Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Acil Yardıma İhtiyacım Var

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • sandro
    adlı üyemiz Acil Yardıma İhtiyacım Var konusunu başlattı

    Acil Yardıma İhtiyacım Var

    Çok uzun bir yazı olacak ama içimi döküp akıl danışmaya çok ihtiyacım var ..
    Lise 1. sınıfta sınıflarımız karıştı, bizim sınıfa üst sınıftan kalan biri geldi, ilk yıl pek bir alakam yoktu zaten sevmedim onu çok antipatik bile gelmişti belki de, ben çok çalışkandım o ise tam tersi hiç çalışkan değil, tembeldi İlk yıl pek arkadaş değildik hatta hiç konuşmazdık, ilk yılın sonlarına doğru yakın oturmaya başladık, işte arada kopya veriyordum ona o da bana bazen de genellikle ben ona, işte klasik lise kopyaları falan ..
    Ondn sonra 2. sınıfta yanıma oturur musun dedi, tamam dedim; not ortalamam çok yüksekti, onun yanına oturunca bana göre oldukça düştü ortalamam çünkü sınavlarda ona kopya veriyordum hep, ama rahattım belki içimden de çok çalışmak gelmemişti Allah bilir .. O yıl normalde hep ikmale kalırdı bu çocuk; o yıl sayemde hiç ikmale falan kalmadı; ilk defa sınıfı direkt geçti; o çok homofobik, benm de öyle olduğmdan şüpheleri vardı, o yüzden aramız çok iyi değildi, ben de doğrusu pek sevmezdim hala 2. sınıfın sonuna doğru, aslında severdim de neden bana böyle davranıyor diye hep sorardım ..
    3. sınıfa geçtik ikimiz de FM seçtik; yine birlikte oturuyoruz, ne oldu bilemem ama o antipatik daha doğrusu bana çok kötü davranan çocuk gitmiş, bana değer veren bir arkadaş bir dost gelmş; benim doğru düzgün hiç arkadaşım yoktu, çalışkan bir öğrenciydim ne yalan söyleyim kimse beni çok sevmezdi tamam sevmezdi derken arkadaş olmazdı aslında hep severlerdi ama işte yakın arkadaş değldik, 3 kişi hariç; bu yanımda oturan çocuk işte iyice arkadaş olduk ben ona gidiyorum o bana geliyor, ona ders çalıştırıyorum; onun derdi benim derdim gibi oldu artık, ne istediğini benden hemen anlardım, kendimden çok onu düşünürdüm; elimden sadece ders ile ilgili yardım etmek geliyordu, ders anlatmak, kopya vermek her türlü yardımı yaptım, ama her şeyi o kadr içimden gelerek yaptım ki çok değer verdim ben ona; gerçekten çok iyi dostum olarak gördüm onu her sırrımı ona açtım, ondan yardım bekledim bazen, bazen abi gibi gördüm rol model gibi onu taklit ettim; saçlarını 3'e vurdururdu bende ondan 3'e kestirdim saçlarımı, bir de ne böyle bu uzun saçlar oğlum derdi bana (gerçi bende beğenmiyordum uzun saçlarımı ama neyse); ben anadolu yakasında oturuyorum o avrupa yakasında; ders çalışmaya bana gelmeye başladı; 3. sınıftaydık ben ona ders çalışmaya gitmeye başladım; birlikte özel ders alıyorduk nasıl desem benim için o kadar önemliydi ki bu onun bana değer verdiğini gösterirdi, o benim için bir abi gibi oldu sanki, onu yap diyordu bana anlatıyordu, akıl veriyordu bazen kendi sırlarını anlatıyordu;
    4 sınıfta ise iyice yakın hissediyordum ona emindim dostumdu o benim, en iyi arkadaşımdı artık çok değer veriyordum ona; birlikte yurt dışına gidecektik üniversiteye, zaten bir sürü arkadaşımız da gidiyordu liseden; 4. sınıfta artık ben ona gidiyordum derse, sabah okulu kırıp servisten ona gidiyordum ders çalışmaya o sınıfı geçsin diye; her hfta sonu kendime çağırıyordum gel anlatayım ders diye; o geliyordu o kadar sevinirdim ki; çünkü o benim hayattaki ilk gerçek dostumdu; o bir şey anlamayınca çok sinirlenirdim bence o çok akıllıydı çünkü ama çalışmak içindn gelmezdi;o yıl mesela sevgilisiyle yaşadığı bir sorunu anlatmak için beni aradı gece 4'te, o zaman çok sevinmiştim çünkü tam olarak o an anladım ki o da beni dostu olarak görüyor;
    neyse sonunda mezun olduk, yurt dışına geldik, kendime ev baktığımdan çok ona baktım ev internetten; işte buraya taşındık ben de liseden başka bir arkadaşımla aynı evde kalıyordum, o da bize yürüme mesafesiyle 20 dakka en fazla uzaklıkta bir evde kalıyrdu, ona gidiyordum, mc donals'tan bir şey alır mısn gelirken diyordu, tabi ki de diyordum, ona gidiyordum bir şey alırken soruyordm; o bana sırlarını paylaşıyordu bana anlatıyordu ben ona; yine ona ders çalıştırıyordum ama başarısız olduk ders veremedik bir ara sinirlendi geri dönüyorum istanbul'a burada yapamıyorum dedi; kaynar sular başımdan aşağı döküldü sanki, biraz ağladım dedim nasıl olur ? hiç çalışmadık ki oğlum, biraz çabalarsak yapamayacağımız şey değil; sonra ailesi dönmesini istemedi şansını tepme yurt dışında oku dediler, o da öyle karar verdi; benim ailem de bana sordu dön istersen oğlum dediler, bende yok gerek yok ben çok mutluyum rahatım burada dedim, özel hoca bulmuştuk, ondan ders alırız dedik ev arkadaşımla, keza bu bahsettiğim yakın arkadaşım da alacaktı, hayatımız düzene oturacaktı, benim ise bir sürü hayalim vardı, işte birlikte avrupa'da gezeriz biraz, maçlara gideriz futbol, basketbol, voleybol güzel bir yıl ve hayatımız olur diye umuyordum ki o kabus geceye kadar; şimdi biz dışarı çıktık gece içtik baya kızlar falan vardı işte baya sarhoş oldu o başka bir yere gitti; ben normalde eve gidecektim ama tedirgin oldum bir şey gelir başına diye gittiği yerin kapısında haber vermeden bekledim benden daha sarhoştu; bekledim ordan çıktı, sesimi çıkarmayıp eve gidecektim ki taksiye binerken seslendim, onunla taksiye atladım; sonra onun evine gittik; o sızdı çok içtiği için; üstünü çıkarıp salonda horlamaya başladı, dedim kalk oğlum sırtın ağrıyacak belinde sorunları olduğu için, yok bak çok rahatım görmüyor musun dedi; dedim ne rahatı yerde yatılır mı; yürü git rahat bırak dedi, öyle deyince, normalde yatağında biri yatınca sinir olur, dedim ee gidip yatarım bende onun yatağında, orada uzandım, sonra bir ara susadım kalktım, odaya giderken noluyor lan diye uyandı dedim benim yat hırsız girdini düşündü sandım, uyumaya devam etti sonra; ben de gittim yattım yatağa uyudum, sabah oldu; erkenden kalkarım niyeyse sarhoş olunca; ben çıktım eve gittim; ona da mesaj attım ben çıktım uyanınca ara diye; normalde kalkınca arar, uzun süre aramadı, mesajlarıma soğuk cevap veriyor, tersliyor konuşurken, ne oldu neye kızdın dedim yok bir şey saçmalama oğlum dedi, tamam dedim; sonra 2-3 gün geçti ben istanbul'a dönüyorum dedi, aklım almıyordu daha 2 gün önce her ay avrupa'da bir şehire gideriz diye plan yaptığım arkadaşım (ki kendi diyordu bana bunları, beni burada kalmam için motive ediyordu, birlikte şunu bunu yaparız diyordu) ben dönüyorum diyordu aklım almıyordu, niye dedim, işte ben hep böyle çok içiyorum ailem olmadan dedi; inanmadım tabi ki de ailesi olunca da ayı gibi içerdi; yine konuşmuyor;
    bu işin arkasında başka bir şey olduğu kesindi; gece uyuyordum 3 mü 4 mü Allah bilir aradı seni hayatımda görmek istemiyorum defol diye bağırdı, uyku sersemi kriz geçirir gibi oldum; niye ne yaptım dedim; o da hatırlamıyor musun dedi; yok dedim neyi; o da üsteledi bir kez daha ama yine anlam veremeyince o zaman ben yanıldım şimdi yat yarın konuşuruz dedi;
    ben ise çok sinirlenmiştim, bizde misafir kalan başka bir arkadaşım ile evine gittim, yukarı bile almadı kapıda bekle geliyorum dedi; geldi sinirlendi sen kendini çok mu önemli sanıyorsun dedi, benle konuşmadı ondn sonra hep tersledi; o gece ne kurdu diye düşündüm, sonra bu homofobik olduğundan acaba benm bi şey yaptığımı mı sandı dedim sonra da ona emin oldum çünkü başka her ne olursa olsun böyle davranması açıklanacak gibi değildi,
    nasıl böyle bir şeye mi inandığına şaşırsam ne yapsam bilemedim; tek dostumdu o benim dile kolay, kendimden çok düşündüğüm bazen örnek aldığım çok değer verdiğim arkadaşımdı; sanki kimsesiz gibiydim; zaten sevgilim de yok, bir kere intihar etmek bile istedim sonra saçmalama dedim kendime, belki kimsesiz kalacağım ama yapmadığım bir şey için öyle bir ceza vermemeliyim kendime, ailemi düşündüm onlara böyle bir acı yaşatamayacağımı, sonra da psikoloğa gitmeye karar verdim, lustral verdi iyi geldi, gerçi intihar düşüncesinden bahsetmedim ama kalanını anlattım iyi geldi;
    neyse sonra ben geri döndüm buraya, ama artık delireceğim o beni kullandı mı diye soruyorum acaba hiç değer vermedi de öyle mi davrandı diye soruyorum, benim ona o kadar değer verdiğimi, onun için her şeyi yaptığımı bile bile, onu kaybedince nasıl üzüleceğimi bile bile nasıl bana böyle davranır diye sorguladım, ona neredeyse her gün mesaj attım bir ara, dedim sen nasıl bir insansın bana her dediğini yaptırdın, ben parmağında kullandın mı yoksa? Tek dostumdun sen benim, hiç cevap vermedi düş yakamdan dedi, böyle demesi beni daha da delirtti ben bu kadar üzülürken sanki dalga geçiyordu; buraya ilk eşyalarını toplamaya geldiğinde benim doğum günüme denk geliyordu dedim biz yemek yiyeceğiz gelirsen çok sevinirim gelmem diye cevap verdi çok üzüldüm ben ama beynimden vurulmuş gibi oldum; sonra son kalan eşyalarını almaya geldi buraya ikinci kez; gece 3'te yine aradı kapının önündeyim dedi, biraz sarhoştu gittim sarıldık iki dost gibi; bana sen benim buradaki en iyi arkadaşımdın ben bana ettiğin yardımları asla unutmadım dedi, ben seni kullanmadım dedi, benim o geceyle ilgili aklımda sorular var dedi; ben bunu duyunca sinirlendim yok tabi ki dedim, dedi doğruyu söyle beni kaybedersin ama güvenimi kazanırsın dedi, sanki o güne kadar yaptıklarımla kazanamayacaktım güvenini, yalan söylemiyorum kimsenin kimseye etmeyeceği yardımı, vermeyeceği kopyayı verdim, sabah 4'lere kadar gözlerim patlayıncaya kadar skype'tan ders anlattım ama hepsini o istediği için değil kendim istediğim için, bazen sınavdan iyi not alsın güveni gelsin diye uğraştım,
    ama şimdi o istanbul'a döndü ben hala buradayım her gün onunla gezdiğimiz, dalga geçtiğimiz güldüğümüz anılarla kaplı bu şehir bense sanki bazen içinde boğuluyorum, düşünmek istemiyorum, ama 5 yıldır dostum olan bu kadar değer verdiğim bir insanı böyle kaybetmek, hem de daha geçirecek bir sürü anımız, dalga geçip eğlenecek çok zamanımız olmasına rağmen benle konuşmaması bana inanmaması, beni sapık yerine koyması beni delirtecek, bazen başım çatlıyor deli gibi, yardım edin ne yapmalıyım, onun suçsuz olduğumu anlaması tekrar yanımda dostum olması için neler vermezdim, bazen onu da anlıyorum eşcinsellik ile ilgili çok korkuları vardı, ancak o korkular dönüp dolaşıp beni buldu, ben o benim dostum olsun diye çok hem de çok emek verdim, onu böyle nasıl kaybederim yardım edin akıl verin ne olur ..

  • sandro
    replied
    Maalesef evet, ama şansım yok ki, evimden bir durak öteden tramvaya biniyordum meydandan ona gitmek için ki o meydana da çok yakındı evi, nereye gitmek istersem isteyeyim o meydandan geçiyorum, her gördüğüm yerde aklıma bir şey geliyor, hayır iyilik yapan iyilik bulur derlerdi, bazen diyorum onun da suçu yok en çok korktuğu şeyin gerçekleştiğini sanıyor ama benim bir suçum yok ki; bir şey yapmış olsam amenna suçumu kabul edip oturacağım hatta kendimi cezalandırırdım, ama hak etmediğim halde bu cezayı çekmek sinir ediyor, mesajlarımı okuyor görüyorum ama cevap bile vermiyor, benim öyle bir insan olmadığımı o bilmeyecekse kim bilecek, ben o dostum diye onun için çok uğraştım, bir insan herhalde başka birisini ailesi olmadığı sürece bu kadar iyiliğini düşünemezdi; ona çok iyi davrandım ama o bile bana güvenmiyor, inanmıyor, her gece dua ediyorum Allah'ım ne olur gerçeği ona göster diye, ya da beni bu üzüntüden kurtar diye
    Yeni arkadaşlıklar da kuramıyorum kolay kolay çok çekingenim maalesef başaramıyorum, beklerim ki karşıdaki gelsin konuşsun, aslında çok daha fazla çekingendim ama onun sayesinde biraz daha iyiyim; ama beni delirtecek yemin ederim bu durum, ben de düşünmek istemem, deli miyim her gün başım ağrıyor aklıma geldikçe sinirden; neye kızacağımı bilmiyorum, bana inanmamasına mı, beni sapık yerine koymasına, şaka mı bu Allah'ım, böyle bir şey herhalde milyonda bir olur o da beni bulur, şaka gibi, ama hiç komik değil maalesef

    Leave a comment:


  • Perican
    replied
    Orjinal yazı sahibi: sandro View Post
    Nasıl üstesinden gelebilirim sizce, mesela bir şey oluyor komik, ona anlatmak istiyorum, ona da komik geleceğini düşünüp; bir şey yazamıyorum, yazsam da cevap bile vermeye tenezzül etmiyor, bunları hak etmedim ben hem de hiç, ben öyle bir hayal görsem saçmalama derdim kendime, o öyle şey yapmaz, geçerdim; o ise bana inanmıyor ne kadar üzüldüğümü bile bile ..
    Kendine yeni arkadasliklar kur. Unutmak zor insan birini dostu gibi gorunce hele bide sebepsiz yere o dostluk bitince cok dokunuyor insana ama karsi tarafin bunu anlamasi zor. Bunu dusunmemeye calis niye boyle oldu deme ben elimden geleni yaptim o kaybeder de. Yani beraber boyle yaptik suraya gittik dusuncesini kafandan atmadikca niye gitti diye diye hep dusunursun.

    Leave a comment:


  • sandro
    replied
    Nasıl üstesinden gelebilirim sizce, mesela bir şey oluyor komik, ona anlatmak istiyorum, ona da komik geleceğini düşünüp; bir şey yazamıyorum, yazsam da cevap bile vermeye tenezzül etmiyor, bunları hak etmedim ben hem de hiç, ben öyle bir hayal görsem saçmalama derdim kendime, o öyle şey yapmaz, geçerdim; o ise bana inanmıyor ne kadar üzüldüğümü bile bile ..

    Leave a comment:


  • sandro
    replied
    Hayır sinir oluyorum, tekrar arkadaş olmak çok istiyorum; dost gibi olmak, çünkü geçirdiğimiz vakitleri çok özlüyorum; hayır suçum olsa amenna zaten konuşacak yüzüm olmaz ama bu durum çıldırtacak beni, nasıl kurtulabilirim bu düşüncelerden, kabullenmek çok zor, siz ne yapardınız benim durumumda olsaydınız, ama hiç arkadaşınız yoktu adam akıllı; ilk o oldu ve böyle yaptı; bir de bunu düşünün ..

    Leave a comment:


  • sandro
    replied
    Çok haklısın dediğin gibi aslında; ama 5 yıl dostum gibi görünce böyle bir anda yaptığını kabullenemiyorum belki de zaman her şeyin ilacı ama yaptığı terbiyesizlik, attığı bu bir nebze kazık unutulacak gibi gelmiyor bazen, ben her şeyi yaptım bir dost için o ise bana güvenmedi bile, sapık yerine koyması beni sinir ediyor; bir de bu şehirde kalınca en çok onunla gezip, konuşuyorduk; aynı takım tutunca muhabbet, maç izleme falan da vardı Belki adam gibi bir dost buluncaya kadar sinirim geçmez herhalde; ama onu bulmak da çok zor, bir de böyle bulduğunu sandıkların sana sırt çevirince

    Leave a comment:


  • kelebek41
    replied
    Orjinal yazı sahibi: sandro View Post
    İnşallah çıkar ama bu kadar yardım ettiğim, ilk ve tek dostumu; kendi hayal gördü diye kaybetmek koyuyor bana; kardeşim anladık homofobiksin de beni mi buldu bu !!
    boşver ben senin yerinde olsam hiç takmam. sen arkadaşlığın adına elinden geleni yaptınmı yaptın. sorunu kendinde arama artık. bu onun sorunu o düşünsün ben nasıl böyle bir arkadaşı kaybettim die. kimse içinde kendini böyle heba etme. sonra şimdiki gibi üzülüorsun bak herşey ortada. en önemlisi aile. gerisi boş. gerçek arkadaşlıklar dostluklar var elbet ama gerçek arkadaş dost çabalamasanda yanında olandır senin gibi yani. o çabalamamış sen hep çabalamışsın. şuan sadece kendin için çabala bırak oda derdine yansın.

    Leave a comment:


  • sandro
    replied
    İnşallah çıkar ama bu kadar yardım ettiğim, ilk ve tek dostumu; kendi hayal gördü diye kaybetmek koyuyor bana; kardeşim anladık homofobiksin de beni mi buldu bu !!
    Last edited by sandro; 01-10-2013, 12:47 AM.

    Leave a comment:


  • norvecli
    replied
    buna benzer bir arkadaşlığım olmuştu şu anda selam verip öyle iki laflayıp geçeriz yolda birbirimizi görünce falan onun dışında beni pek aramaz sormaz 6 ay evimde kaldı ailemle yaşadığım evde 1 yıl başka bir şehirde beraber yaşadık sonra adam zaten gay olduğunu anladı kendini buldu falan yada hep farkındaydı gizli yaşıyordu veya benden hoşlanıyordu bilmiyorum ama daha önceleride çevresindekiler falan lisedeki arkadaşları feminen hareketlerinden dolayı çocukla dalga geçiyorlardı hatta onla takıldığım için benim öyle olduğumu düşünen insanlarda vardı ama bunlar pek umrumda değildi ne bileyim bir insanın arkadaşlığı daha önemli ne olduğundansa şu anda hiçbir yakın arkadaşım dostum dediğim kimse yok yani çocukluk arkadaşlarımı falanda kaybetmiş biriyim öyle derdimi anlatabileceğim biride yok bence pek fazla takma bunları bir süre sonra alışıyorsun daha genciz illa bizimde bir dost olarak görebileceğimiz birileri çıkar karşımıza

    Leave a comment:


  • sandro
    replied
    Ama her homofobiğin de eşcinsel olacağını sanmıyorum, tamam her çoğu gizli eşcinsel homofobik olabilir de tüm homofobikler de gizli eşcinsel olmayabilir ?
    Ben ise homofobik değilim saygı duyuyorum, ayrıca hiç yakın arkadaşım, dostum olmadı ondan başka tek dostum olunca da böyle bağlandım ..

    Leave a comment:


  • sandro
    replied
    Orjinal yazı sahibi: Perican View Post
    O gece gittigi evde basina bisi gelmistir ve sarhos kafayla senin ona bisi yaptigini dusunuyor olabilir. Bu saatten sonra ickide icermisin bilmem icki butun kotuluklerin anasi. Sen sen ol tovbe et ve bidaha icme ve icenlerlede arkadaslik kurma.
    Hayır onun evine gittik, yoksa bende dediğin gibi düşünürdüm ..

    Leave a comment:


  • buhurizade
    replied
    kendi cinsinden birine bu kadar bağlanman bir bilinçaltı eşcinsellik belirtisi.
    ikiniz de bilinçaltı eşcinselsiniz.
    bilinçaltı eşcinseller çelişki gibi görünür ama homofobik olurlar.

    Leave a comment:


  • Perican
    replied
    O gece gittigi evde basina bisi gelmistir ve sarhos kafayla senin ona bisi yaptigini dusunuyor olabilir. Bu saatten sonra ickide icermisin bilmem icki butun kotuluklerin anasi. Sen sen ol tovbe et ve bidaha icme ve icenlerlede arkadaslik kurma.

    Leave a comment:

İşleniyor...
X