Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Arkadaşlarımla problem yaşıyorum.

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Arkadaşlarımla problem yaşıyorum.

    Sınıf arkadaşlarımla konuşamıyorum çünkü ÇEKİNİYORUM. Çok düşünüyorum nedensiz, çekiniyorum.
    Onlarla rahatça iletişim kuracağım diyorum, fakat sınıfa girer girmez bir ter basıyor. Rahatsız oluyorum ve kendimden uzaklaşıyorum.
    O esprili, mantıklı kız gidiyor yerine sessiz, çekingen bir kız geliyor tamam belki çekingenim fakat aşırı da değil.
    Ama arkadaşlarımla konuşamıyorum onlar beni yanlış tanıyorlar. Arkadaşlıklarımda da sorun yaşıyorum, artık.
    Daha önce bir arkadaşlığım oldu ve o beni çok çok üzdü. Artık kimseyle arkadaş istemiyorum o kadar. Bir de bunlar yetmez gibi benimle alay ediyorlar.
    Cevap veriyorum vermiyor değil ama onlar benim ciddiliğime bile aldırmıyor. Hele ki bir kız var bunu becermeden bu adam olmaz diyorum artık o kadar başbelası. Umarım küfüre girmiyordur bu yazdığım en kibar şekli bu da.

    Hep böyle misin diyorlar bana hayır diyorum. Ben onlara iyi davranıyorum fakat tabii kıymet bilinmiyor. Ben aslında hepsiyle arkadaş olabileceğimi düşünüyorum kız erkek ayrımı asla yapmam. Fakat ne oluyorsa şunların önüne gelince benliğim gidiyor. Yaşıtlarım sevgili istiyor, ben sadece doğru dürüst bir ARKADAŞ. Bir tane olsun... şuna bakın ki, dolaşabileceğim tek kişi yok.

    Onlar güya beni alaya alıyor işte o rahatsızlığın verdiği diyorum ya, o an hiçbir şey diyemiyorum bir tuhaflık gitti. Aslında BEN orada olsam hepsini bir paylarım ki. Sizden istediğim özellikle şu benim alay eden akıldışı yaratıklar için...

  • #2
    Senin canın sıkılmış uğraşacak birşeyler arıyorsun.
    Ergenlik döneminde olur böyle sorunlar, zamanla geçer.

    Yorum


    • #3
      Sınınfın hepsi mi böle yoksa kendini ergenliğe fazla kaptıranlar mı?Bence sınıfını gözünün önünden geçir tek tek hepsini, içlerinden hangisiyle arkadaş olmak istediğini ya da hangi grupla onu bul, sonra da onların muhabbetine dahil ol bi şekilde,,, sınıfta yalnız takılan biri varsa işin daa kolay

      Yorum


      • #4
        ben kendi lise dönemimi hatırlıyorumda ben hariç herkez halinden memnundu diye düşünüyorum.......güzeli çirkini tembeli yaramaz hepsi uyum içindeydiler......demekki ta o zamandan belliyydi böyle olacağı..........

        Yorum


        • #5
          Bunu bende çok yaşadım. Sorunun kendine uygun birilerini bulamaman. Çünkü eğer cidden kafa yapına uygun birini bulsan eminim geçecek çekingenliğin, çünkü paylaşacak bir şeylerin olacak. Doğru yorum yapmışlar, sınıftakileri tekrar gözlemle. Sana tam tamına uyacak diye bir kural da yok, biraz daha yakın hissettiğin olursa onunla konuşmayı deneyebilirsin.
          Live fast, die young, be wild and have fun.

          Yorum


          • #6
            Teşekkürler. Aslında konuştuğum bir arkadaşım var. O sınıfın en çalışkanıdır fakat onunla da tamamen yakın değilim. O da sürekli ders işi yani karma sanırım anlatamayacağım.
            Sadece doğru dürüstçe naber diyebilecek tek o var. Sınıfın tamamı yani benimle hiç konuşmayanlar bile alaycı tavırdalar, sanırsınız hepsi benden üstün.
            Yani okula gittiğinde birini ararsın konuşmak için. Ben saate bakıp duruyorum. Çalışkan bir öğrenci olsaydım bunların hiçbirini takmazdım da işte o da yok...
            Sınıftaki benim gibi fakat sanırım o daha çok çekiniyor, bir çocuk var. Canları sıkılıp çocuğun başında bağırıyorlar yani bunu bile kaldıramıyorum.
            Her gün dua ediyorum bunun için, bazen de düşünüyorum aynı yaştayız ben bunları düşünebilirken onlar nasıl da takmıyorlar... mantıklı düşünebilmek için demek birazda yalnız kalmak gerekiyormuş.

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: dreamin View Post
              Teşekkürler. Aslında konuştuğum bir arkadaşım var. O sınıfın en çalışkanıdır fakat onunla da tamamen yakın değilim. O da sürekli ders işi yani karma sanırım anlatamayacağım.
              Sadece doğru dürüstçe naber diyebilecek tek o var. Sınıfın tamamı yani benimle hiç konuşmayanlar bile alaycı tavırdalar, sanırsınız hepsi benden üstün.
              Yani okula gittiğinde birini ararsın konuşmak için. Ben saate bakıp duruyorum. Çalışkan bir öğrenci olsaydım bunların hiçbirini takmazdım da işte o da yok...
              Sınıftaki benim gibi fakat sanırım o daha çok çekiniyor, bir çocuk var. Canları sıkılıp çocuğun başında bağırıyorlar yani bunu bile kaldıramıyorum.
              Her gün dua ediyorum bunun için, bazen de düşünüyorum aynı yaştayız ben bunları düşünebilirken onlar nasıl da takmıyorlar... mantıklı düşünebilmek için demek birazda yalnız kalmak gerekiyormuş.

              Kaç yaşındasın? Bunları birebir yaşadım. Havalar sıcaktı, sınıfta bir Allah'ın kulu yoktu, hepsi dışarıdaydı. Herkes dışarıdaydı. Ben tek başıma sınıfta oturuyordum. Hem de tüm gün. O yaşadıklarımı asla unutamayacağım. O yalnızlık hissi, o mutsuzluk asla anlatılamaz. Dediğin gibi çalışkan olsam ders çalışırdım, bir şeylerle uğraşırdım zaman geçerdi. Onu da yapamıyordum. Okul kabustu benim için. Tek arkadaşım bile yoktu. Sonra sınıfın geneline göre daha sessiz olan iki kızla konuşmaya başladım. Onlarla da ortak paydalarımız yok ama dinliyoruz birbirimizi. Ve onlarla rahat oldum en önemlisi. Sonra yavaş yavaş alıştım okula. Ama alışana kadar çektiklerimi bir Allah biliyor, bir de ben. Ağır depresyon yaşamıştım. Sen de ön yargılarını yık, sana en yakın olan kişiyle yavaş yavaş konuşmaya başla bakalım zaman ne gösterecek?
              Live fast, die young, be wild and have fun.

              Yorum


              • #8
                Bak , öncelikle böylesin böle kalacak diye bi şey yok ,ban çalışkan değilim zaten ya da herhangi bi şeyde iyi değilim diye düşünme,, Ben hayatımın 3 yılımı tam bir tembellik abidesi olsrak geçirdim , sınavların birinden 2 almak erişebildiğim en iyi sonuç oluyodu düşün, sonrasında bii gün millet yapıyoda ben nasıl yapamıyorum , gerizekalı olduğuma da inanamadım , çalışmaya başladım ilk 3 hafta bişey elde edemdim çünkü malum eksik fazla ama sonrasında işler değişti,derslerim düzeldi ,arkadaşlıklar edindim, bıdı bıdı.. insanlar sana sadece insan olduğun için saygı göstermiyor malesef, onlara kendini kanıtlaman gerekiyır bi yerde.Sende içsel düşünmeye sahip birisin , kendini sakın heba etme, öncelikli olark derslerin için çaba göster , zaten bişeylerel uğraşmak seni oyalayacaktır en başta...
                Onlarla aynı yaştayız onlar nasıl öle de ben böle mantıklı düşünüyorum demişsin ya , ilerde farkedeceksin zeka insan davranışlarını her yaşta farklı etkiliyor.
                Ha bi de kendi hakkını savunmuyorsun , alay etmeerine cevap vermiyosun , peki o çalışkan arkadaşına aynı hareketi yaptıklarında onu savunsan ?en çok avukatı mısın derler, çünkü o zekadan bişey beklenmez , sende öleyim ne olacak şimdi der çıkarsın işin içinden Ben böleyim diyip de bırakma kendini o sana yeter

                Yorum


                • #9
                  Benim problem yaşayacak bir arkadaşım bile yok, küçük emrahtan daha zor durumdayım. : )
                  Her şey güzel olacak...

                  Yorum


                  • #10
                    terapi iyi gelecektir. olaylara bakıs acını degistirtecektir. terapi tavsiye ederim.

                    Yorum


                    • #11
                      15 yaşındayım. Aynen, senadeniz, onları ben de çok yaşadım. Rahat olduğum kişiler vardı fakat onlarda zamanla gitti.
                      enerji528, aman olmasın zaten. seni daha kötü hissettiriyorlar.
                      Işte terapi psikiyatri diyorsunuz fakat ben bunları anneme zor anlatıyorum. Onlara nasıl anlatacağım?

                      Yorum

                      İşleniyor...
                      X