Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Boşuna uğraşmayın!!!

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • #16
    kabullenmek ama nereye kadar..bende aynı durumdayım ve yaş ilerledikçe bu durum daha çok acı veriyor ve verecek gibi.hayat geçip gidiyor bir gün öleceğiz ama içimizde uktelerle olacak gibi.Ben en iyi çözümün başarı oldugunu düşünüyorum.bir şeyler başarmak,özsaygımızı pekiştirebilirdi.

    Yorum


    • #17
      Orjinal yazı sahibi: omen
      İtiraf edeyim bende de vardı çocukluğumda ortaokulda filan artık had safhaya çıkmıştı. Tabi belirli bir yaşam standardınız olunca ve bu durumdan daha kötü şeylerle uğraştığımdan bunun bir hastalık olduğunu bilmiyordum. O dönemler psikolojik rahatsızlık sadece deliliktir diye biliyordum.

      Ortaokulda o kadar zor durumdayken lisede bir baktım tiyatro sahnesindeyim karşımda 100-150 kişi beni izliyo alkışlıyo filan.

      Kendiğinden değil ama ben hayatı katmer katmer yaşayınca ve daha önemli sorunlarla karşılaşınca bu durum kendiliğinden yok oldu bende.

      Ben kesinlikle bitmeyeceğine inanmıyorum. Onu yazan kişi çok zayıf bir bünyeye sahip. Mücadele edemiyorda o yüzden böyle birşey yazmış.
      bir sorundan kurtulmak için daha büyük bir sorun yaşamak gerekiyor demişsin. çeşitli sorunları çözdüm. bu sorunları çözmemde daha büyük sorunlarla karşılaşmamın etkisi fazla oldu. sonuç ne oldu. bir dert bitti daha beteri başladı seninle aynı fikirdeyim.
      ... ve ruhunun ilhamını dinledi insan. Sonuçlara razı olmak şartı ile istediğini seçmekte ve şeçtiğini yapmakta özgürsün....

      Yorum


      • #18
        En azından benimkisi. Mesela düşünüyorum ne yapıyorum ben diye, ve bakıyorum ki hiçbir-şey. Rüzgarda savrulan bir yapraktan farkım yok.
        bilinçsizce sürükleniyorum. Ne yaptığımın farkında bile değilim. Ya da yaptığımın hiçbir şey olduğunun farkındayım da, bu beni rahatsız ediyor.

        Zamanımı uyuşukluklarla geçiriyorum. Yapmam gereken birçok şey olduğunun farkındayım; ama bunları düşünürken bile yoruluyorum.
        Eyleme geçirmeye zamanım yok diyerek kendimi kandırıyorum; ama hiçbirini yapmamaktan kaynaklanan boşluğun verdiği sıkıntıda boğulmak üzereyim.

        Harekete geçmeliyim. Bir şeyler yapmalı, dünyayı değiştirmeliyim(!) Dünyam-ı değiştirmeliyim, kendimi. Ama yorulmaktan korkup başlamıyorum bile.

        Sıkılıyorum-sıkılıyorum-sıkılıyorum-sıkılıyorum... Yorulmadan yapmayı becerdiğim tek şey bu olsa gerek, sıkılmak.
        Her şeyden sıkılıyorum. Sıkılıyorum demekten de sıkıldım artık. Sıkılmak bir balon olsa, ben de patlatsam onu ne de güzel olurdu aslında.

        Bir atalet geldi bana bu aralar. Aslında sıkılmaktan geliyor tüm bu yorgunluğum. Bu kadar çok sıkılmak yoruyor beni.
        alıntıdır...ama aynen bu kadar olur yani...
        hala boşuna uğraşmayın diyorum!




        Yorum


        • #19
          heeeyyyyy ne oluyor sizeeeee
          bende sf liydim..hala da biraz öyleyim...
          Ama pes etmekle bunu çözemeyeceğimiz kesin degilmi ?
          Ugraşmadan başaramayız ?

          O halde pes etmiyoruz ısrarla denemeye devam...korkuyorum bazı şeyleri yapmaya ama onların üstüne gidiyorum ve başaracagım...ve cokta güsel şeyler başardım bu güne kadar....ama pes ederek yapmadım bunları.

          Ben ugraşayımda o yine olmasın görüşündeyim....
          Inad etmeden birşeyi başaramayız dostlar.....
          Bir kac gündür kötü hissediyordum...bunun tek sebebi benim..ve bu aksamm yine bir direniş örgütü kuruyorum kafamda..
          O solugunu kesen " başaracaksın " sesini tekrar oluşturacagım kafamda....

          Arkadaşlarım öncelikle bizim bu efkar arabesk ve slow parçalardan kurtulmamız lazım....
          Dinlemiyordum 3 aydır kafam rahattı ama 1 gün dinledim mahvetti beni...su andan itibaren onu tekrar kesiyorumm.....

          inad ve inad ve inad ve inad...yenecem senii....pes etmek yokk....
          Inad ile yeniden deneyecegim...
          ....Engeller Takılmak İçin Değil,Aşılmak İçindir....

          Yorum


          • #20
            o sıralar keşke bırakmamış olsaydım ! Gerçekten güzel gidiyordu.
            ....Engeller Takılmak İçin Değil,Aşılmak İçindir....

            Yorum


            • #21
              Orjinal yazı sahibi: hale46 View Post
              Re: Boşuna uğraşmayın!!!

              önemli olan uğraşmak..boşa gidebilir heba olabilir ama mücadele ettiğini bilmek insanı canlı tutar..asıl uğraşmaz mücadeleyi bırakırsak o zaman aklımızdan oluruz..dışarı çıkmamak sanal ortamlara takılmak bence hastalığı ilerletir sinsice besler..boşverebilseydi bu arkadaş bunları yazmazdı..sağlık boşverilmez can çöpe atılmaz..boşvermeyin asla..kafanızı yorun ama nasıl iyileşebilirim e yorun..hastalığa alışmaya değil.alışırsanız kronikleşir kabul ederseniz savaş biter ve kısa süreli rahatlamalar size felaket olarak geri döner..ben dipte olmama rağmen mücadele edip çözüm arıyorum.inanmama rağmen doktor doktor geziyorum..elimden geleni yaptım demem lazım çünkü..bilime inanmam lazım çünkü yaşamam lazım çünkü..bu hayatta bende varım ve yerimi sağlamlaştırmak ve iyileşmek zorundayım..eğer ilerde akıl hastanesinde yaşlanmak istemiyorsam boşvermemeliyim işte bundan eminim
              Katılıyorum bir insan bir kuyuya düştüğünde çıkmayacağını bile bile çıkmaya çalışır ama birilerinin yardımı olmadan o kuyudan çıkamaz biz doktorlarımıza inanmalıyız ben okb hastasıyım tam tedavi göremedim şuan kendim idare etmeye çalışıyorum sorunum hakkında bilgiler öğrenmeye çalışıyorum sizde elinizden geleni yapın eskiye göre daha iyiyim aynı zamansa sınavlara çalışıyorum gerçekten tedavi olma şansım olsaydı zihnen yaşlanmış olmazdım, yakınlarınıza bu hastalığı tanıtın çünkü onlar bilmiyor benimkilerde aynı şekilde sende bir sıkıntı yok gibi işte doktorlara gitme sen deli değilsin şimdi deil olsam ne olucak 1 olmasam Bolivar burda bir sorun var insanların psikiyatriye giden kişileri damgalanmasından cahillik olarak görüyorum dediğim gibi ne kadar çabalardan okadarda sonucunu görürsün mücadele edin

              Yorum


              • #22
                psikiyatri ilerledi sorunlar yeni ilaçları takip etmek gerek. her çıkan yeni ilaç bir umut ve hayatta herşeyin bir çözümü vardır ölüm dışında.

                Yorum


                • #23
                  Ben bu forumun eski üyelerinden biriyim. Ben de eskiden sfli olduğumu düşünüyordum. Zaten bu yüzden üye olmuştum buraya. Eskiden çok çekingen biriydim. Hatta bunun için doktora gidip ilaç da aldım. Tabi 1 hafta kullanıp bıraktım. İlaçla alakalı değil ama şuan eskisi kadar çekingen değilim. Bir mağazaya girip kendime üst baş alabiliyorum yada alış veriş merkezinde bir restorana girip karnımı doyurabiliyorum.

                  Bunları yapabiliyor olmamı yaşımın ilerledikçe hayatıma sosyal fobiden daha önemli şeylerin girmesine borçlu olduğumu düşünüyorum. Yani bence siz de eğer yaşamaya devam ederseniz sosyal ortamlarda sizi ele geçiren korkudan daha önemli şeyler girecek hayatınıza ve yavaş yavaş unutmaya başlayacaksınız. Mesela bir yakınınızı kaybedeceksiniz. Yada işsiz kalacaksınız. Yada başka hastalıklarla başbaşa kalacaksınız vs vs. Sosyal deneyimleriniz arttıkça da bu korkuları yavaş yavaş hayatınızdan kazıyacaksınız.


                  Tabi ben hala tamamen kazımış değilim hayatımdan bu fobiyi. Hala karşı cinsime karşı biraz çekingenim. Yani karşı cins olarak bir şey beklediğim birine normal bir insan gibi davranamıyorum. Ama kendimle barışığım. Kendimi bir kız arkadaşım olsun diye zorlamıyorum.

                  Bu arada şuan psikoz la uğraşıyorum. 3 yıl önce bana psikoz teşhisi konuldu. Yani bu forumdan ayrıldığımdan beri ne psikolojik sorunlar yaşadım saymakla bitmez. Sosyal fobi vız gelip tırıs gidiyor.

                  Sonuç? Mutlumuyum. Evet. Hayattan çok bir beklentim yok. Böyle olunca fazla bir şey olmadan da mutlu olabiliyorum.

                  Bana deseler ki öldükten sonra bu hayata geri gelceksin ama aynı kaderi aynı sorunları yaşayacaksın, ben kabul ederim.

                  Yorum


                  • #24
                    SF ligi dirençsiz bırakan insanlardır yenme aşamalarında karşıma hep bir duvar olarak çıkmışlardır fırsat buldum alay eden alaylarına karşı çıktı mı bu durumu anormal gören kendini birşey zanneden insanlarla empati kuramayan bencil kişilerdir ayrıca toplumda o kadar ağır ruh hastaları varlı SF bisey değil herkesi kaleye almayın yuzunuze G¨¹len'in dost sanatın insanları umursamayin kullanın arkadaşlar insanları umursamaz iyi tabi başarabilirseniz 100. eşek arkadaşın olacağına bir tane sağlam arkadaşın olsun onla ilerleme kaydedecez
                    Last edited by isimsizkral; 05-02-2017, 04:14 PM.

                    Yorum

                    İşleniyor...
                    X