korkulari ile yuzlesenler icin bolum acsak

[MRBRN44]

iyi gunler arkadaslar burdaki herkesin belirli korkulari kaygilari var . gruplandirsak cok cesitli korkular degil sanirim hep benzer seyler. ben diyorumki burda bir bolum acalim korkulari ile daha once yuzlesmis olanlar bu bolumde neler oldugunu ne hissettigini ne dusundugunu yazsin. bizede faydasi olur kanaatindeyim ne dersiniz ?

[hector34]

bence de çok iyi olur..

[MRBRN44]

sanirim pek kimsenin ilgisini cekkmedi. arkadaslar bu yaygin anksiyetenin tedavisi ilacla milacla olmaz ya zenginseniz psikologa bir servet birakacaksiniz yada boyle bir terai yolu bulucaz. bence bu isi yaparsak cok faydali olur.

hatta aklima gelen birsey daha var . herkes korkularini endiselerini yazsin . zaten hep benzer seyler . her hafta bunlardan birini secip uzerine konusalim herkes o konu hakkinda fikir bilgi dusunce tespit ve deneyimlerini paylassin. bence baska turlu bu hastaliktan kurtulus yok

[Nelumbo]

bence süper bölüm birbirimize akılda veririrz . bölümü sen açtın sen de bakalım senin korkun ne

[Conscious]

Ben otoriteden korkarım.

İşyerindeki üstümün benim aleyhimde olumsuz birşey yapmasından korkarım.

O nedenle işyerindeki üstüm ile konuşurken rahat olamam hiç.

[dreamer8]

Elbette olabilir. Başlayım dilerseniz.
---Kalabalıktan korkarım, iş yemekleri, davetler, misafirlikler, toplantılar, galalar, düğünler, işyerinde kalabalık bir odaya girmek, üst makamdan biri ile iletişim kurmak, vs. bunlardan korkarım.
---Bedenimle çok barışık olmadığım için yeni kıyafetler beğenebilmek, alabilmek, giyebilmekten korkarım,
---Yaşamaktan korkarım. Her yeni güne, nasıl bugünlere geldim, nasıl bu kadar günü geride bırakabildim diye şaşırarak uyanırım. Hep eforumun üstünde bir tempo ile savaştığımı düşünürüm yaşamla. Ağır bedeller, yalnızlık, küskünlük, terkedilmişlik, ertelenmişlik... Savaşlardan, karanlıklardan, yükseklerden, zorluklardan korkmam ama sanırım yaşamaktan korkuyorum.

iyi gunler arkadaslar burdaki herkesin belirli korkulari kaygilari var . gruplandirsak cok cesitli korkular degil sanirim hep benzer seyler. ben diyorumki burda bir bolum acalim korkulari ile daha once yuzlesmis olanlar bu bolumde neler oldugunu ne hissettigini ne dusundugunu yazsin. bizede faydasi olur kanaatindeyim ne dersiniz ?

[MRBRN44]

güzel bende yazayım o zaman

bende özellikle dayak yemekten korkarım ama asıl korkum dayak yiyip biryerimin zarar görmesi değil dayak atabileceğim birinden dayak yiyerek rezil olma korkusu . eşimin ailemin arkadasslarımın yanında dayak yemekten korkuyorum . boks kickboks muaythai yaptım body yapıyorum yakın savunma eğitimleri aldım 189 boyunda kalıplıyım normalde dayak yiyecek adam değilim ama biri ile sözlü tartışmaya girme ihtimali bile çok korkutuyor beni . bir yerde cılız kısa boylu biri ile tartışsam elim ayağım boşalır dayak yeme korkusundan . ama 3-4 tane yapılı eleman gelse tartışsak beni görmeniz lazım zerre korku duymuyorum çünkü biliyorumki nasıl olsa dayak yesem rezil olmam sonuçta 4 kişi . biri ile tartışmaya girsem zaten bir anda bayılcak gibi oluyorum elim ayağım boşalıyo tüm gücüm uçup gidiyo kendimi çok güçsüz hissediyorum . geçen bir arkadasımla şakalaşırken bir anda boynuma dolandı güreşmeye başladık yanımızda arkadaslarda vardı benim cüssem ondan iri herkes onu yıkarım diye düşünmüş ama beni o an öyle bir korku sardıki kendimi bıraktım herif beni perişan etti çok rezil oldum yaw. böyle bir korkum var işte ayrıca özellikle eşimin ailemin yanında bir yeteneksizlik beceriksizlik yapmaktan korkarım onun için aile içinde sorumluluk almaktan korkuyorum eşimle evde otururken aman kapı çalacak bir komşu gelecek kavga gürültü çıkartacak kendimi savunamiycam korkaklık yapıcam eşim karşısında küçük düşücem diye çok korkuyorum hayat zindan oldu bana. yada ne biliyim evde bişi bozulacak basit bişi ama tamir etmeyi dahi beceremiycem yada ne biliyim tamirci çağırıcam beni kazıklar sağlam yapmaz çok para alır adamdan bişi yapmasını isterim yapmaz o anda belki tartışmam gerekir korkarım felan filan yada eşim bazen başım karnım ağrıyor felan diyo o kadar korkuyorumki hastaneye gitmemiz gerekecek diye . ya taksici bizi fazla dolandırırsa ya yolda bir sorun olursa hastanede eşime iyi bakmazlarsa eşimi korumayı kollamayı beceremezsem eşim hamile yakında doğumu olacak ya eşimi gece hastaneye yetiştiremezsem herşey üstüme üstüme geliyor benim korkularım bunlar .


bu şekilde korkularımızı yazalım herkes yazsın bir müddet sonra aralarından seçerek bir korku hakkında konuşmaya başlayalım . mesela şu anda otorite üstten korkma olayı iki defa yazılmış bu orantıda giderse önce onu konuşmaya başlarız . bence anksiyeteliler birşeyden korkmuyorsa korkmaması için mutlaka bir nedeni vardır. normal insan gibi değildir normal insan gibi korkmuyorum neden korkiyim korkulcak bişi yok normal olan korkmamaktır demez anksiyeteli korkmuyorsa şunun için korkmuyorum diyebilir diye düşünüyorum onun için arkadasımız korkusu bizim korkmadığımız bişeyse neden korkmadığımızı yazalım . bu korkulardan birini seçelim o konu üzerine konuşalım böyle sırayla gidelim herkes görüşlerini fikirlerini düşüncelerini yazsın bence o korkuyu yaşayana çok iyi gelecektir.



Ha bu arada korkularımızla yüzleşmemiz lazım bunun içinde birbirimizi telkin edelim yardımcı olalım korkuları yüzleşende burada neler yaşadığını duygularını düşüncelerini yazsın . hep birlikte iyileşeceğiz inş. bu işin tedavisi ilaçla felan çok zor . şahsen benim psikoloğa ayıracak çok paramda yok bu şekilde hepimiz kurtuluruz inş.

Ben yavaş yavaş korkularım ile yüzleşme çalışmalarıne başladım başlangıcı ben yapayım ilk hikayemi sizlerle paylaşayım


Ben metrobüste çok korkarım yolculuk bana zindan olur . zaten kalabalık biri ile tartışırım bilmem ne diye o yol bitmek bilmiyo .biri beni sıkıştırıyosun az öte git dese metrobüsün en sonuna giderim herhalde . biri ile göz göze geldimmi hemen kafamı öne eğiyorum başka yere bakıyorum o kadar korkuyorumki NE BAKIYORSUN LAN diyecek diye.. dese zaten orada bayılırım sanırım. Dün metrobüse bindiğimde arkadaslarımla giderken arkadasım bana birini gösterdi herif neredeyse üzerime çıkacak dedi metrobüs çok kalabalıktı o an karar verdim dayak yersem yerim rezil olursam olurum dedim kimmiş diye sesli bir şekilde söyledim adama dik dik bakmaya başladım oda bana bakmaya başladı . normalde olsa hemen kafamı öne eğmem arkadasıma boşver abi gel böyle felan demem gerekirdi ama öyle yapmadım korkmiycak gelsin yapabiliyosa yapsın ne yapacaksa her şeyimle çarpışırım varsın rezil oliyim ölüm yokya dedim dik dik baktım oda bana baktı bir süre sonra kafasını öne eğdi oda yapılı iri kıyım bişidi sanırım beni gözü kesmedi . ineceği yer neresi bilemem ama sanırım oda korktu hemen düğmeye bastı indi . kendimi iyi hissettim valla ama ne bakıyosun dese ne yapardım bilmiyorum ama demesinide o an çok istedim açıkcası çok hazırlamıştım kendimi dayak yemeye )

[Nelumbo]

sen şanslısın ben bayanım ben ne yapayım bende öyle büyük bir cüsse yok eğitim falalnda almadım 20 yaşındayım daha balık eti biriyim fiziksel olrark dövüş sporunada yatkın değilim ben nnasıl yüzleşcem bu korkuyla? bende de mesela bir kızla tartıştık diyelim arkdaşlarını toplayıp baana birlikte saldırmalarıdn korkuyorum

[hector34]

nelerden korkmuyorum ki..ölümden..her şeyi ölümle bağdaştırıyorum.panik bozukluk var zaten.bu aralar da iyice zorluyor beni..kalbim 100 ün üzerinde çoğu zaman..boğazımda bir yumruk var sanki..sersemlik hissi,baygınlık hissi..her an kalp krizi korkusu..göğsümde kolumda bir kas ağrısı ya da ufak bir acı olsa hemen kalp krizi belirtisi olarak algılıyorum..kendi kendime coraspin,bebe aspirini yutuyorum..daha geçende muayene oldum testler yaptırdım ama yine de güvenemiyorum işte..dışarıda fazla kalamıyorum..bir de sıcaklar başladı ya,gazetelerde,haberlerde yaşlılar ve hastalar sokağa çıkmasın kalp krizine neden oluyor haberleri..çok sigara içiyorum..her sigara içişte gözüme kalp görüntüsü geliyor sanki zorla atıyor.damarların içi her bi nefes çektikçe doluyor tıkanıyor..içtikçe korkularım artıyor,korktukça içiyorum..bırakmaya çalışıyorum,bakalım.

binaların saçak altlarından yürüyorum,saksı falan düşer diye..ilaçların yan etkilerinden çok korkuyorum,kalple ilgili bölümlerde bişey varsa kullanmıyorum.doktorum okuma diyor ama okumayınca içim rahat etmiyor.ayrıca arkadaşın dediği gibi kavga,dövüş ihtimallerine karşı sürekli endişeliyim.ben de kendimi savunamam düşüp bayılırım heralde.hastalık kapmaktan çok korkuyorum,ellerimi çok fazla yıkıyorum.
sonra sevilmemekten korkuyorum,evlenip yuva kuramamaktan,evlendikten sonra evliliği sürdürememekten,eşimi memnun edememekten,terk edilmekten korkuyorum.
bir toplulukta rezil olmaktan korkuyorum.pek konuşmuyorum.gerçi konuşacak bir şeyler pek gelmiyor aklıma..hafızam zayıf olayları unutuyorum..bilgim de çok az..bu nedenle konuşamıyorum biraz da..karşı cinsle ilişki konusunda da bu sorun oluyor..konuşmadan nasıl iletişim kuracaksın değil mi?
başka korkularım da var şimdilik bunlar yeter...
birbirimize nasıl yardımcı olucaz bilemiyorum ama en azından birbirimize destek oluruz burda ve belki bu korkuları yenenlerden deneyimlerini öğreniriz.

[valar.morghulis]

bu şekilde hiç mutlu olamazsınız ki . anı yaşamaya çalışın olan olacağına varır.

[hamilton10]

güzel bende yazayım o zaman

bende özellikle dayak yemekten korkarım ama asıl korkum dayak yiyip biryerimin zarar görmesi değil dayak atabileceğim birinden dayak yiyerek rezil olma korkusu . eşimin ailemin arkadasslarımın yanında dayak yemekten korkuyorum . boks kickboks muaythai yaptım body yapıyorum yakın savunma eğitimleri aldım 189 boyunda kalıplıyım normalde dayak yiyecek adam değilim ama biri ile sözlü tartışmaya girme ihtimali bile çok korkutuyor beni . bir yerde cılız kısa boylu biri ile tartışsam elim ayağım boşalır dayak yeme korkusundan . ama 3-4 tane yapılı eleman gelse tartışsak beni görmeniz lazım zerre korku duymuyorum çünkü biliyorumki nasıl olsa dayak yesem rezil olmam sonuçta 4 kişi . biri ile tartışmaya girsem zaten bir anda bayılcak gibi oluyorum elim ayağım boşalıyo tüm gücüm uçup gidiyo kendimi çok güçsüz hissediyorum . geçen bir arkadasımla şakalaşırken bir anda boynuma dolandı güreşmeye başladık yanımızda arkadaslarda vardı benim cüssem ondan iri herkes onu yıkarım diye düşünmüş ama beni o an öyle bir korku sardıki kendimi bıraktım herif beni perişan etti çok rezil oldum yaw. böyle bir korkum var işte ayrıca özellikle eşimin ailemin yanında bir yeteneksizlik beceriksizlik yapmaktan korkarım onun için aile içinde sorumluluk almaktan korkuyorum eşimle evde otururken aman kapı çalacak bir komşu gelecek kavga gürültü çıkartacak kendimi savunamiycam korkaklık yapıcam eşim karşısında küçük düşücem diye çok korkuyorum hayat zindan oldu bana. yada ne biliyim evde bişi bozulacak basit bişi ama tamir etmeyi dahi beceremiycem yada ne biliyim tamirci çağırıcam beni kazıklar sağlam yapmaz çok para alır adamdan bişi yapmasını isterim yapmaz o anda belki tartışmam gerekir korkarım felan filan yada eşim bazen başım karnım ağrıyor felan diyo o kadar korkuyorumki hastaneye gitmemiz gerekecek diye . ya taksici bizi fazla dolandırırsa ya yolda bir sorun olursa hastanede eşime iyi bakmazlarsa eşimi korumayı kollamayı beceremezsem eşim hamile yakında doğumu olacak ya eşimi gece hastaneye yetiştiremezsem herşey üstüme üstüme geliyor benim korkularım bunlar .


bu şekilde korkularımızı yazalım herkes yazsın bir müddet sonra aralarından seçerek bir korku hakkında konuşmaya başlayalım . mesela şu anda otorite üstten korkma olayı iki defa yazılmış bu orantıda giderse önce onu konuşmaya başlarız . bence anksiyeteliler birşeyden korkmuyorsa korkmaması için mutlaka bir nedeni vardır. normal insan gibi değildir normal insan gibi korkmuyorum neden korkiyim korkulcak bişi yok normal olan korkmamaktır demez anksiyeteli korkmuyorsa şunun için korkmuyorum diyebilir diye düşünüyorum onun için arkadasımız korkusu bizim korkmadığımız bişeyse neden korkmadığımızı yazalım . bu korkulardan birini seçelim o konu üzerine konuşalım böyle sırayla gidelim herkes görüşlerini fikirlerini düşüncelerini yazsın bence o korkuyu yaşayana çok iyi gelecektir.



Ha bu arada korkularımızla yüzleşmemiz lazım bunun içinde birbirimizi telkin edelim yardımcı olalım korkuları yüzleşende burada neler yaşadığını duygularını düşüncelerini yazsın . hep birlikte iyileşeceğiz inş. bu işin tedavisi ilaçla felan çok zor . şahsen benim psikoloğa ayıracak çok paramda yok bu şekilde hepimiz kurtuluruz inş.

Ben yavaş yavaş korkularım ile yüzleşme çalışmalarıne başladım başlangıcı ben yapayım ilk hikayemi sizlerle paylaşayım


Ben metrobüste çok korkarım yolculuk bana zindan olur . zaten kalabalık biri ile tartışırım bilmem ne diye o yol bitmek bilmiyo .biri beni sıkıştırıyosun az öte git dese metrobüsün en sonuna giderim herhalde . biri ile göz göze geldimmi hemen kafamı öne eğiyorum başka yere bakıyorum o kadar korkuyorumki NE BAKIYORSUN LAN diyecek diye.. dese zaten orada bayılırım sanırım. Dün metrobüse bindiğimde arkadaslarımla giderken arkadasım bana birini gösterdi herif neredeyse üzerime çıkacak dedi metrobüs çok kalabalıktı o an karar verdim dayak yersem yerim rezil olursam olurum dedim kimmiş diye sesli bir şekilde söyledim adama dik dik bakmaya başladım oda bana bakmaya başladı . normalde olsa hemen kafamı öne eğmem arkadasıma boşver abi gel böyle felan demem gerekirdi ama öyle yapmadım korkmiycak gelsin yapabiliyosa yapsın ne yapacaksa her şeyimle çarpışırım varsın rezil oliyim ölüm yokya dedim dik dik baktım oda bana baktı bir süre sonra kafasını öne eğdi oda yapılı iri kıyım bişidi sanırım beni gözü kesmedi . ineceği yer neresi bilemem ama sanırım oda korktu hemen düğmeye bastı indi . kendimi iyi hissettim valla ama ne bakıyosun dese ne yapardım bilmiyorum ama demesinide o an çok istedim açıkcası çok hazırlamıştım kendimi dayak yemeye )

siz kaç yaşındasınız ? bende yasadım bu tip korkular

[MRBRN44]

sen şanslısın ben bayanım ben ne yapayım bende öyle büyük bir cüsse yok eğitim falalnda almadım 20 yaşındayım daha balık eti biriyim fiziksel olrark dövüş sporunada yatkın değilim ben nnasıl yüzleşcem bu korkuyla? bende de mesela bir kızla tartıştık diyelim arkdaşlarını toplayıp baana birlikte saldırmalarıdn korkuyorum

Zaten benim korkum fiziki zarar görmek değilki rezil olma korkusu . buda sırf cüssem ve aldığım eğitimlerden kaynaklanıyo. bazen diyorumki keşke böyle kısa boylu çelimsiz vitaminsiz bişi olsaydım . birden fazla kişiyle gelseler dövmeye zerre korkmam ama tek gelirlerse tırsıyorum.

[MRBRN44]

siz kaç yaşındasınız ?

29 yaşındayım

[MRBRN44]

aslında bu hayatta gamsız olmak lazım hayatta hiçbirşeyi hiçkimseyi kafana takmayacaksın hiçbirşeyi önemsemeyeceksin . bütün korkular uçar gider...

[hamilton10]

29 yaşındayım

kaç senedir bu tür korkular var