ÇOK ÜMİTSİZİM NE OLUR BİRAZ ÜMİT VERİN...

[patrick]

Merhaba arkadaşlar, çok ümitsizim artk ben bittim diye düşünüyorum. Yoğun kaygı bozukluğu yaşıyorum. Çok yoğun depersonalizasyon ve derealizasyon bozukluğu, korku huzursuzluk yaşıyorum. Ve bu bende kronikleşti. Aslında çoğunlukla ben kendim yapıyorum bunu çok iyi biliyorum kendi kendimi dinleyerek bunu arttırıyor ve yaşatıyorum. 14 yıldır tedavi görüyorum iki yıl terapi aldım Memory Center da ama dahada arttı sıkıntım . İnanın hiç bir ilaç fayda etmiyor, terapide öğrendiklerimi uygulayamıyorum.Normal olmanın nasıl olduğunu unuttum, ne yapıcam bu işin içinden nasıl çıkıcam bilmiyorum. Doktorlarım ve bu durumu atlatmış her insan önemseme ve korkma ciddiye almadıkça geçiyor diyor. Ama bunu yapamıyorum ve aksine her geçen gün dahada ciddiye alıyorum. Kapana kısılmış gibiyim. Öğretmenim çok zorlanıyorum okulda evde heryerde. Hayat benim için artık yaşanmaz duruma geldi. BİR UYUYUP BİR DAHA UYANMAMAK İSTİYORUM.GÖZLERİMİ AÇTIĞIMDA HERŞEY BİTMİŞ OLSUN İSTİYORUM. Ölmek değil hayır aksine yaşamayı hayatı çok seviyorum ama bu şekilde yaşam çok dayanılmaz.Hep bir gün bitecek diyorum ama benim bu şekilde kendimle uğraşmam devam ettiği sürece nasıl olur bu?Hiç birinizi umutsuzluğa düşürmek istemiyorum arkadaşlar, sonuçta iyileşen ve artık hastalığını yenen bir sürü insan var ama ben bu şanslı gruba dahil değilim. Sadece biraz rahatlamak istedim. Hepiniz sevgiyle kalın....Allah emanet olun...

[asseee]

slm arkadasım seni pek anladıım sölenemez ama kafana takmamaya çalış ve seni eğlendiren güldürebilen şeyler yap o ortamlarda bulun sana tavsiyem bu

[captaine_black]

her sey beyinde bitiyorda...

istersen 400 yil tedavii gor bos..

hayat bos gelip gecici,aman bugun variz yarın yokuz

bundan 100 sene sonra kimse bizide hatırlamaz..

bugun kim ne soylemisse cok bos

onun icin takma guclu ol

[asyaaaaaAA]

patrick müzik dinlemeyi sever misin? yeni yeni müzikler dinlesen nasıl olur? daha önce dinlemediğin türden biseyler. bende cok işe yaramıştı müzik ruhun gıdası bu harika bi söz.sacma gelmiştir belki ama yazmak istedim.umarım hersey güzel olur. kendine çok iyi bak

Merhaba patrick..

Bende yoğun anksiyete bozukluğu yaşıyorum son 2 senedir.Ve ilaç tedavisi gördüm sadece..10 aydır cipralex kullanıyorum bunun için ve oldukça düzeldim.Anksiyetelerimi %80 yendiğimi düşünüyorum.Ara sıra gelse de çok şükür dayanılacak şiddetteler.

Benim genelde anksiyetelerim boş durmaktan kaynaklanıyor.Bir işim olsaydı ya da evli olsaydım bütün sorunlarımın çözüleceğine eminim.Ama sanırım bunun için biraz daha zaman gerekiyor.Henüz her iki konuda da boşum.

Peki özel hayatın nasıl patrick.. :?: Biri var mı hayatında.. :roll: ya da evli misin.

14 sene çok uzun bir süre.Peki bu yaşadığın anksiyetelerin bir sebebi var mı.. :?:

[melekkk]

selam öncelikle geçmiş olsun diyorum ben çaresiz dert olmadığını düşünüyorum derdi veren rabbim devasınıda vermiştir sadece arayıp bulman için biraz daha emek ve zaman harcaman gerektiğini düşünüyorum inşallah dermanını en kısa zamanda bulman dileği ile hoşçakal

[camlale]

Kendine yabancılaşma sorununu ben de çok eskiden beri ara ara yaşıyorum ve bu aralar kaygı bozukluğum hat safada olduğu için yine depreşti benim de maalesef.Nasıl kötü birşey olduğunu çok iyi biliyorum ama dediğin gibi kaygılar azaldığı zamanlar yokolduğunu da biliyorum.Çoğu kere uykudan uyandığımda bir anlığına ben kimim diye düşündüğüm bile olurdu.İnan şu anki yaşadığım korku ve kaygılardansa onlarla daha iyi başe4diyodum.Yine de Allah tüm dertlerimize tam tekmil şifa versin.Duayı tam yapmak lazım...

[nmt]

slm

şu anda kullandığın bir ilaç varmı?Belki onun yan etkileride yoğunlaştırmıştır.

[nmt]

slm

gülben: ciraleks etkisini ne kadar zamanda göstermeye başladı . ben 12. gündeyin tık yok..

[tamarix82]

patrick..öncelikle geçmiş olsun diyorum...daha bugün bir arkadaşımla dertleştim ve inan bu sıkıntıyı allah düşmanıma vermesin dedim...seni çok iyi anlıyorum..8 ay önce inanılmaz kötü bir galdeydim anksiyetem ve sıkıntım dayanılmaz düzeydeydi ve ıkı ay her günüm böyle geçti..bende memory center da tedaviye basladım...hergün 17 saatten fazla uyuyordum...uyku sorununa çözüm bulduk..sıkıntılarım da o iki aya göre baya azaldı..

bende senin gibiyim..sürekli kafamda bu hastalık..simdi mi gelicek ay yine geldi..biçimindeyim..plan yapamaz duruma geldim..ama son zamanlarda takmamaya özen gösteriyorum..çok aşırı sıkıntı gelmedikçe anksiyete gelse bile dayanmaya çalışıyorum.....ve sürekli dua okuyorum..

denemdiğim ilaç kalmamıştı..doktor kontrolundeydı hepsı ama efexor den ve desyrel den baya fayda gördüm...

dediğin tedavi yöntemlerini bende henüz kullanamıyorum...yaşam seklı halıne getırmek lazım sanırım..nefes ve gevseme calısmaları..ama anlıyorum o sıkıntı geldıgınde gözün hıcbıseyı gormuyor...

14yıl cok uzun bı sure...belkı tedavıye baslama suren gecıkmıstı oyuzden uzun surdu bılmıyorum ama dogru tedavı ve ılac da uygulanmamı olabılır...ne olursa olsun ınancını kaybetme...ıyılesecegıne ınanmadıgın surece gecmeyecek...bende bunu yenı yenı anlamaya basladım(

[umar]

merhaba öncelikle geçmiş olsun...
elinde olmayan ve senle alakasız olan şeyleri yaşadığını anlıyorum..
çünkü irade dışı olan durumlar..bunları isteğinle yapmıyorsun ki...
Ölmek değil hayır aksine yaşamayı hayatı çok seviyorum sözünün altında aslında senle aynı durumda olan insanların gerçek kişiliği de ortya çıkıyor..
bu hastalığa atlatmak için bence en önemli aşamalardan biri inanmaktır...
biraz daha sabırlı olmak gerekli...
sıkıntıların ve kaygılarının azalması dileğiyle...

[anubis]

birde ne güzel söylüyorsun doktorların dediğini yapamıyorum diye. Kendin zarar görüyorsun bence daima pozitif olmaya çaış en azından sadece hissetkilerin açısından...

[boyakalemleri]

bende de yabancılaşma sorunu var.ama hiç doktora gitmedim.bazen aynaya baktığımda bu kim diyorum gözümün içine bakıyorum,anlamsız bakıyorm manasız,boş..gülen gözlerle bakmak çok isterdim..yüzüm çok anlamsız bakıyor ztn gözlerim.sürekli somurtkanım dışarda özellikle.herkese sinir oluyorum.bedenim ile ruhumu bi araya geitremiyorum.alışveriş yaparken mesela.bişi alıcam dokunmaya korkuyorum bazı zamanlarda..bu benim elimmi,elimi kontrol edemicem gibi geliyor.elimi kontrol etsem bakışlarımı konrol edemiyorum sanki..yani bi bütünlük kuramıyorum..ama dışarda oluyo bu..evderahatım..iismimi duyduğumda garip oluyorum,irkiliyorum sanki..benm ismim değil sanki..mesela biriyle konuşurken bu benim sesimmi diyorum ya.....telde özellikle sesim sanki benim değil konuşyorum ama kontrol edemiyorum sanki.gülmekten o kdr uzağım ki rahat kasılmamış bi yüzle gülmek hoş bişi olsa gerek.bazen deniyorum oluyor hep aklımı böyleymişim gibi düşüneyim alışırım diyorm ama yine eski ben e dönüyorum başaramıyorum.dik bakıyrum.bunların üstüne de sinirli bi insan oluyorum.başka sorunlar da izliyor bunu.bedenim ile ruhumu bütünleştirebilsem,yüzüm de gülecek,gözlerimi rht kullanıcam,bedenim rht olucak..

[nmt]

çok güzel tarif etmişim yabancılaşmayı arkadaşım. aynı şeyleri bende yaşıyorum.ilaç tedavisi görüyorum zaman zamam geçsede depreşiyor

[meto]

kendine yabancılaşma sorunu bende yaşıyorum

hemde 2 senedir hiç durmadan

ama sabrediyorum doktora gittim dissiyotif bozukluk dedi

hiç ilaç almadım

yaşama tutunmaya çalışıyorum

arkadaşlara katılıyorum derdi VEREN ALLAH dermanıda verir

TIPKI KUR ANDA HZ .İBRAHİME MÜJDELENDİGİ GİBİZORLUKLAR BERABER KOLAYLIK VARDIR