Tweet
Güçlüydüm hala da güçlüyüm,eğer hala yaşıyorsam ve intihar eden binlerce gençten biri olmadıysam ben hala güçlüyüm demektir...Ama nasıl yaşıyorum ? Sosyal fobiyi falan geriede bırakalı o kadar oldu ki artık aklıma bile gelmiyor. Ben şu anda ve uzun zamandır yenemediğim bir depresyonun içerisindeyim. Çünkü çevremde beni mutlu edecek bir şey yok. Şu anki problemlerim tamamen sürekli başıma bir kaza gelecek korkusu. Çünkü son 2 yılda sağlığımla ilgili birçok konuda imtihan edildim.Gözümle,kulağımla,bacağımla...İlginç hadiseler yaşadım ve psikolojim darmadağın şu anda. Asıl sağlıkla imtihan böyleymiş...Sadece sosyal fobimin olduğu günlere bakıp ne kadar nankör olduğumu düşünüyorum...Belki şu anda sahip olduklarımın da kıymetini bilmeliyim. Onları da kaybedebilirim,en azından onların şükrünü eda etmeliyim belki de...
Fakat sorduğum soru ne kadar inançlı olsam da neden hep ben ? İnsanlar su gibi yaşarken bu kadarı bana fazla değil mi diyorum bazen...Çevremde de o kadar değersizleştiğimi hissediyorum ki...Yurt dışındaydım 4 aylığına o kadar mutluydum ki,geldim yine Türkiyeye depresyonun tam ortasına...
Son zamanlar ciddi ciddi birkaç çılgınlık düşünmeye başladım. İntihar edemem her ne kadar yaşama hevesim pek kalmasa da inançlarım izin vermiyor. Kaçıp uzak bir yerlerde yaşamak istiyorum o da bu aile şartlarında mümkün görünmüyor...Ne yapmalıyım inan bilmiyorum. Benim gençliğim hep böyle geçti...Gençlik namına bişey kalmadı bende. Halbuki henüz 22 yim. Benim de diğer gençler gibi eğlenmeye mutlu olmaya hakkım yok mu ? ..........
Fakat sorduğum soru ne kadar inançlı olsam da neden hep ben ? İnsanlar su gibi yaşarken bu kadarı bana fazla değil mi diyorum bazen...Çevremde de o kadar değersizleştiğimi hissediyorum ki...Yurt dışındaydım 4 aylığına o kadar mutluydum ki,geldim yine Türkiyeye depresyonun tam ortasına...
Son zamanlar ciddi ciddi birkaç çılgınlık düşünmeye başladım. İntihar edemem her ne kadar yaşama hevesim pek kalmasa da inançlarım izin vermiyor. Kaçıp uzak bir yerlerde yaşamak istiyorum o da bu aile şartlarında mümkün görünmüyor...Ne yapmalıyım inan bilmiyorum. Benim gençliğim hep böyle geçti...Gençlik namına bişey kalmadı bende. Halbuki henüz 22 yim. Benim de diğer gençler gibi eğlenmeye mutlu olmaya hakkım yok mu ? ..........
Yorum