Tweet
Herkese iyi günler.
Biraz uzun ve sıkıcı bir yazı olacak o yüzden pek okuyan olmaz sanırım
Fakat bir umuttur işte belki okuyan olur diye yazıyorum.
582 gün. yani 19 ay + 4 gün oldu sorunlarım başlayalı.
582 gün = 582 yeni bir sabah.Umutla uyanılan sabahlar.
Sorunların başlangıcından başlarsam sizi sıkmış olurum o yüzden es geçiyorum.Sadece ne yaşadıklarımı,ne hissettiğimi anlatacağım.
Ve benim gibi hisseden var mı diye öğrenmek istiyorum.
Bilirsiniz bu gibi durumlarda ''Acaba sadece ben mi bu durumdayım '' diye düşünür sizinle aynı şeyleri hisseden insanlar var mı diye etrafınıza bakarsınız,ve göremezsiniz.Çünkü biz her şeyi içimizde yaşıyoruz.Dışarıya belli etmemeye çalışıyoruz.Durumun ciddiyetindeyiz fakat ciddi bir durum yokmuş gibi davranıyoruz.
Mesela ben,şöyle ya da böyle hissediyorum diyemiyorum etrafımdakilere.Deli diye bakarlar ve ona göre davranırlar.Normal biri olsam da deli muamelesi gördüğümden kendimi kötü hissederim ha belki deliririm.
582 yani ağustos 2011'de tuhaf şeyler oldu hayatımda gittiğim doktorlar yılların birikimi olmuş içine atmışsın ve tetikleyen bir şey olmuş.Her ne olmuşsa psikotik depresyon yaşadım.Derealizasyon depersonalizasyon vs. İlaç kullanmam gerektiğini söyledi doktorum,aldım kullandım 2 ay.Fakat fena halde kilo aldım fiziksel açıdan rahatsız oldum.Bu sebepten dolayı bıraktım ilaçları.O gün bu gündür hiç kullanmadım.Psikoloji okuduğum halde psikolog'a gittim ilaç şart dedi.
Yaşadıklarım;
Hafif bir baş dönmesi ile başladı rahatsızlığım.
Sarhoş gibi hissediyordum ve başımın sağ tarafı uyuşuyor tarifi zor bir ağrı giriyordu.
Sarhoşluk hissi artmaya başladı.
Sonra aşırı duygusal oldum,yani duygusal olduğumun farkına vardım.En ufak bir şeyde gözlerim doluyordu.Ağlayasım geliyordu.
Sonra yemek yememeye başladım fakat gün geliyordu çok yiyordum ( depresyon dönemlerinde oluyor ya aşırı yemek ya da hiç yememe )
Uyku derseniz,ne zaman uyumaya geçsem kulağımda bir sinyal sesi duyuyordum ve o ses arttıkça atak geliyordu.Çıldırdığımı ya da öldüğümü hissediyordum.Ve soluğu yani sabah gözlerimi hastanede açıyordum.
Kısacası uyumak için yatağa geçemiyordum doğal olarak uyumuyordum, uyuya kalarak uyumayı deniyordum.Ve hala öyle.Dizi izleyerek uyuyorum ya da film her ne bulursam.
Gün geçti aynada yabancılaştım kendimi hiç tanıyamıyordum.Ailemi tanıyamıyordum bunlar kim diyordum.Ellerimi bedenimi inceliyordum biz insan mıyız ? diye.
Sonra ölüm korkusu artmaya başladı.Küçükken bir şey duymuştum insan öldükten sonra 40 gün sevdiklerinin yanında kalır ( ruhu )
Bende bu dönem boyunca 40 gün saydım.Fakat 40 gün geçti hiç bir şey olmamıştı.Kendimi avutmama yaradı bu olay.Fakat sonuç aynı.
-----------------------------------------------
Yani kısacası dostlar hala kötüyüm her ne kadar kötü olacaksam olayım sadece bilmek istiyorum,benim gibi hisseden var mı ?
Sorunların çözümünü bilipte kendine yardım edemeyen bu adama bir el de siz atın Allah hepimizin yardımcısı olsun.
Dipnot : Hayat, yaşamanın güzelliğini romana döksem anlatamam.Her anın tadını çıkarın
Biraz uzun ve sıkıcı bir yazı olacak o yüzden pek okuyan olmaz sanırım
Fakat bir umuttur işte belki okuyan olur diye yazıyorum.582 gün. yani 19 ay + 4 gün oldu sorunlarım başlayalı.
582 gün = 582 yeni bir sabah.Umutla uyanılan sabahlar.
Sorunların başlangıcından başlarsam sizi sıkmış olurum o yüzden es geçiyorum.Sadece ne yaşadıklarımı,ne hissettiğimi anlatacağım.
Ve benim gibi hisseden var mı diye öğrenmek istiyorum.
Bilirsiniz bu gibi durumlarda ''Acaba sadece ben mi bu durumdayım '' diye düşünür sizinle aynı şeyleri hisseden insanlar var mı diye etrafınıza bakarsınız,ve göremezsiniz.Çünkü biz her şeyi içimizde yaşıyoruz.Dışarıya belli etmemeye çalışıyoruz.Durumun ciddiyetindeyiz fakat ciddi bir durum yokmuş gibi davranıyoruz.
Mesela ben,şöyle ya da böyle hissediyorum diyemiyorum etrafımdakilere.Deli diye bakarlar ve ona göre davranırlar.Normal biri olsam da deli muamelesi gördüğümden kendimi kötü hissederim ha belki deliririm.
582 yani ağustos 2011'de tuhaf şeyler oldu hayatımda gittiğim doktorlar yılların birikimi olmuş içine atmışsın ve tetikleyen bir şey olmuş.Her ne olmuşsa psikotik depresyon yaşadım.Derealizasyon depersonalizasyon vs. İlaç kullanmam gerektiğini söyledi doktorum,aldım kullandım 2 ay.Fakat fena halde kilo aldım fiziksel açıdan rahatsız oldum.Bu sebepten dolayı bıraktım ilaçları.O gün bu gündür hiç kullanmadım.Psikoloji okuduğum halde psikolog'a gittim ilaç şart dedi.
Yaşadıklarım;
Hafif bir baş dönmesi ile başladı rahatsızlığım.
Sarhoş gibi hissediyordum ve başımın sağ tarafı uyuşuyor tarifi zor bir ağrı giriyordu.
Sarhoşluk hissi artmaya başladı.
Sonra aşırı duygusal oldum,yani duygusal olduğumun farkına vardım.En ufak bir şeyde gözlerim doluyordu.Ağlayasım geliyordu.
Sonra yemek yememeye başladım fakat gün geliyordu çok yiyordum ( depresyon dönemlerinde oluyor ya aşırı yemek ya da hiç yememe )
Uyku derseniz,ne zaman uyumaya geçsem kulağımda bir sinyal sesi duyuyordum ve o ses arttıkça atak geliyordu.Çıldırdığımı ya da öldüğümü hissediyordum.Ve soluğu yani sabah gözlerimi hastanede açıyordum.
Kısacası uyumak için yatağa geçemiyordum doğal olarak uyumuyordum, uyuya kalarak uyumayı deniyordum.Ve hala öyle.Dizi izleyerek uyuyorum ya da film her ne bulursam.
Gün geçti aynada yabancılaştım kendimi hiç tanıyamıyordum.Ailemi tanıyamıyordum bunlar kim diyordum.Ellerimi bedenimi inceliyordum biz insan mıyız ? diye.
Sonra ölüm korkusu artmaya başladı.Küçükken bir şey duymuştum insan öldükten sonra 40 gün sevdiklerinin yanında kalır ( ruhu )
Bende bu dönem boyunca 40 gün saydım.Fakat 40 gün geçti hiç bir şey olmamıştı.Kendimi avutmama yaradı bu olay.Fakat sonuç aynı.
-----------------------------------------------
Yani kısacası dostlar hala kötüyüm her ne kadar kötü olacaksam olayım sadece bilmek istiyorum,benim gibi hisseden var mı ?
Sorunların çözümünü bilipte kendine yardım edemeyen bu adama bir el de siz atın
Allah hepimizin yardımcısı olsun.Dipnot : Hayat, yaşamanın güzelliğini romana döksem anlatamam.Her anın tadını çıkarın