Sosyal fobide yaşanmamış duygular...

[enerji528]

Küçükken çok olgun ve efendi bir çocuk olarak bilinirdim... Çünkü yaşıtlarımın oynadığı oyunlara katılmaz, hiç bir şeye aşırı sevinmez, üzülmez, aşırı hareketlilik göstermezdim. Evcilik oynandığı zaman ben oynamak istemezdim veya saklambaç... Akraba çocukları pencereden dışarı kaçıp dışarda oyun oynarlardı. Şimdi anlıyorumki büyüklerden habersiz pencereden çıkıp dışarda oyun oynamak güzel bir enerji boşaltma yoluymuş veya duygu boşaltma yolu diyelim. Yine akraba çocukları boğacılık oynardı... Boğa olup boğa gibi sesler çıkarırlardı ben oynamazdım saçma gelirdi. Ama şimdi anlıyorum ki oynamamamın nedeni saçma gelmesi değildi belki saçma bile gelmiyordu ama ben boğa şekline girmeye ve boğa gibi sesler çıkarmaya cesaret edemediğim için boğacılık oynamamıştım ve kendimce de saçma geldiğini düşünerek bir çeşit savunma mekanizması geliştirmiştim. Kedi ulaşamadığı ete mundar de misali.

Şu an 27 yaşındayım ve yaşıtlarıma göre daha çocuksuyum... Zamanında boğacılık oynayan arkadaşlara bakıyorum yaşının hakkını veriyorlar ciddi sohbetler ediyorlar. Ben ise zamanında çekingenliğimden dolayı yaşayamadığım çocukluğumun duygularını içimde biriktiği için çok fazla gereksiz espri yapıyorum, ciddi düşünmüyorum, hayatımın sorumluluğunu alamıyorum diye düşünüyorum.

[Bülbül]

Zamanınızda yaşamanız gereken anları yaşamadığınız için böyle düşünüyorsunuz ve hareket ediyorsunuz.Bende zamanında oyunlara katılmadım,kendimi köşede hissettim,sonucu bana kötü oldu ama olan oldu.Telafi etmeye çalışıyorum...
Siz o zamanın anını yaşayamadınız ama şu anki anın tadını yaşayın.27 yaş en güzel zamanlar.3 günlük dünyada yaşıyoruz.Kendini kuşlar gibi uçurmaya çalış.Bunun için çabalayın.Belki saçma gelebilir size.İlerde çocuğunuz olduğu zaman yaşamadığınız küçüklüğü çocuğunuzda görüceksiniz ve özellikle yaşatırsanız,onun o küçüklüğün anını yaşadığı gibi sizde onda bu anları tadarsınız.Hayatı keşke geriye getirsek ama hayat bu anlık duygularla geçiyor zaman.Sonrada şu yaşınızın anını yaşamadınız diye üzülürsünüz.

[enerji528]

Zamanınızda yaşamanız gereken anları yaşamadığınız için böyle düşünüyorsunuz ve hareket ediyorsunuz.Bende zamanında oyunlara katılmadım,kendimi köşede hissettim,sonucu bana kötü oldu ama olan oldu.Telafi etmeye çalışıyorum...
Siz o zamanın anını yaşayamadınız ama şu anki anın tadını yaşayın.27 yaş en güzel zamanlar.3 günlük dünyada yaşıyoruz.Kendini kuşlar gibi uçurmaya çalış.Bunun için çabalayın.Belki saçma gelebilir size.İlerde çocuğunuz olduğu zaman yaşamadığınız küçüklüğü çocuğunuzda görüceksiniz ve özellikle yaşatırsanız,onun o küçüklüğün anını yaşadığı gibi sizde onda bu anları tadarsınız.Hayatı keşke geriye getirsek ama hayat bu anlık duygularla geçiyor zaman.Sonrada şu yaşınızın anını yaşamadınız diye üzülürsünüz.

Ben de senin gibi düşünüyorum.

[AND]

aynen bende böyleyim 27 yaşındayım ve hala çocuk gibiyim.her türlü sanki zaman durdu bende.

[kabiliyet]

Ezik DDDDDDDDDDDDDD

[enerji528]

Evet şu an için ezik bir insanım ama neden böyle dedin şaşırdım sen bu tür yorumlar yapmazdın? : )

[kabiliyet]

çok çalışmaktan sinirlerim (anksiyetem) arttı
herkezi eleştirmek istiyorum
sende bana sinirlen ve başkalarını eleştir

[enerji528]

Yok kabiliyet ben sana sinirlenip seni eleştiriyim. : )

[şkrkiz]

espri yapman güzel bişey keşke bende biraz espri yapabilsem.
çocukluğumda bende oynamazdım bahçede bi kenarda otururdum 5.sınıfa kadr hep böyleydm.oynamazdım çünkü beceremezdim oyunun hakkını veremiyodum öyle ezik ezik oynamaktansa hiç oyamamayı tercih ediyodm şimdi yaş oldu bilmem kaç halen basit şeyleri beceremem öğrenmemde çok zor oluyo malesef çoğu zaman zekamdan endişe ediyorum

[pinarelf]

evet, çocukken yaşanmayan duyguların eksikliği 30larına doğru hortlayıp çıkıyor malesef bende de benzer durum var. ama bendeki biraz farklısı. kalabalık bir ailenin en küçük cocuğuyum, diğer kardeşlerim tarafından çoğu zaman dışlandım. okula başladım, sebepsiz yere okuldaki çocuklar da dışladılar hep. bazen çağırırlardı, ben de saf saf sevinirdim beni oyunlarına dahil edecekler diye, ama kenara çekip hırpalamak için dövmek için çağırırlarmış. ben kenarlarda köşelerde tek başına ağlaya ağlaya geçirdim çocukluğumu. başka çocukların olduğu bir ortama girince de, beni özellikle oyuna katmaya çalıştıkları halde bi şekilde cesaret edemeyip izleyici konumunda kalmışımdır. özgüven tamamen sıfır bir çocukluk
sosyal fobimin de en büyük nedeni budur bana göre, ailede başlayıp okulda iyice artmış.
şimdi de çocuk gibiyim aynen, sorumluluk almaktan çok korkuyorum mesela. yaşıtlarıma göre abuk subuk, çocukça şeylerle meşgul oluyorum