Duyuru

Collapse
No announcement yet.

İstifayı verdim çıktım!..

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • İstifayı verdim çıktım!..

    Arkadaşlar uzun zaman oldu iş arıyordum ve dün aradığım işi buldum!..yemeği sigortası dahil bir tekstil firmasında başladım işe..Bugün ilk günümdü ve bugün son günümdü..İstifayı verdim çıktım ama bütün çalışmaya çalıştığım iş yerlerinde aynı gün istifayı veriyorum kaçıyorum!..Benim bu durumum çok vahim ailem çalışamama sorunuma çok üzülüyor ve bana yazıklar olsun ne olacak senin sonun böyle!. gibi teveccühler yağdırıyorlar..Benim sorunum ne sizce ben nasıl düzelebilirim? Beynim bana sürekli oyunlar oynuyo iş yerine gidene kadar herşey normal fakat sonra kafam balon gibi şişmeye başlıyor..O kadar çok şey düşünüyorum ki birisi beynimin içindeki düşüncelerimi görebilse hayret ederdi sanırım!..Acaba çok mu kibirliyim..Kendimi çözemedim..düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim!..Önerebileceğiniz ucuz bir psikiyatrist varsa hemen arayabilirim!.. :th_jtteglad:

  • #2
    Bu iş sana göre değil diyorum kendime..İşte sürekli pürüz arıyorum kendimi sürekli teselli ediyorum ama faydasız çünkü teveccühlerim tesellilerimi ikiya katlıyor..Sürekli geçmişimi kurcalıyorum daha önce çalıştığım işlere nazaran kıyaslama yapıyorum ama daha önce çalıştığım işler daha iyi olmamasına rağmen!..Filhakika bir sebep buluyor ve terk ediyorum mekanı..İnanın bu kaçıncı girdiğim çıktığım Iş sayısını hatırlamıyorum!..Sonra eve geliyorum içimde bir üzüntü & içimde bir rahatlama..

    Yorum


    • #3
      Kibirli olmak!..

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: forte-donna
        işten çıkarıldım 3 aydır evdeyim..kendimi nasıl gereksiz hissediyorum...
        Rabbim yardımcın olsun!.Kendini gereksiz hissetme..Sen gerekli olduğun için yaratıldın..Bende öyle...evet dünyada bir çok sıkıntı var ve imtihan köprüsünden herkes bir şekilde geçer!.Zaman zaman aynı duyguları yaşıyorum..

        Yorum


        • #5
          Orjinal yazı sahibi: doruksulku View Post
          Arkadaşlar uzun zaman oldu iş arıyordum ve dün aradığım işi buldum!..yemeği sigortası dahil bir tekstil firmasında başladım işe..Bugün ilk günümdü ve bugün son günümdü..İstifayı verdim çıktım ama bütün çalışmaya çalıştığım iş yerlerinde aynı gün istifayı veriyorum kaçıyorum!..Benim bu durumum çok vahim ailem çalışamama sorunuma çok üzülüyor ve bana yazıklar olsun ne olacak senin sonun böyle!. gibi teveccühler yağdırıyorlar..Benim sorunum ne sizce ben nasıl düzelebilirim? Beynim bana sürekli oyunlar oynuyo iş yerine gidene kadar herşey normal fakat sonra kafam balon gibi şişmeye başlıyor..O kadar çok şey düşünüyorum ki birisi beynimin içindeki düşüncelerimi görebilse hayret ederdi sanırım!..Acaba çok mu kibirliyim..Kendimi çözemedim..düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim!..Önerebileceğiniz ucuz bir psikiyatrist varsa hemen arayabilirim!.. :th_jtteglad:
          Bende iş beğenmiyorum yani çevreme göre öyle , aslında iş konusunda seçici olmamdaki amaç en başta ilgi alanlarımın ve hayat görüşümün ülkedeki bir çok insanın kabullendiği kölelik sitemine baş kaldırıyor oluşum, tekstil firmasında işe girsem bütün gün gürültü içinde tek tip kıyafetle ve eğitimsiz ustabaşı vs gibi insanların arasında geçecek ve hafta bir gün izin oda muhtemelern dinlenmekle geçecek çünkü tekstil işi özellikle gürültü vs den dolayı yorucu oluyor. Oysa ilgi alanlarım vazgeçemediğim şeyler var benim doğa tutkum, bisiklet turları , trekking ve tabi internet..) şimdi demiyorum ki öyle bi iş olsun yattığım yerden para kazanayım ama öyle bir iş olsun her zaman 12 saat çalışmak zorunda bırakmasınlar beni arada kendime boş zaman ayırabileyim vs. öyle bir iş bulmak çok zor , yakında bir markete girer izinsiz çalışırım sanırım 3 ay - 5 ay

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: teamos
            evet buda çok doğru , güzel bir yorum

            İşyerlerinde artık insanı köleleştiren uygulamalar var gibi

            palyanço gibi bir tek tip elbise giydiren işyerleri var

            insan bunu hazmedemiyor
            Sadece o olsa keşke, ben sigara içmiyorum ama dışarda bir daire çizmişler be o daire içinde insanlara sigara içirtiyorlar daire dışında sigara içmek yasak , girişte çıkışta insanların üstü güvenlikler tarafından aranıyor, ben kısa saç tercih etmeme rağmen ordaki tüm insanların subay gibi kısa saçlı olması yani olmak zorunda bırakılması burası nere dedirtiyor insana , sakal zaten olmaz çünkü orası fabrika yani siz orda 600 liraya zaten tek tip kıyafet giyip binbir disiplin içinde işe başlıyorsunuz yani top sakalınızı yada keçi sakalınızı uzun faullerinizi unutacaksınız nizami olarak ya bıyık yada sinekkaydı sanki binlerce lira veriyorlarda birde bu tür kurallar koymuşlar, sonra mesaiye kalmak istiyor musun diye soran yok kalacaksın yani 12 saat çalışmayı baştan kabul edeceksin yada 15 alacağın maaş 600 lira nerde adalet , birde bu fabrikalar genelde uzak yerlere yapılıyor yani şehir dışlarına şimdi buraya mesela 100 dk uzak birde servise binip gidişi gelişi o eziyeti çekişi ne diyebilirim ki ben anlıyorum bu tarz işlerde çalışmayı kendine yediremeyenleri yada çalışmak istemeyenleri. Çevreden aldıkları baskıyı , hatta onlara söyledikleri lafları felan tahmin etmek bir yana kafamın içinde yankılanıyor zaten .) hayat zor zamanında çocukluğumda keşke ipin ucunu bırakmasamda derslerime sarılsaydım belki o zaman y.okulda başarılı olur bırakmak zorunda kalmazdım diyorum şimdilerde .

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: forte-donna
              valla mecbur kalınca öyle bi çalışıyosunki...
              mecbur kaldığını belli ettiğin an zaten bittiğin andır, sömürmek ne kelime vampir gibi kanını emiyorlar resmen.

              Yorum


              • #8
                valla aslında hepimiz için geçerli. Türkiye de çoğu kişi istediği sevdiği işi yapamıyor temelde bu var bence. ben de bazen istifamı vermek istesem de birilerinden para istemek ağrıma gideceğinden tam anlamıyla katlanıyorum. her gun yeni bir şeyler çıkıyor. içten içe çok mutsuzum işimde ama yapcak bir şey de yok. bence kabullenmeye çalışın. sonuçta insanın kendi parasının olması gibisi yok. o iş için kuyrukta bekleyen pek çok inan var. kimse niye gittin demez bile.

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: camomiles View Post
                  valla aslında hepimiz için geçerli. Türkiye de çoğu kişi istediği sevdiği işi yapamıyor temelde bu var bence. ben de bazen istifamı vermek istesem de birilerinden para istemek ağrıma gideceğinden tam anlamıyla katlanıyorum. her gun yeni bir şeyler çıkıyor. içten içe çok mutsuzum işimde ama yapcak bir şey de yok. bence kabullenmeye çalışın. sonuçta insanın kendi parasının olması gibisi yok. o iş için kuyrukta bekleyen pek çok inan var. kimse niye gittin demez bile.
                  Haklısın ama işte insanların ilgi alanlarına bağlılıkları bunun önüne geçiyor , para her zaman benim için araçtır, ben çalışsam zaten parayı ilgi alanlarıma dökerim , yani 600 liradan kalan kırıntılar , doğa sporları, bisiklet bilgisayarıma parça internet faturası vs para zaten yetmez bile zamanla haydi yettirdim diyelim ama boş vakit olmuyor işte insanın kendine ayırabileceği kendini mutlu edebileceği beni bitiren nokta orası tam olarak .(

                  Yorum


                  • #10
                    Orjinal yazı sahibi: ivankov View Post
                    Haklısın ama işte insanların ilgi alanlarına bağlılıkları bunun önüne geçiyor , para her zaman benim için araçtır, ben çalışsam zaten parayı ilgi alanlarıma dökerim , yani 600 liradan kalan kırıntılar , doğa sporları, bisiklet bilgisayarıma parça internet faturası vs para zaten yetmez bile zamanla haydi yettirdim diyelim ama boş vakit olmuyor işte insanın kendine ayırabileceği kendini mutlu edebileceği beni bitiren nokta orası tam olarak .(
                    başlangıç için öyledir parası çalıştıkça yer ettikçe yükselirssin. ama çalışırken bir şeylere vakit ayırmak zor. ama çalışmadan da ömrünün sonuna kadar yaşayamazsın. biir sosyal güvencen olmalı. bu da kendin için gerekli unutma. karar senin tabi.

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: camomiles View Post
                      başlangıç için öyledir parası çalıştıkça yer ettikçe yükselirssin. ama çalışırken bir şeylere vakit ayırmak zor. ama çalışmadan da ömrünün sonuna kadar yaşayamazsın. biir sosyal güvencen olmalı. bu da kendin için gerekli unutma. karar senin tabi.
                      Evet haklısın ama bir markette yada bir fabrikada fazla yükeselemezsin, sosyal güvence olmalı tabi , insanın hayat felsefesi düşüncesi hayata bakış açısının farklı olması hemde bu şartlarda çok kötü.

                      Yorum


                      • #12
                        Orjinal yazı sahibi: ivankov View Post
                        Haklısın ama işte insanların ilgi alanlarına bağlılıkları bunun önüne geçiyor , para her zaman benim için araçtır, ben çalışsam zaten parayı ilgi alanlarıma dökerim , yani 600 liradan kalan kırıntılar , doğa sporları, bisiklet bilgisayarıma parça internet faturası vs para zaten yetmez bile zamanla haydi yettirdim diyelim ama boş vakit olmuyor işte insanın kendine ayırabileceği kendini mutlu edebileceği beni bitiren nokta orası tam olarak .(
                        Arkadaşlar kesinlikle ivankov ile aynı dili konuşuyorum ve aynı duyguları paylaşıyorum..Duygularıma tercüman oldu!.

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: doruksulku View Post
                          Arkadaşlar kesinlikle ivankov ile aynı dili konuşuyorum ve aynı duyguları paylaşıyorum..Duygularıma tercüman oldu!.
                          saat erken daha yeni kendime geliyorum yani cümleleri toparlamakta zorlanıyorum yoksa seni çok çok iyi anlıyorum ancak bu kadarını yazıya dökebildim ama genelde bu psikolojide bu felsefede olanların düşünceleri birbirine yakınlık gösterir hatta çoğu aynıdır. Ülke şartları bir zamanlar gemide çalıştığım dönemde yurt dışına gitme fırsatı yakaladığımda insanların yaşamlarına hayran kalmak bir yana imrendim ve çok üzüldüm çünkü döneceğim yer benim ülkem ve yaşayacağım sorunları sadece ben yaşamıycam bir çok ne istediğini bilen gerçekçi objetif insan yaşayacak ve hayatlar kısa zaten doyasıya yaşayamadan bu dünyadan göçüp gidecek , yoğun deniz tutması olmasa belki gemide çalışırdım 5-6 ay çalışıp 3-4 ay Türkiye'de geçirerek ama nereye kadar tabi oda tartışılır en büyük hayalim Avrupa'da yaşamaktı artık onuda yaktım yıktım, kaderime rağzı oldum , şimdilerde işte ilgi alanlarıma zaman ayırıyorum ama maddi sıkıntılar yüzünden onlarda tıkanıyor zaman zaman ve bir sürü iş başvurum var çağırırlarsa gidip sabrımın elverdiği kadar çalışırım artık ama isteksizce ve üzülerek , çünkü istediğim yapmaktan hoşlandığım iş değil. Bilgisayar teknik servislerinde sigorta ve belli bir maaş verseler seve seve çalışırım işte o zaman işin boyutu değişir çünkü yapmaktan hoşlandığım iş ama stajyerleri parasız çalıştıran adam neden bana sigorta ve düzenli maaş ödesin ki , ülkemizin yaşam koşulları insanımızın çalışmayana bakış açısı farklı üzmeyin kendinizi arkadaşlar hayat her şeye rağmen güzel ve son anına kadar yaşamaya değer.

                          Yorum


                          • #14
                            Orjinal yazı sahibi: ivankov View Post
                            saat erken daha yeni kendime geliyorum yani cümleleri toparlamakta zorlanıyorum yoksa seni çok çok iyi anlıyorum ancak bu kadarını yazıya dökebildim ama genelde bu psikolojide bu felsefede olanların düşünceleri birbirine yakınlık gösterir hatta çoğu aynıdır. Ülke şartları bir zamanlar gemide çalıştığım dönemde yurt dışına gitme fırsatı yakaladığımda insanların yaşamlarına hayran kalmak bir yana imrendim ve çok üzüldüm çünkü döneceğim yer benim ülkem ve yaşayacağım sorunları sadece ben yaşamıycam bir çok ne istediğini bilen gerçekçi objetif insan yaşayacak ve hayatlar kısa zaten doyasıya yaşayamadan bu dünyadan göçüp gidecek , yoğun deniz tutması olmasa belki gemide çalışırdım 5-6 ay çalışıp 3-4 ay Türkiye'de geçirerek ama nereye kadar tabi oda tartışılır en büyük hayalim Avrupa'da yaşamaktı artık onuda yaktım yıktım, kaderime rağzı oldum , şimdilerde işte ilgi alanlarıma zaman ayırıyorum ama maddi sıkıntılar yüzünden onlarda tıkanıyor zaman zaman ve bir sürü iş başvurum var çağırırlarsa gidip sabrımın elverdiği kadar çalışırım artık ama isteksizce ve üzülerek , çünkü istediğim yapmaktan hoşlandığım iş değil. Bilgisayar teknik servislerinde sigorta ve belli bir maaş verseler seve seve çalışırım işte o zaman işin boyutu değişir çünkü yapmaktan hoşlandığım iş ama stajyerleri parasız çalıştıran adam neden bana sigorta ve düzenli maaş ödesin ki , ülkemizin yaşam koşulları insanımızın çalışmayana bakış açısı farklı üzmeyin kendinizi arkadaşlar hayat her şeye rağmen güzel ve son anına kadar yaşamaya değer.
                            Güzel anlattın iyi ki paylaştın bana güç verdin..Beni bana anlattın!.. inşallah sorunlarını aşabilirsin hayırlı ve istediğin bir iş kapısı vardır kısmetinde..ümitsizlik kandilini yakmak yerine metanetli olmak gerek..Sanayide iş istediğim fabrikanın sahibi dün gözümün önünde ağladı'ki neden gençler böyle çaresiz derken baştakilere söverek teselli etmeye çalıştı beni..ama bende girdiğim işte sebat edemedim ayrıldım..hani hz.mevlananın bir sözü var paylaşmak isterim; Sen uzattığın elini tutmayan ele mi dargınsın, tutmayacak bir ele, elini uzattığın için kendine mi kızgınsın? ) bizim gibi duygularını yaşayan ama sesini duyuramayan çaresiz insanlar çok ve belki birgün tutar birileri elimizden..acziyet değil bu insanlık aciz değiliz insanız!..Ben herşeyin olması gerektiği zamanda olduğunu düşünüyorum..Hiç ummadığım zamanda bir mucize bekliyorum..
                            Last edited by doruksulku; 15-04-2011, 12:08 PM.

                            Yorum


                            • #15
                              bulunduğun nokta ile olmak istediğin nokta arasındaki farklar gibi görünüyor sorun.her iş bana göre değil belli beklentilerim ve aradığım özellikteki işler olsa çalışırım gibi bir durum ortaya çıkıyor.
                              bir çok işe girip aynı gün istifa ediyorum buda beni yıpratıyor demişsin. o zaman iş kriterlerini gözden geçir derim.hangi işler sana göre hangi işlerde çalışırken kendini daha iyi hissedeceksin tam benlik ,işimden zevk alıyorum vs vs dediğin işleri ara ve onlara başvuru yap. elediğin bu bana göre değil ben bunda çalışamam psikolojimi alt üst eder dediğin işlerin yanından yakınaından geçme.

                              pskiyatr demişsinde bence araştır bakalım bi psikoloğa git derim, öle ağır bir durumun yok konuşularak çözülecek bir duruma benziyor. sonuçta ilaçlar sadece bu süreci daha iyi atlatman için destek sağlar.sorunun temeline inmediğin zaman ilaçlar sadece sorununu örter,onlar ordadır ama sen gölgelemiş olursun. terapyle bunu çözersin.

                              birde konuya şöle yaklaşabilirsin asıl istediğim işi bulana kadar geçici işler diye nitelendirebilirsin çalışmak istemediğin işleri. belkide kendini sürekli o işte çalışacak ömrüm bölemi geçicek şeklinde düşündüğün için ilk dakikadan istifa eidyorsun.burda sadcee bakış açısı fark ediyor. kendince tanımladığın düşünce kalıplarını değiştirebilirsen çalışma hayatındaki duygularında değişir.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X