Tweet
8 yıl sosyal hayattan ayrı kaldıktan sonra kurslara yazıldım. ilk günler güzeldi ve oldukça dinlendirici geçiyordu. fakat 2 dönem tepe taklak gittim. 3 kurstan birini bıraktım. diğer ikisin de ise sınıfın en yeteneksiz ve tembel öğrencisi oldum. yine de bırakmak istemiyorum. çünkü evden dışarıya bişeyler yapmak için çıkmak çok önemli. sınıfın sosyal etkinliklerine katılmıyorum. gerileceğimi düşünüyorum. sosyal fobi kaybolmuş ben de farkına varmadan. fakat konuşma ihtiyacı duymuyorum, zaten bir kaç kişi dışında konuşan pek yok. zaten kişiliğim de 8 yıl evden çıkmadan yaşamak insanlarla ilişki kurma arkadaş olma ihtiyacımı yoketmiş demek. gerekirse ufak tepek diyaloglar kurabilmek bile bir ilerleme benim için. eskiden sessizliğim beni çok geriyor ve rahatsız ediyordu. en azından bu rahatsızlığı duymuyorum.
venegisi 150 den 75 e indirdim ve agresiflik hat safhada. bitki çaylarıyla kendimi teskin etmeye çalışıyorum. dış kaynaklı bazı sorunlar ve sorumluluklar bunaltıyor.
dini inançlarım çok zayıf ve kurslar nedeniyle bulunduğum ortam müslümanlardan oluşuyor kısmen. bu anlamda çelişkiler kasıyor. sorun dini inançlar da değil. müslümanları temsil eden kesimin çok geri durumda olmasında. kısaca uyum sorunu yaşıyorum. her sosyal ortamda olduğu gibi.
uykusuzluk başladı sürekli sabahlıyorum. günüm çok verimsiz geçiyor. tepemi attıran herkesi hayatımdan çıkardım ve büyük oranda rahatlama sağladı. yine de öfke geliyor zaman zaman.
tercihler çok önemli, tercihler beni ya ve kapatacak ya da hayatım yenilenecek.
5 yılda bir yaşadığım psikotik ataklar son buldu. yalnız yaşamamın asosyal olmamın bunda olumlu etkisi oldu. fakat dış dünya ile bağlantı başlayınca anksiyete öfke stres arttı.
bakalım ne olacak.
venegisi 150 den 75 e indirdim ve agresiflik hat safhada. bitki çaylarıyla kendimi teskin etmeye çalışıyorum. dış kaynaklı bazı sorunlar ve sorumluluklar bunaltıyor.
dini inançlarım çok zayıf ve kurslar nedeniyle bulunduğum ortam müslümanlardan oluşuyor kısmen. bu anlamda çelişkiler kasıyor. sorun dini inançlar da değil. müslümanları temsil eden kesimin çok geri durumda olmasında. kısaca uyum sorunu yaşıyorum. her sosyal ortamda olduğu gibi.
uykusuzluk başladı sürekli sabahlıyorum. günüm çok verimsiz geçiyor. tepemi attıran herkesi hayatımdan çıkardım ve büyük oranda rahatlama sağladı. yine de öfke geliyor zaman zaman.
tercihler çok önemli, tercihler beni ya ve kapatacak ya da hayatım yenilenecek.
5 yılda bir yaşadığım psikotik ataklar son buldu. yalnız yaşamamın asosyal olmamın bunda olumlu etkisi oldu. fakat dış dünya ile bağlantı başlayınca anksiyete öfke stres arttı.
bakalım ne olacak.
Yorum