Tweet
Merhabalar.Sizlere en iyi örnekleri yani borderlineyi yaşamış ve tuhaf bir şekilde yenmiş olan kendimden vereceğim.Çevremde borderlineyi yenmenin imkansız olduğunu söyleyen ama daha borderlinenin ne olduğunu tam olarak bilmeyen kişiler vardı.
Bir sahibi olan ve bu sahibinin komutlarından sıyrılamayan bir köpek gibiydim.İçimde başka bir ben vardı.Size borderlineyken yaşadığım 1 günü kısaca anlatayım.
1.Gün:Uyandım.Çok güzel bir gün.Herkes çok neşeli.Arkadaşlarım , annem , babam herkes çok mutlu.Güneş odama kadar vuruyor.Yemek yedim.Bir bardak kola içtim.Anneme sanki ilk defa görüyor gibi bu kolayı çok beğendiğimi söyledim.Aradan 2 saat geçti.Günün uğursuz ve iğrenç olduğunu düşünmeye başladım.Annem biliyordu.Bu hastalık yine beni sarıyordu.Kola getirdi.Al belki rahatlarsın dedi.Kolayı aldım ve bir yudum içip yere fırlattım.Ağzımdakini çıkardım.Korkunçtu bana resmen siyah çamur veriyorlardı sanki.Sinirlendim ve oraya buraya yumruk attım.Bir kola için.Dahada kötüsü sabah çok güzel dediğim bir kola için.
İşte bu borderline dir.Çevrendekilere zarar vermek.1. gün namazını kılarken 2. gün namaz kılmanın saçma olduğunu düşünmek.KİŞİLİK BOZUKLUĞU!
Borderlineyi nasıl yendim?
Sokağa çıktım.Çok çok saçma gelebilir ama gittim ve elime bir ot aldım.Ve birde papatya.Ot dedim ,daha güzel.Evet çok saçma derin derin nefesler alarak rüzgarı kokladım.2 saat sonra yine gittim.Elime bir ot birde papatya aldım tekrar.Beynimin içinde bir ses bana bu sefer papatya diyordu.Ot demek istedim.Ama dilim bile bir tuhaf oldu ut diyebildim sadece.Sinirleniyordum.Ama yumruğumu sıkmadım.Ot demeye çalıştım dedim ve bağırmaya başladım oootttt.Sonraki gün anneme sarıldım.Annem akşam ondan nefret edeceğimi düşünüyordu.Ama hayır kendime hakim oldum.Ben normal bir insanım dedim.Normalim.O an yendiğimi kabullenmiştim.Bitmişti.Ama içimdeki 2.şey arada bir geliyor.Beni yokluyor.Bunu yaptıysan bunu yap diyor.Hayır diyorum.Kendim oluyorum.Kendimi anlatıyorum ve o şey kaybolup gidiyor...
Bir sahibi olan ve bu sahibinin komutlarından sıyrılamayan bir köpek gibiydim.İçimde başka bir ben vardı.Size borderlineyken yaşadığım 1 günü kısaca anlatayım.
1.Gün:Uyandım.Çok güzel bir gün.Herkes çok neşeli.Arkadaşlarım , annem , babam herkes çok mutlu.Güneş odama kadar vuruyor.Yemek yedim.Bir bardak kola içtim.Anneme sanki ilk defa görüyor gibi bu kolayı çok beğendiğimi söyledim.Aradan 2 saat geçti.Günün uğursuz ve iğrenç olduğunu düşünmeye başladım.Annem biliyordu.Bu hastalık yine beni sarıyordu.Kola getirdi.Al belki rahatlarsın dedi.Kolayı aldım ve bir yudum içip yere fırlattım.Ağzımdakini çıkardım.Korkunçtu bana resmen siyah çamur veriyorlardı sanki.Sinirlendim ve oraya buraya yumruk attım.Bir kola için.Dahada kötüsü sabah çok güzel dediğim bir kola için.
İşte bu borderline dir.Çevrendekilere zarar vermek.1. gün namazını kılarken 2. gün namaz kılmanın saçma olduğunu düşünmek.KİŞİLİK BOZUKLUĞU!
Borderlineyi nasıl yendim?
Sokağa çıktım.Çok çok saçma gelebilir ama gittim ve elime bir ot aldım.Ve birde papatya.Ot dedim ,daha güzel.Evet çok saçma derin derin nefesler alarak rüzgarı kokladım.2 saat sonra yine gittim.Elime bir ot birde papatya aldım tekrar.Beynimin içinde bir ses bana bu sefer papatya diyordu.Ot demek istedim.Ama dilim bile bir tuhaf oldu ut diyebildim sadece.Sinirleniyordum.Ama yumruğumu sıkmadım.Ot demeye çalıştım dedim ve bağırmaya başladım oootttt.Sonraki gün anneme sarıldım.Annem akşam ondan nefret edeceğimi düşünüyordu.Ama hayır kendime hakim oldum.Ben normal bir insanım dedim.Normalim.O an yendiğimi kabullenmiştim.Bitmişti.Ama içimdeki 2.şey arada bir geliyor.Beni yokluyor.Bunu yaptıysan bunu yap diyor.Hayır diyorum.Kendim oluyorum.Kendimi anlatıyorum ve o şey kaybolup gidiyor...
Yorum