Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Takıntım :(

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Takıntım :(

    Kötü bir takıntım var . Aslında takıntımı bilmem ama arkadaşlarım öyle söyledi . Şimdi ben tek tük olan şeyleri atamıyorum . Yani eskiden olsa atabilirdim ama şimdi bir ayakkabımı atamıyorum başlıyalı 4-6 ay oldu . Bu salı psikoloğa gideceğim. Bu eski eşyaları atamama takıntısı geceleri uyutmuyor. Nasıl derseniz ? Onu bidaha göremicem . Sonu geldi fln gibi düşünceler ağlayacak gibi yapıyor.Aynısı insanlar içinde geçerli mesela biriyle tanışınca onu tel nosunu almadan rahatlayamam . Ama nedense gün içinde 1-2 kez gelip geçiyor . Geceleri çok aktif. Bunu nasıl halledebilirm. Daha önce yaşayan varmı? Benim olayım biraz hafif gibi çünkü hiç intihar düşünmedim.

  • #2
    kaç yaşındasın çok duygusal bir dönemde gibisin.ALLAH yardımcın olsun.
    İnsanların doğası,iyi şeyler yapmak,işbirliği yapmak ve başkalarından iyiliğini istemektir.EPİKTETOS

    Yorum


    • #3
      admin abiler lütfen üyeliği kitlemesin 14 yaşındayım
      ergenlik ten olabilir mi bunu düşünmeye başladım?

      Yorum


      • #4
        valla bende yeniyim ama yaşın sebebiyle kilitleyeceklerini sanmıyorum.sorunlarını paylaşmak için burdasın sonuçta.

        üzülme biraz sosyal faliyetlerde bulun. spora çok vermelisin kendini.ergenlik döneminde en çok ihtiyacın olan şey spor..

        kitap oku, sinemaya git,gez-toz, boş vakitlerini bitir yani doldur hayatını kendini sürekli meşgul et bende rahatsızdım ama uyuyacak vakit bile bırakmadım kendime dolayısıyla şimdi çok iyiyim. yani az uyuyorum onun haricinde planlı yaşıyorum. güzel gidiyor. sende denemelisin kanımca....
        İnsanların doğası,iyi şeyler yapmak,işbirliği yapmak ve başkalarından iyiliğini istemektir.EPİKTETOS

        Yorum


        • #5
          öğleleri bunu yapıyorum öğlen rahatım yarın mesela sosyal bir faaliyetim var . Ama sorun geceleri
          salı psikologa gidince tanı koyar inş. Bende ona göre devam ederim Sadece 1-2 sorum var tedavi edilebilrmi bendeki takıntı?

          Yorum


          • #6
            ben piskolog değilim ama anlatıklarına bakılırsa basit bir hastalık geçer. bence. sağlık diliyorum.uzun zaman sonra anladım ki insanın en büyük hazinesi sağlığı.....
            İnsanların doğası,iyi şeyler yapmak,işbirliği yapmak ve başkalarından iyiliğini istemektir.EPİKTETOS

            Yorum


            • #7
              aynen öyle ya aslında beni bazılarının yazdıkları korkutuyor. OKB liye okbliden başka kimse yardım edemez . Çünkü anlamaz diyordu birisi . Biraz ondan korktum

              Yorum


              • #8
                Sence nasıl düşünsem kurtulabilirim?

                Yorum


                • #9
                  Aynı takıntı bende de var, merak etme.
                  Mesela ben de üniversite yıllarından kalan ders notları, defter, klasör vs. gibi şeyleri kolay kolay atamazdım. Kendi kendime şöyle derdim: "Ya bu notlarda, defterlerde okul yıllarının anıları var, bu defteri bu derste kullanmıştım, şu notu şu derste almıştım, hepsinde bir yaşanmışlık var, bunları şimdi nasıl atarım?" gibi. Sonradan kendi kendime bi yöntem geliştirdim. Bir eşyayı atmadan önce, özellikle manevi değeri benim için çok büyük bir eşya ise, onun birkaç fotoğrafını çekiyorum. Çöpe atacağım eşyaları sonradan üzülmemek, pişman olmamak için fotoğraflarını çekmeye başladım. Sonradan gönül rahatlığıyla o eşyayı çöpe atabiliyorum. Bu yöntem bende gerçekte işe yaradı. Böylelikle eşyaları biriktirip odamda gereksiz kalabalık yapmaktan da kurtuldum. Bu yöntemi bir de senin denemeni isterim.

                  Yorum


                  • #10
                    bende işe yaramaz ki Benim için o eşyayı tutmam gerekir . Ben yinede ergenliğe yıkıyım . İlaçlarla fln haifletirm

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: Zalkum View Post
                      bende işe yaramaz ki Benim için o eşyayı tutmam gerekir . Ben yinede ergenliğe yıkıyım . İlaçlarla fln haifletirm

                      Herşey insanın beyninde bitiyor. Ben de birkaç kez doktora gittim, ilaçlar aldım, pek bir işe yaramadı. Bir de şöyle düşün: "Ya ömrümü bu eşya takıntısıyla mı geçirecem? Kendim için özel olan, manevi değeri olan eşyalarımı saklarım, gerisini atarım. Eskileri atayım ki, yenilerine yer açayım. Yoksa onu sakla, bunu sakla, hepsini nereye tıkacam?"
                      Bak İbrahim Tatlıses'in bir parçası var: At gitsin, at gitsin! Eskimişse at gitsinnn! Yaramazsa at gitsiinn !:78:

                      Yorum


                      • #12
                        onların sende duygusal ve manevi bir bağının olduğunu düşünüyorsun değilmi..materyalistik olarak bu mümkün değil bunuda bilmelisin...arkandan üzülüp ağlamayacaklarına göre..

                        Yorum


                        • #13
                          olay the raven in dedği gibi bendeki sonsuza kadar göremiycem hesabı . Bunları düşündüm olmuor ki psikologtan perşembeye randevu aldım bakalım nolcak

                          Yorum


                          • #14
                            Bir de hiç bir şeyin yokmuş gibi yaşamayı denesene hiç rahatsız değilmişsin gibi düşünsen... belki de tüm bu var olan sıkıntıları rahatsızlıkları kendi kendimiz oluşturuyoruz hep....
                            İnsanların doğası,iyi şeyler yapmak,işbirliği yapmak ve başkalarından iyiliğini istemektir.EPİKTETOS

                            Yorum


                            • #15
                              şöyleki unutsam mesela bir gün boyunca unuturum tamam gece kodlanmış gibi direk aklıma gelir.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X