Ben biraz değiştim... Biraz canım acımadı değil.. Ki biraz dediğim az bile kalabilir... Yaşam,yaşamak ve beraberinde gelen yıpranmalar... Acıyı tatmadan gerçek sevinç ne anlamıyor insan. Anlamazdım,yaşam anlattı... Başta alışamaz,kabul edemez hatta ve hatta yaşayamaz oluyor insan...Alışıyor,alışmak zorunda kalıyor.. Yeri geliyor kendini tanıyamaz oluyorsun,kayboluyorsun sonra bi enkaz bi enkaz daha alışıyorsun... Yine,yeni,yeniden hayata başlıyorsun... Ama omuzlarinda ki o ağırlık hatırlatıyor sana kendini,nasıl sen olduğunu, olması gerektiği gıbi yaşamayı...Umudun mükâfatlanmak çünkü bunca yaşanmışlığın bi bedeli olmalı,ama iyi olmalı,hayırlı olanı olmalı... Acele etmemeli ama geçte kalınmamalı mutluluk için... Evet biraz değiştim diyordum belki birazdan biraz fazla Ne değişti ? Sabrım sabretmem gerektiğìni geç anlamam ... Herşey tam olmayacak artık ama eksikte kalmayacak... Gerçeklerle yaşamalı insan olmasını istedîği gibi değil olduğu kadarına da kabul diyebilmeli..