Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Alıştım yokluğuna (şiir)

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Alıştım yokluğuna (şiir)

    Bu bendeki sadece kalıntı
    Adını koyamadığım bir yabancı
    Alıştım hayatın her zorluğuna
    Kalmadı parçam başka varlığa
    Derler kimsenin kalmaz yanına
    Bu saatten sonra kimin umrunda

    Alın dünya sizin olsun
    Bilmediniz değerimi bir kez olsun
    Ne yaptıysam özgürlük uğruna
    Çabalamayın bu saatten sonra boşuna
    İster gel ister gelme alıştım yokluğuna

    Ölümü bekliyorum Korkusuz
    Özlemim var soluksuz
    Daha nereye kadar sürer sabırsızım
    Ben ya da benle kim varsa kararsızım
    Önüme kim gelirse benle birlikte yakarım
    Ben şizofreni her zaman haksızım

    Bu hayatta bir kez olsun gülmedim
    Neyim varsa serpe serdim Ama mutlu edemedim
    Pişman mıyım değilim Ama her zaman kinliyim
    Benim ömrüm az biliyorum ama bilinçliyim
    Hayatın hep acısını yaşadım
    Kalmadı gülecek bir yanım
    Bende her şey artık gider zorluğa
    Hayat, yaşam... alıştım artık yokluğuna

    kaynak: https://sizofrenisiirleri.blogspot.c...guna-siir.html
İşleniyor...
X