Duse kalka ogrenirsin hayati
Bebeklikten baslarsin bu mucadeleye
Nefes alirsin yanar cigerlerin
İlk defa o zaman ogrenirsin aglamanin nasil birsey oldugunu ve devam da edersin aglamaya yillarca
Zaman gecer degismez bi
Mucadele edersin birseylere sahip olmak icin
Sabretmeyi de ogrenirsin bu zaman icerisinde
Guzele ulasmak caba gerektirir der , kendini kandirmayi da ogrenirsin yillar icinde
Hayat bir tecrubedir der devam edersin yasamaya umarsizca
Dersimi aldim der beklemeye devam edersin guzellikleri
Aciyi ceker ceker bitiremezsin oysa ki
Dedim ya
Kendini kandirir durur insanoglu
Mutlu olmak icin bile mucadele verirsin
En basit seylere sahip olmak bile aciyi gerektir olmusken
Sen yine inanir , yine umit edersin
Sonra sessizlik baslar kalbinin derinliklerinde
Umut tukenmeye yaklasmistir
Sonra sadece beklemeyi ogrenir insan
Mucadeleyi birakmistir belki de
Sabretmeyi ve tesekkur etmeyi ogrenir akabinde
Kendi kabuguna cekilir sessizlik icinde
Umudun faydasi guclenmektir cogu zaman
Ama bilesin ki yorar seni
Beklenti icinde olmamak gerek yasarken
Merhaba deyip gecebilmeli insan
Yardim edip birine unutmali onu gun icerisinde
Umut etmeyi de birakmali aslinda
Diger herseyi biraktigi gibi
Sessiz ve yalniz devam etmeli hayat yolunda
Eskisinden daha huzurlu , belki de daha mutlu
Beklentisiz , guclu, kendinden emin
Umudu birakmak gerek a dostlar
Kandirmayi, kandirilmayi da
Kendine inanip sarilmali yuregine
Dua edip mutlu olabilmeli
Sessizlie karisirken gece
Tesekkur edebilmeli yaradana