Aşk… Güzel duygu değil mi? Ama beraberinde pek çok yıkımı da bir arada getirebilen bir duygu. Burada dengeyi kurabilmek adına mantığı da devreye sokmak gerekiyor, ne kadar zor olursa olsun. Çünkü çok dengesiz bir duygudur bu, bir sevindirir, bir üzer, bir ağlatır, bir güldürür. Şapşala döndürür.

İnsana kulağa saçma sapan gelen her şeyi yaptırma gücüne sahip bir duygudan bahsediyoruz. Birdenbire onun tişörtlerini koklarken, yanında olabilmek için gereksiz bahaneler uydururken, bir bakışıyla dünyanın en mutlu insanı olup bir umursamazlığıyla yıkılırken buluverirsiniz kendinizi.

Evet, aşk hastalığın ta kendisi. İnsanı takıntılı yapıyor, mutluluğunuz mutsuzluğunuz bir kişiye bağlı oluyor. Ve çok klişe ama bu hastalığın tek ilacı da zamandır. Zamanın geçirmediği ne var ki? Sabredin. Güçlü olun. En azından çalışın.

Unutmayın her insanın sevgiye ihtiyacı vardır.