Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Kimse bana deger vermiyor...

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Kimse bana deger vermiyor...

    O kadar mutsuzum ki sureklı kavga eden bi ailede buyuyorum.Normal olan tek birşey yok ailemde ne sabah kahvaltısı ne muhabbet.Babam benle tek kelıme bıle konusmuo annem desenız kadını manyak ettım.. benle urasmaktan...Tek umıdım üniyi kazanıp yalnız bi eve cıkmak.Ama o zaman da mutlu olacak mıyım blmıorm...
    Surekli bi ilişki aşk arıyorum kendıme ama hiçbiri bana deger vermıo...Aslında bende onlara vermıorum.hatta kendıme bıle deger veremıorum hayata da deger vermıorum..
    psıkologa gıdıyım dıorum ailem para harcamak ıstemıo.Napıcamı sasırdım aptal aptal yasıyorum.

  • #2
    ben hayatım boyunca hep horlandım aşağılandım.hiç sevilmedim..

    Yorum


    • #3
      her şey yoluna girer bir gün rabbime güven... ben bazen umutsuz olsamda herkes ve herşey için sabretmemz gerektiğini düşünüyorum hakkımızda hayırlısı olsun kardeş... muhakkak vardır sana değer veren birileri ya da önce işe sen değer vermekle başla

      Yorum


      • #4
        zor bir durum. ailede yaşanan olumsuzluklar insanı kötü yönde etkiler.bu kavgalardan ve huzursuz,tatsızlıklardan mutsuz olduğunu dile getirsen..belki herkes hatalarıyla yüzleşir ve kendine çekidüzen verir. aile içindeki bu durumu güzelleştirip renklendirecek birşeyleri sen yapmayı denesen.. mesela güzel bir sabah kahvaltısı hazırlasan ve herkesi masada toplasan.aile bireylerinin dikkatini çekecek konulardan sohbet açsan.. herkes için tatlı bir süpriz olacaktır bu.babanın ilgilendiği şeyleri biliyorsundur, o konulardan konuşsan babanla.ilk adımı sen atsan belki devamı gelir.
        ilişki aramakla bulunacak birşey değil,doğru insan ve doğru zamanda o seni gelir bulur zaten. ilişki yerine güzel arkadaşlıklar dostluklar kurmaya çalış. seni mutlu edecek şeylerle ilgilen.geleceğin için birşeyler yap. derslerine ve üniversiteyi kazanmaya yoğunlaş yani. aileden uzakta tek başına yaşamak mutluluk getirmiyor insana. nekadar şikayetçi olunsada özleniyor aile. yalnız yaşamak hiç kolay birşey değil.
        seni seven ve değer veren insanlar mutlaka vardır,belki sevgilerini sana ifade etmekte yetersiz kalıyorlardır.önce sen kendine değer ver, hayata sıkı sıkı tutun.umutlu ol ve amaçlar edin,hedefler koy kendine ve bunun için mücadele et.biliyorum bunları uygulamak kolay değil ama istersen olmayacak şeyler değil.
        dünyada ölümden başkası yalan

        Yorum


        • #5
          Çok tesekuurler bana guc verdınız.. ama ben o kadar sarsıntılar yasadımkı yaşım 18 ama hayattan koptum suan psikolojik olarak bunları yapacak gucum yok.Ve saglıklı bir aileye,psikologa ıhtıyacım var.Cıkamıorum işin içinden...

          Yorum


          • #6
            böyle pes etme,umudunu ve mücadeleyi bırakma. yaşın daha çok küçük,yolun çok başındasın. erken yorulmuş olabilirsin ama gücünü toplaman şart. hayat inişli çıkışlıdır. herşey hep kötü gitmez, güzel günler seni bekliyor mutlaka. sana senden başkası yardım edemez. ihtiyacın olduğunu düşünüyorsan tabiki profesyonel bir destek al ama kendin için birşeyler yap. hayattan kopmakta ne demek sizin durumunuzda sağlıklı bir aile için tüm aile bireylerinin psikologa gitmesi gerekebilir. bu konuda ikna etmeye çalış aileni. yaşananların seni kötü etkilediğini, mutsuz olduğunu anlat onlara. hiçbir anne baba evladının mutsuzluğunu istemez. seni anlayacaklardır.
            dünyada ölümden başkası yalan

            Yorum

            İşleniyor...
            X