimi aciz görüyorum ve birinin beni kucaklamasını, sen ayrıcalıklısın demesini istiyorum. Bunun benim kişiliğim olmasını uygun bulmadığım için kıskançlığım daha kabul edilebilir, düşük bir seviyeye indi, zaten biraz kıskançlık da insanı geliştirir yeter ki gününüzü zindan etmesin.
                dediklerine katılıyorum. bazen işime yarıyor, motivasyon oluyor ve birşeyler başarmamı sağlıyor. ama bu daha çok proje gibi konularda geçerli. sevgi ve ilgi, sonuçta çalışarak edinilecek kazanılacak şeyler değil. pek bizim kontrolümüzde değil. ben kendimde de sevilmeye engel birşey olduğuna inanmıyorum. dediğin gibi düşünmek fikir olarak hoşuma gitti. elbette onun da hakkı var. bu dediğini özellikle yakınlarım, sevdiklerim için kolayca uygulayabilirim.

                geriye kalan. yakınımda olmayan, ara sıra gördüğüm ama başarılarını kıskandığım(daha doğrusu başarısıyla ilgi toplamasını) kişilere nasıl bakacağım. ben bazı durumlarda bunun haksız olduğunu düşünüyorum. o kişi içten pazarlıklıysa mesela? ikiyüzlü gibiyse? veya insanların o kişinin yaptıklarından dolayı onu sevmesi de benim sinirime dokunuyor. o zaman sevilmek için hep birşeyler mi yapmak lazım?
                bir de bunların dışında, kendimizdeki eksiklik duygusunu ne yapacağız? esas işin temeli bu aslında. kendimde beslenmemiş bir taraf var. bir yanım sevilmemiş hissediyor, tatmin olmamış bu konuda. ne yapabilirim ki? bu bir de öyle birşey ki, dışarıdan alsam bile sanırım hallolmayacak.

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: niyehala View Post
                  ama mesela şeyi de farkettim. ben bu konuları çok önemsemişim. mesela bir grubun parçası olmak gibi şeylere değer atfetmişim. kafayı takmamın bir sebebi de bu. ben istiyorum ki bu kadar önemsemeyeyim. yani bunlara çok değer verme ve önemseme konusunu nasıl halledebilirim? bu aslında çoğumuzun hissettiği birşey. toplumun önemsediği değerleri benimseyip, onlara sahip değilsek üzülmek gibi...aslında o değeri biz veriyoruz da bu kadar önemli hale geliyor.(aynı şekilde 30lu yaşlardaki kadınların evlenemedim diye sıkıntı çekmesi gibi)
                  Ne yapacağını bilmek önemli aslında.. Hani daha gEnişi kendin olabilmek ne istediğini bilmek bildiğini fiilen gösterebilmek sorun insanlara verdiğin değer değil bence, sorun harekete geçiremediğin duygu düşüncelerin.. Bunları yapmaya güç bulamadığın için toplumun gözünde ki en uslu en hoşlarına giden insan tipi oluyorsun.. Çünkü toplumun değer yargıları belli onlara uygun hareket etmek için çabalıyorsun hata yapmamak için..

                  KuzuZade
                  Derdest etti gönlümü serabınla gelen nazarın, n'ola ki aslına rücu etse suret-i nigarın..BeyZade
                  BEYNİNİZİ değiştirin , HAYATINIZ değişsin... ( Dr. Daniel G. Amen )
                  Psikiyatrik rahatsızlığı olan bu kitabı okusun etkili çözüm bulacaksınız. !

                  Yorum


                  • #10
                    boyle biri oldugunda çelme takmıstım yere dusmustu. ben kendimi tutamıyorum. işe yarıyor biraz ama işe yaramadıgı da bi gercek.

                    Yorum


                    • #11
                      benim dış görünüşümü kompleks haline getirdim, çirkinim güzel olmayı çok isterdim ...güzel olsadım sevdiğim çocukda beni severdi .(((( offf offf

                      Yorum


                      • #12
                        Kompleksleri azaltabiliriz belki ama sıfır kompleksi olan bir insana rastlamadım, olamaz da zaten. Her insan belli zamanlarda belli kompleksler yapabilir. Bunları azaltmanın da tek yolu bana göre insanın kendisinden geçmekte. İçinde istemediği sesi bastırabilmeli ki bu da zamanla olabilecek bir şey. Fazla kasmamak lazım diye düşünüyorum her bireyin yapısı kendinden farklıdır yaptığımız komplekslerin bizden başka kimseye zararı yoktur diye düşünüyorum
                        Şeytanla dans edersen şeytan değişmez; seni değiştirir...

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: saplantiliask View Post
                          benim dış görünüşümü kompleks haline getirdim, çirkinim güzel olmayı çok isterdim ...güzel olsadım sevdiğim çocukda beni severdi .(((( offf offf
                          Güzel değilim demişsin ama kime göre neye göre güzel. Senin de bildiğin gibi güzel kişiden kişiye değişir, mutlaka senin de güzelliğin vardır kendine haksızlık etme, böyle yaparak sadece kendini üzersin. Hem seni sevmeyen o çocuk kaybeder sen değil bunu unutma...
                          Şeytanla dans edersen şeytan değişmez; seni değiştirir...

                          Yorum


                          • #14
                            takdir edilesi bir cevap.

                            cilalı ve süslü keimeler...



                            iş yaparlar, evet

                            Yorum


                            • #15
                              Orjinal yazı sahibi: niyehala View Post
                              geriye kalan. yakınımda olmayan, ara sıra gördüğüm ama başarılarını kıskandığım(daha doğrusu başarısıyla ilgi toplamasını) kişilere nasıl bakacağım. ben bazı durumlarda bunun haksız olduğunu düşünüyorum. o kişi içten pazarlıklıysa mesela? ikiyüzlü gibiyse? veya insanların o kişinin yaptıklarından dolayı onu sevmesi de benim sinirime dokunuyor. o zaman sevilmek için hep birşeyler mi yapmak lazım?
                              bir de bunların dışında, kendimizdeki eksiklik duygusunu ne yapacağız? esas işin temeli bu aslında. kendimde beslenmemiş bir taraf var. bir yanım sevilmemiş hissediyor, tatmin olmamış bu konuda. ne yapabilirim ki? bu bir de öyle birşey ki, dışarıdan alsam bile sanırım hallolmayacak.
                              Çevremde tanımadığım insanlara nasıl bakmam gerekir? Kendime hep şunu hatırlatırım: Bu hayat bir yarış mı? Benden bir konuda ileride olan insanlar benim onları geçmemi gerektirir mi? Bu rahatsızlık neden bende var? Erkek olduğum için var belli ki, erkeğin doğası böyle. Ancak ben erkeğim diye benim insan yanımın tanımı bu değil ki! Kendime dışarıdan, sadece bir insan olarak da bakabiliyorum, yani erkek olmam şartların bir sonucu, ama beni tam tanımlamıyor. Bana dikte edilmiş kalıpları sorgularsam ve içimden gelen sese değer verirsem bunu aşabileceğimi biliyorum.

                              Bir de şöyle bir görüşüm var: Bir erkeğin kendisini tam hissetmesi için (aynı şey bir kadın için de geçerli) karşı cinsle bütünleşmesini sağlayacak yönde hareket etmesi gerekir. Bu insana huzuru ve mutluluğu getirir ve ancak bu sayede rekabet ve diğer geçici mutluluk kaynaklarını bir nebze geri plana atabilir. Hem erkek hem kadın öncelikle sevgiye ihtiyaç duyar, bu ortak. Ancak kadın bir erkekten anlaşılmak, saygı görmek ve ilgi görmek ister; benzer şekilde bir erkek bir kadından takdir edilmek, kabul edilmek ve güvenilmek ister. Bunları karşıladığımız zaman üstteki sorunlar kendiliğinden çözülüyor.

                              İlginç bir kuram ama burada bahsetmek istiyorum: İnsan ana rahmine ilk düştüğünde çift cinsiyete sahip. Testestoren ve östrojen hormonları görevini yapıp insanın bir yanını geliştirirken diğerini baskı altına alıyor. İnsan dünyaya gelip özellikle ergenlik çağına gelince eksik yanını hissetmeye başlıyor. Karşı cinste eksik yanını gördüğü zaman yakınlık kurmak istiyor. Örneğin erkek bir kadında gördüğü duygusallığı, anaçlığı, yumuşaklığı, bağ kurmayı kolaylıkla benimsiyor. Tersi kadın için de geçerli. Bu sayede kendi içinde olanın farkına varıyor. Basık kalmış yanını geliştirmek için fırsat oluşuyor. Eğer bu fırsatı kullanıp bir erkek dişi yanını geliştirirse kadınla çok uyumlu bir ilişki sürdürüyor. Ancak çocukluğunda bir erkek baskın erkek rolüyle yetiştirilmişse içinde hissettiği dişil yanından utanıp baskılıyor ve doğal olarak kadınla uzun vadeli ilişkisi riske giriyor.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X