Duyuru

Collapse
No announcement yet.

30' lu yaşların sonrasında yaşanan psikolojik sıkıntılar !!

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • #46
    Orjinal yazı sahibi: bukalemun View Post
    35 yaşına geldim. 17 senedir şizofreni&psikoz tedavisi görüyorum 10 defadan fazla akıl hastanesine yattım. Ama son 1-2 senedir kendimi çok iyi hissediyorum. Malulen emekli olma imkanım var ama işimi seviyorum ve bu yüzden emeklilik falan da düşünmüyorum. Annem babam da 60 yaşlara merdiven dayadılar. Kalan ömrümü onları üzmeden mutlu mesut geçirmek istiyorum. Eğer gerçekten anlaşacağım birini bulursam evlilik de yapabilirim Ama çocuk sahibi olma konusunda biraz kararsızım Erkek kardeşim de 28 yaşında ve Litvanya da yaşıyor. Onun varlığı da bana dayanak oluyor Kardeş dediğin candır. Uzakta olsa da.. Son gelişinde bana güzel hediyeler almıştı. ) Abisini sevindirmeyi iyi biliyor. Bu forumdaki herkese arzu ettiği gibi mutlu ve üretken bir yaşam dilerim. Yaz geldi artık )) COME ON SUMMER JAM MODE cıstak cıstak
    İyilesmenize sevindim, cok gecmis olsun...Ve emekli olma sansiniz olmasina ragmen hala calisiyor olmaniz da cok onemli bir basari...Hersey gonlunuzce olsun
    Last edited by mavi mavi; 29-08-2017, 01:21 AM.
    :10:

    Yorum


    • #47
      Orjinal yazı sahibi: TheEnemyInsideMe View Post
      Gençlikteki mantıksız takıntılarım kalmadı şu andaki 34 yaşımda. Çoğu şeyi önemsemiyorum artık, daha rahat bir düşünce yapısına hakimim çok şükür. Hal bu olunca kendimi daha iyi hissediyorum. Başka sebeplerden dolayı psikolojik sıkıntım var ve buna bağlı ilaç kullanıyorum. Ama genel anlamda daha da bir oturaklı düşünce yapım. Sevgiler..
      Valla cogu seyi onemsememkle en guzelini yapiyorsunuz zaten bu hayatta vurdum duymaz olmak lazim biraz Yoksa iskenceye donebiliyor.. Gecmis olsun, sevgiler

      :10:

      Yorum


      • #48
        Orjinal yazı sahibi: mavi mavi View Post

        Valla cogu seyi onemsememkle en guzelini yapiyorsunuz zaten bu hayatta vurdum duymaz olmak lazim biraz Yoksa iskenceye donebiliyor.. Gecmis olsun, sevgiler
        Kusura bakmayın sürekli siteyi takip edemiyorum. Umarım daha iyisinizdir ama birkaç yorumum olacak bu konuda, paylaşmak isterim.

        Vurdum duymaz değilim de ama hayatın sadeleştirmeye çalışıyorum bir matematikçinin denklemi basitleştirmesi gibi.. Ara ara aklıma gelir eski yaşlarımdaki bunalımlarım ve bunların sonucunda dolaylı kendime verdiğim zararlar (sigaraya başlamak, huyumu suyumu benliğime aykırı bir şekilde değiştirmek,... gibi).. Şimdi geçmişe baktığımda, çok şey diyesim var da, ama kısaca şunu derim açık ve net olarak: çok basitmiş taktığım şeyler ve boşu boşuna yıpratmışım kendimi. Yaş ilerledikçe olgunlukla gelen önemsememezlik iyi birşey. Bu vurdum duymaz olmak değil ama takmamak kısaca..

        Esas söylemek istediğim: şu andaki bende en güzel özellik kendime hedefler koymuş olmam ve bu uğurda yaşamam. Öncelikle amacım dinen güzel bir insan olmak (istersen insani güzellik de buna), diğer türlü mesleki olarak dünyaya fayda getiren çalışmalar yapmak,... ve tarzı.. İnan güzel hedefler belirleyince insan, sinirini bozabilecek birçok olumsuzluğu önemsemeyebiliyor insan.. Aynı sorun, aynı etki ama sendeki sonucu "Amaan boşver"..

        Geleceğe güzel hedefler koymanızı şiddetle tavsiye ederim.. Bir yandan çok eski yaşlarınızda sinirinizi bozan durumları değerlendirip, gerçekten değer miydi analizi yapmanızı, ki aynı şey bu yaşınız için de geçerli, ileride dönüp bakarsınız bu yaşlarınıza aynı şekilde ve gerek var mıydı dersiniz.

        Sevgiler ve de saygılar..

        Yorum

        İşleniyor...
        X