Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Zaman geçiyor

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Zaman geçiyor

    Tamam bugüne kadar zaten hayatım fırtına gibiydi ama bu son üç sene hepten kasırga oldu be arkadaş ölenler arka arkaya,depresyon aksilik desen kralı resmen kafayı yedim,yalnızlığı falan salla gitsin zaten.Üniversiteye gidene kadar aile faciasıyla geçen hayatımız üniversitede lanetlenmemizle zirve yaptı adeta.Depresyondan düşünmekten sorgulamaktan kafayı çizdirdik.Ders çalışmak istedim yok olmadı abi olmadı.Ama pamuk ipliğindeydim babam canıma okuyacak öyle niye okumadan manasında değil bu babamı anlatamıycam şimdi neysede okumak tek şansımdı yani öyle söyliyim.Hayatım boyunca hata yapma lüksün olmazssa hata yaparsın ve işler hep ters gider bize de öyle oldu.Neyse bu sene sevdiğim kız mezun olmuş,ilkokulda kapıştığım çocuk bilkentte okuyor,dershanede bana yaklaşmaya çalışan kız odtü de baka bir arkadaş itü de mühendis bunalıma girmişti kendim derdim yokmuş gibi onu düzelttik oda bitirecek,mahallede yeni tanıştığım adam mezun....

    Yani geçmişe dönüp bakıyorum da arkadaş herkesin mi hayatı iyi gider.Ben ilkokulda şöyle yapacam böyle yapacam derken millet bilkenti kazanmış.Soruyorum neden?Çünkü o adam hep çalıştı ben yattım kaçtım ders çalışmaktan çünkü adeta bi tımarhane de büyüdüm anlatamam size bunu benim yerimde olmanız gerekirdi.Doğduğumdan beri annem hep zorladı oğlum okul ders okul ders yapmazsan baban seni yanında amele yapacak.İlkokula giderdim sınıftaki hoca şımarık psikoloji bozuk veletleri el üstünde tutar biz kötü adamız hakiriz.Arkadaş bi insana hayatı boyunca bir kere bile düzgün ortam nasip olmaz mı ya.Lise de zaten sayılı kişi dışında çalışan adam yoktu.Üniversite sınavına inat ettim çalışmadan kazanırım zekiyim diye artık neyi kanıtlayacaksam kazandım dandirik bi anadolu üniversitesini.Babam zorla gönderdi tabi affedermi sınava bi daha hazırlanma hakkımız olur mu hiç neyimize tembeliz ya.Gel de sen çalış bakalım delilerle dolu evde.Yalan yok çalışabilirdim her zaman daha kötüsü vardır.Ama ben aşırı duygusallıktan annemin ağlamaları,varoş mahallede boş adamlar,okuldaki saçmalıklar vs. derken hep kaçtım.Ne zaman masanın başına otursam duramadım.Sonra üniversiteyi kazandık ilk dönem güzeldi bi dersten kalmıştım ona da hiç çalışmamıştım ki hiç bişey bilmyordum.Yanlış anlmayın yani çalıştım dediklerimin de sadece formüllerine bakmıştım Nedendir bilinmez hayatım boyunca hiç bi zaman iki buçuk saat oturup çalışamamışımdır.Yıldan yıla 1 saat zorla oturmuşluğum vardır.Öğle arasında edebiyata çalışır yüz alırdım,otobüs okula gidene kadar tarih okur yüz alırdım.Ama üniversiteye gitmemle ölümlerin başlaması pederin iflası falan derken okula gidemez oldum.Zaten okula gittim gideli annem arar her gün olm çalış bu adama muhtaç olma iş ararım yok,derim sınava çalışayım memlekete dönüp orda okuyayım yok,okula gideyim eğitim berbat.Hatayım boyunca hep saplantılıydım ortaokul lise bilgisayar bağımlılığı ve lanet olası hayalperestlikle geçti.Üniversitede ilk senelerim sınav iş okul git gelleriyle bi yandan da bilgisayar isteğiyle geçerken olanlar oldu ölümler başladı.Dedem öldü annem üzülmedin mi vicdansız dedi hah işte o an olan oldu genetiğimdeki her şeyin suyunu çıkarma gücü devreye girdi ve bir anda vicdan adam oldum bütün dünyayı sorgulamaya başladım tüm haskızlıkları ondan sonra kayış toptan koptu başka bir şeye saplandım.Buna sabaha kadar uykunun tutmaması ve günün ortasında uyuyup akşam kalkmam sigara,günde tek öğün yemek vs eklenince tam oldu.Bir gün boyunca aralıksız uyudum düzelttim bazı günler hiç uyumadım düzelttim ama gene bozuldu gene bozuldu.Problem bendeydi çünkü uyanmak istemiyordum ki böyle saçma sapan bi dünyaya uyanığ napıcaktım.Dediğim gibi sorgulamalarım sonucu gerçeği öğrendim cevabı buldum hayatımdaki hayatımızda ki her şey kocaman bir yalandı hayat hep bardağı doldur ve bardağı boşalt.Şimdi o günler geri de kaldı annem bilgisayar aldı suyunu çıkarana kadar kullandım ve doydum artık bilgisayar ya da eğlence istemiyorum.Bir sene boyunca bir sürü kitap okudum,bir sene hep araştırma yaptım film müzik vs istediğim her şeyi aldım hemen hemen.Bu arada araştıdığım şeyler ve dedemi ölümü neticesinde dünya gözümde büyüsünü güzelliğini yitirdi.Eskiden kendimi çok zeki sandığımdan çalışırda yapamazsam mükemellik bozulur hastalığındaydıdm.Şimdi umrumda değil anladım ki ergenliğin saçmalığı ve dünya da öyle süper bi yer değil zaten.

    Neyse arkadaşlar lafı çok uzattım.Demem o ki benim hayatım böyle daha anlatmadığım bir sürü saçmalıkla harcanırken babam yaz tatillerime ipotek koyarken millet okulu bitirdi.Ben hala sıfırım kocaman bir sıfır!Yaşıtlarımın hepsi hukutan mühendislikten vs den mezun olmuşken ben hala başladığım yerdeyim.
    Yaşlanmam zaten ayrıca canımı sıkıyor 4 sene koskaca 4 senem boşa gitti ancak ben üzülemiyorum da gerçekleri bildiğim için,toplumun yaşadığı hayatın uyuşturma olduğun bildiğim için.Üzülemeyince sinirleniyorum bu sefer.Daha net açıklamak gerekirse üzüntüm saçma sapan para araba ev ülkülerim olmadığından bunların saçmalık olduğunu biliyorum ama olduğum yerde durursam bu güzel kapitalist düzenin hamster çarkının beni parçalayacağını biliyorum.Üstüne bir de mezun olan yaşıtlarımı gördükçe kendimi yarıştan kopmuş hissediyorum.Gerçeği bilmekle gerçeği yaşamak arasında fark var malesef.Hiç bir şey konuşmakla olmuyor ki!


    Son:Bu yazıyı okuyan arkadaşlara tavsiyeler!




    Yazımı okumuş olan arkadaş eğer ortaokuldaysan otur deli gibi matematik ve geometri çalış.Bırak bilgisayarı seni o kurtarmayacak yaşıtların işe girdiğinde üniversitede adam gibi bi okul kazandığında o gün o bilgisayar senin yanında olmayacak!Gerçeklere karşı tek başına olacaksın!


    Liseli arkadaş!Kaçıncı sınıfta olursan ol sorunun ne olursa olsun lütfen bahane bulma.Psikolojik sorunlar,aile sorunları bunların hepsi bir gün geçecek.Lütfen bunları bahane edip ders çalışmaktan kaçıp bu sorunların sana ve hayatına daha fazla zarar vermesine izin verme.Kız arkadaşı geç işsiz kaldığında seni tanımayacak,sporu yap takip etme yap!Tuttuğun takımın şampiyon olması seni şampiyon yapmayacak delikanlı!Mümkünse yazın spor salonuna yazıl.

    Üniversite sınavına hazırlanan arkadaş lütfen bu işi hayatının birinci sırasına koy ciddiye al bu işin şakası yok.


    Daha düzgün ve detaylı yazmak isterdim ama benden bu kadar arkadaşlar.Bu düzeni ben kurmadım üzgünüm ama gerçekler bunlar.Ne kadar ekmek o kadar köfte!
    Bu dünya da herkes yalnızdır.Afrikalı çocuklara herkes ağlar vah canım der ama kimse gidipte onları doyurmaz.Herkes yalnızdır siz düştüğünüzde insanlar size sadece öğüt verir vah canım der sonra kendi mücadelelerine dönerler!

    Kim ne derse desin gerçek budur.Lütfen benim yaptığım saçmalıkları yapmayın zaman değerli ve geri gelmez:




  • #2
    Kardeş geçen geçti. Az zamanda çok iş yapabilirsin. Planlı ve programlı bir hayatla; 5-6 yıl sonra çok farklı yerde olabilirsin.
    İster mermi kullansın, ister oy pusulası, insan iyi nişan almalı, kuklayı değil kuklacıyı vurmalı.
    Malcolm X

    Yorum


    • #3
      Ben çalışıp ter döktüğüm halde kazanamadım oraları ben ne yapayım. Hayat böyle bazılarına adil bazılarına değil.

      Yorum


      • #4
        Geçmişe takılı kalırsan geleceği yaşayamazsın.Geçmişinden ders çıkarıp önüne bakmalısın,hayat hayıflandıkça daha da zorlaşıyor,başka da bir yararı olmuyor.Ayrıca herşey ders çalışmak,iyi yerlerde okumak değil ki,aslında hayat, okulu bıtırınce asıl başlıyor.Misal ben çok ıyı bır unv de okumama rağmen kendıme bambaşka bır yol çizdim.Yanı sen de çok ıyı yerlerde okumamış olsan bıle,bundan sonra yenı yol inşa etmek senın elınde.Ayrıca hakettiğini bu dünyada alamayan bir tek sen mi varsın sanıyorsun? Ayrıca o bilmem ne okullarında okuyanların hayatlarının çok mükemmel olduğunu da nerden çıkardın? Bu hayatta paradan önce iç huzuru ve kendinle barışık olman önemli,ya kendine inan,ayağa kalk,silkelen ve kendı yolunu kendın yarat;yada otur bı ömür hayıflanmaya devam et,tercih senin.
        Last edited by larabennu; 03-07-2014, 02:14 AM.

        Yorum

        İşleniyor...
        X