Duyuru

Collapse
No announcement yet.

herkez hayatını yaşıyor dışarda ben evdeyimmm..

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • herkez hayatını yaşıyor dışarda ben evdeyimmm..

    herkez hayatını yaşıyor dışarda ben evdeyimmm.bir türlü iyileşemedim zamanında ailem ve sevdiklerim arkadaşlarım beni kandırıyrlardı sanki.ama ben artık farkındayım ve zor günler yaşadım vede hayatım mahvoldu üni bitiren okuyan biri olucaktım bu sorunları yaşamasaydım.insanlar dışarda sevgilisi ile gülerken tatillerde sevgilileri ile gezerken başka ortamlara kafaler sosyal fobısı olmadan rahat rahat girerken otobuse binerken kendini beğenirken ben çok güzelim yada ben çok yakışıklıyım derken ben bunları yapamadım hep acı çektim..belirzi acılar söyleyin nolur söyleyin ben niye ağlamiyim ilaç içiyrm iyileşmıyrm tam olarak yeter yeter yeter psilik hayat aşaglık alçak kendime yakısmıcak tavırlar yapmaya basladım hep kendımı kucuk gordum artık kımseye acımıcam bundan sonra ezılen hep ben oluyrm pislik dünya... :twisted:

  • #2
    parkta huzurla geziyorsunuz parkları dolaşıyorsunuz kiminizin çocuğu var kiminiz bekar okudunuz bir şeyler elde etmek için sevgiliniz oldu kız arkadaşınız oldu mutluda oldunuz güldünüzde üzüldünüzde ama devamlı değil mutlu olmayıda bildiniz tatillere gittniz eğlendiniz kız dostlarınız oldu yada erkek arkadaşlarınız.ben hep içime kapandım benım gıbıler
    sankı yaşadıgım hayat normaldi hep bu yaşa kadar öle geldim farkettimki hayalle gerçeği atyırt edemıyrm ben bir hastayım ve kendımden nefret edıyrm.güçlü olmak istiyrm ama geçen seneler yılllar kahretti beni mahvetti yeniye bakamıyrm çıkış yolum yok.mutluluğu bana niye çok gördünüz söyleyin niye :cry:

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: ilksen
      Sevgili bydead..
      Hiç de herkes dışarıda sevgilisiyle deliler gibi eğlenmiyor..
      Hastanelere gittin mi.. Peki yurtlara...Senin gibi sorunlarını yüreklerine kapatıp evde günlerini geçiren kimseler yok mu sanıyorsun..

      Yakışıklı olmanın, güzel olmanın nasıl bir kazanç getireceğini düşünüyorsun.. Yakışıklı/güzel insanlar daha mı mutlu..
      Sen sadece dışarıda gezen tozanları görüyorsun.. evet insanın canı her zaman ideal olanı ister.. bunda bir anormallik yok, ne var ki onların arasında olamamak da anormallik değil.. Aksi halde herkes akın akın sokaklara dökülürdü değil mi..
      Daha iyi hissetmeni sadece ilaçlar sağlamaz ki..Düşünce şeklinde pozitif bakış açısı geliştirmek gerekiyor.. hayli beylik bir söz bu farkındayım.."pozitif bakış açısı" herkesin dilinde.. Ne var ki acılarımızı yüreğimize yükleyip, bir sürü güzel şeyi es geçiyoruz ve hayat hızla akarken biz değerlerimizi ancak kaybettikten sonra fark ediyoruz..

      ilksen hanım ben bana güven veren hiçbir şeyi yaşıyamadım :cry: hep hayallerde yaşadım hep hep neden peki neden çünkü bende bir şey vardı içime kapanıktım çekıngen kişiliktim onlara göre değildim :cry: sohbetlerde susan taraf hep ben oldum.hep hayal kurdum odaya çekılıp şu sevgılım olsa böyle yapsam en kral topçu ben olsam çok zengin olsam hep hayaller hep hayallerımde sevgılılerım oldu gercektedede olmak ıstedıler ama ben kendımı onlara layık goremedım goremedım ınanmadım begenılıcek biri olduguma inanmadım.ve en önemlisi ilksen hanım ben mutlu olamadım yıllardır o sakın mutlulugu özluyrm 1 günde olsa tam huzurlu mutlu geçirdiğim bir günüm olsa neler vermezdım neler hayat mahvettı beni bana hiç acımadı hep kötü yüzünü gösterdi. :cry: :cry:

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: ilksen
        geçmişte yapamadıklarını düşünmek yerine.. gelecekte yapacaklarını düşünmek daha güzel olmaz mı..

        ilksen hanım 16 yaşında olsam tmm derim ama 27 yaşındayım koskoca bir adamım sözde adamım ruhum halen çocuk gibi çünkü ben çocukluğumu istiyorum hayallerimi istiyorum mutlu olmak istiyorum çok şey istemıyorum nolur bana mutlu olmanın formulunu gösterin nolur güvenli bir insan olsam dıyrm bu saaten sonra ne değişir ne arkadaşlarımı kaybettım sevdıklerımı kaybettim akrabalar gelır eve ben odaya kacardım sesizcene otururdum hala tanımadııgm akrabalarım var ben niye böyle oldum niye.dediğinizi yapmaya calısıyrm ama geçmişimi unutamıyorum çok acı acı çektım çok hiç gülmedi hayat bana aslında çok zeki akıllı biriydim güvenlıydımde 15 yaslarından sonra içine kapanık alıngan biri oldum çıktım herkese kızıyrm aileme nıye beni 15 yaslarında doktora goturmedıler dıye neden kendıme kızıyrm insanlara kızıyrm kızmaya hakkım olduguna inanıyrm ama içimde kızıyrm içime atıyrm.ve bir gün bir parkta gülhane parkında gezmeyi ama depresıf olmadan hayat neşe dolu gezmeyi çok istiyrm :cry:

        Yorum


        • #5


          üzülme bydead, seni anlıyorum ...

          tamam zor ama...en öfkeli anlarımda bende seni gibi düşünüyorum...

          fakat bir yerde bu şarkın söyledikerindeki gibi

          aman bir bahçeye giremezsen
          durup seyran eyleme eyleme

          aman bir binayı yapamazsan
          yıkıp veyran eyleme
          aman bir güzeli sevip de alamazsan
          ismini aleme rüsva eyleme

          geçmişte bazı şeyleri değiştiremiyoruz...ama ilerisi için bir şeyler yapabiliriz.

          Yorum


          • #6
            bydead bana belki çok kızıcaksın biliyorum ama sürünerek dahi olsa dişini sıka sıka biryerden başlaman gerekiyor geçmişi yada çevrendeki insanları sorgulamayı bırak ve kendine bir sans vermeni istiyorum Şikayetlerin ortaya çıksa da sosyal ortamlara girmeye çalış mümkün mertebe ortaya çıkan sıkıntılara önem vermeyip kendini lütfen suçlama.sen böyle olmayı asla istemedin bu ne senin suçun nede çevrenin ailenin!olumlu tecrübeler kazanınca korkun kaygın azalıcak inan bana böyle ortamlara girmeden önce aç,susuz,uykusuz ve aşırı yorgun olmamaya çalış olumlu düşünmeye çalış güven duygun artar her seferinde şimdi yine utanacağım sesim kısılacak, yanaklarım kızaracak şeklinde düşünmemeye çalış dikkatini başka yönlere çevir.düzenli uyu,spor yap sana olumsuz şeyler katacak insanlardan uzak dur nefes egzersizi yap biliyorum demesi belki kolay diyeceksin ama emeklenmeden yürünmüyor biraz gayret biraz çaba ve SABIR UMUT

            Yorum


            • #7
              bende aileme çok öfkeliydim...onların yıktıklarını yıllarca tamir etmekle meşguldüm...ama yola bir çıkınca oluyor...hem yaşın daha çok genç...bak eline şimdi fırsat geçti...birde düsün şu net olmasaydı...bak önceden netmi vardı...kimse kimseden haberdar olamıyordu...ama artık değişti bir çok şey...burda dertleşip paylaşıyoruz...şu an dışarda net bağlantısı olmayan birsürü insan var...en azından birbirimize içimizi döküyoruz...onlar belki şu an senin elideki fırsatı hiç bir zaman yakalyamıyacak...çok daha beterleri var...hasta olmanın yanında birde yanlız olanlar ...sokakta kalanlar ...

              bir yerde ...öfkelencez...tabii bu da lazım ...öfkeyle içimizdeki irini atarız ...üzülçezde...geçmişin yasınıda tutacaz...ondan sonra ileri bakacaz

              Yorum


              • #8
                Orjinal yazı sahibi: travmata


                üzülme bydead, seni anlıyorum ...

                tamam zor ama...en öfkeli anlarımda bende seni gibi düşünüyorum...

                fakat bir yerde bu şarkın söyledikerindeki gibi

                aman bir bahçeye giremezsen
                durup seyran eyleme eyleme

                aman bir binayı yapamazsan
                yıkıp veyran eyleme
                aman bir güzeli sevip de alamazsan
                ismini aleme rüsva eyleme

                geçmişte bazı şeyleri değiştiremiyoruz...ama ilerisi için bir şeyler yapabiliriz.

                evet tek çıkış yolu beni kurtarıcak tek ışık o ilerde düzelebilirim.ama içim çok dolu bunlar silmeden ileriye bakamıyrm hep aklıma gelıyr hep.

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: BUTU
                  bydead bana belki çok kızıcaksın biliyorum ama sürünerek dahi olsa dişini sıka sıka biryerden başlaman gerekiyor geçmişi yada çevrendeki insanları sorgulamayı bırak ve kendine bir sans vermeni istiyorum

                  butum şans veriyrm hep kendime ama olmuyor. :cry: hep mutlu olmaya kalksam sırtımdaki yük geçmişim o kadar tranva doluki bir anda geriye sarıyrm.zaten iyi olduğum gün olmuyr ben hep kötüyüm sadece kendimi kandırıyrm ailem kandırıyr işte beni senin bir şeyin yok gibi şeyler inanıyrmuş gibi yapıyrm üzülmesinler diye içimde fırtınalar kopuyr butum fırntınalar :cry: :cry: çıkmazdayım labirenti düşün içine fare koyarlar yolunu bulamaz ya ben öyleyim ama fare sade korku ve karamsarlık yaşar ben insan olduğum için benım yaşadıklarım sayamıyrm çok acı çekıyrm gülmek güvenli olmak istirm olmuyr olmuyr olmuyr lanetlenmişim sanki illet pislik dünyadan nefret ediyrm :cry:

                  Yorum


                  • #10
                    bydead bana belki çok kızıcaksın biliyorum ama sürünerek dahi olsa dişini sıka sıka biryerden başlaman gerekiyor geçmişi yada çevrendeki insanları sorgulamayı bırak ve kendine bir sans vermeni istiyorum Şikayetlerin ortaya çıksa da sosyal ortamlara girmeye çalış mümkün mertebe ortaya çıkan sıkıntılara önem vermeyip kendini lütfen suçlama.sen böyle olmayı asla istemedin bu ne senin suçun nede çevrenin ailenin!olumlu tecrübeler kazanınca korkun kaygın azalıcak inan bana böyle ortamlara girmeden önce aç,susuz,uykusuz ve aşırı yorgun olmamaya çalış olumlu düşünmeye çalış güven duygun artar her seferinde şimdi yine utanacağım sesim kısılacak, yanaklarım kızaracak şeklinde düşünmemeye çalış dikkatini başka yönlere çevir.düzenli uyu,spor yap sana olumsuz şeyler katacak insanlardan uzak dur nefes egzersizi yap biliyorum demesi belki kolay diyeceksin ama emeklenmeden yürünmüyor biraz gayret biraz çaba ve SABIR UMUT

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: travmata
                      bende aileme çok öfkeliydim...onların yıktıklarını yıllarca tamir etmekle meşguldüm...ama yola bir çıkınca oluyor...hem yaşın daha çok genç...bak eline şimdi fırsat geçti...birde düsün şu net olmasaydı...bak önceden netmi vardı...kimse kimseden haberdar olamıyordu...ama artık değişti bir çok şey...burda dertleşip paylaşıyoruz...şu an dışarda net bağlantısı olmayan birsürü insan var...en azından birbirimize içimizi döküyoruz...onlar belki şu an senin elideki fırsatı hiç bir zaman yakalyamıyacak...çok daha beterleri var...hasta olmanın yanında birde yanlız olanlar ...sokakta kalanlar ...

                      bir yerde ...öfkelencez...tabii bu da lazım ...öfkeyle içimizdeki irini atarız ...üzülçezde...geçmişin yasınıda tutacaz...ondan sonra ileri bakacaz


                      ama geçmişimi unutunca ot gibi biri oluyrm işe yaramayan biri oluyrm hatırlamaya calısıyrm agladıkca hatırlıyrm o hasta olmadan öncekı ruh halıme kavusım dıye bir umut depresanlar ağlamayı önluyr ama ben depresanlara ragmen aglıcam aglıcam aglıcam :cry:göz yaşımı ilaçlar kesmıyr.yani geçmişi olmayan insan olurmu ALLAH aşkına ösyleyin nolur geçmişim yok benim bende yokum :cry:

                      Yorum


                      • #12
                        Orjinal yazı sahibi: BUTU
                        bydead bana belki çok kızıcaksın biliyorum ama sürünerek dahi olsa dişini sıka sıka biryerden başlaman gerekiyor geçmişi yada çevrendeki insanları sorgulamayı bırak ve kendine bir sans vermeni istiyorum Şikayetlerin ortaya çıksa da sosyal ortamlara girmeye çalış mümkün mertebe ortaya çıkan sıkıntılara önem vermeyip kendini lütfen suçlama.sen böyle olmayı asla istemedin bu ne senin suçun nede çevrenin ailenin!olumlu tecrübeler kazanınca korkun kaygın azalıcak inan bana böyle ortamlara girmeden önce aç,susuz,uykusuz ve aşırı yorgun olmamaya çalış olumlu düşünmeye çalış güven duygun artar her seferinde şimdi yine utanacağım sesim kısılacak, yanaklarım kızaracak şeklinde düşünmemeye çalış dikkatini başka yönlere çevir.düzenli uyu,spor yap sana olumsuz şeyler katacak insanlardan uzak dur nefes egzersizi yap biliyorum demesi belki kolay diyeceksin ama emeklenmeden yürünmüyor biraz gayret biraz çaba ve SABIR UMUT

                        butu kendimi çürük elme gibi hissediyrm inan varya çocukluk ruh halım anılar bir anda aklıma gelıyr o hali resmen yaşıyrm ağlıyrm ya bir anda ağlıyrm kendi kendime :cry: spor yapıyrm evde dışarı çıkmak yetmıyr benım bu düşüncelerden kurtulmam lasım kandırıyrlar beni butu ailemde herkez beni kandırıyr herkes biliyr benı hasta oldugumu sankı böle gelıyr bu sekılde yasanırmı

                        Yorum


                        • #13
                          böyle yaşıcam arkadaşlar başka dönüşü yok ama içim o kadar acıyorki inanın anlatamam içimden bir şeyler kopuyor.



                          ahhh anılar anılar..

                          Yorum


                          • #14
                            Orjinal yazı sahibi: bydead
                            Orjinal yazı sahibi: travmata


                            üzülme bydead, seni anlıyorum ...

                            tamam zor ama...en öfkeli anlarımda bende seni gibi düşünüyorum...

                            fakat bir yerde bu şarkın söyledikerindeki gibi

                            aman bir bahçeye giremezsen
                            durup seyran eyleme eyleme

                            aman bir binayı yapamazsan
                            yıkıp veyran eyleme
                            aman bir güzeli sevip de alamazsan
                            ismini aleme rüsva eyleme

                            geçmişte bazı şeyleri değiştiremiyoruz...ama ilerisi için bir şeyler yapabiliriz.

                            evet tek çıkış yolu beni kurtarıcak tek ışık o ilerde düzelebilirim.ama içim çok dolu bunlar silmeden ileriye bakamıyrm hep aklıma gelıyr hep.
                            o zaman kendine burda bir sayfa ac...dök içindekileri...kus ne varsa geçen yılların pisliğini...bu iyi gelir....ama sırf en fazla yarım saat...ondan sonra...tamam öfkemi geçmişimdeki anılarımdan bu günlük yeter de...bütün gün taşıma bunları ...yazdıktan sonra tamam bu günlük acı yeter de...şimdide beni mutlu eden bir şeyi bir saat yapacam de....kendine bir limit koy...hergün azar azar de...uykuya bir süre...yeme içme...spor...is...kendini boğma...o zaman ilersinide göremessin

                            Yorum


                            • #15
                              Orjinal yazı sahibi: travmata
                              Orjinal yazı sahibi: bydead
                              Orjinal yazı sahibi: travmata


                              üzülme bydead, seni anlıyorum ...

                              tamam zor ama...en öfkeli anlarımda bende seni gibi düşünüyorum...

                              fakat bir yerde bu şarkın söyledikerindeki gibi

                              aman bir bahçeye giremezsen
                              durup seyran eyleme eyleme

                              aman bir binayı yapamazsan
                              yıkıp veyran eyleme
                              aman bir güzeli sevip de alamazsan
                              ismini aleme rüsva eyleme

                              geçmişte bazı şeyleri değiştiremiyoruz...ama ilerisi için bir şeyler yapabiliriz.

                              evet tek çıkış yolu beni kurtarıcak tek ışık o ilerde düzelebilirim.ama içim çok dolu bunlar silmeden ileriye bakamıyrm hep aklıma gelıyr hep.
                              o zaman kendine burda bir sayfa ac...dök içindekileri...kus ne varsa geçen yılların pisliğini...bu iyi gelir....ama sırf en fazla yarım saat...ondan sonra...tamam öfkemi geçmişimdeki anılarımdan bu günlük yeter de...bütün gün taşıma bunları ...yazdıktan sonra tamam bu günlük acı yeter de...şimdide beni mutlu eden bir şeyi bir saat yapacam de....kendine bir limit koy...hergün azar azar de...uykuya bir süre...yeme içme...spor...is...kendini boğma...o zaman ilersinide göremessin


                              depresif olduğum zamanlarda o zaman burda paylaşırım.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X