depersonalizasyon ve derealizasyonlular gelin birlik olalım

[nmt]

selam arkadaşlar

pek çok arkadaşımızda depersonalizasyon ve deralizasyon
( yabancılaşma) yaşayanlar var.bende dahil. Bence bu konuda yaşayan
geçen,geçmeyen tüm arkadaşlarımız fikrilerini paylaşsın. ve birbirimize umut olalım. nette bu konuyu araştırmaktan, aaa sendedemi vardı demekten öte paylaşalım.hadi Arkadaşlar burası bizim forumumuz olsun. tüm yabancılaşanların. (uzaylılar hariç )

[reyhann]

ne kötü bir duygudur..insan delirdiğini düşünür..hep sorar durur,noluyor bana diye..her şey bir gariptir..aynadaki yüz,eller,ayaklar,çevrende olan alışılagelmiş rutin hayat bile bir gariptir..hatta kendi ağzından çıkan ses bile yabancı gibi gelir insana..bu konuşan benmiyim,bu ses benimmi diye düşünür..delirdim dese insan,hayır delirmiyor..çünkü her şey normal gbi görünsede var bir gariplik bir yabancılık ama adını koyamaz sadece nedir bu yaşadığım dedirtir insana..
çünkü,akıllı bir kapasite üzerinde öyle kuvvetli eserki bu yabancılaşma fırtınası,hem aklıyla oynar insanın hem bedeniyle..
ne kadar alıştım desede insan,bu yabancılaşma fırtınası estiğinde,geri başa döndüm dedirtir insana..alışamaz bir türlü insan bu yabancı duyguya..
ama düşününki,yalnız değilsiniz..akıllı bir kapasite üzerinde olan bu gel gitleri yaşayan tek insan değiliz..

Arkadaşım bu durum kronik seyreden bir tablo değildir, doktorun sana sende depersonalizasyon ve derealizasyon var teşhisi mi koydu?

[cakahraman]

ne kötü bir duygudur..insan delirdiğini düşünür..hep sorar durur,noluyor bana diye..her şey bir gariptir..aynadaki yüz,eller,ayaklar,çevrende olan alışılagelmiş rutin hayat bile bir gariptir..hatta kendi ağzından çıkan ses bile yabancı gibi gelir insana..bu konuşan benmiyim,bu ses benimmi diye düşünür..delirdim dese insan,hayır delirmiyor..çünkü her şey normal gbi görünsede var bir gariplik bir yabancılık ama adını koyamaz sadece nedir bu yaşadığım dedirtir insana..
çünkü,akıllı bir kapasite üzerinde öyle kuvvetli eserki bu yabancılaşma fırtınası,hem aklıyla oynar insanın hem bedeniyle..

... ve doğru teşhis-ilaçlarla da kısa sürede tedavi edilebilir. Reyhan çok güzel anlatmış bu hissi. Ben de sözkonusu belirtileri bir süre çok şiddetli yaşadım. Ama ilaç tedavisiyle geçti. Bir daha da hiç olmadı.

Doğru teşhis-tedavinin yanısıra(bu zaten bir zorunluluk), bu duyguya odaklanmamak da önemli. Bunu kendinizin bir parçası olarak değil, geçici, sıradan ve sık rastlanan ufak bir rahatsızlık olarak görmelisiniz. Kendinizi dinlemekten vazgeçmelisiniz. Biliyor musunuz, aynada uzunca bir süre kendini inceleyen birçok insan aynı yabancılaşma hissini yaşar. Bir süre sonra farkedersiniz, aslında aynadaki o insan sizi incelemektedir.

NMT'cim şikayetlerin aynı şiddet ve sıklıkta devam ediyor mu? Bir miktar azalma muhakkak olmuştur diye düşünüyorum.

[meto]

evet arkadaşlar aynı sorun bendede var ama doktor evet o anlattıgın depernalizyon ama sendeki sorun dissiyotif bozukluk o sadece belirtilerden biri dedi

zamanla kendiligindende geçer dedi

ama psikoterapi almamı önerdi ama ben maddi durumdan dolayı istemedim

[nmt]

ilginiz için teşekkürler arkadaşlar

ben bu yabancılaşma olayını, periyodik aralıklarla yaşıyorum. dissiyotif bozukluk ve epilepsiyle alakası olmadığını yapılan muayeneler ve çeşitli drlar sonucu öğrendim.Kaygım artığında ve mevsim değişikliklerinde yaşadığım bir çeşit bozukluşmuş. Ama son atağım 2.5 aydır devam ediyor.ve bu kdar uzun sürmesi elbette beni tedirgin ediyor. Ama ilk olmadığı için geçtiğini bilmekte rahatlatıyor.Ama sitede bunu ilk defa yaşayan ve 4.5 aydır belki daha fazla bu durumda olan arkadaşlarımız var. Bu onlar içinde rahatlatıcı olsun istedim.

Reyhan abla canımsın. her sene her atakta yanımdasın. Burdan sana sonsuz teşekkürler.

Cakahramancım elbette eskisi kadar kötü değil. Daha doğrusu düşünmemeye çalışıyorum. ve inan elimden geleni yapıyorum.
Daha çok sosyalleşiyorum. ve üzerine gidiyorum. Allah'ın izniyle inşallah gececek.

Herkese geçmiş Olsun

Dissosiyatif bozuklukta da sık görülen, epilepsi ilaçları eğer kullanıyorsanız yan etkilerinden doğabilecek durumlardan birisi. Durumun veriyor olduğu şaşkınlık ve kaygı gerçekten rahatsız edicidir. Yaşanan şeylerin aslında yaşanmıyormuş gibi olması, rüya olabilecek olma hissi, kişinin kendisini yabancılama hissi zorlayıcı durumlardır.

Dissosiyatif bozukluk birçok psikiyatrik tablodan farklı olarak ilaçsız, psikoterapiyle tedavi edilen bir rahatsızlıktır. Eğer bağlı durumlar gelişmiş ise ilaç da kullanılabilir. Ve pek tabiki birçok ilacın yan etkileri içindedir bahsi geçen durum..

İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Ana Bilim Dalı öğretim üyesi Prof.Dr. Vedat Şar, bu konuda çeşitli çalışmalar yürütmekte olan ve rahatsızlığın tedavisinde etkin, önemli isimlerdendir..

Sevgiler..

[nmt]

prof. Vedat Şar gittiğim drlardan birisi. evet kendisi bu konuda süper.Ama benim rahatsızlığımın dissiyotif rahatsızlık olmadığını ve terapiye ihtiyacım olmadığını belirtti.Artı epilepsi ile alakam yokmuş.
mevsimsel depresyon teşisi konuldu

[_CiHaN_]

of bende böleyim reyhan arkadasın saydıklarının hepsini yasıom suanda bile ama benimki sanki daha agır gibi cünkü onları yasarken bu artık gecmicek ben hep böle bunları yasıcam yani her hareketim bi yabancılasma benim bunlrın üstünü örtemicem örtmek istesem bile bu hareket bile bi yabancılasma sorunu cıkarıo bende anlatabiliomuyum acaba:s.. eeskidende deli olcam die korkardım ama onu örtebiliodım ailemle konusarak o panigi gecirebiliodum ama bunda olmuo napıcam bilmiomm.. eski benligimi yakalayamıorumm eskimi yasam tarzımı bulamıorum yapamıorum hepsi böle düsünsem dahada cok sey cıkar....

[littleclumsygirl]

bende dissosiyatif tanısı aldım bugün ve dediğin şeyleri birebir yaşıyor gibiyim.karakterime hiç uymayan şeyler yapıyorum ve yaparken dahi sanki başkası yapıyomuş gibi geliyo.beyza'nın kadınları filmi gibi hissediyorum kendimi bazen...(tabii hepsi gibi deil)...sanki birkaç tane ruh var içimde hepsi de birbirini suçluyo ayıplıyo.
delirecek gibi oluyorum.muhakkak hergün yeni bişeylerden dolayı pişman oluyorum.ne öz saygı ne öz güven hiçbişeyim kalmadı.

[sofa]

Arkadaşlar, depersonalizasyon ve deralizasyon yaşayan çok fazla insan var. Birçok ruhsal hastağın belirtisi bu durum. Ancak bu duyguyu ömür boyu yaşayan ya da sadece bu yüzden deliren bir insan görmedim ben, böyle bir vaka duymadım. Ben de yaşadım ilaçlarla atlatılabiliyor. Arkadaşın dediği çok önemli. Bu duyguya odaklanmak iyileşme sürecini uzatır bence. geçiyor..

http://www.psikoloji.gen.tr/modules....wtopic&t=32136

[panikatak82]

selam

bende çok kötüyüm 1 aydır yaşıyormuyum ölümüyüm hiç anlamıyorum her şey yabancı tuaf ben kimim neyim gibi sorular soruyorum çok acı çekiyorum bitmicek gibi bide panik atağım karıştı hepsi yüzümü bile tanımıyorum sanki ben böylemiydim diyorum sanki hep böyleymişim ve düzelmicem gibi geliyor aslında bazı şeyleri kelimeyede dökemiyorum ve hiç geçmiyor uyku hariç sabah kallar kalkmaz başlıyor taki uyuyana kadar ya diyorum deliririim hafızamımı kaybederim veya ölürmüyüm gibi düşünceler oluyor iyi hallerimi düşündükçe bile bana yabancı geliyorkafam da sanki bi ağırlık bilmiyorum ne olucak......

[NurKnylı]

Yabancılaşmaya da yabancı olun o zaman iyileşme sürecinin başlayacağına eminim.

[bilalçatırlı]

bende aynı sorunu yaşıyorum geçen sene aynı olay panik atak hibi krizler başladı doktora gittim antidepresan pasiflora ile geçti ve geçen gün yine başladı yine endişe yine hep böle mi devam edicek die düşünüp korkuya kapılıyorum lütfen yardım daha 16 yaşındayım

[panikatak82]

dr gittinmi