Aşırı bir biçimde takıyorum sorunlarımı çözemiyorum

[Attemption]

Öncelikle herkese merhaba aranıza yeni katıldım .Kendimi tanıtayım ,Ben 19 yaşında bir üniversite öğrencisiyim ,Karakter olarak bile tam olarak kendimi tam olarak tanıyamamış ailesiyle beraber yaşayan birisiyim ,Yazım biraz uzun sürebilir ama beni anlayışla karşılayıp okuyan üyelere bile sonsuz teşekkürlerimi şimdiden sunuyorum .Geçmişte yaşadığım bir takım sorunlar beni bu noktaya itti ,tek çocuğum,ailem aşırı ilgi gösterirdi bana , ki bu ilgi beni çöküşe uğrattı ,geçmişte bir sorumluluk verilmedi,saf büyütüldüm açıkçası her ne kadar ilgi gösterdilerse ,gerçek hayata hazırlayamadılar ,dışardaki hayattan soyut bir biçimde yetiştirldim dışarıya bile doğru düzgün çıkmadım ,pasif çekingen bir çocuk oldum ortaokulda ezik dalga geçilen lisede hala devam eden bu pısırklık bazı duyguları,bazı dönemleri yaşayamamama neden oldu herşeyden o kadar çok eksik kaldım ki ilk arkadaşım lise 3 te oldu dostluğum iki yıl sürdü onun sayesinde müthiş açıldım geliştim herkesle muhabbete girdim çekinmedim utanmadım kendi deyimimle bazı konularda piştim ama hala eksiğim şimdi size asıl konuyu şimdi veriyorum ,bir arkadaş grubum var ve 3kişiyiz çokda samimiyiz bu kişilerle üniversitede tanıkştım ,bu iki arkadaş liseden beri yedikleri içtiği ayrı gitmeyen dost sayılabilecek drecede tam bi müthiş kafa dengi (biribirileri arasında) iki insan bu insanlarla 3 ayda gerek muhabbetlerle gerek paylaşımlarla samimi oldum gidilen yere çağırıldım beraber yedik beraber içtik,yeri geldi hesabı onlar ödedi,yeri geldi ben , o kadar samimi olduk ki espiri tarzları biribirimizle aynı olmaya başladı ve bu samimiyet 7 ay içinde dahada ilerledi arkadaşlığımız 7 aydır . Genlede ne kadar samimi olsalarda aralarındaki bağdan ötürü dışlanacağımı düşünürken yanıldım ortak muhabbetlerimiz oldu beraber konuştuk bişey oldu beraber hareket ettik ve samimiyeti ilerletmek için onları evime davet ettim ama bazı düşüncelerim birden değişiverdi artık onların samimiyetine yetişemiyordum ,dışarıda kalıyordum ,olayları gözlemliyor sonuç olarak aslında benle muhabbet ettiklerini beni çok fazla dışlamadıklarını görüyordum fakat bu yinede beni rahatsız ediyordu çünkü eski zevk ve tad yoktu ,ertesi sabah diğer arkadaşlarla berbaer buluşmaya gittik yine aynı olay oldu yine dışlandım kenara atıldım onlara sitem ettiğimde onlar durumun farkında bile değillerdi ben gerçeği söylesem alakasız ve mantıksız düşündüğümü söyleyrek beni asıl doğruya itmeye çalışıyorlardı ,o günün akşamı yine bende kaldılar ve her ne kadar uğraşsamda onların samimiyetine ilerleyemedim sanki bir fazlalım gibiydim ,birşey olunca onlar dostça sarılıyorlarsa bende istiyordum ,aynı muhabbeti benlede yapsınlar istiyordum,nasıl bir igi varsa aynı ilgiyi özel bir şekilde bende bekliyordum kısacası ilgiye sevgiye,arkadaşlığa ,arkadaşlık samimiyetine,arkadaşlık duygusuna ,sevilmeye açtım ,çünkü gerçek hayattan koptuğum için çoğu isteklerim eksik kalmıştı ,şimdi benmi çok kıskandım bunları yoksa durum birden böylemi oldu ,aralarında geçen muhabbette bir espri olunca aynısını banada yapınca alınıyordum ,uzun zamandır görüşmediği liseden arkadaşlarını telefondan arayınca nasıl bir özlemli sert bir şakasal konuşma yapılıyorsa ''acaba ilerde banada aynı muameleyi göstertirlermi ? '' diyordum çok saftım ama bu iki arkadaş kafasl yapıudan dolayı hafif kurnaz tiplerdi , sırf bu duyguları alabilmek için müthiş fedakarlıklar yaptım belkide salakça belkide akıllıoca ama emin olamadım yakınlık göstertirlersede yapılan espriden dolayı dalga geçilmiş hissediyordum kafaya takıyordum ,tek korkum şu ben doğruyu yanlışı bilemiyorum ,çoğu duygudan eksik olduğum için kıskançlık mı yaşıyorum ? yoksa arkadaşlık arasındaki ince bağı çok fazla bilemediğim içinmi büyütüyorum ? yoksa herşey yalnış benmi hata yapıyorum ve müthiş takıyorum bu dertten ve bnenim gibi olan bana yardımcı olabilen arkadaşlar varsa gerçekten çok sevinirim yazımı okuduğunuz için ve bu sorunumu dinlediğiniz için size şimddiden sonsuz teşekkürler

[Olric]

Bu olay bende de oluyor aslında,sahip olduğun insanların seni yegane görmelerini istemenden kaynaklanıyor ve bu yüzden de sürekli sorgulama ve bunun sonucunda da üzülmeye mahkum oluyorsun değil mi? İnsanlara çok güvenme,onlara tam bağlanmamaya çalış,sana diyorum ama ben de hep aynı hatayı yapıyorum malesef...Biraz da yaşadığın ilgisizlikten olduğunu düşünüyorum ben nitekim ben de aynı sorundan muzdaripim...

[Olric]

Hoşgeldin bu arada...

[Attemption]

Tşekkürler hocam ,insanlardan zaten özellikle kendimi uzak tutamıyorum sırf bunlara aç olduğum için sırf bu yüzden böyle sanki bir içgüdü sonrada bu tazr sorunlar çıkabiliyor biliyorum 3 lü ilişkiler her zaman zordur ama ilk defa bu kadar dışlandığımı düşünüyorum .s

[jennifer]

okudum yazını. ilk arkadaşım lise3te oldu demişsin. o ilgimi çekti. eğer böyleyse zaten zamanla aşılacak şeylerdir bunlar. yeni insanlar tanırsın onlarla da farklı şeyler konuşursun. bence bikaç kişiye bağlanmamak daha iyi. yine birlikte yer içer gezersin ama her zaman herşeyde birlikte olmak ve onları çok düşünmek pek de mutlu etmiyo kişiyi. diğer insanlarla da konuşabilirsin. onlarla da ciddi saygısızlıklar olmadıgı sürece kafanda büyütme derim. her arkadaşlıkta olan türden şeyler gibi.

[Olric]

Tşekkürler hocam ,insanlardan zaten özellikle kendimi uzak tutamıyorum sırf bunlara aç olduğum için sırf bu yüzden böyle sanki bir içgüdü sonrada bu tazr sorunlar çıkabiliyor biliyorum 3 lü ilişkiler her zaman zordur ama ilk defa bu kadar dışlandığımı düşünüyorum .s

Sıkıntı yapma,biri gider,biri gelir,insandan bol ne var? kendini kimseye bağlama!!!

[Olric]

okudum yazını. ilk arkadaşım lise3te oldu demişsin. o ilgimi çekti. eğer böyleyse zaten zamanla aşılacak şeylerdir bunlar. yeni insanlar tanırsın onlarla da farklı şeyler konuşursun. bence bikaç kişiye bağlanmamak daha iyi. yine birlikte yer içer gezersin ama her zaman herşeyde birlikte olmak ve onları çok düşünmek pek de mutlu etmiyo kişiyi. diğer insanlarla da konuşabilirsin. onlarla da ciddi saygısızlıklar olmadıgı sürece kafanda büyütme derim. her arkadaşlıkta olan türden şeyler gibi.

Hoşgeldin sen de bu arada =)

[duhan571]

bende senin tam tersinim
bend eailemden hiç sevgi saygı görmedim .. ruhi bunalımlarım var ...
ama pasif değilim aksine cabbar ceval atakan bir insanım tuttuğumu koparırım. adamın ümünü sıkarım o derece ....

[yasi]

Hoşgeldin foruma.
kısa konuşacağım.
Yaşadığın olumsuz deneyimleri sen inanca dönüştürmüşsün.Zaten ben dışlanırım,ben pasifim gibi.
Bundan kurtulman yani bu inanctan biraz zamanını alacak.
Pasif,dışlanmış olmadığını aslında değer gören,sevilen biri olduğunu kendine telkin etmen gerekiyor.

[Attemption]

Artık kendimi bile bilmiyorum işte bu konuda abartı bir davranış göstersem soğuyacaklar sessiz kalsam olmayacak .s