Orjinal yazı sahibi: coffee
View Post
Orjinal yazı sahibi: edill
View Post
neden güvenleri sarsıldı anlatayım. aslında bu ilkokul yıllarıma kadar giden bir süreç evet çok zamanım vardı ve çok düşündüm. ben ilkokul yıllarında gözlük kullanıyordum. ve tabiki dalga konusuydum dörtgözdüm. bende diğer kızlar gibi güzel görünmemenin sebebini gözlüklerime bağladım. hiç arkadasım da yoktu olan da beni bırakıp yeni arkadaslar buluyordu kendine zaten arkadas bulma konusunda pek de becerikli sayılmam. daha sonra 7. sınıfta attım gözlüklerimi görememe pahasına bile olsada düşündüm ki popüler olursam güzel görünürsem o zaman arkadas bulabilirim öyle de oldu güzelleştim ve popüler arkadaslar edindim. artık çok arkadasım vardı. ama onlardan erken olgunlastığım için dısarıda çocuk oyunları oynamalarına katılmazdım bu yüzden yine terk edildim. ama olan oldu ve tekrar aptal gruplarına girebildim. 8. sınıfta çok yakın bir arkadas edindim kendime ve onun ailesi ne kadar serbest ise benim ailem o kadar katıydı hiç onunla akadaş olmamı istemiyorlardı. ben yine de devam ettim arkadaslığıma ve bu süre zarfında da yalanın tatlılığını öğrendim
Kendine güvensizlik,çekiniklik zaten var,bunu gözlüğe bağlamak hiç zor olmamış senin için.Ve sen arkadaş edinmeyi gözlüğünü çıkardığın için başarmadın.Gözlük çıkınca daha iyi görüneceğini düşünüyordun,buna inandın ve özgüvenin yerine geldi.Bu da çevrende sevilen bir insan olmana yetti,sadece kendin olman yeterliydi zaten ve adım atman.
Sonra içeride uyuyan bir gizli düşman daha uyandı.Kabul görme,kendini ispat etme duyguları.Altta yatan kendini yetersiz ve değersiz görme sorununu yalan söyleyerek farklı bir kişi olmaya çalışarak kendini bir yere ait hissederek baskılamaya çalıştın.Ama sorunlar sorunları doğurdu.Olmak istediğin kişi ile olmaya çalıştığın kişi elbette birarada yürümedi.
Doğru mu?
Hadi bakalım şerlok holms günüm bugün ,idare ediverin beni arkadaşlar.(Bu sözüm foruma)
