Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Sonumuzu hiç iyi görmüyorum arkadaşlar...

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Sonumuzu hiç iyi görmüyorum arkadaşlar...

    Yaş ilerledikçe daha da karamsar tablo oluştu bende. Biraz önce balkonda sigara içerken kara kara düşünüyordum. Havanın soğukluğu iliklerime kadar işledi. Şu an evde sıcakta oturuyorum ama aileme bir şey olursa ne olacak arkadaşlar. Sokaklara düşüp evsiz olarak gezmekte var. Arda Kural geldi aklıma bizim gibi hastalara hiç kimse sıcak bakmıyor arkadaşlar düşsek kimse yardım da etmez. Emekli oldum belki bir bakım evi bulabilirim kendime ama kendi hakkımı alacak kadar kendimde güç bulamıyorum arkadaşlar. Sokaklarda evsiz yaşamak kadar korkutucu bir şey olamaz herhalde. Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda. Ben bu duruma düşmektense herhalde intihar ederim eğer kendimde bu cesareti bulabilirsem. Düşünmesi bile korkutucu havanın soğukluğu karşısında bir kez daha irkildim arkadaşlar. Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda. Birazda acımasız gerçeklerden bahsedelim ne olacak bizlere arkadaşlar. Böyle iğrenç bir hastalığın pençesine düştük kanser olsak ölürdük ama maalesef ölemedikte herhalde daha da sürüneceğiz yaşamımızın kalan kısmında. Ben daha önce intihar ettim arkadaşlar kıl payı kurtuldum şimdi acımasız hayatı bir kez daha düşündüm keşke başarmış olsaydım diyorum. Devletin bizim gibi kişilere sunduğu imkanlar hakkında bir konuşalım. Ne yapacağız arkadaşlar. Bu aralar sadece ölümü düşünüyorum ve arzuluyorum. Çalışırken bunları düşünmeğe fırsatım olmazdı şimdi emekli olduktan sonra günün büyük kısmı bu tarz düşüncelere kapılıyorum. Lütfen birileri olumlu bir şeyler desin bu lanet olası hayatımız biraz olsun iyi olacak desin teselli versin.

  • #2
    Ölümden öte köy yok kardeşim, meraklanma. Ölünce bitecek elbet. 1-2 milyon yıla da dünya zaten doğal felaketlerden veya bir meteor çarpmasından yok olur. Raaad ol.

    Hani dedin ya keşke kanser olsaydım diye, onun aynısını 5000 milyon kez söylemişimdir. Keşke. Şuan iyiyim ben. Problemini paylaşmak istersen dinlerim.
    Last edited by Son Kanunsuz; 31-12-2016, 06:14 PM.

    Yorum


    • #3
      Tedaviye dirençli bipolar hastalığım var. Az çok yazdıklarımdan anlaşıldım diye tahmin ediyordum. Hastalığımdan dolayı o kadar çok rapor ve izin kullandım ki beni sonunda resen emekli ettiler. Baştan emekli olunca sevinmiştim bitti bu kabus diye ama şimdi başka sorunlar çıktı. Bakalım hayat benim için başka neler tasarlıyor. İlaçlardan dolayımı yoksa hastalıktan dolayı mı bilmiyorum. Bitkisel hayatta gibiyim. Bu illeti 20 seneden fazladır çekiyorum bir türlü ölmeyi de başaramadım sürüne sürüne sefil hayatımı devam ediyorum. Artık bitsin diyorum bu işkence. Dediğin gibi ölümden başka son yok hepimiz sonunda kara toprak olacağız ve bu çile bitecek ama bende bu şans var iken beterin beteri de gelebilir başıma. Şimdiye kadar başıma gelenler tam ibretlik oldu. Ne biçim bir düzense bu hayat benim için yaklaşık olarak tüm olumsuzlukları hazırladı. Kafamı toparlayabilsem daha da yazmak isterdim ama şimdilik benden bu kadar…

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: algea View Post
        Tedaviye dirençli bipolar hastalığım var. Az çok yazdıklarımdan anlaşıldım diye tahmin ediyordum. Hastalığımdan dolayı o kadar çok rapor ve izin kullandım ki beni sonunda resen emekli ettiler. Baştan emekli olunca sevinmiştim bitti bu kabus diye ama şimdi başka sorunlar çıktı. Bakalım hayat benim için başka neler tasarlıyor. İlaçlardan dolayımı yoksa hastalıktan dolayı mı bilmiyorum. Bitkisel hayatta gibiyim. Bu illeti 20 seneden fazladır çekiyorum bir türlü ölmeyi de başaramadım sürüne sürüne sefil hayatımı devam ediyorum. Artık bitsin diyorum bu işkence. Dediğin gibi ölümden başka son yok hepimiz sonunda kara toprak olacağız ve bu çile bitecek ama bende bu şans var iken beterin beteri de gelebilir başıma. Şimdiye kadar başıma gelenler tam ibretlik oldu. Ne biçim bir düzense bu hayat benim için yaklaşık olarak tüm olumsuzlukları hazırladı. Kafamı toparlayabilsem daha da yazmak isterdim ama şimdilik benden bu kadar…
        Meşgale bulmanızı veyahut hobilerinize yönelmenizi tavsiye ederdim ancak, ben kötüyken bana da defalarca tavsiye edildi. İnsan uğraşamayacak kadar kötü olunca anlamsız oluyor... Ben mesela tüm gün evdeyim sizin gibi, bir aralar hiç bir şey yapamayacak kadar kötüydüm sadece PC başına geçip korkularla, vicdanla(yersiz, beynin benle uğraşması ile.) uğraşıyordum. Şuan daha iyiyim, İngilizce öğrenmeye çalışıyorum, oyun falan oynuyorum vb. Yani benim sizden farkım bunları yapabilecek kadar iyileştim gibi gibi yani. Umarım sizde en azından o raddeye gelirsiniz.

        Yorum


        • #5
          Eskiden çalışırken evden işe işten eve geçerdi ömrüm şimdi sadece evde geçiyor. Bilmiyorum belki de bu monotonluktan dolayı kafayı iyicene sıyırmak üzereyim. Tavsiyeleriniz için sağ olun bende biraz değişiklik olsun diye 1 senedir İngilizce öğrenmeye çalışıyorum. Bir tek zihin uğraşım bu kaldı insan kendini unutuyor ve oyalanıyor.

          Yorum


          • #6
            Bu yaşa kadar gelmem aslında başlı başına bir mucize. Tebrik edilecek bir yaşantım olduğunu sanmıyorum. Hayata bir türlü tutunamadım. Kaybeden taraf hep ben oldum. Bundan sonrasıda daha iyi olacağını sanmıyorum. Bu aralar sadece intiharı düşünüyorum. Senin rahatsızlığın neydi BerilM. Yeni üyemiz idin kendineden bahsetsene biraz.

            Yorum


            • #7
              Depresyon hastasıyım yaklaşık bir aydır ilaç tedavisi görüyorum. Hayatımda pek iç açıcı bir şey yok geçen zamanlar çok tutunmaya çalıştım hayata her çabam bana binbir kötülükle geri döndü haliyle artık midem bulandı her şeyden nefreti hissediyordum bir aralar şimdi o da yok sadece gitmek istiyorum

              Yorum


              • #8
                Sadece depresyon ise iyi. 17 yaş daha genç umarım ilaçlarla üstesinden gelirsin. Ben çok uzun zamandan beri depresyon hastasıyım ataklar ile artık mani mi depresyon mu artık bende şaşırdım ve feleğim döndü. Nasıl bir imtihandan geçiyorsak anlamak mümkün değil. Bir an önce ecel gelsede bu şahane hayatımızdan bir an önce kurtulsak.

                Yorum


                • #9
                  Beklemek çok kötü bir bilinmezlik. Diğer taraf hiçlikten ibaret olduğunu bilseydim bir dakika durmazdım galiba. Yapılacak bir şey gerçekten var mı

                  Yorum


                  • #10
                    Bekleyip göreceğiz diğer taraf var mı yok mu diye. Benim artık bu dünyadan umudum kalmadı belki ölümden sonra bir hayat bizi bekliyordur. Ama bu kafa ile orasıda zehir olur emin olabilirsin. Ben sonsuza kadar uyuyup herşeyi unutmak istiyorum ancak böyle ruhum huzur bulacak.

                    Yorum


                    • #11
                      Benimde istediğim şey bu galiba sonsuza kadar uyumak. Böyle olmak zorunda değil her şey neden diğer insanlar huzurlu da biz böyleyiz

                      Yorum


                      • #12
                        Herkezin kendine göre sorunları var BerilM insanlar karşıdan mutlu gözükmeye çalışıyor. Ama biz bu kadarını haketmedik, herhalde ancak bu kadar olurdu. Ama insanı en çok üzen şey hastalıktan dolayı insanlar ile iletişim yeteneklerini kaybetmesi ve dışlanmak. Ben herşeyi hoş görebilirdim parasızlığı ve diğer sorunları ama dışlanmak insana çok ağır koyuyor. İnsan kendini hayatta bir fazlalık olarak görüyor.

                        Yorum


                        • #13
                          Aslında biraz kötü biri olsaydık diğerleri gibi davransaydık dışlanan taraf biz olmazdık ama hayır. Cidden kesinlikle istediğim bu değil o iğrenç insanlara benzemektense olduğum yerde kalmak yeğdir. Bu arada fazlalık olan kesinlikle biz değiliz. Bize dünyayı dar etmeye çalışan her şey asıl fazlalık.

                          Yorum


                          • #14
                            Bilmiyorum BerilM insanların çoğu ortak kültürü birbirinden almış ve öğrenmiş. Ben ilk okuldan beri çok yalnız bir çocuktum aslında ailece yalnızdık. Sonra hastalık başlayınca iyicene içime çekildim ve insanlardan uzaklaştım. Belki de sırf bu yüzden diğer hiç kimseye benzemedim. Ve benzemediğim içinde dışlanan taraf hep ben oldum. Ama insan yine de insanların arasına kaynaşmak istiyor. Ama sosyal yeteneklerimin az olmasından dolayı bunu başaramadım hiç.

                            Yorum


                            • #15
                              Yalnız değilsiniz sizin gibi düşünen hatta durumu daha berbat olan milyonlarca insan var. Algea henüz olmamış şeyler için kaygılanmaya gerek yok. Sokağa falanda düşmeyiz. En kötü gider hastanede takılırız hayat boyu nedir yani.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X