şizofren olma korkusu

bizi doktorlar kandırmışlar arkadaşlar okb yiz ya biz şizofreni en ağır hastalık diyorlar biz onu görüp mutlu olalaım diye aslında okb de ciddi bir rahatsızlık ben bunu gördüm ağır okb vakalarıda dışardan bakıldığında anlaşılan bir rahatsızlık.ben youtubede bir okb vakası izledim kendimden korktum yaa 8O

bizim kafamızdan geçen şizofren olma korkusunu kimse bilemez bir anlık gelir gider ama tekrardan gelir bu bir takıntı benim öyle aslında bende ağır kronik bir depresyon hastasıydım ve takıntı hastasıyım evdende 5 yıl gibi çıkamadım yani benim yaşadıklarımda ağırdı ama şizofren olma korkusuyla hep kendımı teselli etmişim istemeden belkide kendime iyilik etmişim bilmiyorum ama ağır okb depresyonda kotu bir hastalık ama elımızde degıl takıyoruz işte

[Misafir]

ben okb min en üst seviyesinde tam anlamıyla delirdim..bildiğiniz delirdim..çevremdeki insanlar beni görünce horlak görmüş gibi oluyorlardı ve benden korkuyorlardı..saçma sapan şeyler yapıyordum..inanın burda yazmaya bile utandığım saçmalıklar..bir örnek vereyim intihara kanalize olmuştum..hiç bilmediğim yüksek apartmanlara çıkyordum kendimi atmak için..ne bileyim evde yatmadığım oluyordu..pijamalrımla bahçeye iniyor bir köşeye kıvrılıyordum..yemek yemiyordum asla..yediğimi çıkarıyordum..saçma sapan cümleler kuruyordum..ailem sürekli başımda her an bişey yapar diye nöbet tutuyorlardı adeta..kendi kendimi yiyip bitiriyordum..vücudumda garip kasılmalar oluyordu..şeytan çarpmasını izlemişsinizdir..orda ki kız gibiydim..sadece halüsnilasyon görmüyordum ses falan duymuyordum o kadar..ölmek üzere olan kanser hastası gibiydim..o kadar çok zayıfladım ki inanamadım..yollarda çığlıklar atardım kaçardım falan..derdim neydi biliyordum ama onu çözememek beni böyle yapmıştı..delirdim ben evet hemde 2 kez yaşadım bunları ve okb nevroz teşhisi konuldu bana..ama ben buna hiç inanmadım..daha farklı birşeyler vardı bende..daha derin daha ağır...offf o günlere gittim şimdi..ama şimdi iyiyim çalışıyorum mutluyum bile diyebilirim..normal hayatıma geri döndüm..ve o günlere dönmemek için dua ediyorum çünkü o kendimden geçtiğim eriyip gittiğim yokolduğum ve delirdiğim günlerin soğuk nefesini ensemde hissedebiliyorum..ve bundan çoooooookkkkk korkuyorumm...

[stolz]

Şizofreni size korkuyu hissettirmeden bünyenizi sarabilecek güçte bir hastalık korkmanın bir faydası yok.

[dıskokralı]

şizofrenide karakterler değişmez birde şizofren olmadan hayal ettiğin yapmak istediğin ne varsa şizofren olduktan sonrada yaparsınız...ve çoğu şizofrenin şizofren oldugunu bile anlayamazsınız...

[fuatt]

Bende okb panik dedi doktor 1 hafta oldu daha gelişme yok bu hastalığı öğrendim daha çok taktım şizofren olan birisiyle arkadaşlar konuşuyorlardı bu sefer şizofren takıntısı bşladı lustıral kullanıyorum 50 mg lık dalgınlık çok oluyor

[yeiss]

sen ne diyosun ben bi kere komando olup türk - yunan savaşında yunanistanı fetheden kahraman olmuştum...

[yeiss]

ben okb min en üst seviyesinde tam anlamıyla delirdim..bildiğiniz delirdim..çevremdeki insanlar beni görünce horlak görmüş gibi oluyorlardı ve benden korkuyorlardı..saçma sapan şeyler yapıyordum..inanın burda yazmaya bile utandığım saçmalıklar..bir örnek vereyim intihara kanalize olmuştum..hiç bilmediğim yüksek apartmanlara çıkyordum kendimi atmak için..ne bileyim evde yatmadığım oluyordu..pijamalrımla bahçeye iniyor bir köşeye kıvrılıyordum..yemek yemiyordum asla..yediğimi çıkarıyordum..saçma sapan cümleler kuruyordum..ailem sürekli başımda her an bişey yapar diye nöbet tutuyorlardı adeta..kendi kendimi yiyip bitiriyordum..vücudumda garip kasılmalar oluyordu..şeytan çarpmasını izlemişsinizdir..orda ki kız gibiydim..sadece halüsnilasyon görmüyordum ses falan duymuyordum o kadar..ölmek üzere olan kanser hastası gibiydim..o kadar çok zayıfladım ki inanamadım..yollarda çığlıklar atardım kaçardım falan..derdim neydi biliyordum ama onu çözememek beni böyle yapmıştı..delirdim ben evet hemde 2 kez yaşadım bunları ve okb nevroz teşhisi konuldu bana..ama ben buna hiç inanmadım..daha farklı birşeyler vardı bende..daha derin daha ağır...offf o günlere gittim şimdi..ama şimdi iyiyim çalışıyorum mutluyum bile diyebilirim..normal hayatıma geri döndüm..ve o günlere dönmemek için dua ediyorum çünkü o kendimden geçtiğim eriyip gittiğim yokolduğum ve delirdiğim günlerin soğuk nefesini ensemde hissedebiliyorum..ve bundan çoooooookkkkk korkuyorumm...

beni o günlere götürdünüz. ama sonunu okuyunca mutlu oldum umarım bir daha hiç o günlere dönmezsiniz