Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Borderline

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Borderline

    Merhabalar.Sizlere en iyi örnekleri yani borderlineyi yaşamış ve tuhaf bir şekilde yenmiş olan kendimden vereceğim.Çevremde borderlineyi yenmenin imkansız olduğunu söyleyen ama daha borderlinenin ne olduğunu tam olarak bilmeyen kişiler vardı.

    Bir sahibi olan ve bu sahibinin komutlarından sıyrılamayan bir köpek gibiydim.İçimde başka bir ben vardı.Size borderlineyken yaşadığım 1 günü kısaca anlatayım.

    1.Gün:Uyandım.Çok güzel bir gün.Herkes çok neşeli.Arkadaşlarım , annem , babam herkes çok mutlu.Güneş odama kadar vuruyor.Yemek yedim.Bir bardak kola içtim.Anneme sanki ilk defa görüyor gibi bu kolayı çok beğendiğimi söyledim.Aradan 2 saat geçti.Günün uğursuz ve iğrenç olduğunu düşünmeye başladım.Annem biliyordu.Bu hastalık yine beni sarıyordu.Kola getirdi.Al belki rahatlarsın dedi.Kolayı aldım ve bir yudum içip yere fırlattım.Ağzımdakini çıkardım.Korkunçtu bana resmen siyah çamur veriyorlardı sanki.Sinirlendim ve oraya buraya yumruk attım.Bir kola için.Dahada kötüsü sabah çok güzel dediğim bir kola için.

    İşte bu borderline dir.Çevrendekilere zarar vermek.1. gün namazını kılarken 2. gün namaz kılmanın saçma olduğunu düşünmek.KİŞİLİK BOZUKLUĞU!

    Borderlineyi nasıl yendim?

    Sokağa çıktım.Çok çok saçma gelebilir ama gittim ve elime bir ot aldım.Ve birde papatya.Ot dedim ,daha güzel.Evet çok saçma derin derin nefesler alarak rüzgarı kokladım.2 saat sonra yine gittim.Elime bir ot birde papatya aldım tekrar.Beynimin içinde bir ses bana bu sefer papatya diyordu.Ot demek istedim.Ama dilim bile bir tuhaf oldu ut diyebildim sadece.Sinirleniyordum.Ama yumruğumu sıkmadım.Ot demeye çalıştım dedim ve bağırmaya başladım oootttt.Sonraki gün anneme sarıldım.Annem akşam ondan nefret edeceğimi düşünüyordu.Ama hayır kendime hakim oldum.Ben normal bir insanım dedim.Normalim.O an yendiğimi kabullenmiştim.Bitmişti.Ama içimdeki 2.şey arada bir geliyor.Beni yokluyor.Bunu yaptıysan bunu yap diyor.Hayır diyorum.Kendim oluyorum.Kendimi anlatıyorum ve o şey kaybolup gidiyor...
    Hayattaki en büyük hata kaybetme olasılığını hesapladığın andır...

  • #2
    yazının en bası ve sonu bıle farklı geldı bana..

    ♏ Bir insanı melek diye sevmek budalalıktır. insanları, bütün pislikleri, hırsları ve zayıflıkları ile sevebilmek kahramanlıktır.''

    Yorum


    • #3
      kendin olabilmek güzel.. amam önce kim olduğunu bilmek gerek.. ben kim olduğumu hala bulamadım ki ... hala kayıp'ım..
      "sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur."
      Tezer


      http://www.sinirda-hareket-var.blogspot.com/

      Yorum


      • #4
        Son paragrafın başında borderlinenin sonuna doğru ilk adımları anlattım.Başında ise borderlineyi yenen olduğumu anlattım.Hiçbir zaman giriş ve sonuç aynı olmaz.Aynı şeyi anlatmaz.
        Hayattaki en büyük hata kaybetme olasılığını hesapladığın andır...

        Yorum


        • #5
          Orjinal yazı sahibi: kayıp 00 View Post
          kendin olabilmek güzel.. amam önce kim olduğunu bilmek gerek.. ben kim olduğumu hala bulamadım ki ... hala kayıp'ım..
          Dostum kendine ben kimim dediğinde her zaman cevabı bulamassın.Bir matematik problemi çoğu zaman tek işlemli değildir.1. adımını bul sonra 2. adımının olduğuna inan.
          Hayattaki en büyük hata kaybetme olasılığını hesapladığın andır...

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: Tolgaaskin View Post
            Dostum kendine ben kimim dediğinde her zaman cevabı bulamassın.Bir matematik problemi çoğu zaman tek işlemli değildir.1. adımını bul sonra 2. adımının olduğuna inan.
            deneyeceğim.. yine ve takrar tekrar deneyeceğim.. inanarak.. her seferinde başa dönme korkusundan sıyrılarak deneyeceğim..
            "sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur."
            Tezer


            http://www.sinirda-hareket-var.blogspot.com/

            Yorum


            • #7
              İşte şimdi 1. adımı başardın.Gerçekten başardın.Gerisi inan bana kolaylaşacak.Bir gelişme olduğunda veya 2. adıma geçtiğinde lütfen bana özel mesaj at.Bu süreci atlatacaksın.Seni tanımayan biri olarak söz veriyorum atlatacaksın!
              Hayattaki en büyük hata kaybetme olasılığını hesapladığın andır...

              Yorum


              • #8
                cesaretlendirdiğin için teşekkürler
                "sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur."
                Tezer


                http://www.sinirda-hareket-var.blogspot.com/

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: Tolgaaskin View Post
                  Merhabalar.Sizlere en iyi örnekleri yani borderlineyi yaşamış ve tuhaf bir şekilde yenmiş olan kendimden vereceğim.Çevremde borderlineyi yenmenin imkansız olduğunu söyleyen ama daha borderlinenin ne olduğunu tam olarak bilmeyen kişiler vardı.

                  Bir sahibi olan ve bu sahibinin komutlarından sıyrılamayan bir köpek gibiydim.İçimde başka bir ben vardı.Size borderlineyken yaşadığım 1 günü kısaca anlatayım.

                  1.Gün:Uyandım.Çok güzel bir gün.Herkes çok neşeli.Arkadaşlarım , annem , babam herkes çok mutlu.Güneş odama kadar vuruyor.Yemek yedim.Bir bardak kola içtim.Anneme sanki ilk defa görüyor gibi bu kolayı çok beğendiğimi söyledim.Aradan 2 saat geçti.Günün uğursuz ve iğrenç olduğunu düşünmeye başladım.Annem biliyordu.Bu hastalık yine beni sarıyordu.Kola getirdi.Al belki rahatlarsın dedi.Kolayı aldım ve bir yudum içip yere fırlattım.Ağzımdakini çıkardım.Korkunçtu bana resmen siyah çamur veriyorlardı sanki.Sinirlendim ve oraya buraya yumruk attım.Bir kola için.Dahada kötüsü sabah çok güzel dediğim bir kola için.

                  İşte bu borderline dir.Çevrendekilere zarar vermek.1. gün namazını kılarken 2. gün namaz kılmanın saçma olduğunu düşünmek.KİŞİLİK BOZUKLUĞU!

                  Borderlineyi nasıl yendim?

                  Sokağa çıktım.Çok çok saçma gelebilir ama gittim ve elime bir ot aldım.Ve birde papatya.Ot dedim ,daha güzel.Evet çok saçma derin derin nefesler alarak rüzgarı kokladım.2 saat sonra yine gittim.Elime bir ot birde papatya aldım tekrar.Beynimin içinde bir ses bana bu sefer papatya diyordu.Ot demek istedim.Ama dilim bile bir tuhaf oldu ut diyebildim sadece.Sinirleniyordum.Ama yumruğumu sıkmadım.Ot demeye çalıştım dedim ve bağırmaya başladım oootttt.Sonraki gün anneme sarıldım.Annem akşam ondan nefret edeceğimi düşünüyordu.Ama hayır kendime hakim oldum.Ben normal bir insanım dedim.Normalim.O an yendiğimi kabullenmiştim.Bitmişti.Ama içimdeki 2.şey arada bir geliyor.Beni yokluyor.Bunu yaptıysan bunu yap diyor.Hayır diyorum.Kendim oluyorum.Kendimi anlatıyorum ve o şey kaybolup gidiyor...
                  saçma gelebilir; ama ben seviyorum borderline olmayı. hediye gibi geliyor. farklı bakıyorum hayata, hatta fazla farklı bakıyorum, her açıdan ve her açıda bir öncekinden daha farklı.. bakış açısı diye bir film vardı, bir suikasti farklı insanların gozunden anlatıyordu. ordakı gibi. tahmın edebilirsin ama emin olamazsın, hayat da boyle galiba. düşünmeyi bıraktığımda anksiyetimin de azaldığını hissediyorum, böyle yeniyorum sanırım. borderline olan herkese başarılar..

                  Yorum

                  İşleniyor...
                  X