Tweet
Arkadaşlar bu yazıyı OKBli arkadaşlara birazda olsa yardımcı olmak için yazıyorum.
Bu siteye bu yazıyı paylaşmak için üye oldum ama uzun süredir forumda yazılanları takip ediyorum.
Burda yazılanlar zor günlerimde beni rahatlattı bu yazıyıda foruma olan borcumu ödemek için yazıyorum.
Daha uzatmadan konuya giriyorum.Lise 3 gittigim sene kapı açık mı kapalı mı,ocak açık mı kapalı mı,parmakmakları çıtladıyodum
durmadan o kadar çıtlattım ki ellerim agrımaya ,titremeye başlamıştı.
Sonra abdest alırken dogru mu aldım yanlış mı aldım,namazı dogru mu kıldım yanlış mı kıldım,namazda Allah var mı yok mu gibi sorular.
Aile bireyleri hakkında cinsel şeylerin gelmesi,okuduğum yazıları yanlış mı okudum diye tekrar okumak gibi takıntılarım vardı.
Bir başka konuysada bu okb denen bela insanı içine kapatıyo ve hayatı sorgulamaya itiyo.3 sene boyunca böle hayatı sorgulayarak
geçirdim ve en sonunda abime söledim hasta oldugumu ve doktora gittik okb oldugumu söledi lustral yazdı bundan sonra 4-5 doktara
daha gittim efexor,risperdal,anafranil,faverin,akineton,abilif y ve daha bir sürü ismini unuttugum ilaç kullandım.tabi bu sırada sehirdışında bi
üniversite kazandım ve ailemden ayrılmak durumunda kaldım.Tabii orda yurtta kalıyodum zaten çekingen biriydim bu okb beni daha içime kapattı
okula bazen gitmedim onun dışında kendi mi yurda kapadım tabii bu beni daha kötü yaptı bi kutu ilaç içtim ölmek için ama 3 gün yatakta
yattım sonra hastaneye götürdüler ölmedim ama yaşamdan zerrre zevk almıyodum ot gibi yaşar olmuştum, kendinden sıkılıp kurtulmak ister mi bi
insan ya
Okudugum okul ve şehir on numara yer olmasına ragmen bu hastalıktan dolayı hiç bi zevk almıyodum en sonunda aglayarak telefonda abime
beni kurtar diye yalvardım sonra tekrar eve döndüm.
Doktor daha önce yatmamı istemiş yatmadım ama bu sefer kendim istedim yatmayı.ve hastaneye yatınca şunu anladım okbden daha bişeey
olamayacagını düşünüyodum ama hastanede bipolar,şizoefektif gibi hastaları görünce okbnin bişey olmadıgını farkettim
12 gün kadar yattım ve hastalıgımıgın %80 bitti diyebilirim.ayrıca çekingenligimide büyük oranda attım.
Buraya kadar hastalıgımın seyrini anlattım şimdi takıntılarımı nasıl atlattıgımdan bahsetmek istiyorum.
Somut takıntılarımı(kapı,ocak açık mı kapalımı,elleri çıtlatmak gibi) ilaçlar-şimdi sadece anafranil kullanıyom- büyük oranda azalıyor
Amaa ilaçlar din ile Allah ile aklıma gelen düşünceleri bitirmiyodu.Bu takıntılarımı düşünce boyutunda çözmem gerektigine inandım söle bişeyler çıktı ortaya
Bakalım
Allah Var Mı Yok Mu
Felsefede Pascal bahsi diye bişey vardır hemen anlatim
Allah varsa inanan kazanır inanmayan kaybeder
Allah yoksa inanan adamın kaybetcek bişeyi yok inanmayan adam için kazancak bişey yoktur.
Bu samimi bi iman olmaz ama arada kalmışlık hissi ve bundan dogan sıkıntı/takıntıdan kurtulmak için bunu kullanmak zorunda kaldım diyim
şimdiki düşüncemi söliyim allah beni ister cennete koysun ister cehenneme atsın yinede inanıcam diyorum ne kadar dogru orası tartışılır
ama arada kalmışlık hissinden kurtarıyo tecrübeyle sabit.
Aile bireyleriyle ilgili aklıma gelen cinsel düşünceler aklıma gelince Allah şöle dua ediyom
Allahım bu sapık düşünceler bana aitse belamı ver eger hastalıklı düşünceyse şifa ver diye dua ediyom eeee Allah benim durumumu
ne yaşadıgımı bilyo diyorum yoluma devam ediyorum
Din konular hakkında takıntılarımı atlatmak için inandım dini iyice ögrenip bunları atlatmaya çalışıyom dini takıntıların çogu
yanlış bilgiden veya eksik bilmeden dolayı oluştuguna inanıyorum
Onun dışında okb insanı içene kapatım sorgulamasını yani takıntılı düşücelerin gelmesini saglıyo onun için sosyalleşmek kesinlikle
şart ve bir hobi veya ugraşıcak herhangi birşey bulmak şart diye düşünüyorum.Birde ilaçları düzenli kullanmak şart bi faydası
olmuyo diye bırakmak yada iyileştim artık kullanmaya gerek yok demek çok yanlış kendimden biliyorum doktor bırak derse bırakın
ilaçlar hakkında şöle bişey söliyim ilaç beyinde bazı kimyasalları falan düzenliyo ama iş sizde bitiyo(bu söze inanmazdım ama şimdi dogruymuş diyorum)
çünkü bana saydıgım düşünceler ara sıra hala geliyo ki her insana gelen düşünceler bunlar sadece bu düşüncelere duyarsızlaşmayı
ögrenmekte iş İlaçlarda bu duyarsızlaşmayı kolaylaştırıyo diye düşünüyorum
Biraz uzun oldu farkındayım bişey atlamamaya çalıştım aklınıza bişey gelirse sorabilirsininz yardımcı olmaya çalışırım.
Bu siteye bu yazıyı paylaşmak için üye oldum ama uzun süredir forumda yazılanları takip ediyorum.
Burda yazılanlar zor günlerimde beni rahatlattı bu yazıyıda foruma olan borcumu ödemek için yazıyorum.
Daha uzatmadan konuya giriyorum.Lise 3 gittigim sene kapı açık mı kapalı mı,ocak açık mı kapalı mı,parmakmakları çıtladıyodum
durmadan o kadar çıtlattım ki ellerim agrımaya ,titremeye başlamıştı.
Sonra abdest alırken dogru mu aldım yanlış mı aldım,namazı dogru mu kıldım yanlış mı kıldım,namazda Allah var mı yok mu gibi sorular.
Aile bireyleri hakkında cinsel şeylerin gelmesi,okuduğum yazıları yanlış mı okudum diye tekrar okumak gibi takıntılarım vardı.
Bir başka konuysada bu okb denen bela insanı içine kapatıyo ve hayatı sorgulamaya itiyo.3 sene boyunca böle hayatı sorgulayarak
geçirdim ve en sonunda abime söledim hasta oldugumu ve doktora gittik okb oldugumu söledi lustral yazdı bundan sonra 4-5 doktara
daha gittim efexor,risperdal,anafranil,faverin,akineton,abilif y ve daha bir sürü ismini unuttugum ilaç kullandım.tabi bu sırada sehirdışında bi
üniversite kazandım ve ailemden ayrılmak durumunda kaldım.Tabii orda yurtta kalıyodum zaten çekingen biriydim bu okb beni daha içime kapattı
okula bazen gitmedim onun dışında kendi mi yurda kapadım tabii bu beni daha kötü yaptı bi kutu ilaç içtim ölmek için ama 3 gün yatakta
yattım sonra hastaneye götürdüler ölmedim ama yaşamdan zerrre zevk almıyodum ot gibi yaşar olmuştum, kendinden sıkılıp kurtulmak ister mi bi
insan ya
Okudugum okul ve şehir on numara yer olmasına ragmen bu hastalıktan dolayı hiç bi zevk almıyodum en sonunda aglayarak telefonda abime
beni kurtar diye yalvardım sonra tekrar eve döndüm.
Doktor daha önce yatmamı istemiş yatmadım ama bu sefer kendim istedim yatmayı.ve hastaneye yatınca şunu anladım okbden daha bişeey
olamayacagını düşünüyodum ama hastanede bipolar,şizoefektif gibi hastaları görünce okbnin bişey olmadıgını farkettim
12 gün kadar yattım ve hastalıgımıgın %80 bitti diyebilirim.ayrıca çekingenligimide büyük oranda attım.
Buraya kadar hastalıgımın seyrini anlattım şimdi takıntılarımı nasıl atlattıgımdan bahsetmek istiyorum.
Somut takıntılarımı(kapı,ocak açık mı kapalımı,elleri çıtlatmak gibi) ilaçlar-şimdi sadece anafranil kullanıyom- büyük oranda azalıyor
Amaa ilaçlar din ile Allah ile aklıma gelen düşünceleri bitirmiyodu.Bu takıntılarımı düşünce boyutunda çözmem gerektigine inandım söle bişeyler çıktı ortaya
Bakalım
Allah Var Mı Yok Mu
Felsefede Pascal bahsi diye bişey vardır hemen anlatim
Allah varsa inanan kazanır inanmayan kaybeder
Allah yoksa inanan adamın kaybetcek bişeyi yok inanmayan adam için kazancak bişey yoktur.
Bu samimi bi iman olmaz ama arada kalmışlık hissi ve bundan dogan sıkıntı/takıntıdan kurtulmak için bunu kullanmak zorunda kaldım diyim
şimdiki düşüncemi söliyim allah beni ister cennete koysun ister cehenneme atsın yinede inanıcam diyorum ne kadar dogru orası tartışılır
ama arada kalmışlık hissinden kurtarıyo tecrübeyle sabit.
Aile bireyleriyle ilgili aklıma gelen cinsel düşünceler aklıma gelince Allah şöle dua ediyom
Allahım bu sapık düşünceler bana aitse belamı ver eger hastalıklı düşünceyse şifa ver diye dua ediyom eeee Allah benim durumumu
ne yaşadıgımı bilyo diyorum yoluma devam ediyorum
Din konular hakkında takıntılarımı atlatmak için inandım dini iyice ögrenip bunları atlatmaya çalışıyom dini takıntıların çogu
yanlış bilgiden veya eksik bilmeden dolayı oluştuguna inanıyorum
Onun dışında okb insanı içene kapatım sorgulamasını yani takıntılı düşücelerin gelmesini saglıyo onun için sosyalleşmek kesinlikle
şart ve bir hobi veya ugraşıcak herhangi birşey bulmak şart diye düşünüyorum.Birde ilaçları düzenli kullanmak şart bi faydası
olmuyo diye bırakmak yada iyileştim artık kullanmaya gerek yok demek çok yanlış kendimden biliyorum doktor bırak derse bırakın
ilaçlar hakkında şöle bişey söliyim ilaç beyinde bazı kimyasalları falan düzenliyo ama iş sizde bitiyo(bu söze inanmazdım ama şimdi dogruymuş diyorum)
çünkü bana saydıgım düşünceler ara sıra hala geliyo ki her insana gelen düşünceler bunlar sadece bu düşüncelere duyarsızlaşmayı
ögrenmekte iş İlaçlarda bu duyarsızlaşmayı kolaylaştırıyo diye düşünüyorum
Biraz uzun oldu farkındayım bişey atlamamaya çalıştım aklınıza bişey gelirse sorabilirsininz yardımcı olmaya çalışırım.
Yorum